• | | |

    Verlaat Verdriet-er: wie ben je?

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-er: wie ben je?

    Verloor je jong je ouder(s) door de dood?
    Ben je dan een Verlaat Verdriet-er?
    Wat is dat eigenlijk: een Verlaat Verdriet-er?
    Zoveel vragen. Waar is het antwoord?

    Aanpassen

    Je verloor jong je ouder(s). Door overlijden. Je leven veranderde.
    Jij veranderde. In een klap kind-af. Je leerde je aan te passen. Wilde je overgebleven ouder niet tot last zijn. Die had het al moeilijk genoeg. Je ging zorgen voor je overgebleven ouder. Als die maar niet dood zou gaan.

    Van leven naar overleven

    Je gaf jezelf weg. Raakte steeds verder van je oorspronkelijke ‘ik’ verwijderd. Leven werd overleven. Je systeem op ‘alert’. Altijd waakzaam. Er kan nog een klap komen. Daarop moet je voorbereid zijn. Altijd alles onder controle houden. 

    Van overleven naar leven

    De toegang naar jezelf afgesloten. En de sleutel weggegooid?
    Je leven verdween in de loop van vele jaren onder een grauwsluier. Echt genieten kan je niet meer.
    Waarom ben je zoals je bent? Waarom doe je zoals je doet?
    Ben je een ‘Verlaat Verdriet-er’?
    Is het tijd dat te onderzoeken?
    Te onderkennen?
    Is het tijd dat te erkennen?
    Voor jezelf?
    En voor de mensen die je liefhebt?

    Doen

    Lees de Verlaat Verdriet-site
    Neem kennis van de Verlaat Verdriet-theorie die Titia Liese heeft ontwikkeld Rouw kent geen tijd
    Lees boeken van Titia Liese;
    Kom de basisworkshop Verlaat Verdriet doen.

    Welkom

    Verlaat Verdriet-er: een nieuw jaar ligt voor je open – je bent van harte welkom!

  • | | |

    Levenslang gevoelig voor stress

    DoorTitia Liese

    ‘Als je in je jeugd een ouder bent verloren – of je beide ouders! – blijf je gevoelig voor stress. De ruptuur van het onomkeerbare verlies van toen is een kwetsbare plek geworden, die levenslang met je meegaat.’

    Ontdekking

    Ik hoor het mezelf zeggen. Tegen Verlaat Verdriet-ers. Tegen andere mensen. Ik weet niet hoe vaak. Elke keer weer.
    In de afgelopen week kwam ik er achter dat ik op de een of andere manier ben gaan denken dat wat ik zo vaak ik tegen andere mensen zeg niet voor mijzelf zou gelden. Want: zelf ben ik geheeld.

    Van buiten-af

    In korte tijd stapelden zich afgelopen week een aantal invloeden op ‘van buitenaf’. Te voorzien. En niet te voorzien. Voorzien. En niet voorzien.
    Afgelopen week was het een jaar geleden dat mijn partner overleed.
    Ook afgelopen week kwam mijn buurman me vertellen dat hij zijn huis heeft verkocht. Dat betekent voor mij dat er nu echt ‘van buitenaf’ op mijn huis wordt geaasd.
    Een nabij persoon, die mij erg aan het hart gaat, verzeilde afgelopen week in problemen.
    Iemand op wier kundigheid ik blindelings moest vertrouwen deed niet wat ik van haar nodig had.

    Onrust

    Ik sliep steeds slechter. Sliep in, werd wakker. En lag uren wakker in m’n bed. Niet omdat ik lag te piekeren, maar omdat mijn lijf niet meer wilde gaan slapen. Ik voelde me onrustig. Kon me niet concentreren. Vergat woorden voor ik ze uit kon spreken. Voelde overal spanning in m’n lijf. Was doodmoe. En werd nog steeds meer doodmoe.

    Gevoelig

    Ik weet het.
    ‘Als je in je jeugd een ouder bent verloren – of je beide ouders! – blijf je gevoelig voor stress. De ruptuur van het onomkeerbare verlies van toen is een kwetsbare plek geworden, die levenslang met je meegaat.

    Ook bij mij.
    Ja, ik ben geheeld. Maar met een kwetsbare plek.
    Goed om weer eens te ervaren hoe dat ook al weer voelt.
    Voor ik er weer van alles over ga zeggen.

