Carla Janssen

Met gepaste trots

Met gepaste trots stellen we de komende tijd de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

Carla Janssen

Ik ben Carla Janssen, gehuwd en moeder van twee kinderen. Ik verloor mijn moeder toen ik twaalf jaar was, door zelfdoding. Deze gebeurtenis en het gevolg daarvan lopen als een rode draad door mijn leven.

Kennismaken met energiewerk: je krachtdier kiezen

Workshop

Door energiewerk verbeter je jouw fysieke gezondheid en ook jouw mentale en emotionele gezondheid.
Het doel van de workshop is om dichter bij je eigen natuurlijke energie te komen door een dierenziel als gids te kiezen. Door de energie van dit dier te ontdekken en ervaren kom je in contact met je natuurlijke energie. Deze energie kan je helen, een inzicht geven of als leidraad dienen bij levensvragen.

Zorg dat je erbij bent

Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
Meld je aan voor het symposium

LEES MEER

Lees meer over Carla Janssen
InzichtPresent
Ontwikkelatelier voor Inzicht en Intuïtie
Nijmegen
www.inzichtpresent.nl

Lees meer over Carla Janssen en haar workshop Je krachtdier kiezen
Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

Nurjahan Parent

Met gepaste trots

Met gepaste trots stellen we de komende tijd de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

Nurjahan Parent

Ik ben Nurjahan Parent. Ik ben 42 jaar en woon in Utrecht. Ik weet niet precies hoe oud ik was toen mijn vader overleed en daarna mijn moeder (waarschijnlijk 2 jaar (vader) en 2,5 jaar (moeder)). Eigenlijk weet ik zelfs nog steeds niet hoe oud ik precies ben. Het enige wat ik zeker weet is dat ik op 4 maart 1978 in Nederland aankwam en vanaf toen een nieuw leven startte en daarmee mijn oude leven en afkomst vergat.

De Lotus’ groei naar verlichting

Workshop

In deze workshop vertel ik jullie mijn persoonlijke levensverhaal. De verschillende Verlaat Verdriet-thema’s zullen hierin belicht worden. Ook vertel ik jullie hoe het mij gelukt is om ondanks mijn moeilijke start, terug in mijn natuurlijke kracht te komen en hoe ik mijn natuurlijke verbinding weer gevonden heb en eindelijk (hetzij nog voorzichtig) weer aan het bloeien ben, net als de Lotus.

Zorg dat je erbij bent

Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
Meld je aan voor het symposium

LEES MEER

Nurjahan:
Momenteel ben ik bezig met het opzetten van mijn praktijk, Praktijk Jahan. In mijn praktijk bied ik coaching, therapie en healing aan. In de nabije toekomst ga ik mij nog specialiseren in stress & burn-out begeleiding en in rouw- en verliesbegeleiding, maar momenteel kan ik daar als ervaringsdeskundige ook veel in betekenen.
Jahan Coaching (nog geen website)

Lees meer over Nurjahan Parent een haar workshop De Lotus’ groei naar verlichting.
Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

Wie is Titia Liese?

Wie is Titia Liese?

Al sinds ik rond mijn 40e noodgedwongen mijn eigen proces aan ben gegaan, ben ik gefascineerd door de levenslange invloed van jong ouderverlies. Niet alleen gefascineerd door de complexe problematiek van deze levenslange invloed, maar ook door de grote krachten die vrijkomen als je de moed opbrengt het proces aan te gaan. Zo gefascineerd en geïnspireerd dat Verlaat Verdriet mijn (levens)werk is geworden.

Onomkeerbaar verlies

In mijn Verlaat Verdriet-werk ben ik altijd voor inhoud gegaan. Ik zoek altijd de verdieping.
Wat is er gebeurd.
Wat heeft de ruptuur van het onomkeerbare verlies van je ouder met je gedaan.
Waar ging het mis.
Welke invloed heeft dat gehad op wie je als volwassene bent geworden.
Hoe heb je je staande gehouden.
Waar zit je kwetsbaarheid.
Waar zit je kracht.

Levensthema’s

De levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder raakt alle grote levensthema’s: pijn, verdriet, angst, gemis, eenzaamheid. Liefde, verbondenheid, delen. Verlangen, vertrouwen, doorzetten. Overleven en leven.
Alle grote thema’s die verbonden zijn aan levenskunst: levenskracht, moed, veranderkracht.

Plaats, tijd, cultuur

Welke invloed hebben plaats, tijd en cultuur op het omgaan met verlies en rouw. Welke invloed heeft de nog altijd voortdurende wetenschappelijke en maatschappelijke ontkenning van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn op adequate professionele hulp aan Verlaat Verdriet-ers. Op adequate hulp aan de kinderen van nu die een ouder verliezen door de dood.

