• | | | | | | | | | | | | | | |

    ZEER, de website

     

    ZEER

    ‘Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik ga het doen’.
    Je kunt je voorstellen hoe blij-verrast ik was toen S. contact met me opnam.
    ‘Ik ben bereid de site te maken voor ZEER’.

    Ik kan je zeggen: zelf sprong ik een gat in de lucht. Want: hoe zouden we zonder site ZEER in de wereld kunnen zetten? Maar: hoe kom je aan een site als je als organisatie (in ons geval Platform ZEER) een vrijwilligersorganisatie bent zonder geld? Laat staan aan een maatwerk-site?

    Klus

    S. heeft het op zich genomen de site te gaan bouwen. Nou heb ik zelf nooit een site gebouwd (wel gestructureerd en volgeschreven), maar een klus is het. Zeker als je jezelf al werkend de techniek eigen moet maken van het bouwen van een site! Dat betekent dat S. inmiddels al weken en weken met hart en ziel werkt aan ZEER.
    Chapeau S.!

    Grote klus

    En dan komt de volgende klus. De site moet worden gestructureerd. En volgeschreven. Dan komt er ineens iemand anders om de hoek kijken die zich gaat bemoeien met de site die je hebt gebouwd. Iemand die gaat rommelen in jouw werk.
    Aaaiii. 

    Hele grote klus

    Dan sta je voor de volgende – hele grote – klus: een klus voor je ziel.
    Je staat zelf nog middenin je intensieve verlate rouw proces.
    Dat is jouw perspectief.
    En dan ineens, door je aanbod de site te bouwen voor een thema waar je zelf zo middenin zit – waar je zelf met hart en ziel aan verbonden bent – is er een heel ander perspectief.
    Dat, waarin je steeds opnieuw woorden hebt gegeven aan je ervaringen, komt ineens in een heel ander daglicht te staan.
    Dat, waarin jij beeld hebt gegeven aan gevoelens. Hebt gezwoegd om een nieuwe stap te zetten. Hebt gehuild. En gehuild. En gehuild.
    Dat alles komt ineens in een heel ander perspectief te staan. Namelijk het perspectief van de mensen die je aan wilt spreken met je site. Die je aan wilt spreken met je aanbod. Die je uitnodigt naar symposium ZEER te komen.
    Namelijk: andere Verlaat Verdriet-ers.  

    Woorden die voor jou een heel speciale betekenis hebben worden geschrapt.
    Beelden die voor jou een heel speciale betekenis hebben worden schijnbaar achteloos terzijde geschoven.
    Ware aanslagen op je hart.
    Ware aanslagen op je ziel.
    Dat doet ZEER.
    ZEER ZEER.

    Blij en trots

    S., we zijn niet alleen ongelofelijk blij met de klus die je op je hebt genomen met het maken van de ZEER-site, we zijn ook ongelofelijk trots op je!

    Uitnodiging

    De site is nog in bewerking, maar we nodigen je graag uit om bij ons langs te komen.

    Je bent ZEER welkom op website ZEER!

  • | | | | | | | | | |

    Vertrouwen

     

     

     

     

     

     

    Eén januari 2017.
    Een nieuw jaar.

    Een nieuw jaar dat opnieuw je vermogen om te vertrouwen zal testen.
    Vertrouwen in jezelf.
    Vertrouwen in andere mensen.
    Vertrouwen in het leven.
    Vertrouwen in de toekomst. 

    Kun je ooit nog vertrouwen?

    Kun je ooit nog vertrouwen dat de dingen ook goed kunnen gaan?
    Jaren geleden was dat de titel van een themadag die ik indertijd aanbood.
    Kun je ooit nog vertrouwen dat de dingen ook goed kunnen gaan, als je zo jong hebt meegemaakt dat de dingen niet goed gingen? Definitief niet goed gingen?

    Vertrouwen

    Vertrouwen: een lastig thema voor veel Verlaat Verdriet-ers.
    Als gevolg van de ruptuur van het onomkeerbare verlies zijn veel Verlaat Verdriet-ers hun basisvertrouwen kwijtgeraakt.
    Hun basisvertrouwen in zichzelf.
    Hun basisvertrouwen in andere mensen.
    Hun basisvertrouwen in het leven.

    Wantrouwen

    Controle kwam in de plaats van vertrouwen.
    Soms zo groot dat het idee kan onstaan dat je wantrouwend bent.
    Maar ben je dat ook?

