• | | | | | | | | | | | |

    Monuta Charity Fund

    DoorTitia Liese

    Anderhalf jaar geleden staken we, vier enthousiaste vrouwen, de koppen bij elkaar. ‘Er moet een Verlaat Verdriet-symposium komen, en we gaan een thematische glossy uitbrengen’, besloten we.

    We zijn aan het werk gegaan.
    Maar: eigenlijk nemen we een onverantwoord financieel risico, zijn we ons bewust. Hoe krijgen we in ’s hemelsnaam onze initiatieven gefinancierd?

    Vrijwilligers

    Voor een heel belangrijk deel wordt ZEER gefinancierd door al het onbetaalde werk dat wordt verzet. Vrijwilligers werk dus. Door mensen die het allemaal belangrijk vinden Verlaat Verdriet en Verlaat Verdriet-ers een goede en zichtbare plek te geven. Onbetaald werk, van alle mensen die op hun manier een bijdrage leveren aan ZEER. Niet alleen de mensen die het voorbereidende werk voor het symposium en de glossy verzetten. Ook de workshopleiders werken allemaal van harte, onbetaald, mee.

    Deelnameprijs

    Voor een ander belangrijk deel (substantieel: onder meer de locatie zal betaald moeten worden!) zal de financiering moeten komen uit de deelname prijs. Zoveel is wel duidelijk.
    Om het rond te krijgen, moeten we een deelnemersprijs op € 90,- vaststellen.
    ‘Geen geld voor zo’n uniek en bijzonder symposium’, vinden sommige mensen. En dat is waar. In aanmerking genomen wat we die dag te bieden hebben is € 90,- geen geld.
    Toch zijn we ons er zeer van bewust dat voor heel veel mensen een deelnameprijs van € 90,- een grote, en voor sommige Verlaat Verdriet-ers onneembare, hobbel betekent.

    We gaan op zoek naar een sponsor en dienen onder meer een aanvraag voor sponsoring in bij het Monuta Charity Fund. Zodat we de prijs voor deelname kunnen verlagen van € 90,- naar € 75,-

    Prijsverlaging

    Vorige week hebben we het prachtige bericht gekregen dat het  Monuta Charity Fund ons het gevraagde bedrag heeft toegekend.
    We kunnen de prijs voor deelname verlagen van € 90,- naar € 75,-.

    Monuta Charity Fund

    Wij zijn er heel erg blij mee. Naar we hopen jullie ook.
    Met dank aan het Monuta Charity Fund!
    (Als dat geen foto wordt met Anita Witsier!)

  • | | | | | | | | | | | |

    Symposium ZEER

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-symposium ZEER

    VOOR WIE

    • Verloor je in je jeugd je ouder(s) door overlijden?
    • Vraag je je regelmatig af waarom je bent zoals je bent en doet zoals je doet?
    • Wil je meer weten over de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder?

    Symposium ZEER is op 13 mei 2017 voor jou de plaats om te zijn!

    • Ben je op zoek naar herkenning bij ervaringsgenoten?
    • Verlang je naar erkenning van de invloed van het vroege verlies van je ouder(s) op jou en op je leven?
    • Wil je gebruik maken van de mogelijkheid te delen met ervaringsgenoten?

    Symposium ZEER biedt je alle gelegenheid ervaringsgenoten te ontmoeten!

    • Wil je nieuwe stappen zetten in jouw verlate rouwproces?
    • Ben je er benieuwd naar hoe mede-Verlaat Verdriet-ers hun veranderkracht hebben ingezet?
    • Wil je van dichtbij meemaken wat veranderkracht je mede-Verlaat Verdriet-ers heeft gebracht?

    Symposium ZEER helpt je verder in je proces!

    Lees meer

    Lees meer over symposium ZEER

  • | | | | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet en pastorale zorg

    DoorTitia Liese

    Oproep onderzoek naar pastorale zorg aan volwassenen met jong ouderverlies (Verlaat Verdriet)

    Gisteren ontving ik bericht van Henrike Dankers, in verband met haar onderzoek naar Verlaat Verdriet en pastorale zorg.

    Student opleiding Godsdienst Pastoraal Werk

    Henrike Dankers (1977) is deeltijd-student aan de opleiding Godsdienst Pastoraal Werk aan de Christelijke Hogeschool in Ede. In het kader van haar afstudeerproject doet zij namens Pastoraal Diaconaal Centrum De Herberg (Oosterbeek) onderzoek naar ervaringen met en behoeften aan pastorale zorg van volwassenen met jong ouderverlies.
    Het doel van het onderzoek is inzicht krijgen in welke pastorale zorg wordt geboden aan volwassenen met jong ouderverlies en hoe deze te verbeteren. 

    Oproep aan Verlaat Verdriet-ers

    Ik zou u willen vragen mee te doen aan het onderzoek pastorale zorg aan volwassenen met jong ouderverlies als u:

    • een ouder heeft verloren toen u tussen de 6 en 12 jaar oud was (basisschoolperiode);
    • nu ongeveer tussen de 30 en 50 jaar bent;
    • lid bent (geweest) van de Protestantse Kerk in Nederland.