Wat betekent eenzaamheid in onze geïndividualiseerde maatschappij. Hoe extra zwaar wegen de ervaren innerlijke eenzaamheid, de leegte en het gemis voor Verlaat Verdriet-ers zolang de problematiek van Verlaat Verdriet-ers niet samenleving-breed wordt onderkend en erkend.

Identiteit

Ontheemd zijn in je eigen leven. Zo hebben veel Verlaat Verdriet-ers zich gevoeld na het verlies van hun ouder. Zo voelen veel Verlaat Verdriet-ers zich nog steeds.
Wie ben je geworden ondanks de dood van je ouder en alle gevolgen van het overlijden voor je kinderleven.
Wie ben je geworden dankzij het verlies van je ouder.
Hoe vul je de leegte.
Ontdek je wie je bent.
Ontdek je wat je wilt, als aanpassen een hoofd-levensthema voor je is geworden.
Hoe ga je om met de paniek in je.
Wat betekent de overgevoeligheid voor stress voor je dagelijkse leven.

Een leven te winnen

In beweging komen.
Angst en machteloosheid overwinnen.
Je overleden ouder beter leren kennen.
Jezelf beter leren kennen.
Op zoek gaan naar wie je overleden ouder was.
Je overleden ouder weer een plaats geven in je leven.
De schaduwkanten van je leven onder ogen zien, zodat je ook de zonkant van je leven gaat veroveren.
Jezelf een waardevolle plaats in het leven toekennen.
Je hebt een leven te winnen!

Veranderkracht

Dat alles boeit me enorm. Maar bovenal inspireert me het verlate rouwproces als veranderproces. Het proces waarin je letterlijk een nieuw ‘ik’ voortbrengt. De veranderkracht. Dat proces van leren vertrouwen.
Beangstigend.
Intens verdrietig.
Pijnlijk.
Maar ook hoopgevend en van een bijzondere schoonheid.

Symposium ZEER

Daarom ga ik altijd door en door. Zoals in 2017 met symposium ZEER.
Ik geloof daar in. Ik weet zeker dat we Verlaat Verdriet-ers iets heel moois, iets heel waardevols bieden dat tot stand is gekomen dank zij de hartverwarmende inzet van veel vrijwilligers. Vertrouw er op en kom. Symposium ZEER zal één van die bijzondere dagen in je leven zijn die je nog lang met je mee zult dragen.

Els Pronk

Met gepaste trots

Met gepaste trots stellen we de komende tijd de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

Els Pronk

Els Pronk, zonder moeder sinds mijn 7e jaar. Geboren N-Hollandse (1955), als 6e in een gezin van 7 kinderen. De oudste zus van 15 jaar verzorgde ons na de dood van mama. Mijn vader hertrouwde na 4 jaar. Alles ging ogenschijnlijk door. Ik werkte, verhuisde, studeerde, trouwde, kreeg 2 dochters. Mijn Verlaat Verdriet openbaarde zich pas toen ik 43 jaar was, nadat mijn ‘zwijg’ vader gestorven was. Het luidde voor mij een geheel nieuwe tijd in, waarbij het nodig was om tijd en rust te nemen om mijn levenspad te onderzoeken en de weg naar mijn moeder te hervinden.

Volwassen portret

Workshop

Schrijven met de foto van toen voor je. Wat zegt dit portret jou in je leven van nu?
Door als kind de dood van je ouder mee te maken, vormt zich vaak een statisch beeld en blijf je ongewild vanuit een kind perspectief naar je ouder kijken.
Voel je uitgenodigd bij deze autobiografische schrijfworkshop en laat je verrassen.
Je hoeft absoluut geen schrijfervaring te hebben of schrijftalent te bezitten. Iedereen kan meedoen.

Zorg dat je erbij bent

Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
Meld je aan voor het symposium

LEES MEER

Lees meer over Els Pronk en haar werk: www.cursuscentrumdepoort.nl (autobiografisch schrijven ‘Op verhaal komen’ en ‘Mijn ouder(s) en ik’). Contactgegevens: elspronk.nl

Lees meer over Els en haar workshop Volwassen portret
Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

Albertine Richaerts

Met gepaste trots

Met gepaste trots stellen we de komende tijd de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

Albertine Richaerts

Ik ben Albertine Richaerts. Op mijn tiende verloor ik mijn beide ouders. Ik geef yoga- en meditatielessen, stilteweekenden in een klooster en ik begeleid mensen die jong een of beide ouders hebben verloren door overlijden. 1-2 x per jaar geef ik samen met Titia de workshop ‘Dubbel Ouderverlies’.

