• | |

    Herkennen met de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet

    ‘Ik kwam op jouw site terecht, en las de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet. Ik wist niet wat ik las. Er ging een wereld voor me open.’
    ‘Ik heb zo gezocht in mijn leven, zoveel gedaan. Het hielp allemaal niets. Ineens staat het voor m’n neus. Dit gaat over mij.’
    ‘Ik ben je site gaan lezen. Wat ben ik jou dankbaar dat je dit allemaal hebt uitgezocht.’

    Zie je wel: ik ben niet gek

    Veel Verlaat Verdriet-ers hebben, meestal al sinds het overlijden van hun ouder, het gevoel anders te zijn dan andere mensen. Het diep weggestopte verdriet, de eenzaamheid en de boosheid over wat er allemaal gebeurde vormt een blokkade in je die je verhindert voluit te leven. De gevolgen van het vroege verlies manifesteert zich met name in de vorm van beschermings- en overlevingspatronen. Ondanks het feit dat Verlaat verdriet-ers zich anders voelen dan andere mensen doen zich veel gemeenschappelijke kenmerken bij hen voor.

    Dit gaat over mij

    Verlaat Verdriet-ers herkennen zich vaak in bijvoorbeeld

    • Je altijd aanpassen
    • Niet om kunnen gaan met grenzen
    • Abrupt de verbinding kunnen verbreken
    • Je vaak overvallen voelen door gevoelens van machteloosheid
    • Een basaal gebrek aan zelfvertrouwen
    • Weinig vertrouwen hebben in de toekomst
    • Moeite hebben met ruimte innemen
    • Altijd geven
    • Moeite hebben met intimiteit

    Lees meer

    Lees meer Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet 

    Het helpt je je ervan bewust te worden dat veel van de ongemakken die zich in je leven voordoen zijn ontstaan als gevolg van het vroege verlies van je ouder. Ze maken dat je krampachtig in het leven staat en dat je je leven regelmatig kunt ervaren als moeilijk en (te) zwaar. Realiseer je dan dat die ongemakken zijn ontstaan als gevolg van de vroege dood van je ouder, en dat ze weer veranderbaar zijn. Ze hoeven je de rest van je leven niet meer te bepalen.

    Lees meer over Verlaat Verdriet en verlate rouw 

  • | |

    Alles heeft een tijd

    ‘Zijn jullie bereid je huis te verkopen?’ wordt ons, totaal onverwacht, gevraagd. Wij, dat zijn mijn buren van ons rijtje aan de Laan en ik, zijn voor een heel ander onderwerp naar het gemeentehuis gekomen. En zijn dus verbaasd. Geschrokken. Wat gebeurt hier?? Zelf voel ik naast de verbazing over de vraag, en nogal tot mijn eigen verbazing, door me heengaan: Ik zeg niet direct NEE.

    Koopcontract

    Inmiddels heeft dit gesprek al een paar jaar geleden plaatsgevonden. Afgelopen donderdag heb ik mijn handtekening gezet onder het voorlopig koopcontract. Mijn huis verkocht, maar ik mag nog tenminste twee-en-half jaar in dit huis blijven wonen. Een heel bijzonder gevoel. Mijn huis is niet meer mijn huis, maar tegelijkertijd is het nog steeds mijn huis. Tenminste: voorlopig wel.

    Verlaat Verdriet-workshops

    De verkoop van mijn huis betekent veel voor me. Meer dan veertig jaar heb ik in dit huis gewoond. Van dit huis gehouden. Mijn plek. Bijna twintig jaar heb ik in dit huis mijn Verlaat Verdriet-workshops gegeven. Van mijn workshops gehouden. Mijn Verlaat Verdriet-werk met zoveel Verlaat Verdriet-ers. De verkoop van mijn huis betekent dus niet alleen voor mij heel veel. Het betekent ook heel veel voor mijn Verlaat Verdriet-werk. Voor het Verlaat Verdriet-werk zoals ik dat in mijn eigen huis hebt gedaan. Een veilige plek voor tal van deelnemers aan de vele workshops die ik heb gegeven. De kleine groepjes waarin alle tijd, ruimte en aandacht was. Waar Verlaat Verdriet-ers van mij hebben geleerd, en ik van Verlaat Verdriet-ers. Nog twee-en-half jaar, en dan kunnen de workshops niet meer op deze manier plaatsvinden.