    Onderzoek

    Het onderzoek zal plaatsvinden door middel van diepte-interviews.
    Voorafgaand aan het interview krijgt u een globale vragenlijst toegestuurd zodat u zich kunt voorbereiden op het gesprek.

    Reageren

    Wanneer u interesse heeft in dit onderzoek of vragen hierover, kunt u mij een e-mail sturen: hdankers@student.che.nl.
    Ik zal vervolgens contact met u opnemen.
    De gesprekken zullen naar verwachting eind oktober/begin november plaatsvinden.
    Indien u deelneemt aan het onderzoek worden uw gegevens uiteraard vertrouwelijk en anoniem behandeld.

    Van harte aanbevolen!
    Henrike Dankers
    Student Godsdienst Pastoraal Werk, Christelijke Hogeschool Ede
    hdankers@student.che.nl

    Nederlands Dagblad

    Het initiatief van Henrike om dit onderzoek te gaan doen, is (mede) gebaseerd op een aantal artikelen rondom Verlaat Verdriet van Sophia Geuze, in de zaterdagbijlage van het Nederlands Dagblad enkele jaren geleden.

    Artikelen Nederlands Dagblad

    Ben je benieuwd naar deze artikelen  van Sophia Geuze?
    Stuur een mail naar titia@verlaatverdriet.nu
    Ik mail ze graag naar je toe.

  • | | | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet en geen kinderen hebben

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Eén van de, nog altijd sterk onderbelichte, gevolgen van jong ouderverlies is het feit dat een aanzienlijk aantal Verlaat Verdriet-ers het niet aandurft zelf moeder/vader te worden. 

    Niet alleen leveren deze Verlaat Verdriet-ers een vaak jarenlange innerlijke strijd met zichzelf, ook het niet hebben van kinderen is en blijft voor veel van hen een pijnlijk en verdrietig gevolg van het vroege verlies van hun ouder.
    Wat op het eerste gezicht een vrije keuze lijkt te zijn, ‘geen kind(eren)’, is in werkelijkheid geen vrije keuze, maar een keuze die is gebaseerd op een ervaring die geen keuze was. Op het vroege verlies van de eigen ouder(s).

    Uit: Gids voor Verlaat Verdriet, bladzijde 38/39

    Geen kind(eren)

    ‘Jij hebt er bewust voor gekozen om geen kinderen te krijgen’.
    Hoe vaak heb ik deze opmerking in mijn leven niet te horen gekregen.
    En zeker: dat is niet geheel onwaar.
    Ik ben van de generatie die de keuze had: wel of geen kinderen. Ondanks de maatschappelijke druk dat het toch vanzelfsprekend was/is dat je moeder/vader wordt.
    Dat het toch vanzelfsprekend was/is dat je als volwassene kinderen krijgt.
    Hoe vaak heb ik in mijn leven niet te horen gekregen dat het egoïstisch is om geen kinderen te krijgen.
    En a    i – wat deed die opmerking pijn! 

    Innerlijke strijd

    Veel Verlaat Verdriet-ers leveren een jarenlange zware innerlijke strijd met zichzelf als ze de leeftijd hebben gekregen zelf moeder/vader te worden.

    • Ze vinden zichzelf niet goed genoeg om kinderen groot te brengen;
    • Ze zitten nog te veel met zichzelf in de knoop;
    • Ze voelen zich fysiek en mentaal niet in staat om kinderen groot te brengen;
    • Ze hebben niet de juiste partner ontmoet; 
    • Ze hebben te lang getwijfeld, en zijn inmiddels te oud geworden;
    • Ze durven de verantwoordelijkheden van het ouderschap niet aan;
    • Ze hebben gezien hoe je het niet moet doen, maar hoe je het wel doet….;
    • Ze willen voor geen prijs een kind aandoen wat ze zelf hebben meegemaakt: een ouder verliezen……

    Gevolgen van jong ouderverlies

    Zelf geen kinderen krijgen is één van de grote gevolgen van jong ouderverlies, die door de buitenwereld niet gezien, en maar zelden erkend wordt.
    Terwijl het niet zelf voortbrengen van kinderen, en dus ook het niet krijgen van biologische kleinkinderen, voor veel Verlaat Verdriet-ers een gemis is dat voor veel verdriet heeft gezorgd.
    Dat voor veel verdriet zorgt.
    En dat voor veel verdriet blijft zorgen.
    Verdriet dat zich steeds opnieuw aandient, en dat je maar moeilijk kunt delen met andere mensen.
    Je hebt er toch zelf voor gekozen?
    Nou dan!

    Delen

    Het niet hebben van kinderen als gevolg van het vroege verlies van je ouder(s), het gemis van eigen kinderen, kan een groot en omvangrijk thema zijn in een verlaat rouwproces.
    Realiseer je, als het verdriet om het gemis van kinderen en/of van kleinkinderen zich steeds weer als thema in je leven aandient, dat je ook in dit thema niet de enige bent. Duizenden Verlaat Verdriet-ers delen met jou het thema van zelf geen kinderen gekregen te hebben.
    Er zijn dus wel degelijk mensen met wie je dit gemis en dit verdriet deelt.
    Met wie je dit gemis en dit verdriet kunt delen!

    Illustratie

    Gustav Klimt
    Baby