• | | | | | | | | | | | | |

    Bloeien

     

     

     

     

     

    Het ogenblik kwam
    dat het pijnlijker werd
    om in de knop opgesloten te blijven
    dan het risico te nemen en tot bloei te komen.

    Anaïs Nin, 1903-1977

    Op 1 januari j.l. schreef ik de blog Vertrouwen, gisteren de blog Achterkant, over de innerlijke eenzaamheid van Verlaat Verdriet-ers.
    Met de uitnodiging aan Verlaat Verdriet-ers om in beweging te komen.
    Je te verbinden.
    En de uitnodiging om naar symposium ZEER te komen, op 13 mei 2017. Symposium ZEER, waar je mede-Verlaat Verdriet-ers ontmoet.
    Waar je kunt delen.
    Een uitnodiging tot bloei
    Tot bloeien.
    Ook aan jou.
    Ook voor jou.  

    Tekst

    Naar aanleiding van deze twee blog’s dacht ik aan de tekst van Anaïs Nin, en aan het gedicht dat Jolanda schreef in 2014.
    Dit gedicht van Jolanda mocht ik opnemen in Gids voor Verlaat Verdriet.
    Graag deel ik het ook hier, via het web.
    Met jou.
    Met jullie.

    Geen Kwetsbaarheid zonder Vertrouwen

    Kwetsbaarheid is met vertrouwen zeggen:
    “Ik wijs je de weg, als je maar bij me blijft…”

    Kwetsbaarheid vergt moed om jezelf te laten zien
    Kwetsbaarheid is de controle los durven laten
    Kwetsbaarheid is dat durven voelen wat er is
    Kwetsbaarheid is je beschadigingen erkennen

    Kwetsbaarheid is de ander toelaten in je veilige schild
    Kwetsbaarheid is durven zeggen; “ ik kan het niet alleen”
    Kwetsbaarheid is durven zeggen; “ ik heb je nodig”
    Kwetsbaarheid is leren vertrouwen in jezelf

    Kwetsbaarheid is kunnen zeggen: ”Ik ben bang je kwijt te raken”
    Kwetsbaarheid is te durven vertrouwen in de ander
    Kwetsbaarheid is de binding durven toelaten
    Kwetsbaarheid is de angst durven aangaan de ander te kunnen verliezen

    Kwetsbaarheid maakt je niet zwak maar laat zien hoe sterk je bent.
    Kwetsbaarheid is zeggen; “Ik wil van je leren”
    Kwetsbaarheid is helen
    Kwetsbaarheid is nodig om te kunnen groeien

    Vertrouwen betekent dat loslaten wat je liever goed vast houdt
    Vertrouwen is de voeding, het water en het licht.
    Vertrouwen is de kwetsbaarheid in al zijn eenvoud kunnen zien
    Vertrouwen is weten dat het goed komt

    Vertrouwen is blijven ook al is het moeilijk
    Vertrouwen is geloven in jezelf en de ander
    Vertrouwen is er zijn, zonder oordeel
    Vertrouwen is zeggen; “Ik ben de veilige haven, ik ben er voor jou ”
    Vertrouwen is zeggen:  “Je mag zijn zoals je bent”

    Door vertrouwen opent de roos zich naar het zonlicht
    Geen kwetsbaarheid zonder vertrouwen
    Geen vertrouwen zonder kwetsbaarheid
    Ik ben de kwetsbaarheid Jij het vertrouwen.

    In vertrouwen kan ik zeggen:
    “Je bent de moeite waard om te blijven zien.”

     Jolanda, voorjaar 2014

    Jolanda Blokhuis

    Jolanda schreef, samen met collega-studenten, inmiddels al heel wat jaren geleden de scriptie Te klein voor groot verdriet.
    Jolanda verloor haar moeder toen ze 1,5 jaar was.

  • | | | | | | | | | | | |

    Niet in kindermaat

     

     

     

     

     

     

    Vanochtend schreef ik de blog: Kijken in de ziel: geen toeval naar aanleiding van de recensie van Hanna Bervoets van het programma van Coen Verbraak: Kijken in de ziel.
    Ik schreef in deze blog dat het mijns inziens geen toeval is, dat aan het einde van deze recensie geen woord meer wordt geschreven over het verlies van de man die zijn beide ouders verloor bij de vliegramp op Tenerife.

    Niet in kindermaat

    Het blijft me verbazen.
    Altijd weer verdwijnt jong ouderverlies – laat staan de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn! – naar de achtergrond.
    In de Verlaat Verdriet-workshops besteed ik er altijd aandacht aan: jong ouderverlies is een verlies dat niet in kindermaat wordt geleverd.
    Terwijl het er altijd weer op lijkt, dat er wel zo naar wordt gekeken.
    Alsof jong ouderverlies een beetje kleiner is omdat het over kinderen gaat.
    Alsof zo’n verlies in kindermaat wordt geleverd.

    Flexibel

    ‘Ach, kinderen zijn zo flexibel.’
    ‘Kinderen passen zich wel aan.’
    ‘Onderschat de veerkracht van kinderen niet.’

    Veerkracht

    Als je als kind een ouder verliest, dan is veerkracht overleef-kracht.
    Overleef-kracht is overleven.
    Aan overleven hangt altijd een prijskaartje.
    Dat prijskaartje kom je als volwassene weer tegen.
    Verlaat Verdriet.

