• | |

    Kind zonder vader, vader zonder kind

    DoorTitia Liese

    Auke Hulst

    De mitsukoshi troostbaby company van Auke Hulst. Ik ben er aan begonnen. Al gauw kom ik de zin tegen ‘De Sisyphusarbeid * van zijn’. Die zin raakt me. Meteen. Tot in de haarvaten van mijn zijn herkent de Verlaat Verdriet-er in mij dat. Voel ik het. Heb ik het ervaren. De Sisyphusarbeid van zijn.

    Inmiddels ben ik ongeveer halverwege. Het boek De mitsukoshi troostbaby company bestaat uit drie delen, waarin in alle drie delen dezelfde hoofdpersoon zijn thema’s behandelt vanuit verschillende invalshoeken.
    Het vroege verlies van zijn vader – de hoofdpersoon was acht jaar toen hij zijn vader verloor.
    Zijn ingewikkelde partnerrelatie met de vrouw die – ongewenst – zwanger wordt van hem. De vrouw die – voor hem ongewenst –  kiest voor (een late) abortus, en daarmee hem zijn vaderschap ontneemt. Kind zonder vader, vader zonder kind.
    De aankoop van de troostbaby door de hoofdpersoon. De troostbaby die het grote gat in hem moet vullen.

    In de kruipruimte van je bestaan

    De laatste tijd zijn er verschillende boeken verschenen van auteurs die jong een ouder verloren. Boeken die raken. Die inzicht geven. Die je doen beseffen dat je niet de enige bent die jong een ouder verloor. En ook niet de enige die als volwassene worstelt met de gevolgen die dat vroege verlies heeft gehad. Geen van de boeken beschrijft voor mijn gevoel zo intens, zo omvattend, zo hopeloos, en zo verlangend naar verandering wat dat onomkeerbare verlies kan doen met een kind. En hoe dit verlies zich kan hebben genesteld in de kruipruimte van je bestaan. Tot ver in je volwassenheid.

    De Mitsukoshi Troostbaby Company

    De Mitsukoshi Troostbaby Company van Auke Hulst is een ambitieuze mengvorm van memoires, robotverhaal, tijdreisverhaal en alternate history, waarin verlies, schuld en ouderschap centraal staan. Hulst laat in deze aangrijpende roman zowel de kracht als de beperkingen van fictie zien. De culminatie van een oeuvre.

    In een nabije toekomst koopt een eenzame sciencefictionschrijver een robotdochter die het verlies van een ongeboren kind moet goedmaken. Ondertussen werkt hij aan een roman waarin zijn alter ego terugkeert in de tijd met het doel de loop van de geschiedenis zo te veranderen dat zijn ongeboren kind alsnog geboren kan worden – al was het maar in een verhaal. Laten werkelijkheid en fictie zich in handen van een schrijver wel dwingen?

    Lees meer

    * De mythe van Sisyphus

    Boek bestellen

    Auke Hulst
    De Mitsukoshi Troostbaby Company 

  • | | | |

    Schaduw en stilte: Anny Duperey

    DoorTitia Liese

    In het kader van Verlaat Verdriet-ers over hun verlaat verdriet wil ik je graag nog eens het boek Schaduw en stilte van Anny Duperey doorgeven. Schaduw en stilte is uitgekomen in 1992, en is nog altijd een prachtig en ontroerend boek.

    Anny Duperey

    Anny Duperey is geboren in 1947 in Rouen. Auteur, commédienne en actrice. Ze speelde onder andere mee in films van Jan-Luc Godard en Sydney Pollack en in stukken van Shakespeare en Dario Fo.

    Als achtjarig meisje verliest ze haar ouders. Anny gaat bij haar grootmoeder wonen. Ze wordt gescheiden van haar zusje, een baby die bij de andere grootmoeder wordt ondergebracht. Na de middelbare school vertrekt ze naar Parijs. Pas als ze veertig wordt en zelf moeder is, heeft ze de moed om haar vaders foto’s te bekijken. In de hoop dat ze zich iets herinnert van het leven met haar ouders.

    …….Toch was ik de dood van mijn ouders niet vergeten, maar ik had de gebeurtenis in mijn gevoelsleven drooggelegd. Ik praatte er nooit over, alleen als ik ernaar werd gevraagd antwoordde ik doodnuchter dat ze dood waren, ja, nou en, en dat ik daar totaal niet onder leed. Als men zich verbaasde over deze harde en onverschillige reactie, verklaarde ik cynisch en arrogant dat ik door hun dood welbeschouwd al vroeg zelfstandig en volkomen vrij in mijn doen en laten was geweest – wie weet of ze me niet zouden hebben tegengewerkt in mijn voorkeuren en neigingen – en dat dat heel goed was. Had iemand niet geschreven dat niet iedereen het geluk heeft wees te zijn?……

    Quote

    Schaduw en stilte kreeg de volgende quote mee:
    Er is geen wond 
    die niet na enige
    tijd heelt.

    Een onbekende auteur die
    met zekerheid is overleden.
    Jammer. Ik had hem
    willen vragen
    na hoevéél tijd.

