• | | | |

    Gedicht van Maria

    DoorTitia Liese

    Gisteren stuurde Maria mij het gedicht dat ze heeft gemaakt naar aanleiding van mijn Blog van 17 september 2013: Familiegeheim, een film van Jaap van Hoewijk

    ‘Ik heb zo’n last gehad van die dooie vader’
    Jaap van Hoewijk

     

    Gedicht van Maria

    Ik heb zo’n last gehad van
    het overlijden van ons mam
    Omdat door haar sterven alle zorg
    voor ons thuis op mij neerkwam

    Ik heb zo’n last gehad van
    het onnoemelijke grote verdriet
    Omdat ons mam mij, door haar doodgaan,
    met een enorme verantwoordelijkheid achterliet

    Ik heb zo’n last gehad van
    altijd dat moeten zorgen
    Nooit meer die vrolijke puber
    of een onbezorgde morgen

    Ik heb zo’n last gehad van
    het altijd alleen thuis zijn
    Ik kon dit met niemand delen
    en mijn wereld werd zo klein

    Ik heb zo’n last gehad van
    dat ik niet meer naar school mocht gaan
    Ik wou zo ontzettend graag verder leren
    voor een mooie, bij mij passende, baan

    Ik heb zo’n last gehad van
    mijn eigen persoonlijke identiteit
    Want in de loop der jaren
    raakte ik mezelf helemaal kwijt

    Ik heb zo’n last gehad van…
    En nog steeds doet het leven pijn
    Waarom kan ik niet gewoon
    een vrolijke en spontane vrouw zijn?

    Maria
    woensdag 25 september 2013

  • |

    Autist of gewoon: heel erg verlegen?

    DoorTitia Liese

    In de tuin van mijn buurvrouw is een jongen aan het werk. Een jaar of 15, VWO-leerling. ‘Hij heeft een vorm van autisme’, vertelde mijn buurvrouw onlangs. Vanochtend kwam deze jongen ook even bladblazen in mijn tuin. Ik liep naar buiten, om hem bij voorbaat te bedanken voor z’n werk. Hij zei weinig terug, en keek me niet aan. Even later stond hij nogal veel bladresten met zijn handen bijeen te vegen. Ik gaf hem een bezem en een veger en blik: erbij zeggend: ‘Dan gaat het vast sneller en beter’. ‘Ja’, zei hij mompelend terug.

    ‘Oh ja, autisme, da’s waar ook’, dacht ik in een flits. Om vervolgens ineens mezelf te zien. Vijftien jaar. Altijd verlegen geweest. Heel erg verlegen zelfs. Na de dood van mijn moeder – toen ik 8 was – werd die verlegenheid erger en erger. Ik trok me terug in mezelf en vond contact met andere mensen lastig. Ik ging het liever uit de weg. Als kind vroeg ik me wel eens af of ik mensenschuw was.

    Wat zou er met mij zijn gebeurd in de tijd van nu? Hoe zou daar nu over gedacht worden? Zou ik ook zo’n soort stempel hebben gekregen?
    ‘Mag je als kind eigenlijk nog wel heel gewoon heel erg verlegen zijn?’ vraag ik me af, de bezem en veger & blik intussen weer in m’n handen. Verlegenheid kun je overgroeien. Mij is het (grotendeels) gelukt. Niet gemakkelijk, maar ik heb er veel van geleerd. Het stempel ‘autist‘ draag je levenslang met je mee. Daar kom je niet meer vanaf.
    Verlegen. Heeft een kind eigenlijk nog het recht om gewoon verlegen te zijn? Ook als je héél erg verlegen bent?

  • | | | | | | | | | | | | |

    Laatverdrieters en Verlaat Verdriet-ers

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-ers

    ‘De problematiek van wezen en halfwezen is een verborgen problematiek. Naar alle waarschijnlijkheid groter dan gewoonlijk wordt verondersteld’ is één van de conclusies die Jan Latten (CBS-demograaf en hoogleraar sociale demografie aan de Universiteit Amsterdam) trekt in het onderzoek naar Wezen en halfwezen van het Centraal Bureau Statistiek dat gisteren werd gepresenteerd.

    Met die conclusie ben ik het van harte eens. Dat heeft mijn jarenlange Verlaat Verdriet-praktijk mij wel geleerd.
    Een andere conclusie naar aanleiding van dit onderzoek luidt dat er te weinig kennis is van de gevolgen van jong ouderverlies op de lange termijn. Dit is een conclusie die ik slechts ten dele deel. Op wetenschappelijk terrein is de kennis van de gevolgen van jong ouderverlies inderdaad bedroevend. En dientengevolge ook de hulp aan volwassenen die in hun jeugd wees of halfwees werden. De goede niet te na gesproken: over het algemeen is het met de kennis van de gevolgen van jong ouderverlies en de hulp aan Verlaat Verdriet-ers bij professionals bar slecht gesteld.

    Kennis en kunde

    Dat betekent echter absoluut niet dat er geen kennis over de gevolgen van jong ouderverlies voorhanden is. Het tegendeel is waar. Niet alleen bij mij, maar ook bij een steeds toenemend aantal Verlaat Verdriet-ers, bestaat een gedegen en op ervaring gebaseerde kennis omtrent de gevolgen van jong ouderverlies en een gedegen en op ervaring gebaseerde kunde waar het hulp aan Verlaat Verdriet-ers betreft.

    Communicatie- en PR

    Een aantal weken geleden heb ik, samen met een aantal mensen die ik in een latere nieuwsbrief aan je voor ga stellen, een nieuwe basis gelegd voor een Verlaat Verdriet-Communicatie- en PR-plan. Zodra de vakantie voorbij is (dus: begin september 2013) gaan we met deze ideeën verder aan het werk.

    Laatverdrieters

    ‘Laatverdrieters’ is de term die in RTL-Nieuws wordt gebruikt. Bedoeld wordt hier Verlaat Verdriet-ers. Voor wie het nog eens duidelijk wil krijgen:

    • Verlaat Verdriet is de gangbare term die we gebruiken voor de gevolgen van jong ouderverlies;
    • Verlaat Verdriet-werk is het werk met volwassenen die in hun jeugd (voor hun twintigste) een ouder – of beide ouders – zijn verloren door overlijden;
    • Een Verlaat Verdriet-er is een volwassene die in haar/zijn jeugd een ouder – of beide ouders – is verloren door overlijden: halfwees of  wees;
    • Verlaat Verdriet-ers zijn halfwezen of wezen.

    RTL-Nieuws

    https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/wezen-nederland

  • | | | | | | | |

    Fatherloss

    DoorTitia Liese

    Afgelopen week kreeg ik een boekenlijstje toegezonden, met (Engelstalige) boeken in verband met (jong) vaderverlies: Fatherloss

    Ik geef dit lijstje graag aan je door:

    • Erickson, Beth M.   Longing for Dad
    • Simon, Clea   Fatherless Women
    • Herring, Larainen  Lost Fathers
    • Myers Drew, Jane   Where were you when I needed you Dad?
    • Carr Patterson, Angela   I am not that Woman – a fatherless daughter’s journey of being