Berichtnavigatie

Pagina 4 van 74« Eerste...23456...Laatste (74) »

Burgemeester, uw kinderen hebben u nodig

Uw kinderen hebben u nodig

Ken je dat? Zo’n zin die ergens in je lijf ligt opgeslagen? Zo’n zin uit het verleden, die zich soms ineens weer aandient? Voor mij is dat bijvoorbeeld de vermaning ‘Burgemeester u moet meer thuis zijn. Uw kinderen hebben u nodig.’

Verlaat Verdriet-werk

Vorige week verbleef ik een week in mijn Terschellingse onderkomen. In deze week heb ik alle tijd besteed aan (zelf)onderzoek naar Meer dan 25 jaar Verlaat Verdriet-werk. Inmiddels ben ik namelijk al meer dan 25 jaar beroepsmatig bezig met Verlaat Verdriet.
Tijd om te onderzoeken:
Wat betekent mijn Verlaat Verdriet-werk voor Verlaat Verdriet-ers?
Wat betekent mijn Verlaat Verdriet-werk voor mij?
Wat heeft mijn Verlaat Verdriet-werk tot nu betekend?
Wat betekent mijn Verlaat Verdriet-werk nu?
Wat wil ik in de toekomst, nu ik mijn Verlaat Verdriet-werk onder wil gaan brengen in een samenhangend aanbod. Zowel voor Verlaat Verdriet-ers als voor hulpverleners: Practicum Verlaat Verdriet.

Herinneringen

Een week in alle rust op Terschelling met geweldig weer. Veel regen. Koud. Maar ook af en toe zon.
Het kon niet beter voor mijn doel!
Dan komen er herinneringen langs die lang weggezakt waren. Zo ook de vermaning ‘Burgemeester, u moet meer thuis zijn. Uw kinderen hebben u nodig’.

Opvoeden

Gedurende mijn jeugd was mijn vader burgemeester van een gemeente in Groningen. Mijn vader – eerder beroepspedagoog van z’n vak – was een vooruitstrevend man. Althans: hij was politiek een vooruitstrevend man. Waar het zijn opvattingen over het gezin betrof was hij een man van zijn eigen tijd en allerminst vooruitstrevend (hoewel: hij kon koken!). Opvoeden is de taak van de moeder. De vader brengt het geld binnen.
Na de dood van mijn moeder hertrouwde mijn vader. Hij handelde naar zijn overtuiging: opvoeden is de taak van de moeder. Zelf stortte hij zich meer dan ooit op zijn werk. Met als gevolg dat hij weinig thuis was.

Uw kinderen hebben u nodig

In die tijd maakte een van de eerste vrouwelijke wethouders van Nederland deel uit van ‘zijn’ College van Burgemeester en Wethouders. Het was deze vrouwelijke wethouder die mijn vader op een dag vermanend toesprak: ‘Burgemeester, u moet meer thuis zijn. Uw kinderen hebben u nodig’.
Ongetwijfeld heeft mijn vader mij deze vermaning nagelaten in alle geschreven documenten die ik dank zij hem heb. Wat hij met deze vermaning heeft gedaan?
Ik kan mij niet een vader herinneren die plotseling meer thuis was. Ik weet het dus niet. En ik kan het hem niet meer vragen.

Doen

Al schrijvend aan deze blog realiseer ik me dat ik jou als Verlaat Verdriet-er, vanuit mijn eigen ervaring, wil meegeven: als je nog in de gelegenheid bent je overgebleven ouder te vragen naar die tijd, overwin dan je schroom, je weerstand en je angst.
Er komt een tijd waarop je niets meer aan je overgebleven ouder kunt vragen.

Afbeelding

Burgemeester Dikkerdak
Tm Poes / Marten Toonder

Ik kan altijd een lichtje maken

Een lichtje maken

‘Ik kan altijd een lichtje maken’. Een aantal dagen geleden sprak ik aan de telefoon iemand die meer wilde weten over de jaartraining De kunst van het verbinden.