Van buiten naar binnen

Workshop

In deze workshop richten we onze aandacht juist naar binnen, zijn we in ons lichaam met onze aandacht.
Dit doen we door onze aandacht naar onze adem te brengen, door een aantal bewegingen te doen op ons ademritme, door een meditatie en een ontspanningsoefening te doen waarbij we proberen onze aandacht in ons lichaam te houden.

Zorg dat je erbij bent

Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
Meld je aan voor het symposium

LEES MEER

Lees meer over yoga-docent Albertine Richaerts: www.albertinerichaerts.nl
Lees meer over Albertine en haar workshop Van binnen naar buiten
Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

Waar ging het ooit mis?

Waar ging het ooit mis?

En nu, nu ik alles doorgewerkt heb, wat er in mijn leven met mij gebeurd is. Waar ging het ooit mis? Het moment. Toen mijn vader vroeg om zijn tweede vrouw ‘Mammie’ te noemen, zoals ik ook mijn moeder noemde. Toen ging bij mij de knop om. Ik kan soms van binnen nog voelen hoe dat gegaan is.

Verraad

Ik heb me er bij neergelegd en ik heb het gedaan, maar ik heb het als zo’n verraad ten opzichte van mijn moeder gevoeld dat ik op dat moment dacht; ik doe in mijn hele leven niks meer, want helemaal niets is meer de moeite waard. En daar heb ik jarenlang tegen moeten vechten. Uiteindelijk heeft het me gebracht waar ik nu ben. Daarom kan ik ook voluit zeggen dat het zo de moeite waard is.

Zwakkeling en kneus

Jaren en jaren heb ik mezelf een zwakkeling gevonden, een kneus, iemand die nergens echt voor kon gaan, iemand die bij alles wat ze deed mislukte. Als ik nu terugkijk naar wat er in al die jaren met me is gebeurd, dan heb ik wel degelijk keuzes gemaakt in mijn leven, ook al had ik altijd het gevoel dat ik mij door omstandigheden liet leiden.

Altijd doorgegaan

Ik ben altijd door gegaan, tegen alle scepsis, ongeloof en minachting in. Ik heb alles opzij gezet om te komen waar ik nu ben en ik heb, ondanks teleurstellingen en tegenslagen, nooit opgegeven. Het kind, het meisje, de jonge vrouw, de vrouw die altijd aan alles twijfelde, en het meeste nog aan zichzelf, is de vrouw geworden die nu met grote letters boven haar hoofd voelt staan: WEET ALLES VAN VERLAAT VERDRIET WAT NODIG IS OM ANDERE MENSEN IN HUN PROCES VAN DIENST TE KUNNEN ZIJN. Een autodidact zou je kunnen zeggen, maar dan wel een autodidact van een speciale soort, die om te beginnen eerst de puinhopen van haar eigen bestaan heeft moeten verkennen, inventariseren en grondig heeft moeten opruimen, die alles wat stond af heeft moeten breken, alvorens het huis steen voor steen weer op te kunnen bouwen. Een degelijk bouwplan ontbrak, dat moest al werkend uitgevonden worden, maar het huis dat nu staat is stevig en nog mooi ook.

Mezelf recht gedaan

Steeds was ik uitgegaan van de gedachte dat ik trots zou zijn op mezelf als ‘het grote werk’ eenmaal achter de rug zou zijn. Maar dat ben ik niet. Ik ben niet trots op mezelf. Ik heb een oude belofte ingelost. Ik heb er geen behoefte meer aan om trots te zijn op mezelf. Ik heb mezelf recht gedaan. Zo voelt het en zo is het goed. Van binnenuit doorgaan, linksom, rechtsom, het moet gebeuren en je moet het doen. Buiten is binnen geworden. Het voelt als een missie, ik heb er geen ander woord voor.

Een verlies van dezelfde orde

Volwassenen weten van elkaar verschrikkelijk zeker: het ergste wat je kan overkomen is je kind verliezen. Een kind dat een ouder verliest, lijdt een verlies van dezelfde orde. Het is de hoogste tijd dat volwassenen dat zien en erkennen. Een ingrijpend verlies als jeugdervaring, kinderen en rouw, wordt pas werkelijk serieus genomen als Verlaat Verdriet serieus genomen wordt. Nu en in de toekomst.

