• | | | | | | | |

    Artikel AD, 22 augustus 2015

    DoorTitia Liese

    Enkele weken geleden werden we (Albertine Richaerts en ik) gebeld door Carla van der Wal, journaliste werkzaam voor het AD: Algemeen Dagblad. Ze was bezig een artikel te schrijven naar aanleiding van het dodelijk ongeval deze zomer in Belgie, waarbij een Nederlands ouderpaar het leven verloor. Hun beide dochters – 12 en 5 jaar – overleefden het ongeval.
    De journaliste vond Albertine en mij op het web via onze basisworkshop Dubbel Ouderverlies. Ze wilde van ons – ervaringsdeskundigen – weten wat de gevolgen van het verlies van hun ouders voor deze, in een klap wees geworden, kinderen later in hun leven zou kunnen gaan betekenen.

    Gisteren kreeg ik bericht van Albertine dat het – uitgebreide – artikel is geplaatst in het Algemeen Dagblad van zaterdag 22 augustus 2015: Een harde klap, twee wezen op de achterbank.

    Een verkorte versie van het artikel lees je op het web: http://www.ad.nl/ad/nl/34072/Groene-Hart/article/detail/4127219/2015/08/22/Een-harde-klap-twee-wezen-op-de-achterbank.dhtml

     

     

  • | | | | | | |

    Basisworkshop Dubbel Ouderverlies herfst 2015

    DoorTitia Liese

    De basisworkshop Dubbel Ouderverlies is de workshop speciaal voor mensen die in hun jeugd beide ouders hebben verloren door overlijden: voor volwassen wezen dus. In principe volgt de basisworkshop Dubbel Ouderverlies het zelfde programma als de basisworkshop Verlaat Verdriet.
    Aan de basisworkshop Dubbel Ouderverlies nemen uitsluitend volwassenen deel die in hun jeugd (dus voor hun twintigste) beide ouders hebben verloren door overlijden.

    Inhoud

    De basisworkshop Dubbel Ouderverlies is een samenwerkingsproject van Verlaat Verdriet-specialiste Titia Liese en yogadocente/Verlaat Verdriet-specialiste Albertine Richaerts. Albertine verloor als kind haar beide ouders door overlijden.
    Het volgen van de basisworkshop Dubbel Ouderverlies geeft je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je beide ouders, te delen met ervaringsgenoten, te werken met oefeningen uit de trauma-sensitieve yoga en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de basisworkshop Dubbel Ouderverlies biedt.

    Nieuwe datum

    De nieuwe datum voor de workshop Dubbel Ouderverlies is gepland op donderdagavond 5 – zaterdagmiddag 7 november 2015.

    Bijzonderheid

    Mogelijk was je tussen de 20 en 25 jaar toen je je tweede biologische ouder verloor, maar is deze ouder voorafgaand aan het overlijden langdurig geestelijk of lichamelijk ziek geweest.
    Heb je het gevoel dat de basisworkshop Dubbel Ouderverlies geschikt is voor jou? Aarzel niet, en neem contact op met Titia 0341-260 289 of met Albertine 045-405 4191.

    Deelnemers aan het woord

    “Eindelijk heb ik het gevoel gehad dat ik er helemaal mocht zijn.”

    “‘Zomaar’ kunnen delen met mensen die ‘zomaar’ begrepen wat ik bedoel……”

    “Wat een warmte, wat een begrip, wat een herkenning en wat een erkenning.”

    “Er valt nog een boel te doen, maar ik ben nu op weg.”

    “De begeleiding van Titia en Albertine is zo warm en zo liefdevol – ik voelde me thuis, wat voor mij heel bijzonder is.”

    Meer informatie

    Workshop Dubbel Ouderverlies

  • | | | |

    Mijn nieuwe mama

    DoorTitia Liese

    Mirjam tipte mij in verband met een uitzending van Max op 24 november 2014.

    Ik kwam dit onderdeel gisteren tegen bij omroep Max en vond dat nog wel interessant. Misschien jij ook? Het begint bij 31 minuten.

    https://www.npo.nl/tijd-voor-max-hallo-nederland/24-11-2014/POW_00918810

    MIJN NIEUWE MAMA

    Wat betekent het om een wees- of adoptiekind op te voeden?
    Moeders Josje Kershaw en Miranda van Heesch vertellen in hun boek ‘Mijn nieuwe mama’ openhartig over wat het betekent om een wees- of adoptiekind op te voeden.
    Over bijna-depressies, over huizen vol weerbarstigheid, over niet-begrijpende reacties, over hulpverleners die de plank mis slaan, over vooroordelen én over hoe het uiteindelijk toch is gelukt om de vrede in huis te brengen.

  • | | | | | | | | | | |

    Bibliotherapie: Zonder Ouders

    DoorTitia Liese

    Gisteren, tijdens de Terugkomdag van de workshop Dubbel Ouderverlies, kreeg ik een boek cadeau van één van de deelnemers: Zonder Ouders, geschreven door Judith van der Stelt.

    Van der Stelt, J.
    Zonder Ouders
    ISBN: 97890-8570-637-3
    Uitgegeven in 2010

    Vijf portretten van mensen die tussen 1922 en 1952 in het Elisabeth Gasthuis (Weeshuis, van 1555 tot 1952) in Culemborg hebben gewoond.

    Citaten

    Uit twee van de portretten:
    Arie Pothuizen, geboren in 1920, woonde van 1923-1939 in het weeshuis.
    Drie jaar toen zijn moeder overleed, 3,5 jaar toen zijn vader overleed.

    Over mijn ouders heb ik nooit meer iets gehoord. Nu denk ik nog wel ‘ns: ik had het aan m’n tánte moeten vragen. Hoe was moeder? Maar ja, dat deed je niet. Je praatte sowieso veel minder vroeger. Ik weet dus niets over mijn moeder, maar ze staat wel naast m’n bed. Ziet u wel? Toen mijn zus voelde dat haar einde naderde, zei ze: moeder moet nu maar bij jou staan, Arie. Door die foto is ze toch een beetje bij me. Het klinkt misschien gek, maar ik vind het een mooie vrouw. Ik zeg altijd: als moeder geleefd had, dan had ik haar op handen gedragen.

    Corrie Pop-van Beurden, geboren in 1925, woonde van 1934-1942 in het weeshuis. Zeven jaar toen haar moeder overleed, 8 jaar toen haar vader overleed.

    Uiteindelijk is het voor ons allemaal een slag geweest dat ons gezin zo uit elkaar is gevallen. Mijn oudste broer zei op zijn sterfbed dat het het ergste was wat hem ooit was overkomen, terwijl hij toch al het overlijden van zijn zoon had meegemaakt en twee vrouwen was verloren. Misschien ligt het aan de leeftijd waarop je zo’n drama meemaakt, dat kan ook. Van mijn jongste broer vonden we na zijn overlijden een brief waarin stond dat hij nooit had willen trouwen en kinderen krijgen, omdat hij geen enkel ander kind aan wilde doen wat hem zelf op zijn veertiende was overkomen. Misschien is dat de reden waarom ik mijn kroost nog altijd graag bij me heb. Dat wilde ik vroeger, en dat wil ik nog steeds.