Ze vraagt of er nog plaats is in de jaartraining De kunst van het verbinden (de jaartraining start op 9 december a.s. en is volgeboekt). ‘Ik heb al wel het een en ander gedaan’, vertelt ze, ‘Maar ik voel dat het eigenlijk tijd is om er weer aandacht aan te besteden. Ik heb je Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek erbij genomen en werd weer geraakt door jouw eigen ervaringsverhaal ‘Ik kan altijd een lichtje maken’.

Bijzondere ervaring

Voor mij is het elke keer weer een bijzondere ervaring als iemand me vertelt zoveel te hebben aan iets uit mijn Verlaat Verdriet-aanbod.
Aan een basisworkshop.
Aan de jaartraining De kunst van het verbinden.
Aan Heel je leven.
Of aan een van mijn boeken.

Wintertijd

Dan komt vaak, zoals nu ook gebeurde, een herinnering terug uit de tijd waarin ik zelf nog zo zoekend was naar wat goed was voor mij.
Het verhaal over de lichtjes komt uit een tijd dat ik weer lange tijd achter elkaar gedeprimeerd was. In die tijd zag ik bij iemand een trosje ‘kerstboom’lichtjes voor het raam hangen. ‘Dat kan ik ook doen’ bedacht ik. ‘Ik hang een trosje ‘kerstboom’lichtjes voor m’n raam.’
Op elke lange, grauwe, natte (winter)dag die maar niet over lijkt te gaan steek ik de lichtjes aan. Erbij bedenkend: ‘Ik kan altijd een lichtje maken’
Ieder jaar als de wintertijd ingaat (behalve dit jaar. Dit jaar bleef het er tot vandaag bij) hang ik de lichtjes op. Ze blijven hangen tot de zomertijd weer ingaat.

Lichtheid en plezier

Mooi om herinnerd te worden aan mijn eigen advies door degene die ik aan de telefoon had. Want ja: het heeft me indertijd echt geholpen steeds weer te denken: ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’
Depressief of gedeprimeerd ben ik al jaren niet meer, maar de lichtjes brengen me nog altijd lichtheid en plezier.
Dus ja: vanaf vanmiddag hangen de lichtjes weer voor m’n raam. Alsof ze nooit zijn weggeweest. Bij het ophangen dacht ik gewoontegetrouw: ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’

 

Hartelijk welkom in de wereld van mensen die jong hun ouder(s) verloren

Hartelijk

Stephanie schreef een prachtige tekst naar aanleiding van een foto uit de serie BEELD TAAL. Een foto die ik haar kort geleden mailde, met de titel HARTELIJK.

Toestemming

Ik vroeg Stephanie toestemming om haar prachtige tekst met jullie te delen. Ze gaf graag haar toestemming.
Hieronder de tekst die Stephanie schreef naar aanleiding van de bijgevoegde foto, en de titel HARTELIJK.

Hartelijk

Welkom!
Hartelijk welkom in de wereld van mensen die jong hun ouder(s) is verloren: ‘Verlaat Verdriet’.
Hartelijk welkom in de wereld van bijzondere mensen, die zich soms zo anders dan andere mensen voelen.
Hartelijk welkom in de wereld waar mensen zich zo vaak onbegrepen voelen.
Hartelijk welkom in de wereld waar veel kennis is.Hartelijk welkom, treed binnen, open uw ogen en luister.

Luister aandachtig en zie onze kracht. Luister naar ons verhaal en neem ons serieus.
Plaats ons niet in hokjes, maar zie wat ons is overkomen.
Zie ons doorzettingsvermogen en onze creativiteit om in deze wereld te overleven na het op jonge leeftijd verliezen van onze ouder(s).
Zie hoe wij ons staande hebben gehouden. Hoe we abrupt volwassen werden. Hoe wij de wereld om ons heen zelf moesten ontdekken, zonder aan de hand mee genomen te worden.
Zie onze prestatie(s) en geef ons dat compliment, ook al kunnen we dat moeilijk incasseren.
(Probeer te) Begrijp(en) dat wij moeite hebben om ruimte in te nemen.
Om hulp te vragen.
En moeilijk afscheid kunnen nemen.
We worden – alleen maar – gehinderd door verliesangsten uit het verleden.
We zijn bang voor verandering door de ervaring van het op jonge leeftijd verliezen van onze ouder(s). Dan is het toch niet zo vreemd dat we abrupt de verbinding kunnen verbreken en een muurtje om ons heen bouwen. 

