• | | |

    De weg van liefde: geen betere plek

    DoorTitia Liese

    Gisterochtend in mijn blog De weg van liefde: een bijzondere en verruimende weg deelde ik het verhaal met je dat een van de deelnemers gisteren met ons deelde.
    Ook een andere deelnemer aan De weg van liefde schreef voor deze samenkom-dag over haar ervaringen. Met de toestemming van ook deze deelnemer deel ik haar woorden graag met jou.

    6 maanden geleden, maandag 9 oktober 2023

    Aan het einde van de middag lopen Titia en ik door de smalle straatjes van Codiponte, over de brug, richting de Pieve (kerk). In de kerk zaten drie Italianen een lang gebed op te lezen waar ik maar enkele woorden van kon verstaan. ‘Santa Maria, amen’… Later begreep ik dat ze in de stand repeat waren blijven hangen, althans dat maak ik er zelf van. Na hun gebed staken Titia en ik een kaarsje aan. Dat de kaarsjes dicht naast elkaar stonden was fijn.

    Heftig bericht

    Een gezoem, deze keer geen beestje. Huh ben ik dat? 010-ziekenhuis Rotterdam. Ik had zoiets van: dat komt wel. Een paar tellen later weer. Toch maar even de kerk uit gelopen. De arts. Hij vroeg of het schikte, later kon ik hier wel schrikte van maken. De vraag of ik zat? Nou, nee leunend tegen de Pieve is dat ook oké?

    Een levens veranderend binnen slaand bericht. Verlammende stilte in mijzelf. Mijn papa ging dood aan longkanker toen ik veertien jaar was, nooit gerookt, nooit gedronken. Het eerste wat ik dacht: ik heb nooit gerookt, nooit gedronken en heb ook longkanker, net als mijn vader. Ik heb nog maar drie maanden. Een redenering direct uit mijn kind perspectief. Ik ben nu volwassen, het is anders, maar niet minder pijnlijk.

    Delen

    De uren die volgden, een storm en stroom aan emoties en gedachten van ongeloof. Ik kon het wel uitschreeuwen, een woordeloze stilte sloeg naar binnen. Ik wilde vooral niet dat mijn bericht invloed zou hebben op de week. Niet op de groep, niet op mezelf. Het direct delen van zoiets intens heftigs was iets wat ik niet altijd deed. Maar ik heb ervaren dat het samen zijn in deze groep mij een veilige plek heeft geboden om dit wel te kunnen doen. Ik schrijf het nu op in twee zinnen. Het lijkt zo makkelijk gedaan, maar ik was en ben blij met de ondersteuning die ik van Titia daarin direct kreeg.

    Voor mijn gevoel had dit bericht zeker wel invloed, maar stond het niet op de voorgrond. Ik kon het voor mezelf redelijk goed houden binnen de vier muren van mijn slaapkamer. Desalniettemin kwam het daar wel eens buiten als jullie liefdevol vroegen het met mij ging. Een knuffel, een hand op mijn schouder of een lief ingefluisterd woord. Dank jullie wel daarvoor. Titia heeft het naar mij wel eens benoemd dat er op dat moment geen betere plek was met zulke lieve en warme mensen om me heen mijn ‘weg van liefde’ voort te zetten. Daarvoor nogmaals mijn hartelijke dank.

    Lees meer

    De weg van liefde

  • | |

    Een levens veranderend weekend in Codiponte

    DoorTitia Liese

    ‘Oooooooh! hoor ik Pomme luid-op naast me verzuchten. Wat een geweldige plek! Wat een bijzondere omgeving! Die bergen, daar wil mijn hart onmiddellijk naartoe! Die ruimte! Die rust! Het dorp! Ik kan niet wachten dit allemaal te gaan zien! Te gaan ervaren!’ Vrijdag namiddag 22 maart 2024. Pomme Termond en ik zijn samen aangekomen in Codiponte.

    Het overkwam mij zelf, zo’n vijf jaar geleden toen ik aankwam op de Concia van Maartje en Davide in Codiponte. ‘Er gebeurt iets hier met mij. Iets wat ik nu nog niet onder woorden kan brengen. Alsof verleden, heden en toekomst samenvallen. In mij. Op de Concia. In Codiponte.’