Een leven te winnen

Het geschenk om te worden wie je bent
Van binnenuit doorgaan
Linksom, rechtsom
Totdat binnenkant buitenkant wordt
Je hebt een – extra – leven te winnen

SYMPOSIUM ZEER

Ben je Verlaat Verdriet-er?
Herken je je in bovenstaand fragment?
Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
Weet dat je welkom bent.
Meld je aan!

INTERVIEW

Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had.
In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

Het hele interview

Lees het hele interview

VERMENIGVULDIGEN DOOR DELEN

Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!

Tamar van der Steen

Met gepaste trots

Met gepaste trots stellen we de komende tijd de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

Tamar van der Steen

Ik ben Tamar van der Steen, 45 jaar. Ik verloor mijn vader toen ik 3, 5 jaar was. Hij maakte zelf een einde aan zijn leven.
Naast mijn werk op de planning van een kinderopvangorganisatie ben ik begeleider in het Toon Hermans Huis Amersfoort. Daar voer ik counselingsgesprekken met jonge mensen die kanker hebben en begeleid ik verschillende (lotgenoten)groepen waaronder jongeren die een zieke ouder hebben of hun ouder(s) hebben verloren.

Ik ben mijn eigen steunbron

Workshop

Ben je altijd maar bezig met wat een ander ‘ervan zal vinden’? Ben je vaak kritisch (of hard) naar jezelf? Is het eigenlijk nooit goed genoeg? Hoor je in je interne dialogen vooral veel commentaar? Dan is jouw interne criticus hard aan het werk… Hij (of zij) levert de hele dag commentaar. Op anderen maar vooral ook op jezelf.
In deze workshop gaan we op zoek naar de ondersteunende versie van je innerlijke criticus. We gaan op zoek naar je innerlijke steunbron. Je gaat naar huis met ondersteunende woorden en liefdevolle voornemens.

Zorg dat je erbij bent

Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
Meld je aan voor het symposium

LEES MEER

Lees meer over Tamar en haar workshop Ik ben mijn eigen steunbron .
Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

Liset van Steenbrugge

Met gepaste trots

Met gepaste trots stellen we de komende dagen de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.
Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

Liset van Steenbrugge

‘Ik ben werkzaam als zelfstandig coach en therapeut in Leimuiden in mijn eigen praktijk KaleidoSCOPE.
Ik was 10 jaar toen ik mijn moeder verloor.’

Het lichaam draagt het ZEER

Workshop

Op jonge leeftijd verliezen van een ouder is een ervaring die zich vaak ontwikkelt tot een levenslang trauma. De overgebleven ouder, eventuele broers en zussen, dierbaren om het gezin heen zijn meestal niet in staat om de steun te geven die nodig is om deze ervaring zodanig te verwerken dat het geen trauma wordt dat een leven lang doorwerkt op veel terreinen in het leven, zoals relaties, gezondheid, eigen ouderschap en werk.

Doel van de workshop

  1. Begrijpen wat er ooit gebeurd is vanuit de lichaamsgerichte benadering:
    a. Wat is trauma? Met name in het (jonge) kind
    b. Ouder-Volwassene-Kind en het afgesplitste – gekwetste – Kind
    c. Wat is er nodig om te kunnen helen?
  2. Een veilige ervaringsgerichte oefening om kennis te maken met deze lichaamsgerichte benadering.

Informatie over Liset

Mijn praktijk: KaleidoSCOPE
www.kaleido-scope.nl

Zorg dat je erbij bent

Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
Meld je aan voor symposium ZEER

LEES MEER

Lees meer over Liset en haar workshop Het lichaam draagt het ZEER.
Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

Hoe kom je op het pad om te weten wie je bent?

Hoe kom je op het pad om te weten wie je bent?

Worden wie je bent

Hoe kom je op dat pad om te weten wie je bent? Het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek bestaat uit verschillende componenten waaronder werkbladen die je helpen zicht te krijgen op verschillende aspecten die een rol spelen bij een verlaat rouwproces.

Weer kind worden van je overleden ouder

Handvatten die helpen te worden wie je bent en waar je op dit moment in je leven staat. Werkbladen die je uitnodigen om inzicht te krijgen in wat belangrijk voor je is. Zichtbaar maken wie je overleden ouder is geweest zodat je weer kind van je ouder kunt worden. Daar gaat het over.

Herkennen en erkennen

Ook ondersteuning bij het zoeken naar degene die jou kan begeleiden. Opvallend is dat veel mensen hun problematiek als heel zwaar inschatten: daar moet een psycholoog bij komen om het op te lossen. Maar je hebt niet altijd een zware therapie nodig. Herkenning en erkenning brengen je veel rust en inzicht, ook om te beslissen hoe je verder wilt gaan.