Zie en luister hoe onze stoere en zelfstandige buitenkant er van binnen uitziet.
Zie dat wij voortdurend leven met een vals alarm. Dat chronisch waakzaam zijn en je steeds weer aanpassen zo vermoeiend is. Dat we door het ons steeds weer aan te passen, altijd te geven en altijd te zorgen voor anderen onze eigen lat steeds hoger zijn gaan leggen.

Snap dat we alles onder controle proberen te houden. Uit ervaring weten we dat het kan zo afgelopen zijn.

Help ons onze échte kwaliteiten te ontdekken en zelfvertrouwen terug te winnen.

Help ons weer vertrouwen te krijgen in de toekomst.
Onze angsten te overwinnen.
Weer te genieten van het leven.

Last minute tip: lezing in Groningen

Verlaat Verdriet-lezing in Groningen op 1 november 2017

Geef deze tip alsjeblieft door in je eigen netwerk, zodat zoveel mogelijk Verlaat Verdriet-ers in het noorden kunnen profiteren van deze lezing in Groningen!

Gat in m’n ziel

Wegen naar herstel

Lezing over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn in Goriningen, door Titia Liese

Je verliest zoveel meer

Wanneer je al vroeg in je leven je vader en/of moeder verliest, vormt dit je leven vanaf deze jonge leeftijd. Veel van deze volwassen mannen en vrouwen, ondervinden in hun volwassen leven problemen, die te maken hebben met dit vroege verlies van hun ouder(s). Tal van complicaties, die niet alleen de Verlaat Verdriet-ers zelf raken, maar die ook impact hebben op de mensen in de omgeving: familie, vrienden, partners, collega’s en/of hulpverleners.

(H)erkenning

Ondanks het feit dat Verlaat Verdriet een grote groep mensen betreft (meer dan een miljoen volwassen Nederlanders verloren in hun jeugd een ouder – of beider ouders door overlijden), is er nog steeds relatief weinig (h)erkenning voor de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Zowel bij eventuele hulpverleners als bij Verlaat Verdriet-ers zelf.
Titia is ervaringsdeskundige en werkt meer dan 20 jaar met volwassenen die dit meegemaakt hebben en hier later in hun leven bij stil durven staan.
Ze ontwikkelde lezingen, begeleidingsprogramma’s, schreef zelfhulp- en informatieve boeken over mensen met Verlaat Verdriet.

Ervaring

Irene (32, vader overleden toen ze 11 was): ‘Tijdens mijn burn-out ontdekte ik Verlaat Verdriet, na het lezen van de boeken, het bezoeken van de lezing en het deelnemen aan de workshop vielen er zo veel kwartjes, fijn om deze (h)erkenning te vinden en mee verder te kunnen!’

WAAR

Cursuscentrum De Poort
Moesstraat 20
9717 JW  Groningen

AANMELDEN

Cursuscentrum De Poort

 

 

 

Auke Hulst, interview in VPRO Boeken

Auke Hulst, interview

Vanochtend kreeg ik een bericht in verband met een interview met schrijver Auke Hulst in VPRO boeken, 29 oktober 2017.
Auke Hulst – Hoogezand-Sappemeer 1975, verloor 2 dagen voor zijn 8e verjaardag zijn vader – schreef met Motel songs een nieuw indringend en muzikaal reisboek over de kracht van kunst en de schaduw van de dood.