    Het overkwam Maartje en Davide, zo’n twintig jaar geleden toen ze besloten de Concia, toen nog een een bouwval, aan te kopen. Met hun komst, hun visie en hun energie een enorme boost zijn gaan geven aan de revitalisering van het zo goed als verlaten dorp in de vallei tussen de Apennijnen en de Apuaanse Alpen. Maartje, afkomstig uit Nederland. Davide afkomstig uit Milaan. Samen met hun toen nog kleine dochter vertrokken uit Milaan. In de allereerste plaats door echte medebewoners te worden van Codiponte. Dorpsgenoten van de bewoners van deze plaats met z’n lange, rijke geschiedenis.

    Het overkwam Carin, twee jaar geleden. ‘Hier voel ik me thuis’ was het eerste wat Carin zei toen we aan waren gekomen op de Concia. Nog in dezelfde dagen van ons verblijf op de Concia werd ook Carin eigenares van een pand op ons pleintje. De restauratie van haar pand is nu in volle gang. Binnen enkele maanden vestigt Carin zich in haar huis op het pleintje van CodiponteCastello, en opent ze daar een kleine boekbinderij annex een winkeltje met streekproducten uit de Lunigiana.

    Een levens veranderend weekend

    We hebben zo het een en ander te bespreken dit weekend. Het weekend dat ons leven gaat veranderen. Het leven van Maartje en Davide. Het leven van Pomme. Mijn leven. En in de nabije toekomst het leven van heel veel andere mensen die we graag een hun eigen levens veranderende ervaring gunnen op ons pleintje. In Codiponte. Waar oud zeer kan helen. We maken kennis met elkaar. Maartje en Davide met Pomme. Pomme met Maartje en Davide. Wij vieren, Maartje, Davide, Pomme en ik met elkaar. Want als ons aller antwoord JA is gaan we samen in ons project op het pleintje van CodiponteCastello een soort van huwelijk in meervoud aan.

    Casa Bodoni wordt internationaal centrum voor levensverhalen

    We eten samen (natuurlijk, we zijn in Italië!). We praten – en bepraten – samen een heleboel (Nederlands. Engels. Italiaans.) Vanaf het allereerste moment is er de openheid tussen ons vieren die we nodig hebben voor een mooie samenwerking. Een nieuwe toekomst. Voor ons. Voor het pleintje op Codiponte Castello. En voor Codiponte. We hebben een korte twee-en-halve dag voor deze kennismaking. Maar het werkt! We gaan het doen! Samen. Insieme. Casa Bodoni wordt internationaal centrum voor levensverhalen. Volg de blogs in de komende tijd. We nemen je graag mee in dit bijzondere avontuur. 

    Lees meer

  • | | | | |

    HERLEEF – act van Tamar bij het symposium van 2 maart a.s.

    DoorTitia Liese

    Herleef

    Een heel mooi nieuwtje voor ons allemaal. Tamar van der Steen deelt haar act HERLEEF met ons in het besloten deel van ons symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op 2 maart aanstaande.

    Ja, ik wil

    Vorige week zag ik de aanmelding van Tamar voor het symposium van 2 maart a.s. Ontmoeting met Ap Dijksterhuis. Meteen wist ik het. Stuurde een mailtje naar Tamar. ‘Tamar, sinds 2017 heb ik me 1000 keer afgevraagd: zou Tamar het nog doen? Zou Tamar haar act nog doen? Ik zou er 1000 keer spijt van hebben als ik je nu niet meteen zou vragen: wil je jouw act nog een keer doen voor het symposium op 2 maart? Tot mijn grote vreugde reageerde Tamar met een mailtje aan mij: JA, ik wil.

    Vanochtend hebben we elkaar gesproken aan de telefoon. Zaterdag a.s. komt Tamar naar Nunspeet. Samen gaan we kijken in het gebouw waar het symposium plaatsvindt. Zodat Tamar precies weet waar ze optreedt. Hoe het werkt met geluid. Of de piano dienst kan doen. Hoe het zit met de mogelijkheid om deze keer opnames te maken van haar optreden.

