• | | | |

    Vijfentwintig jaar samenwerken aan Verlaat Verdriet

    ‘Vijftwintig jaar hebben we samengewerkt aan onze Verlaat Verdriet-site’ realiseer ik me als ik in de trein zit op weg naar Amsterdam om met Juliëtte te overleggen: hoe verder met onze Verlaat Verdriet-site. ‘Daar moeten we om ons overleg te beginnen even bij stilstaan’ bedenk ik me.

    Vijfentwintig jaar geleden nam Juliëtte deel aan de tweede Verlaat Verdriet-workshop. ‘Het heeft me zoveel moeite gekost jullie te vinden. Ik vind dat jullie een website moeten hebben.’ Ziedaar het begin van onze langjarige samenwerking. Allebei ontwikkelden we ons op onze eigen gebieden. Juliëtte IT-specialist. Ikzelf Verlaat Verdriet-specialist. Drie Stichtingen rondom Verlaat Verdriet zagen we komen. En weer gaan. Samen hebben we het volgehouden. Zijn we al die jaren doorgegaan.

    Nieuwe website

    ‘Ik vind dat jouw website een grote upgrade nodig heeft’ zegt IT-er Ronald in Codiponte tijdens De weg van liefde 2024. ‘Ik wil dat graag voor je gaan doen’ ‘Als jij mijn technische vraagbaak wordt, dan ga ik de website bouwen.’ reageert Stephanie meteen. Het resultaat van hún intensieve samenwerking vanaf dat moment heb je vast al gezien: www.kenniscentrumverlaatverdriet.info

    Dragen

    Onwillekeurig komt het beeld van de Kariatiden bij me op. De vrouwen op de Acropolis in Athene die al sinds millennia het dak dragen van het Erechtheion. Zo voelt het even als ik me realiseer dat we echt vijfentwintig jaar samen de website hebben gedragen. Zonder ons beiden zou Verlaat Verdriet niet in de wereld staan. Toch best wel een memorabel moment, eigenlijk.

    Overdragen

    Wat een ongekende weelde dat Juliëtte en ik ons werk nu over kunnen dragen aan vertrouwde handen. Er zal best nog het een en ander (een heleboel) aan werk te verzetten zijn. Maar het komt goed.

    Juul, dank voor al die jaren samenwerken aan dat wat voor ons beiden zo belangrijk is: Verlaat Verdriet en onze website.
    Ronald en Stephanie: dank dat wij ons werk over mogen – en kunnen –  dragen aan jullie bewezen competente handen.

  • | | | |

    Dichtbij – Babette van Drunen

    Dichtbij

    Steeds meer mensen – Verlaat Verdriet-ers ook – kiezen ervoor hun boeken uit te geven in eigen beheer. Babette van Drunen stuurde mij haar boek dat ze recent in eigen beheer heeft uitgegeven. Ze verloor haar vader in haar vroege jeugd.

    Babette van Drunen

    In dit indringende en persoonlijke boek neem ik je mee op een reis door rouw, herinnering en geloof. Na het verlies van mijn vader op jonge leeftijd, bleef een ondraaglijk verdriet achter – én een diep verlangen om hem te leren kennen. Maar hoe leer je iemand kennen die er al twintig jaar niet meer is? Door de verhalen van anderen. Hun woorden werden spiegels waarin ik stukje bij beetje mijn vader leerde zien, en mezelf.

    De weinige herinneringen die ik aan hem heb, werden mijn ankerpunten. Eén moment – op zijn schoot, na het avondeten – werd mijn veilige haven. Later begreep ik: dit beeld werd ook de basis van mijn Godsbeeld. In de zoektocht naar mijn vader vond ik de weg terug naar mijn Hemelse Vader.

    Dit boek is een rauw, eerlijk en hoopvol verhaal over verlies en herstel. Over gebrokenheid, heimwee en het zoeken naar een thuis dat niet met mensenhanden gemaakt is. Over hoe verhalen – van mensen én van God – ons helpen onszelf terug te vinden. Het is een uitnodiging om mee te wandelen, te voelen, te reflecteren. En misschien, net als ik, weer thuis te komen.

    Rouw

    Als ik maar kon herinneren hoe je stem klonk
    op de dagen waarop de pijn mij doordrong
    als ik maar kon voelen hoe jouw handen
    op mijn schouders een steun zouden zijn
    op dagen waarop ik mijzelf niet
    wist vast te houden
    de woorden die je mij toe zou fluisteren
    als ik me geen raad wist
    maar jij altijd zou luisteren

    Kennis maken

    Maak kennis met Babette van Drunen op Kenniscentrum Verlaat Verdriet 

    Bestellen

    Dichtbij

     

  • | | |

    De erfenis van rouw: Babette van Drunen

    Babette van Drunen

    Drie jaar geleden deed Babette van Drunen de Verlaat Verdriet-workshop bij mij. Vijfentwintig was Babette op dat moment, vijf jaar toen ze haar vader verloor. Na een serie onthutsend pijnlijke ervaringen in de GGZ kwam ze bij mij terecht. Deed mee aan de workshop. Voelde zich eindelijk op haar plek. ‘Hier moet ik zijn. Dit gaat over mij. Wat ben ik blij dat ik je heb gevonden.’ Na de Terugkomdag vroeg Babette me of we contact konden houden. ‘Ik wil verder met m’n proces. Ik wil zo graag van je leren.’