Motel songs

Trouw, 28 oktober 2017

Op z’n eentje in een motel dacht schrijver Auke Hulst na over zijn vaders dood

…………Auke Hulst: ‘Mijn boek gaat ten diepste over de dood. Het is ontstaan vanuit een reis die ik in 2016 dwars door Amerika heb ondernomen, op stel en sprong nadat mijn relatie geklapt was. Ik dacht: ik kan me nu gaan bezatten of ik kan iets gaan doen met mijn leven. En toen heb ik de dag daarna een reis naar Amerika geboekt, in m’n eentje………….’

………..’Voor mij is schrijven denken met mijn handen; ik kan veel beter over dingen nadenken als ik ze op papier zet. De kern van het boek is toch wel het verhaal over mijn vader. Ik had voor deze reis heel weinig nagedacht over zijn dood en de betekenis daarvan in mijn leven en nu waren de omstandigheden ernaar dat ik er niet omheen kon. Echt reizen gaat naar buiten en naar binnen. Je vergroot je begrip van de wereld, maar je vergroot ook je begrip van jezelf. Dat is met dit boek wel gebeurd, denk ik.’……………..

Kinderen van het ruige land

Auke Hulst is tevens auteur van de (autobiografische) roman Kinderen van het ruige land.

Over Kinderen van het ruige land

Trouw / De Verdieping

………….Vader overlijdt twee dagen voor Kai’s achtste verjaardag, wordt twee dagen ná diens verjaardag begraven en laat moeder achter met vier jonge kinderen en een bedrijfje dat draaiende gehouden moet worden………..

………………………Auke Hulst: ‘Nee, een reclamespotje voor zijn moeder is het boek niet geworden, zegt Hulst. Maar een afrekening is het evenmin: ‘Kinderen van het Ruige Land’ is juist een barmhartig boek geworden.’
‘Schrijven is, volgens mij, één grote oefening in empathie. Ik wil mijn moeder begrijpen. Ze is geen slechte vrouw. Ze heeft het ongelooflijk voor haar kiezen gehad – stel je eens voor: 33 jaar oud, weduwe en moeder van vier kinderen – ik geef het je te doen. Maar mijn moeder heeft daar bovenop de pech dat ze een sterke neiging heeft om haar kop in het zand te steken. Zij was net de verkeerde persoon om in deze situatie terecht te komen.’……………………….

Kinderen van het ruige land

 

Arthur Japin in Psychologie Magazine

Arthur Japin

Vandaag kreeg ik een tip in verband met een artikel over de Nederlandse schrijver Arthur Japin in Psychologie Magazine.

Hooggevoeligheid

Japin zegt in dit artikel over zichzelf (en zijn hooggevoeligheid)
‘Lang heb ik niet begrepen dat anderen mij niet net zo duidelijk konden lezen als ik hen. Ik weet in een oogopslag wat iemand voelt, wil, denkt en meestal ook grofweg waaruit dat voortkomt. Diegene hoeft daarvoor niet dichtbij te zijn, maar wel in mijn blikveld. Dat klinkt zweverig, maar is heel praktisch. Het is niet het lezen van gedachten, maar het oppikken en combineren van heel veel fysieke signalen. Als kind heeft dat me geholpen om te overleven.’

Kolja

Het artikel over Arthur Japin (1953, 13 jaar toen hij zijn vader verloor) verscheen naar aanleiding van zijn nieuwe roman Kolja.
Een roman waarin leven en dood van componist Peter Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893, 14 jaar toen hij zijn moeder verloor) een centrale rol speelt.

Glazen kind

Over Peter Iljitsj Tsjaikovksy zei zijn gouvernante ooit: “Voorzichtig met Petja, het is een glazen kind.” 

