• | |

    Ik kan altijd een lichtje maken

    DoorTitia Liese

    Een lichtje maken

    ‘Ik kan altijd een lichtje maken’. Een aantal dagen geleden sprak ik aan de telefoon iemand die meer wilde weten over de jaartraining De kunst van het verbinden.

    Ze vraagt of er nog plaats is in de jaartraining De kunst van het verbinden (de jaartraining start op 9 december a.s. en is volgeboekt). ‘Ik heb al wel het een en ander gedaan’, vertelt ze, ‘Maar ik voel dat het eigenlijk tijd is om er weer aandacht aan te besteden. Ik heb je Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek erbij genomen en werd weer geraakt door jouw eigen ervaringsverhaal ‘Ik kan altijd een lichtje maken’.

    Bijzondere ervaring

    Voor mij is het elke keer weer een bijzondere ervaring als iemand me vertelt zoveel te hebben aan iets uit mijn Verlaat Verdriet-aanbod.
    Aan een basisworkshop.
    Aan de jaartraining De kunst van het verbinden.
    Aan Heel je leven.
    Of aan een van mijn boeken.

    Wintertijd

    Dan komt vaak, zoals nu ook gebeurde, een herinnering terug uit de tijd waarin ik zelf nog zo zoekend was naar wat goed was voor mij.
    Het verhaal over de lichtjes komt uit een tijd dat ik weer lange tijd achter elkaar gedeprimeerd was. In die tijd zag ik bij iemand een trosje ‘kerstboom’lichtjes voor het raam hangen. ‘Dat kan ik ook doen’ bedacht ik. ‘Ik hang een trosje ‘kerstboom’lichtjes voor m’n raam.’
    Op elke lange, grauwe, natte (winter)dag die maar niet over lijkt te gaan steek ik de lichtjes aan. Erbij bedenkend: ‘Ik kan altijd een lichtje maken’.     Ieder jaar als de wintertijd ingaat (behalve dit jaar. Dit jaar bleef het er tot vandaag bij) hang ik de lichtjes op. Ze blijven hangen tot de zomertijd weer ingaat.

    Lichtheid en plezier

    Mooi om herinnerd te worden aan mijn eigen advies door degene die ik aan de telefoon had. Want ja: het heeft me indertijd echt geholpen steeds weer te denken: ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’
    Depressief of gedeprimeerd ben ik al jaren niet meer, maar de lichtjes brengen me nog altijd lichtheid en plezier.
    Dus ja: vanaf vanmiddag hangen de lichtjes weer voor m’n raam. Alsof ze nooit zijn weggeweest. Bij het ophangen dacht ik gewoontegetrouw: ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’

     

  • | |

    Hartelijk welkom in de wereld van mensen die jong hun ouder(s) verloren

    DoorTitia Liese

    Hartelijk

    Stephanie schreef een prachtige tekst naar aanleiding van een foto uit de serie BEELD TAAL. Een foto die ik haar kort geleden mailde, met de titel HARTELIJK.

    Toestemming

    Ik vroeg Stephanie toestemming om haar prachtige tekst met jullie te delen. Ze gaf graag haar toestemming.
    Hieronder de tekst die Stephanie schreef naar aanleiding van de bijgevoegde foto, en de titel HARTELIJK.

    Hartelijk

    Welkom!
    Hartelijk welkom in de wereld van mensen die jong hun ouder(s) is verloren: ‘Verlaat Verdriet’.
    Hartelijk welkom in de wereld van bijzondere mensen, die zich soms zo anders dan andere mensen voelen.
    Hartelijk welkom in de wereld waar mensen zich zo vaak onbegrepen voelen.
    Hartelijk welkom in de wereld waar veel kennis is.Hartelijk welkom, treed binnen, open uw ogen en luister.

    Luister aandachtig en zie onze kracht. Luister naar ons verhaal en neem ons serieus.
    Plaats ons niet in hokjes, maar zie wat ons is overkomen.
    Zie ons doorzettingsvermogen en onze creativiteit om in deze wereld te overleven na het op jonge leeftijd verliezen van onze ouder(s).
    Zie hoe wij ons staande hebben gehouden. Hoe we abrupt volwassen werden. Hoe wij de wereld om ons heen zelf moesten ontdekken, zonder aan de hand mee genomen te worden.
    Zie onze prestatie(s) en geef ons dat compliment, ook al kunnen we dat moeilijk incasseren.
    (Probeer te) Begrijp(en) dat wij moeite hebben om ruimte in te nemen.
    Om hulp te vragen.
    En moeilijk afscheid kunnen nemen.
    We worden – alleen maar – gehinderd door verliesangsten uit het verleden.
    We zijn bang voor verandering door de ervaring van het op jonge leeftijd verliezen van onze ouder(s). Dan is het toch niet zo vreemd dat we abrupt de verbinding kunnen verbreken en een muurtje om ons heen bouwen. 

    Zie en luister hoe onze stoere en zelfstandige buitenkant er van binnen uitziet.
    Zie dat wij voortdurend leven met een vals alarm. Dat chronisch waakzaam zijn en je steeds weer aanpassen zo vermoeiend is. Dat we door het ons steeds weer aan te passen, altijd te geven en altijd te zorgen voor anderen onze eigen lat steeds hoger zijn gaan leggen.

    Snap dat we alles onder controle proberen te houden. Uit ervaring weten we dat het kan zo afgelopen zijn.

