• | |

    Je hoeft het niet meer achter je te laten

    DoorTitia Liese

    Een verlies moet je verwerken. Achter je laten. Je moet verder met je leven.
    Decennia lang zijn de opvattingen over rouw en rouwen zo rigide, zo dwingend, zo lineair geweest dat rouwen rouw-verwerken is geworden. Een proces met een begin – het verlies – en een eind. Wat dat eind was wist eigenlijk niemand, maar iedereen wist dat het moest. Je moest een verlies achter je laten. Dan pas kon je door met je leven.

    Verlaat Verdriet en verlate rouw

    Deze lineaire opvatting is al die tijd niet minder dan desastreus geweest voor Verlaat Verdriet en verlate rouw. In deze opvatting kon Verlaat Verdriet nooit iets anders zijn dan een optelsom van falen. Je had het verlies allang verwerkt moeten hebben. Allang achter je gelaten moeten hebben.

    Zo werkt het niet bij Verlaat Verdriet en verlate rouw. Jong ouderverlies heeft in veel gevallen levenslange invloed. In veel gevallen zelfs veel invloed. Heel veel.
    Maar. Het hoeft je leven niet meer te beheersen. Het feit: de dood van je ouder, is er. De gevolgen, en de gevoelens die je hebt over het vroege verlies, onderzoek je. Geef je een zichtbare en ervaarbare plek in je leven in een verlaat rouwproces.

    Basisworkshop Verlaat Verdriet

    Geef jezelf de tijd.
    De rust. De aandacht. En de kennis van Titia Liese.
    De workshop Verlaat Verdriet biedt je die gelegenheid.

  • | |

    Licht een tipje van de grauwsluier op

    DoorTitia Liese

    ‘Ik heb alles wat m’n hartje begeert. Prachtige kinderen. Een goede relatie met mijn partner. Een mooi ruim huis. Werk waar ik veel plezier in heb. En toch… Toch kan ik niet genieten. Heb ik altijd het gevoel dat er een soort van grauwsluier over mijn leven ligt. Zo vaak heb ik me afgevraagd: hoe kan dat toch? Wat is er toch met mij aan de hand? Waarom lukt het me niet gelukkig te zijn met wat ik heb? Waarom heb ik altijd het gevoel dat ik niet voluit leef?’

    Klachten

    Vaak hoor ik het. Verlaat Verdriet-ers die me gevonden hebben op het web, na een vaak lange zoektocht. Veel van deze Verlaat Verdriet-ers hebben klachten die ze niet goed thuis kunnen brengen. Klachten als: waarom heb ik altijd het gevoel dat ik niet voluit leef. Waarom ben ik zoals ik ben, en doe ik zoals ik doe. Ze hebben overal gezocht. Hebben therapieën gevolgd. Zijn aan het werk gegaan met een coach. Hebben fysieke klachten. Zijn altijd moe. Veel van deze Verlaat Verdriet-ers leggen niet de link tussen het vroege verlies van hun ouder(s) en de klachten die ze hebben. Ze realiseren zich niet dat ze via de dood van hun ouder verbonden zijn geraakt aan de dood. Dat ze als het ware altijd leven in de schaduw van de dood. Totdat ze terecht komen op mijn Verlaat Verdriet-site. Dan zien ze het. Dan gaat er een wereld voor ze open.

    Jong ouderverlies

    Verloor je jong je ouder(s)? De Zelftests helpen je te onderkennen hoe het zit bij jou. Dat kan confronterend zijn. Maar het zal je vooral opluchting brengen. Je bent niet de enige die hiermee worstelt. Er zijn ook voor jou mogelijkheden om verder te gaan. Dat zal je de moed geven verdere stappen te zetten. Te onderzoeken: wat betekent het vroege verlies van mijn ouder(s) nu nog in mijn leven. Wat kan ik doen om dit verlies een aanvaardbare plek te geven in mijn leven.

    Zelftests

    Neem de tijd, en de rust

  • | |

    Eva Hoeke graaft in het verleden van haar vader

    DoorTitia Liese

    Margio

    ………… Eva Hoeke (1979) graaft in het verleden van haar vader Rob Hoeke (pianist / 1939-199). En daarmee haalt ze weer heel wat overhoop………..

    Rob Hoeke

    ……………..Wanneer een ouder betrekkelijk vroeg overlijdt is dat vooral spijtig. Om niet te zeggen ingewikkeld, omdat het eigen karakter ook steeds minder herleid kan worden. Wat dan weer leidt tot eindeloos gepuzzel en niet zelden tot een leven dat tot de laatste zucht vervuld blijft van dat van de ander. Omdat een mens nu eenmaal eeuwig op zoek is naar zichzelf. En je na de begrafenis overbleef met iemand die er zo verschrikkelijk toe deed, zonder er te zijn.

    Ook na dik twintig jaar bleef het in wezen onvoorstelbaar dat mijn vader mijn kinderen niet kende. Mijn man niet. Zelfs mij niet meer, want het kind dat hij op 6 november1999 gedag zei is allang verdwenen. Getransformeerd, in letterlijke zin. Al mijn cellen waren sindsdien vervangen. Sommigen zelfs dagelijks. En uit het kind was een vrouw tevoorschijn gekomen die sterk op haar moeder leek, zeiden de mensen. Maar die kenden mijn  vader niet. En degene die hem wel hebben gekend, werkelijk hadden gekend, waren uitgedund…………..

    Lees meer

     

  • | |

    Vaderskind; de oorlog van Renate Rubenstein

    DoorTitia Liese

    Vaderskind

    ‘…….. het zal wel niet in één moment gekomen zijn, meer stap voor stap, je vindt er na de oorlog telkens kleine sporen van. Maar op den duur moet het een inzicht zijn geworden. Het was niet alleen dat ze haar vader nooit meer terug zou krijgen en dat hij haar nooit meer zou beschermen, lassie, lassie. Het was niet alleen de dood, wat dat ook zijn mocht. Het waren de levenden. Hoe kon ze met hen verder? Hoe kon ze zich verweren tegen hun bedrog? Ze moest de moed verzamelen om nu voor altijd op haar eigen oordeel af te gaan, meer nog dan ze de laatste jaren toch al deed. Ze moest haar eigen argumenten vinden en daarbij vertrouwen op haar waakzaamheid en intuïtie. Luisteren naar de signalen van haar angsten, die zo juist waren gebleken. Ze was vijftien en haar angst was de bescherming die haar restte…….

    blz 140

    Vati

    …….’Dan staat hun vader op. Hij zal ze vast hebben geknuffeld en ze hebben gezegd dat ze lief voor elkaar moeten zijn. Deed hij vaker, maar dat weten ze niet meer. Hij gaat de deur uit en de trap af, tussen de twee mannen in, en dan zegt een van de twee nog gauw iets geruststellends dat de kinderen hun leven lang niet mee vergeten. ‘Der Vati kommt bald wieder nach Hause……..’

    blz 80

    Verantwoording

    …….’Dit is een verhaal met open plekken. Het vertelt van een kind dat wordt gestempeld door de wereld zonder zelf al te veel te stempelen. Een meisje uit 1929, Duits, met een vader die de nazi’s als jood zien, op de vlucht in Nederland. Een meisje als Anne Frank. Je wilt haar leren kennen, maar zo jong, wat kun je al over haar zeggen?………

    blz 141

    Vaderskind

    De oorlog van Renate Rubenstein.
    1929-1990.
    Vijftien jaar toen ze haar verder verloor.

    Lees meer

    Vaderskind