Begrip

Ik denk dat je in de eerste plaats gewoon iemand nodig hebt die snapt waar het over gaat. Iemand die je verhaal kan volgen, die begrijpt waar je het over hebt, die de tekenen verstaat, die wat je zegt niet in twijfel trekt en die niet vindt dat je nu maar eens op moet houden in het verleden te graven omdat je nu leeft. Iemand die er helemaal voor je wil en kan zijn, een man of een vrouw die weet hoe eng en hoe eenzaam het allemaal kan voelen. Iemand bij wie je verhaal niet stagneert op een moment dat je je weer niet gezien en gehoord voelt.

De kracht van lotgenotencontact

De kracht van lotgenotencontact is daarom zo helend, en veel groter dan mensen vaak tevoren inschatten, al was het maar omdat het woord ‘lotgenoten’ naar sneu en zielig schijnt te ruiken. Mensen met verlaat verdriet zijn meestal mooie, krachtige mensen die veel over het leven hebben geleerd. Ze hebben elkaar zoveel te bieden. Daar is helemaal niets sneus of zieligs aan. Verre van dat.

Vertrouwen

Nu pas hoef ook ik me voor mezelf niet meer in allerlei verontschuldigende bochten te wringen over wat ik te bieden heb. Kom maar en geloof er maar in. Vertrouwen is de belangrijkste sleutel in een verlaat rouwproces. Dit is het, wat ik te bieden heb. Het werkboek is geen gewoon leesboek of naslagwerk, maar een verwerkboek dat uitnodigt dingen te doen. Het is een verslag van mijn proces, mijn verhaal, dat is het ook. Een verhaal dat kan helpen en helen.

SYMPOSIUM ZEER

Ben je Verlaat Verdriet-er?
Herken je je in bovenstaand fragment?
Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
Weet dat je welkom bent.
Meld je aan!

INTERVIEW

Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had.
In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

VERMENIGVULDIGEN DOOR DELEN

Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!

Verlatingsangst en bindingsangst

Verlatingsangst en bindingsangst

Verlaat Verdriet-mensen die slecht in een relatie zitten, denken vaak dat dat te maken heeft met verlatingsangst of bindingsangst. Verlatingsangst-bindingsangst spelen zeker een grote rol.

Eigenwaarde

Maar een minstens even grote rol in relaties speelt het gevoel voor eigenwaarde, of eigenlijk: het ontbreken daarvan. Vaak kennen mensen die jong hun ouder(s) verliezen zichzelf weinig waarde toe.

Zorg

Kinderen ontlenen een essentieel deel van hun natuurlijke, vanzelfsprekende, gevoel van eigenwaarde aan de zorg die ze van hun ouders krijgen. Dat deel van hun identiteit dat zich niet goed heeft kunnen ontwikkelen, door de dood van een ouder. Het is mijn overtuiging dat het fundamentele gebrek aan zelfvertrouwen, dat kenmerkend is voor veel mensen die jong een ouder hebben verloren, voor een belangrijk deel toe te schrijven is aan die ontbrekende zorg. Want wie was op het juiste moment, op de juiste, vanzelfsprekende manier trots op je, alleen maar omdat je iemands kind bent, los van wat je presteerde?

Zelfbeeld

De meeste Verlaat Verdriet-mensen hebben een slecht zelfbeeld, of helemaal geen beeld van zichzelf, of een negatief beeld. Er zitten grote gaten in hun identiteit en ze hebben zich met overlevingspatronen staande moeten houden. Ik denk dat veel van ons zichzelf zo opgeblazen hebben dat je ook bijna kunt denken dat we juist over grote ego’s beschikken. Maar daaronder zit bijna altijd een radeloos en eenzaam kind. Dat zit overal in. In hun partnerrelatie, in hun relatie met de kinderen, in de manier waarop ze in hun werk staan, de waarde die ze aan hun naasten geven.

Zorgen voor anderen

Ze proberen hun eigenwaarde te ontlenen aan het zorgen voor anderen. Dan geef je jezelf de illusie dat je gehoord en gezien wordt. Maar het is meestal niet meer dan een illusie die je langzaam maar zeker van binnen uitholt. Ze geven altijd aan anderen wat ze zelf hadden willen krijgen en niet gekregen hebben. Vroeger of later: ze lopen daarin vast.

SYMPOSIUM ZEER

Ben je Verlaat Verdriet-er?
Herken je je in bovenstaand fragment?
Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
Weet dat je welkom bent.
Meld je aan!

INTERVIEW

Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had.
In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

VERMENIGVULDIGEN DOOR DELEN

Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!