    Tamar

    Nog steeds wordt er over gepraat door Verlaat Verdriet-ers die aanwezig waren bij symposium ZEER in 2017. De act van Tamar. De act die ze speciaal schreef, en samenstelde, voor het symposium van toen. Wat HERLEEF deed met de Verlaat Verdriet-ers in de zaal. Ik hoor het nog regelmatig.
    Die deurbel….
    Dat vergiet….
    Die muur….
    De adembenemende manier waarop Tamar haar act deed. Of beter gezegd: hoe Tamar, die in haar hele vroege jeugd haar vader verloor door overlijden, haar act was.

    Tamar weer in ons midden

    Meer dan verheugd kan ik je dus laten weten: ook bij symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis is Tamar weer in ons midden. Ze treedt weer voor ons op. Met de act waarmee ze in 2017 zoveel indruk maakte. Tamar, dank je wel dat je ervoor kiest weer in ons midden te zijn.

    Aanmelden

    Meld je aan voor dit symposium dat steeds meer een heel bijzondere ontmoetingsdag aan het worden is symposium@verlaatverdriet.nu 
    NB: vermeld je naam op je aanmeldingsmailtje.

    Meer informatie over het symposium

  • | | |

    Liefde voor De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde 2023

    Voor iets wat heel mooi en bijzonder is geweest gebruik je het liefst superlatieven om over te dragen hoe mooi en bijzonder iets is geweest. Maar als het niet als passend voelt grote woorden te gebruiken, wat doe je dan om te vertellen hoe mooi en bijzonder De weg van liefde 2023 is geweest. De rust en de stilte van Codiponte. Het verblijf in ‘het gele huis’ (Villa le Muse) en op de Concia. De liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. De heerlijke maaltijden die Davide voor ons bereidde. Het mooie weer. De avondmaaltijd op de binnenplaats van de Concia, terwijl het om ons heen langzaam donker werd. De sterrenhemel. De lichtjes in het dorp.

    Samen

    De gespreide aankomst van de deelnemers. Het gespreide vertrek. De samenwerking met schrijfcoach Els Pronk die we weer op hebben gepakt voor De weg van liefde. Albertine Richaerts (met wie ik al jaren samenwerk in de workshop Dubbel Ouderverlies) die, samen met haar man Jurjen, na afloop van De weg van liefde nog een paar dagen bij ons kwam logeren in het gele huis.

    De groep

    Maar boven alles de prachtige groep van de Weg van liefde 2023. De groep die, ondanks de gespreide aankomst en het gespreide vertrek van de deelnemers, al snel een hechte groep werd. Wat extra bijzonder is voor Verlaat Verdriet-ers die zich zo snel een buitenstaander kunnen voelen. Een niet-deelnemer. ‘Iedereen kent elkaar hier al‘. ‘Iedereen heeft het hier leuk met elkaar‘. ‘Ik hoor daar niet bij.’
    De groep die elkaar als groep zoveel te vertellen had. Die zo snel harmonie vond. Zoveel deelde. Waar alles er mocht zijn. Verdriet. Diep verdriet. Wanhoop. Gevoelens van eenzaamheid. Van de eeuwige buitenstaander zijn. Van opluchting. Vreugde. Blijdschap. Plezier. Van verbondenheid.
    Waar ontdekkingen werden gedeeld. Gevoelens. Gedachten. Waar ieder haar/zijn eigen plek kon innemen. Haar/zijn eigen weg kon bewandelen. Haar/zijn eigen Weg van liefde.

    Elfje

    De dag na afsluiting van De weg van liefde kwam een Elfje bij me op dat ik graag met je wil delen.

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten
    De weg van liefde
    Dankbaar     

    De weg van liefde 2024

    Mijn gedachten gaan uit naar een nieuwe Weg van liefde in het voorjaar van 2024. Volg mijn blogs als je meer wilt weten over deze mogelijk komende Weg van liefde voorjaar 2024.

    Lees meer

    De weg van liefde 
    Maartje Schönefeld en Davide Donati