 

Jaartraining De kunst van het verbinden 2017-2018

Jaartraining De kunst van het verbinden

‘Nog dagelijks ben ik dankbaar voor het hebben gevolgd van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. Het heeft me zo geholpen alle ballast van het verleden los te laten. Ik ervaar nieuwe energie en creativiteit en sta meer open voor de mensen om me heen. Veel dank daarvoor.’
‘Ik heb in deze groep zo’n bijzondere verbondenheid ervaren. Dank jullie allemaal daarvoor.’
‘Uit ervaring kan ik zeggen dat ik heel blij ben dat deze training bestaat!!’
‘Een warm bad.’
‘Heel bijzonder om te mogen ervaren wat het je allemaal kan brengen! Dank voor dit alles, jullie beiden!’

De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet

Startdatum van de cyclus van De kunst van het verbinden 2017-2018
op zaterdag 9 december 2017

Vervolgdata

Zaterdag 9 december 2017
Zaterdag 10 maart 2018
Zaterdag 9 juni 2018
Zaterdag 8 september 2018
Zaterdag 8 december 2018

Vertrouwen en verbinden

Vertrouwen en verbinden zijn kernwaarden in het leven. Ieder mens heeft het nodig zich verbonden te voelen met andere mensen: verbonden met je omgeving, met jezelf, met het leven en een basaal vertrouwen te hebben in andere mensen, in je omgeving, in jezelf, in het leven.
En juist met verbinden en vertrouwen hebben veel Verlaat Verdriet-ers problemen.

JAARTRAINING

De jaartraining De kunst van het verbinden is een intensieve Verlaat Verdriet-training, ontwikkeld en begeleid door Titia Liese en Geerte Cammeraat.
In deze jaartraining ervaar je, samen met Verlaat Verdriet-ervaringsgenoten, de Verlaat Verdriet-theorie die Titia Liese heeft ontwikkeld, onder meer aan de hand van basale creatieve werkvormen, aan familie-opstellingen verwante werkvormen, aan de hand van symbolen en van rituelen.
De kracht van verbinden en delen is een belangrijke kwaliteit van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet.
De cursusdagen vinden vijf maal over een jaar plaats, altijd op vrijdagen.

INHOUD VAN DE JAARTRAINING

  • Dag 1: In het licht van kiezen en doen
  • Dag 2: Je eigen plaats in het leven
  • Dag 3: Van klacht naar kracht
  • Dag 4: Van gebonden naar verbonden
  • Dag 5: De kracht van het ritueel

NB: BIJZONDERHEID

Aan deze jaartraining verbonden zijn vier intervisiebijeenkomsten van de groepsgenoten.

Informatie & aanmelden

24 mei 2018
Bureau Funale hanteert, reeds sinds de oprichting, strikte policy ten aanzien van veiligheid en privacy van personen. Daar waar mogelijk een enkele aanpassing alsnog noodzakelijk is om aan de wettelijke eisen GDPR/AGV te voldoen, werken we aan deze aanpassingen.

via het Contactformulier 

of bel Titia Liese (0341- 260 289)
of lees uitgebreider over De kunst van het verbinden.

Inschrijven

Volkskrant interview met Timo Honkela

Timo Honkela

‘Voor het eerst van mijn leven, durf ik wel te zeggen, ben ik echt trots op wat ik doe. Altijd was er dat schuldgevoel over de zelfmoord van mijn moeder. Nu trek ik mezelf niet langer naar beneden. Ik ben gelukkig. Gewoon gelukkig.’

Interview

In Volkskrant magazine van vandaag – zaterdag 21 oktober 2017 – een bijzonder interview met Timo Honkela. Finland. Vijfenvijftig jaar. Wetenschapper/hoogleraar, gespecialiseerd in kunstmatige intelligentie. Bezig met het ontwikkelen van een machine waarmee hij wereldvrede wil bewerkstelligen. Acht jaar toen hij zijn moeder verloor als gevolg van zelfdoding.

Verlies moeder

In dit interview komt Timo Honkela steeds terug op de levenslange invloed die het vroege verlies van zijn moeder op zijn leven heeft gehad.