    Mistrouwen

    Eigenlijk kennen we in het Nederlands het woord mistrouwen niet. Ik zou dat woord graag in willen voeren.
    De meeste Verlaat Verdriet-ers zijn niet a priori wantrouwend.
    Ze missen vertrouwen.
    Ze mistrouwen.

    Alternerend proces

    Een verlaat rouwproces is een sterk alternerend proces. Als de slinger van een klok word je in dit proces heen en weer geslingerd tussen uitersten.
    Tussen vreugde en verdriet.
    Tussen liefde en onverschilligheid.
    Tussen boosheid en opluchting.
    Tussen liefde en angst.
    Tussen eenzaamheid en verbondenheid.
    Tussen vertrouwen en wantrouwen.
    Tussen vertrouwen en twijfel.
    Tussen vertrouwen en scepsis.

    2017

    Ik wens je voor 2017 veel vertrouwen toe.
    Vertrouwen in mensen.
    Vertrouwen in het leven.
    Vertrouwen in de toekomst.

    En vooral: vertrouwen in jezelf!

  • | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

    Daar moet je bij zijn!

    Verlaat Verdriet

    Jaarthema 2017 van Platform ZEER

    Daar moet je bij zijn!

    • Verlaat Verdriet-symposium ZEER
    • Glossy ZEER
    • Schrijfwedstrijd Gat in m’n ziel
    • Website www.ZEER.nu
    • En alle mooie vervolg-ontwikkelingen die zich in de loop van 2017 op Verlaat Verdriet-gebied voor gaan doen.

    Symposium ZEER

    Symposium voor en door Verlaat Verdriet-ers

    Zaterdag 13 mei 2017, De Sparrenhorst in Nunspeet

    • Meld je aan voor symposium ZEER: www.zeer.nu
    • Volg ons op Facebook
    • Lees meer over ZEER op op onze site (in ontwikkeling) www.ZEER.NU

    Daar moet je bij zijn!

  • | | | | | | | | | |

    Ouderen en Verlaat Verdriet

     

     

     

     

     

    Verlaat

    ‘Mevrouw, ik zou zo graag eens met u willen praten.’
    In de eerste jaren van mijn Verlaat Verdriet
    -werk werd ik gebeld door een mevrouw. ‘Ik woon naast u. In het bejaardenhuis’ vertelde ze me erbij.

    Uit wat ze vertelde kon ik opmaken: dit is de moeder van Jan.
    ‘Je zou eens met m’n moeder moeten praten’ zei Jan me eens, toen hij hoorde van mijn werk. ‘Mijn moeder is 94. Ze was 14 toen haar moeder overleed. Ze praat er nooit over, maar ik weet dat dat verlies nog altijd een grote rol speelt in haar leven.’

    Verdriet

    ‘Ik kom naar u toe’ zei ik tegen haar. ‘Meteen. Nu.’
    Zo gezegd, zo gedaan.
    Mijn kennis van Verlaat Verdriet was op dat moment nog lang niet zo ontwikkeld als dat nu is.
    Wat heb ik veel van haar geleerd in die ene ontmoeting met deze dochter zonder moeder.
    Gehuild heeft deze vrouw.
    Gehuild, alsof haar moeder gisteren was overleden.

    ‘Wat ben ik blij, dat ik dit eindelijk eens kan vertellen tegen iemand die begrijpt wat ik vertel.’
    Die dat verlies betekenis kan geven.
    Die erkent wat ik vertel.

    ‘We moesten door.
    En dat heb ik altijd gedaan.’

    Ouderenzorg

    Gisteren ontving ik een mail die me herinnerde aan de moeder van Jan.
    Wat een prachtige site!
    Ik kwam hier per toeval terecht maar werd o.a direct geraakt door de gedichtjes van Elly.
    Ik werk in de ouderenzorg en zo weet ik inmiddels dat elke leeftijd zijn eigen proces heeft. Veel ouderen, waar ik kom ( thuis of in een instelling) kunnen hun (verdrietige) herinneringen niet loslaten / verwerken. In hun hoofd blijven ze alles keer op keer herbeleven.
    Het is zo belangrijk voor hun zielsproces om hun verleden te kunnen verwerken en los te laten.
    Helaas is er voor deze ouderen nog niet heel veel aanbod.
    Ook vindt deze generatie ouderen het “not done” om hier hulp voor te zoeken.
    Of ze weten zelfs niet dat hier wel mogelijkheden voor zijn.

    Kun jij mij misschien helpen met tips en adviezen om deze ouderen wat handvatten aan te reiken?

    Aandacht

    We gaan er werk van maken in 2017!