    Interview

    Niet lang daarna belde Babette me. ‘Er is iemand die graag een film met me wil maken over mijn proces om mijn vader. Ze maakt daar haar afstudeerproject van voor de School voor Journalistiek. We willen er graag een interview in met jou, over jouw ervaringen in je Verlaat Verdriet-werk. Mogen we naar je toe komen?’ In de zomer van dat jaar kwamen ze met z’n tweeën naar me toe. Samen zijn we die dag aan het werk gegaan met het interview met mij.

    De erfenis van rouw

    Daarna bleef het een tijdje stil. Tot ik vorige week plotseling een Appje kreeg van Babette. ‘Ik heb deze week een interview voor de radio over mijn proces om mijn vader. Ik heb hier nog de twee video’s die we toen hebben gemaakt. Je mag ze gebruiken als je wilt.’

    Video 1 en video 2

    Dat hebben we graag gedaan. Je kunt ze zelf zien. Ga het gauw doen. De beide filmpjes zijn prachtig, en zo herkenbaar.
    Babette, dank je wel voor dit inspirerende voorbeeld van de erfenis van rouw.

    De erfenis van rouw 1
    De erfenis van rouw 2

    Symposium voor hulpverleners

    Hulpverleners, leer meer over Verlaat Verdriet door kennis uit ervaring. Symposium Teruggaan om verder te kunnen. Zaterdag 5 april 2025. Lees meer over het symposium: Kenniscentrum Verlaat Verdriet.

    Teruggaan om verder te kunnen

    Lees meer over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn in het boek van Titia Liese: Teruggaan om verder te kunnen.

    #verlaatverdriet #verlate rouw #babettevandrunen #teruggaanomverdertekunnen #symposiumvoorhulpverleners #kenniscentrumverlaatverdriet #moederverlies #vaderverlies

     

  • | | |

    Marc de Hond: Licht in de tunnel

    Drie jaar is Marc de Hond als hij zijn moeder Yasmin verliest aan de gevolgen van borstkanker. Als hij zelf te horen krijgt dat de kanker die hem in 2018 getroffen heeft ongeneeslijk is, hebben zijn kinderen dezelfde leeftijd als hij en zijn jongere broertje toen hun moeder ziek werd. Aan zijn kinderen wil hij de boodschap meegeven dat je ook een gelukkig leven kunt hebben als je jong je moeder of je vader bent verloren. Hij besluit zijn kinderen herinneringen mee te geven aan de vader die ze maar zo kort hebben gekend. De vader die ziek was. En steeds zieker werd. Maar ook de vader die heeft geleefd. Die veel – en ingrijpende – tegenslagen in zijn relatief korte leven heeft gekend. De vader die ook uit zijn – joodse – familiegeschiedenis heeft geleerd dat je als mens niet aan tegenslagen ten onder hoeft te gaan. Dat je strijdbaar kunt zijn. Dat je uit elke tegenslag kunt leren. ‘Elk foordeel hep se nadeel’ leerde hij van voetballer Johan Cruijff, die op jonge leeftijd zijn vader verloor.

    Licht in de tunnel

    Licht in de tunnel is het dagboek van Marc de Hond uit zijn ziekteperiode dat hij in de eerste plaats schreef voor zijn kinderen. Hij, rolstoeler en sportman, ontmoet in 2011 sportvrouw Remona Fransen. Liefde op het eerste gezicht. Relatie op het tweede gezicht. Een leven samen. Twee kinderen. Geluk. Tot de dag waarop hij te horen krijgt dat de blaaskanker die hem getroffen heeft ongeneeslijk is.

    ‘We wachten niet tot het licht aan het einde aan de tunnel, maar we hangen zelf de lampjes op.’ Toen Marc de Hond eind 2018 hoorde dat hij ziek was, besefte hij dat er een grote kans was dat hij zijn kinderen niet groot zou zien worden. Hij besloot een dagboek te gaan bijhouden. Het werd een periode van veel slecht nieuws en donkere momenten. Maar hij en zijn gezin traden ook de moeilijke momenten met optimisme en humor tegemoet. De lampjes in de tunnel waren het bijzondere huwelijksaanzoek in Carré tijdens de eerste chemo, het afscheidsfeest voor zijn blaas die verwijderd moest worden, de pretparkbezoeken met de kinderen op goede dagen en het huwelijksfeest toen Marc en zijn vrouw Remona al wisten dat hij niet meer beter zou worden, maar dat geheim hielden voor hun gasten. Licht in de tunnel is een bijzonder boek met een unieke en inspirerende kijk op leven en dood. Naar Marcs wens verschijnt het na zijn dood. Hij overleed op 3 juni 2020.

    Boek bestellen

    Licht in de tunnel 

    Stichting Komma

    ‘We gaan naar ouders toe om hun levensverhaal op beeld vast te leggen door middel van een mooi gefilmd, uitgebreid interview. Doordat al deze herinneringen en verhalen worden vastgelegd kunnen ouders voortleven en wordt er symbolisch een komma, in plaats van een punt achter hun leven gezet.’ 

    Stichting Komma

    Lees meer over de gevolgen van jong ouderverlies

    Titia Liese: Teruggaan om verder te kunnen