Volkskrant: Timo Honkela was 8 jaar toen hij zijn moeder vond, achter de keukendeur. Ze had een overdosis medicijnen genomen en hij was de eerste van het gezin die haar door aantrof. Honkela: ‘Ik heb twee weken gehuild na haar dood. Alsof een deel van mijn geheugen werd weggeveegd, vergat ik bijna meteen hoe mijn moeder eruitzag. Ik was in shock….’

…….’Ik was veel te kort kind geweest en groeide uit tot iemand die zijn mond hield. Niemand vertelde ik over de zelfmoord. Ik sprak niet met mijn vader over belangrijke kwesties. Over mijn gevoelens. Ik was zo gesloten als een machine’…………

Citaten

Nog een paar ciataten wil ik graag hier met je delen – al zou je natuurlijk dit artikel zelf moeten gaan lezen!

Volkskrant: In 2014 werden agressieve tumoren in zijn hersenen gevonden. ‘En dat was mijn geluk‘, zegt hij, tussen twee zoetzuren hapjes door. ‘De kanker bood me een nieuw perspectief , als mens en als wetenschapper‘…………..

………..’Voor mijn ziekte was ik een bittere, tobberige man met tal van psychische stoornissen. Ontevreden over het leven. Altijd maar denken dat het beter moet. Nu heb ik het gevoel dat elke dag een geschenk is‘…………….

En nog een citaat dat ongetwijfeld herkenbaar is voor Verlaat Verdriet-ers:….’Toen later de hersentumor werd gevonden, dacht ik dat het mijn eigen schuld was. Had ik maar niet zo moeten piekeren, dat krijg je ervan.’ Een therapeut zei ooit: ‘Het lijkt wel alsof je hoofd van je lichaam is gescheiden, jij leeft alleen in je hoofd‘…………..

Kortom

Kortom: alweer een artikel om je eens helemaal in te verdiepen.

Artikel in de Volkskrant over Carola Schouten

Carola Schouten

In de Volkskrant van vandaag (maandag 16 oktober 2017) een groot artikel van Jan Tromp over Carola Schouten. Politica, Tweede Kamerlid voor de Christen Unie: Het draait niet om Carola Schouten.
Carola Schouten (1977) verloor als kind van 8 plotseling haar vader als gevolg van een bedrijfsongeval op zijn boerenbedrijf. Carola: ‘Ik ben nooit boos geweest, alleen maar verdrietig. Ik vroeg God of Hij mij kon uitleggen waarom mijn vader zo jong dood moest gaan, maar ik kreeg geen antwoord. Misschien is er ook helemaal geen reden.’ 

Vier vrouwen

Vier vrouwen, te weten haar moeder, haar twee zussen en zijzelf deden een oefening in overleven. ‘Wij vieren, we zijn niet kapot te krijgen. Het is ons gelukt. We hebben het gered.’

Verlaat Verdriet-Patronen

Toch worden, ook in dit artikel weer, verschillende Verlaat Verdriet-patronen zichtbaar, zoals bijvoorbeeld:
Je licht onder de korenmaat plaatsen.
Twijfelen aan je eigen kunnen.
De lat verschrikkelijk hoog leggen.
Weerstand opzoeken om de weerstand te kunnen weerstaan.
Veel verantwoordelijkheid op je schouders nemen.
‘Gewapend’.
Een groot sociaal hart.
Moeite met grenzen stellen.

Over het vroege verlies van haar vader zegt ze zelf: ‘Als ik terugkijk heeft dat mijn leven heel erg bepaald.’

Volkskrant 16 oktober 2017

Als je dit artikel nog te pakken kunt krijgen: zeer de moeite van de inspanning waard. Al was het alleen maar om de prachtige foto’s die het artikel illustreren. Je zou er een verhaal over kunnen schrijven, over deze foto’s!

Gids voor Verlaat Verdriet

Mocht je nog twijfelen aan de Verlaat Verdriet-patronen die je in dit artikel tegenkomt: sla er de Gids voor Verlaat Verdriet eens op na.
Je zult het zelf zien!

 

Berichtnavigatie

Pagina 4 van 74« Eerste...23456...Laatste (74) »