    Volwassenen en kinderen

    Altijd weer probeer ik het duidelijk te maken.
    Volwassenen weten verschrikkelijk zeker van elkaar: het ergste wat je kan overkomen, is dat je kind dood gaat.
    Hoe komt het toch, dat volwassenen niet kunnen – of niet willen! – begrijpen dat een kind dat een ouder verliest een verlies lijdt van dezelfde omvang.
    En ons leven moest nog beginnen!

  • | | | | | | | | | | | |

    Kijken in de ziel: geen toeval

    Kijken in de ziel

    Op maandagavond 2 december 2017 werd het NPO-programma van Coen Verbraak: Kijken in de zielDe achterblijvers uitgezonden.

    Uitzending

    Zelf heb ik de uitzending niet gezien. Over de uitzending zelf kan ik dus niet iets zeggen.

    Rouw is een omgekeerde vorm van verliefdheid

    Wel las ik gisteren in de trein de recensie van Hanna Bervoets in de Volkskrant van dinsdag 3 januari 2017.
    Over die recensie kan ik wel iets zeggen.

    Dubbel ouderverlies

    Eén van de mensen die werd geïnterviewd, was een man die als kind zijn beide ouders was verloren bij de vliegramp van Tenerife. Dubbel ouderverlies dus.
    In de inleiding van de recensie werd deze man keurig genoemd als één van van de geïnterviewden. Vermeld werd eveneens keurig het feit dat hij zijn beide ouders verloor.

    Verdwenen

    Het artikel sluit af met opnieuw een vermelding van de verschillende mensen, met hun verschillende soorten van verliezen.
    Alle genoemde verliezen gingen over verliezen van de geïnterviewden die zij hebben geleden in hun volwassenheid.
    Geen woord meer over de man die als kind zijn – beide! – ouders verloor.
    Verdwenen.
    Gewoon helemaal verdwenen.

    Geen toeval

    Ik loop al veel te lang mee in het Verlaat Verdriet-werk, om niet te weten dat dit geen toeval is.
    Jong ouderverlies bij volwassenen verdwijnt.
    Verdwijnt altijd weer.
    Verdwijnt gewoon helemaal uit het zicht.
    Hebben we het niet meer over.
    Geloof me – het is geen toeval dat ook in dit artikel jong ouderverlies weer helemaal uit het zicht is verdwenen.

  • | | | | | | | | | | | | | | |

    ZEER, de website

     

    ZEER

    ‘Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik ga het doen’.
    Je kunt je voorstellen hoe blij-verrast ik was toen S. contact met me opnam.
    ‘Ik ben bereid de site te maken voor ZEER’.

    Ik kan je zeggen: zelf sprong ik een gat in de lucht. Want: hoe zouden we zonder site ZEER in de wereld kunnen zetten? Maar: hoe kom je aan een site als je als organisatie (in ons geval Platform ZEER) een vrijwilligersorganisatie bent zonder geld? Laat staan aan een maatwerk-site?

    Klus

    S. heeft het op zich genomen de site te gaan bouwen. Nou heb ik zelf nooit een site gebouwd (wel gestructureerd en volgeschreven), maar een klus is het. Zeker als je jezelf al werkend de techniek eigen moet maken van het bouwen van een site! Dat betekent dat S. inmiddels al weken en weken met hart en ziel werkt aan ZEER.
    Chapeau S.!

    Grote klus

    En dan komt de volgende klus. De site moet worden gestructureerd. En volgeschreven. Dan komt er ineens iemand anders om de hoek kijken die zich gaat bemoeien met de site die je hebt gebouwd. Iemand die gaat rommelen in jouw werk.
    Aaaiii. 

    Hele grote klus

    Dan sta je voor de volgende – hele grote – klus: een klus voor je ziel.
    Je staat zelf nog middenin je intensieve verlate rouw proces.
    Dat is jouw perspectief.
    En dan ineens, door je aanbod de site te bouwen voor een thema waar je zelf zo middenin zit – waar je zelf met hart en ziel aan verbonden bent – is er een heel ander perspectief.
    Dat, waarin je steeds opnieuw woorden hebt gegeven aan je ervaringen, komt ineens in een heel ander daglicht te staan.
    Dat, waarin jij beeld hebt gegeven aan gevoelens. Hebt gezwoegd om een nieuwe stap te zetten. Hebt gehuild. En gehuild. En gehuild.
    Dat alles komt ineens in een heel ander perspectief te staan. Namelijk het perspectief van de mensen die je aan wilt spreken met je site. Die je aan wilt spreken met je aanbod. Die je uitnodigt naar symposium ZEER te komen.
    Namelijk: andere Verlaat Verdriet-ers.  

    Woorden die voor jou een heel speciale betekenis hebben worden geschrapt.
    Beelden die voor jou een heel speciale betekenis hebben worden schijnbaar achteloos terzijde geschoven.
    Ware aanslagen op je hart.
    Ware aanslagen op je ziel.
    Dat doet ZEER.
    ZEER ZEER.

    Blij en trots

    S., we zijn niet alleen ongelofelijk blij met de klus die je op je hebt genomen met het maken van de ZEER-site, we zijn ook ongelofelijk trots op je!

    Uitnodiging

    De site is nog in bewerking, maar we nodigen je graag uit om bij ons langs te komen.

    Je bent ZEER welkom op website ZEER!