    Help ons onze échte kwaliteiten te ontdekken en zelfvertrouwen terug te winnen.

    Help ons weer vertrouwen te krijgen in de toekomst.
    Onze angsten te overwinnen.
    Weer te genieten van het leven.

  • | | | | | | | | | | | |

    Last minute tip: lezing in Groningen

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-lezing in Groningen op 1 november 2017

    Geef deze tip alsjeblieft door in je eigen netwerk, zodat zoveel mogelijk Verlaat Verdriet-ers in het noorden kunnen profiteren van deze lezing in Groningen!

    Gat in m’n ziel

    Wegen naar herstel

    Lezing over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn in Goriningen, door Titia Liese

    Je verliest zoveel meer

    Wanneer je al vroeg in je leven je vader en/of moeder verliest, vormt dit je leven vanaf deze jonge leeftijd. Veel van deze volwassen mannen en vrouwen, ondervinden in hun volwassen leven problemen, die te maken hebben met dit vroege verlies van hun ouder(s). Tal van complicaties, die niet alleen de Verlaat Verdriet-ers zelf raken, maar die ook impact hebben op de mensen in de omgeving: familie, vrienden, partners, collega’s en/of hulpverleners.

    (H)erkenning

    Ondanks het feit dat Verlaat Verdriet een grote groep mensen betreft (meer dan een miljoen volwassen Nederlanders verloren in hun jeugd een ouder – of beider ouders door overlijden), is er nog steeds relatief weinig (h)erkenning voor de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Zowel bij eventuele hulpverleners als bij Verlaat Verdriet-ers zelf.
    Titia is ervaringsdeskundige en werkt meer dan 20 jaar met volwassenen die dit meegemaakt hebben en hier later in hun leven bij stil durven staan.
    Ze ontwikkelde lezingen, begeleidingsprogramma’s, schreef zelfhulp- en informatieve boeken over mensen met Verlaat Verdriet.

    Ervaring

    Irene (32, vader overleden toen ze 11 was): ‘Tijdens mijn burn-out ontdekte ik Verlaat Verdriet, na het lezen van de boeken, het bezoeken van de lezing en het deelnemen aan de workshop vielen er zo veel kwartjes, fijn om deze (h)erkenning te vinden en mee verder te kunnen!’

    WAAR

    Cursuscentrum De Poort
    Moesstraat 20
    9717 JW  Groningen

    AANMELDEN

    Cursuscentrum De Poort

     

     

     

  • | |

    Auke Hulst, interview in VPRO Boeken

    DoorTitia Liese

    Auke Hulst, interview

    Vanochtend kreeg ik een bericht in verband met een interview met schrijver Auke Hulst in VPRO boeken, 29 oktober 2017.
    Auke Hulst – Hoogezand-Sappemeer 1975, verloor 2 dagen voor zijn 8e verjaardag zijn vader – schreef met Motel songs een nieuw indringend en muzikaal reisboek over de kracht van kunst en de schaduw van de dood.

    Motel songs

    Trouw, 28 oktober 2017

    Op z’n eentje in een motel dacht schrijver Auke Hulst na over zijn vaders dood

    …………Auke Hulst: ‘Mijn boek gaat ten diepste over de dood. Het is ontstaan vanuit een reis die ik in 2016 dwars door Amerika heb ondernomen, op stel en sprong nadat mijn relatie geklapt was. Ik dacht: ik kan me nu gaan bezatten of ik kan iets gaan doen met mijn leven. En toen heb ik de dag daarna een reis naar Amerika geboekt, in m’n eentje………….’

    ………..’Voor mij is schrijven denken met mijn handen; ik kan veel beter over dingen nadenken als ik ze op papier zet. De kern van het boek is toch wel het verhaal over mijn vader. Ik had voor deze reis heel weinig nagedacht over zijn dood en de betekenis daarvan in mijn leven en nu waren de omstandigheden ernaar dat ik er niet omheen kon. Echt reizen gaat naar buiten en naar binnen. Je vergroot je begrip van de wereld, maar je vergroot ook je begrip van jezelf. Dat is met dit boek wel gebeurd, denk ik.’……………..

    Kinderen van het ruige land

    Auke Hulst is tevens auteur van de (autobiografische) roman Kinderen van het ruige land.

    Over Kinderen van het ruige land

    Trouw / De Verdieping

    ………….Vader overlijdt twee dagen voor Kai’s achtste verjaardag, wordt twee dagen ná diens verjaardag begraven en laat moeder achter met vier jonge kinderen en een bedrijfje dat draaiende gehouden moet worden………..

    ………………………Auke Hulst: ‘Nee, een reclamespotje voor zijn moeder is het boek niet geworden, zegt Hulst. Maar een afrekening is het evenmin: ‘Kinderen van het Ruige Land’ is juist een barmhartig boek geworden.’
    ‘Schrijven is, volgens mij, één grote oefening in empathie. Ik wil mijn moeder begrijpen. Ze is geen slechte vrouw. Ze heeft het ongelooflijk voor haar kiezen gehad – stel je eens voor: 33 jaar oud, weduwe en moeder van vier kinderen – ik geef het je te doen. Maar mijn moeder heeft daar bovenop de pech dat ze een sterke neiging heeft om haar kop in het zand te steken. Zij was net de verkeerde persoon om in deze situatie terecht te komen.’……………………….

    Kinderen van het ruige land