• | | |

    Als je er niet over praat….

    DoorTitia Liese

    ‘Als je er niet over praat, is het alsof het er nooit is geweest.’
    In het weekend las ik deze zin in verband met de 4 mei herdenking.

    Als je er niet over praat, is het alsof het er nooit is geweest.
    Hoe waar is dit!
    Wat kunnen wij, Verlaat Verdriet-ers, hiervan leren?

    Als je niet praat over je overleden moeder, is het alsof ze er nooit is geweest. Is het alsof ze nooit jouw moeder is geweest.
    Als je niet praat over je overleden vader, is het alsof hij er nooit is geweest. Is het alsof hij nooit jouw vader is geweest.

    Pap, ik mis nog steeds jouw wel-te-rus-ten zoen

    Vanavond keek en luisterde ik naar het nationale herdenkingsprogramma op de televisie. En hoorde Simone Kleinsma zingen. Pap, kun je me horen.
    Ik deel het lied hier graag nog eens met je.

    Pap, kun je me horen?

    Laat de vlam van dit flakkerende kaarsje
    De nacht beschijnen net zoals jouw geest mijn leven heeft verlicht

    Pap, kun je me horen?
    Pap, voel me verloren
    Kun je me wel vinden in de nacht?
    Pap, mag ik je storen?
    Pap, kun je me horen?
    Kun je me wel helpen met m’n angsten?

    Honderdduizend ogen kijken neer, maar welke ogen zijn van jou
    Waar ben je nu, die hechte band tussen ons twee waar is die nou?
    Ik voel me jaren ouder, mijn leven lijkt veel kouder
    Mijn wereld minder zinvol, dan die was als toen met jou

    Pap, kun je vergeven
    Pap, m’n nieuwe leven
    Haast bij elke stap, voel ik verwijt
    Steeds in m’n gebeden
    Met mezelf gestreden
    Hopend op jouw raad met al jouw wijsheid

    Ik draag met me mee wat jij me leerde elk door jou gekozen boek
    Waar vind ik straks in wat ik las voldoende steun voor wat ik zoek
    Steeds leger zijn de straten en ik daar in verlaten
    De maan heeft minder glans en ook de zon schijnt niet als toen

    Pap, ik blijf van je houden
    Papa, dat vertrouwde
    Pap, ik mis nog steeds jouw wel-te-rus-ten zoen

    Read more: https://muzikum.eu/nl/123-804-147756/simone-kleinsma/pap-kan-je-me-horen-songtekst.html#ixzz6LVCspnr5

  • | | |

    Een plek in de workshop van 4-6 juni gratis beschikbaar

    DoorTitia Liese

    Deze workshop is inmiddels volgeboekt

    Basisworkshop Verlaat Verdriet

    In de basisworkshop Verlaat Verdriet van 4, 5 en 6 juni 2020 is een plek vrij gekomen. Deze plek stel ik met liefde gratis beschikbaar aan een Verlaat Verdriet-er die als gevolg van de corona-maatregelen inkomen is verloren. Zeeën van tijd heeft. En heel graag wil deelnemen aan een Verlaat Verdriet-workshop.

    Aanbod

    Gebruikmaken van deze mogelijkheid is niet helemaal onvoorwaardelijk, namelijk

    Je

    • verloor in je jeugd (voor je 20e) je ouder(s) door overlijden;
    • raakte als gevolg van de corona-maatregelen je inkomsten kwijt;
    • hebt geen partner met een eigen inkomen;
    • wilt heel graag deelnemen aan een Verlaat Verdriet-workshop.

    Aanmelden

    Deelname

    • Op volgorde van aanmelding;
    • Op basis van argumenten.
  • | |

    Als kind je beide ouders verliezen door de dood

    DoorTitia Liese

    Kinderen die een ouder verliezen aan de dood ontwikkelen angst. Ze worden bang ook hun overgebleven ouder te verliezen. Ik schreef er gisteren over in mijn blog https://verlaatverdriet.nu/2020/03/12/als-kind-een-ouder-verliezen-aan-de-dood/

    Verlies van beide ouders

    Voor een aantal kinderen is deze angst werkelijkheid geworden. Ze verloren hun beide ouders. Sommige kinderen verloren hun ouders na elkaar. Bijvoorbeeld door ziekte. Of de overgebleven ouder overleed als gevolg van zelfdoding. Omdat hij/zij het verlies van de partner niet kon dragen. Deze kinderen groeiden een aantal jaren op met hun overgebleven ouder in hun oorspronkelijke ouderlijk huis. Tot ook de overgebleven ouder stierf.
    Andere kinderen verloren hun beide ouders tegelijkertijd. In Nederland meestal als gevolg van een ongeval.