    Limiet

    Alles heeft zijn tijd en alles heeft zijn limiet. Ook mijn Verlaat Verdriet-workshops in de vorm waarin ze nu plaatsvinden.

    Workshop Verlaat Verdriet

    Overweeg je al langere tijd mee te doen aan een Verlaat Verdriet-workshop in de vorm waarin ik ze nu aanbied? Dan is het misschien tijd voor je geworden een besluit te nemen en je aan te melden voor een workshop.
    Lees wat de workshop Verlaat Verdriet jou te bieden heeft.

  • |

    Teruggaan, om verder te kunnen naar de uitgeverij

    Het concept Teruggaan, om verder te kunnen ligt inmiddels bij de uitgeverij. Het oorspronkelijke boek was al enige tijd uitverkocht. Ik wist dat het nodig, en wenselijk, was het boek opnieuw uit te geven. Maar dan wel waar nodig aangepast. Het kostte me meer zweetdruppels, meer tijd en meer discipline dan ik had bedacht.

    Naar de uitgeverij

    In het afgelopen weekend hebben we het concept van de herziene versie naar de uitgeverij gemaild. (Steef, wederom dank voor jouw onmisbare hulp!). De vormgeefster kan op haar beurt met het boek aan het werk. Een aantal aanpassingen die ik heb aangebracht in de tekst moeten nog even rijpen, alvorens ik echt JA kan zeggen. Op 13 mei a.s. is het overleg gepland met de uitgeefster en de vormgeefster. Daarna kunnen we het startsein geven het boek klaar te maken voor productie.

    Na 15 mei 2022

    Nog even dus, en het boek is weer beschikbaar. Niet alleen voor Verlaat Verdriet-ers die willen onderzoeken wat het vroege verlies van hun ouder(s) nu nog voor ze betekent, maar voor ieder die meer wil weten over Verlaat Verdriet en de dynamiek van verlate rouw. Nader bericht volgt na 15 mei 2022.

  • | |

    Over het uitstellen, en het aangaan

    Ken je dat? Je weet dat je iets moet doen. Dat het tijd is om het te doen. Je wilt het. Echt waar. Je wilt het. Maar je doet het niet. Stelt het uit. Iedere dag opnieuw weet je het. En toch doe je het niet.

    Teruggaan

    Mij overkwam dat in de afgelopen maanden met mijn boek Teruggaan, om verder te kunnen Ik wist allang dat het er aan zat te komen. Mijn boek Teruggaan, om verder te kunnen uitverkocht. Afgelopen winter was het me duidelijk: het is zover. Het is tijd. Het moet. Ik moet ermee aan het werk. Maar hoe? Op welke manier? Elke dag was het er. Maar ik deed het niet. Van alles deed ik, maar niet dat. Ik kwam in weerstand terecht. Deed een stapje. Toch maar niet. Het werd een last voor me. Ik voelde hoe ik dicht slibde. Weerstand kreeg de overhand. Ik trok me terug als het over Teruggaan ging. M’n lijf reageerde. Alles in me vertraagde. Stolde als het ware. Ongenoegen over mezelf groeide. Nog meer weerstand.

    Woord na woord

    Ik belde m’n uitgever. Na een gesprek met haar werd het wat lichter. Maar nog niet genoeg. Ik belde een bevriende coach. Op de terugweg van het gesprek met haar schoot de stop van de fles. Ineens wist ik wat me te doen stond. Ik moet het bestaande boek helemaal overschrijven. Met de hand. Pen op papier. Woord na woord. Voelen wat ik ooit eerder schreef. Klopt het nog wat ik schreef? Klopt het voor Verlaat Verdriet-ers nog om met dit boek terug te gaan? Om verder te kunnen?

    Liefde

    Ik kon niet wachten tot ik thuis was. Heb meteen een vers schrijfblok gekocht. Ben aan het werk gegaan. Woord na woord alles opnieuw schrijven. Het werkt! Langzaam, maar zeker voel ik me weer verbonden met het boek. Voel ik weer stromen van liefde in me. Liefde voor Verlaat Verdriet. Voor Verlaat Verdriet-ers. Voor mijn werk. Mijn boek. Voor teruggaan. Om verder te kunnen. Ik ervaar het weer zelf. In m’n lijf. M’n hoofd. In m’n hele zijn. Doen helpt!