  • | | |

    Ongeval: complicerende factoren bij Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    De levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder

    Extra complicerende factoren

    In de verlieservaringen van veel Verlaat Verdriet-ers doen zich tal van extra complicaties voor. Complicaties die ik in de komende weken in willekeurige volgorde voor je wil benoemen. Mogelijk doen zich ook bij jou complicaties voor en brengt alleen al het benoemen je nieuwe realisaties. En daarmee nieuwe perspectieven.

    Ongeval

    ‘Mijn moeder en ik zaten samen in de auto. In een bocht werden we frontaal aangereden door een andere personenauto. Mijn moeder en ik werden beiden uit de auto gehaald, we lagen naast elkaar in de berm. Mijn moeder overleed terwijl we daar lagen. Ik was zwaargewond en werd naar het ziekenhuis gebracht. Daar heb ik weken gelegen. De bestuurder van de andere auto bleek later dronken geweest te zijn.

    Vrouw, 33 jaar, 4,5 jaar toen ze haar moeder verloor. Haar moeder werd 34 jaar.

    Vragen

    Gaat dit thema ook op voor jou? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

    • Wat is er bij mij gebeurd?
    • Wat betekende dat voor mij?
    • Welke gevolgen heeft dat voor mij gehad?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Wat ga ik daarmee doen?

    Verlaat Verdriet

    De impact van het vroege verlies van een ouder is in veel gevallen groot en omvangrijk voor het kind dat dit onomkeerbare verlies overkomt. Sporen van dit levens-veranderende verlies gaan een leven-lang mee en kunnen in je volwassenheid nog altijd vorm geven aan je leven.

    Verlate rouw

    Een verlaat rouwproces is een gecompliceerd proces. Voor veel verlaat verdriet-ers een  tocht door een mijnenveld.

    • Je moet teruggaan in de tijd;
    • Gedurende deze tocht stuit je op tal van mijnen (verstrikkingen);
    • Angst voor verandering speelt je parten;
    • Overlevingspatronen steken de kop op;
    • Je moet terug naar een plek waar je voor geen prijs naar terug wilt: het verliesmoment;
    • Je moet terug naar de gevolgen die dit vroege verlies voor je heeft gehad;
    • Intussen eist het leven van alle dag tijd en aandacht van je op.

    Tips

  • | |

    Ik moet ook altijd alles alleen doen

    DoorTitia Liese

    Waaraan herken je een Verlaat Verdriet-er?
    Nou – bijvoorbeeld aan haar/zijn onvermogen om hulp te vragen.

    Je verloor als kind je ouder. Gooide van binnen de deur dicht. Bouwde een muur om je heen. ‘Ik red mezelf wel. ‘Doe het wel alleen.’ ‘Ik heb niemand nodig.’

    Vragen

    Je vraagt geen hulp. Er was toen voor jouw gevoel niemand. Dus aan wie zou je nu hulp vragen? En waarom?
    Of je bent bang je afgewezen te voelen. De ander gaat misschien afwerend reageren. Heeft het te druk met andere zaken. Geen tijd voor je. Of je voelt meteen: die heeft er eigenlijk geen zin in. Niets pijnlijker voor een Verlaat Verdriet-er dan je afgewezen voelen. Of de angst te voelen dat je afgewezen zult worden.
    Conclusie: ”Zie je wel. Er is niemand.’ En daar sta je weer. ‘Zie je wel – ik moet ook altijd alles alleen doen.’

    Ontvangen

    En dan nog iets. Je hebt geoefend. Je slaagt erin hulp te vragen. Maar dan. Ontvangen. Hulp ontvangen. Dat kun je als Verlaat Verdriet-er niet zomaar. Je bent gewend de dingen zelf op te knappen. Alleen. Zelf.

    Je hebt hulp gevraagd. Je kwetsbaar gemaakt. Hebt laten zien dat het je niet lukt het alleen te doen. Maar hoe doe je dan ineens iets samen? Hoe ontvang je hulp? Hoe voorkom je dat je de ander het gevoel gaat geven: je hebt mij eigenlijk helemaal niet nodig? Dat de ander al werkend gaat denken: doe het maar lekker zelf, als je toch alles veel beter weet?

    De weg naar heling

    De weg naar heling gaat voor een Verlaat Verdriet-er in stapjes.
    Bijvoorbeeld door te leren dat hulp vragen geen schande is. Dat je niet altijd alles alleen hoeft te doen.