    Boek

    Ik zag het boek staan bij Bol.com voor de opruimprijs € 7,49 (inclusief verzendkosten).
    Schaduw en stilte  

    Verlaat Verdriet-ers over hun verlaat verdriet

    Verlaat Verdriet-ers over hun verlaat verdriet 

  • | | |

    Verlaat Verdriet, en verwarring door botsende perspectieven

    DoorTitia Liese

    Zo vaak vraag ik het me af. Wat is er toch aan de hand. Waarom wordt Verlaat Verdriet nog steeds niet breed gedragen? Nog steeds veel te veel Verlaat Verdriet-ers worstelen met onbegrepen problemen. Hebben vaak geen idee dat deze problemen gerelateerd zijn aan het vroege verlies van hun ouder(s). Of hebben wel een vermoeden van de samenhang, maar hebben geen idee wat ze er mee moeten. Laat staan mee kunnen.
    Zoals er ook nog steeds veel te veel hulpverleners zijn die geen idee hebben van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Laat staan van de talrijke complicaties die aan dit vroege verlies gerelateerd kunnen zijn.

    Perspectieven

    Vorige week, in een inspirerend gesprek met rouwdeskundige Maria de Greef vielen er ineens weer puzzelstukjes op z’n plek: perspectieven, in verwarring met elkaar. Botsende perspectieven.

    Vier perspectieven

    1. Van het kind dat een ouder verliest;
    2. Naar het kind dat een ouder verliest;
    3. Naar de Verlaat Verdriet-er door de volwassene/de professional;
    4. Van de Verlaat Verdriet-er die als kind haar/zijn ouder(s) is verloren.

    Eerste perspectief

    Het eerste perspectief bestaat uit de ervaringen van het kind dat een ouder verliest. Een kind dat haar/zijn ouder(s) verliest, verliest veel meer dan alleen die ouder(s). Het kind verliest ook veiligheid, continuïteit, vertrouwen.

    Tweede perspectief

    Het tweede perspectief: het perspectief naar het kind. Het gaat om het kind dat een verlies lijdt. Maar. Dan gaat het altijd om het perspectief van de volwassene. En dan gaat het in veruit de meeste gevallen om het perspectief van de ‘deskundige’. De professional die haar of zijn kennis baseert op theorie.

    Derde perspectief

    Het derde perspectief verschuift naar Verlaat Verdriet-ers. Naar volwassenen die in hun jeugd hun ouder(s) hebben verloren door overlijden. Ook dan is er sprake van het perspectief naar het kind van toen, vanuit de volwassene c.q. de professional. Nog steeds het perspectief dus van de volwassene die weet hoe het zit (of denkt te weten hoe het zit). Die kennis baseert op theorie. Bijvoorbeeld: problemen die zich voordoen bij Verlaat Verdriet-ers komen voort uit het feit dat je als kind ‘niet gerouwd hebt’, door welke oorzaak of oorzaken dan ook. Dus moet je als Verlaat Verdriet-er alsnog rouwen. Je moet loskomen uit het verleden. Je moet je ouder loslaten.

    Vierde perspectief

    Het vierde perspectief is het perspectief van de Verlaat Verdriet-er. De volwassene die in haar/zijn jeugd haar/zijn ouder(s) heeft verloren. Dan gaat het om heel andersoortige kennis. Namelijk: kennis uit ervaring.
    Verlaat Verdriet-ers met tal van – gestapelde – verlieservaringen. Volwassenen met gecompliceerde verhalen. Verhalen die gehoord willen worden. Volwassenen die gezien willen worden. Verlaat Verdriet-ers die niet willen beginnen met ‘loslaten’. Maar die aan het begin staan van de weg naar een nieuwe verbinding met hun vroeg overleden ouder(s). Die daarin goed en deskundig begeleid willen worden.

    Gordiaanse knoop

    Deze Gordiaanse knoop lijkt mij een sta-in-de-weg op de weg naar erkenning. Ik ga deze verwarring van perspectieven verder onderzoeken. Maar ik wilde deze Gordiaanse knoop graag alvast met je delen.

    Voel je je geraakt? Wil je hier iets over kwijt? Wil je hierover iets met me delen? Laat het me weten. Zo kan – met kennis uit ervaring – het Verlaat Verdriet-werk zich steeds verder ontwikkelen. En verduurzamen. Stuur je mail titia@verlaatverdriet.nu

  • | | |

    Geen idee hoe ik me moest scheren

    DoorTitia Liese

    ‘Ik had geen idee hoe ik me moest scheren.’ zegt een deelnemer aan de workshop Verlaat Verdriet. Hij was 11 jaar toen hij zijn vader verloor, is nu iets jonger dan 35 jaar.

    Zonder moeder

    Zelf val ik even helemaal stil na zijn opmerking. Natuurlijk. Ik ken de verhalen over moederverlies. Ook als dochter-zonder-moeder ken – en herken – ik de verhalen.
    De verhalen over de eerste BH, die je niet meer kon kopen met je moeder.
    De eerste menstruatie. Geen idee wat er gebeurde. Geen idee wat je moest doen. Hoe je dit oploste zonder je moeder.
    Niet door je moeder ingewijd worden in ‘het vrouwenleven’.
    Werelden van gemis.

    Zonder VADER

    Maar nooit eerder hoorde ik een man het ontbreken van zijn vader in één zin zo beeldend benoemen. Ineens kon ik de omvang van het verlies van je vader van binnenuit voelen.
    Wat een wereld van gemis.
    ‘Ik had geen idee hoe ik me moest scheren.’