• | | |

    Schaamte overwinnen brengt opluchting

    DoorTitia Liese

    Schaamte overwinnen brengt opluchting, opluchting brengt heling.

    Gisteren had ik een gesprek met de nieuwe eigenares van de fysiotherapiepraktijk waar ik ’s ochtends dagelijks mijn sport-/oefenrondje doe. Sinds de overname door haar waait er een nieuwe wind door de praktijk. ‘We willen meer zijn dan alleen een praktijk waar je aan je knie geholpen wordt als je last hebt van je knie. Of aan een spier geholpen wordt als je last heb van een spier. We willen meer holistisch werken. Meer mensgericht. Samen met de patiënt zoeken naar oplossingen voor een probleem. Kort door de bocht: minder symptoom bestrijden, meer diepgang. Dat vraagt iets van de patiënt. Maar het vraagt vooral ook iets van ons, waar we eigenlijk niet voor zijn opgeleid. We stellen een patiënt die komt met een pijnklacht vragen die dieper gaan dan de pijnklacht alleen. Niet elke patiënt is daarvan gediend. Dan kan het gebeuren dat de patiënt verwijten heeft naar mij als fysiotherapeut. ‘Ik kwam voor pijn aan m’n schouder. Jij viel me lastig met vragen waarop de antwoorden jou geen steek aangaan. Ik kwam daar niet voor. En ik ondertussen heb nog steeds pijn aan m’n schouder.’

    Vruchtbaar gesprek

    Een paar maanden geleden nodigde ik de nieuwe eigenares van de praktijk uit voor een gesprek. ‘Ik hoor en zie soms signalen die passen binnen Kenmerken van Verlaat Verdriet. Zijn jullie je daarvan bewust? Doen jullie daar ooit iets mee? Ik kan m’n mond daarover houden, maar we kunnen ook eens kijken of ik jullie vanuit mijn kennis van dienst kan zijn.’ Zo zaten we gistermiddag zonder mankeren middenin een vruchtbaar gesprek. Uit dat gesprek werd me ook duidelijk hoe ingewikkeld het kan zijn voor fysiotherapeuten om vanuit een andere visie te werken. Patiënten komen voor een probleem in hun lijf. Daar willen ze vanaf. En wel zo snel mogelijk. Ze willen niet lastig gevallen worden met vragen over mogelijke diepere oorzaken. ‘Hoe zo: wil je beweren dat het tussen m’n oren zit?’

    Schaamte overwinnen

    Tijdens ons gesprek besef ik weer eens hoeveel schaamte er leeft. Ook bij Verlaat Verdriet-ers.
    Voor de Verlaat Verdriet-ers die schaamte voelen over het feit dat ‘het nog steeds niet over is’ en ‘dat ze er nog steeds mee zitten’ nog eens kenmerkende gevolgen van ruptuur en trauma die levenslang op kunnen spelen. Waarvoor je mogelijk bij de dokter terecht komt. Of mogelijk bij de fysiotherapeut. Mogelijk speelt dat ook bij jou.
    Besef: schaamte overwinnen brengt opluchting. Opluchting brengt heling.

    Kenmerken

    • Gevoeligheid voor stress
    • Angst- en paniekaanvallen
    • Gevoeligheid voor burn-out
    • Innerlijke eenzaamheid
    • Chronische pijnen
    • Suïcidegedachten
    • Chronische vermoeidheid
    • Gevoeligheid voor verslavingen

    Lezen

    Zien

    Rouw kent geen tijd 

  • | | | | |

    Wat de Psoas brengen kan

    DoorTitia Liese

    Wat de Psoas brengen kan

    ‘Als ik dit moet is niks meer belangrijk. Ik doe nooit meer wat.’ We staan in de kamer van mijn ouderlijk huis. Mijn vader en ik. Lang geleden. Mijn moeder is twee jaar geleden overleden. Mijn vader heeft een nieuwe vrouw. Hij wil graag dat ik haar ‘mammie’ noem. ‘Mammie’, dat is mijn moeder. Dat is niet die mevrouw die al een tijdje in ons huis woont. Die mevrouw is een ’tante’. Géén mammie.
    Om de lieve vrede doe ik het. Ik pas me aan. Maar mijn lijf gaat op slot. ‘Ik doe nooit meer iets.’

    Slot

    ‘Ik doe nooit meer iets’ is een besluit dat het overgrote deel van mijn leven mee vorm heeft gegeven. Ik leefde vanaf dat moment vanuit NEE. IK DOE NIKS MEER. Het heeft me een substantieel deel van mijn leven gekost om dit NEE te onderzoeken. En dat bracht me zeker iets. Het bracht me veel zelfs. Heel veel.
    Stap na stap veranderde
    NEE in ja, tenzij….
    Ja, tenzij….
    werd ja, maar…..
    Ja maar….
    werd ja.
    Ja veranderde in JA.

    Psoas

    Zoals je hebt kunnen lezen in mijn blogs Samen op zoek naar de verborgen bron en Mijn avonturen met de verborgen bron kwam ik een aantal weken geleden (weer) op het spoor van de Psoas. Deze keer was er een mooie, hartelijke klik tussen mij en Psoas. Vorige week werkten we in de yogales met de Psoas. Dat deed me al goed. Maar ik wilde weten waarom bepaalde bewegingen me niet lukten. Wat dat betekende. En wat daarmee te doen. Er volgde een individuele sessie met Tonja, mijn nieuwe yogadocente. Samen gingen we aan het werk. En het werkt!
    Thuis pas ik me aan mijn nieuw verworven kennis aan. Zorg ik goed voor m’n Psoas. En het werkt! De pijn die ik al zeker drie jaar had ergens in de buurt van mijn heup is zo goed als verdwenen. De restpijn is een mooi onderwerp voor verder onderzoek. Ik merk dat m’n lijf op zoek is naar nieuwe balans. En dat voelt goed.