    Alles kwijt

    Kinderen die hun beide ouders verliezen raken alles kwijt. Hun ouders. Het huis waarin ze woonden. Hun vertrouwde omgeving. De school. Vriendjes en vriendinnetjes. In een aantal gevallen ook hun broertjes en/of zusjes.
    Ze kwamen terecht in een pleeggezin. Soms bij directe familie. Soms bij vrienden of kennissen van ouders. Of bij wildvreemde mensen.
    Ze gingen zwerven, omdat ze zich op geen enkele plek meer veilig konden voelen.
    In sommige gevallen bleven broers en zussen bij elkaar wonen in het ouderlijk huis. Een oudere broer en/of een oudere zus – die ook zelf beide ouders was verloren – kreeg de ouderrol toebedeeld.
    In sommige gevallen was er geen voorziening getroffen en bleef een kind (alleen) wonen in het ouderlijk huis (Ik verzin dit niet. Ook niet 2020).

    Nooit meer onvoorwaardelijk aanwezig kunnen zijn

    Niet meer leven in je vertrouwde gezinscultuur. Waar de dingen waren zoals ze waren, en gingen zoals ze gingen.
    Je aanpassen.
    Nooit meer onvoorwaardelijk aanwezig kunnen zijn.
    Altijd dankbaar zijn.

    Nog een paar vormen waarop je je overgebleven ouder kunt verliezen

    De overgebleven ouder

    • kan het verlies van haar/zijn partner niet verwerken en gaat disfunctioneren, bijvoorbeeld door emotioneel op een kind/de kinderen te gaan leunen;
    • kan haar/zijn opvoedtaken niet meer aan en laat het kind/de kinderen als opvoeder in de steek;
    • raakte aan de drank als gevolg van het verlies van de partner;

    Sommige kinderen ‘verloren’ hun overgebleven ouder aan een nieuwe partner.

    Overleven

    In je jeugd je beide ouders verliezen betekent dat je alles kwijt raakt wat je vertrouwd was. Leven is overleven geworden.

  • | |

    Als kind een ouder verliezen aan de dood

    DoorTitia Liese

    Als kind een ouder verliezen aan de dood is een absolute ramp. Een ramp van de eerste orde, met een grote diversiteit aan gevolgen. Gevolgen die je meeneemt in je verdere leven. Die je kunnen hinderen tot op de dag dat je besluit er iets mee te gaan doen.

    Zorgen en aanpassen

    Kinderen die een ouder verliezen aan de dood ontwikkelen angst. Ze worden bijvoorbeeld bang ook de andere ouder te verliezen. Dat betekent dat ze alert worden. Hyper-alert.  Ze gaan, op hun manier en met hun kinder-mogelijkheden, zorgen voor de overgebleven ouder. Als de andere ouder maar niet doodgaat. Ze passen zich aan om de overgebleven ouder maar geen last te bezorgen.

    Herinnering

    Uit mijn eigen leven herinner ik me dat ik als kind altijd ging kijken of mijn vader nog wel ademde. Lag hij na z’n werk even op de bank, dan ging ik snel kijken. In de vaste overtuiging dat hij ook wel dood zou zijn. Altijd weer de opluchting als ik zijn buik op en neer zag gaan. Gelukkig – hij is toch niet dood!

    Gewoonte

    Deze gewoonte deed zich niet alleen voor in mijn jeugd, maar deed zich ook voor tot ver in mijn volwassenheid. Lag mijn partner op z’n bank? Eerst kijken of hij nog wel ademhaalde. Opluchting. Gelukkig: hij doet het nog. Was hij niet in de kamer als ik bij hem kwam? Meteen de schok: die ligt dood (in de wc. In z’n slaapkamer. Noem maar op.)
    Ook nadat ik me ervan bewust werd wat ik aan het doen was, en waarom, bleef ik dat doen. Tot het langzaam weggesleten is. Vooral nadat ik om mezelf kon lachen: sh.t – ik heb het weer gedaan. Het is me weer overkomen.

    Lees meer

    Lees meer over de impact van jong ouderverlies en de talrijke gevolgen gevolgen die dat voor jou en je verdere leven kan hebben op deze website en in de boeken die Titia Liese heeft geschreven over Verlaat Verdriet Boeken bestellen