    Geen quickfix

    Werken met de Psoas als trauma in je jeugd ingrijpende veranderingen in je lijf heeft laten ontstaan kent geen QuickFix. Er zijn een paar voorwaarden waardoor dit ‘wonder’ kan gebeuren. In mijn geval in de eerste plaats: ik heb zelf heel veel gedaan in mijn eigen proces. Ik ken de weg in mezelf. Hoef daar ook geen verhalen meer over te delen om verder te kunnen.
    De andere, minstens even belangrijke, voorwaarde is het werken met Tonja. In de eerste plaats is zij een zeer ervaren yoga-docente die haar materie door en door kent. De tweede, en naar ik vermoed doorslaggevende, voorwaarde is de kwaliteit van haar aanwezigheid.
    Hoe dan ook: ik verheug me over wat zich nu in mijn lijf afspeelt en sta graag, en zo nu en dan ook letterlijk, stil bij wat de Psoas brengen kan.

  • | | | | | | | | | | | | |

    Robert Terpstra

    DoorTitia Liese

    Robert Terpstra

    Robert-Terpstra2.0.jpg

    Mijn naam is Robert Terpstra, als kind ben ik beide ouders verloren en daarmee een stukje van mijn vrijheid om te zijn zoals ik ben. Letterlijk kan ik makkelijker zijn zoals ik ben wanneer ik ‘bewegingsvrijheid’ in mijn lichaam ervaar. Dit is wat we gaan doen in de workshop Bewegingsvrijheid.

    Bewegingsvrijheid

    Workshop

    We gaan bewegen binnen de mogelijkheden van het lichaam. We zullen een ‘free flow of movement’ ontdekken en merken dat dit heerlijk voelt.

    Informatie over Robert

    Robert Terpstra
    Oefentherapeut Mensendieck | Trager Practitioner
    Praktijk voor Bewegingsvrijheid
    www.bewegingsvrijheid.eu
    info@bewegingsvrijheid.eu

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
    Meld je aan voor het symposium

    Lees meer

    Lees meer over Robert en zijn workshop Bewegingsvrijheid.
    Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

  • | |

    Nogmaals: Op je lijf letten 2

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Nogmaals: op je lijf letten

    Vanochtend schreef ik de blog Op je lijf letten.
    Na het versturen realiseerde ik me, dat ik bij Op je lijf letten een thema was vergeten te noemen: darmen.
    En dat terwijl ‘darmen’ Verlaat Verdriet-ers vaak parten spelen.

    ‘Je darmen werken niet goed.’

    Deze opmerking kreeg ik te horen van een homeopatisch arts. Inmiddels ook al heel wat jaren geleden.
    Mijn darmen werken niet goed??? Daar was ik me totaal niet van bewust. Voor mijn gevoel deden mijn darmen hun werk naar behoren.
    Maar ja: ‘Hij zal wel gelijk hebben’, dacht ik.
    ‘Ik moet beter op mijn lijf letten.’  

    Kindertijd

    Ja, m’n lijf
    Ja, m’n darmen.
    Rond mijn 17e jaar ben ik een tijdlang intensief onderzocht in het ziekenhuis. Dit naar aanleiding van langdurige, ernstige pijnen in mijn buik.
    Niets gevonden.
    Maar ja: wie had het in die tijd over stress? Ik denk eigenlijk niemand.
    Met mij dus niks aan de hand dus (behalve buikpijn dan).

    Ook bedacht ik naar aanleiding van zijn opmerking, dat ik als kind wel eens van mijn vader te horen kreeg ‘Je drinkt te weinig.’ (dat fenomeen heb ik later ruimschoots goedgemaakt. Maar toegegeven: dat was niet wat mijn vader bedoelde. In tegendeel).

    Darmen

    ‘Je darmen werken niet goed’, kreeg ik een paar jaar geleden opnieuw te horen. Ditmaal van de acupuncturist.
    ‘Je zou meer water moeten drinken.‘
    Ik was me er nog steeds niet van bewust dat m’n darmen niet goed zouden werken, maar de boodschap was duidelijk.
    Alleen: veel water drinken. Dat was nog wel weer wat.
    Ik was niet gewend dagelijks veel water te drinken.
    Ik had er geen zin in.
    Ik vergat het.

    Water

    Toch was ik me ervan bewust: ‘Hier moet ik iets mee’.
    Langzamerhand heb ik mezelf er aan gewend dagelijks tenminste twee liter water te drinken. Of kruidenthee. In ieder geval: warm water, in plaats van steeds een grote plons koud water in mijn buik te gieten.

    Goed

    En wat nu zo bijzonder is: eerder was ik me er niet van bewust dat mijn darmen niet goed zouden werken.
    Maar nu: ik ben me er dagelijks van bewust hoe goed mijn darmen hun werk doen.
    Hun werk nu kunnen doen.
    En hoe blij mijn lijf daarmee is.
    En hoe blij ik er mee ben.

    Op je lijf letten

    Op je lijf letten!
    Darmen: een thema dat bij veel Verlaat Verdriet-ers een rol speelt.
    Ook bij jou?
    Word je er dan van bewust dat je daar iets aan kunt doen.
    Heel simpel. Bijvoorbeeld veel water drinken!