• | | |

    Dit symposium is een soort van groei-briljant

    DoorTitia Liese

    Groei-briljant

    Ons symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis krijgt meer en meer vorm. ‘Dit wordt een prachtige dag‘ roept de vrijwilligster uit als we bezig zijn het draaiboek voor die dag in elkaar te zetten. ‘Een soort van groei-briljant.’

    Ik kan het alleen maar beamen. In de loop van de maanden vanaf herfst 2023 waarin we als organisatieteam samen plannen hebben gemaakt. Elkaar hebben gesproken. Ge-appt. Gebeld. Gemaild. Waarin nieuwe ideeën ontstonden. Aanvullingen kwamen. Waarin we verrast werden met bijdragen uit onverwachte hoek.

    Ontmoeting

    Al werkend is een symposium ontstaan dat nog steeds Ontmoeting met Ap Dijksterhuis heet. Maar, dat groeit als een soort van groei-briljant. Steeds meer vorm krijgt. Een soort van huiskamerbijeenkomst. Maar dan in een heel ruim bemeten huiskamer. Waar je als Verlaat Verdriet-ers elkaar ontmoet. Kennismaakt. Bijpraat. Je op je gemak kunt voelen. Deel van een groter geheel. Waar ervaringsgenoten bereid zijn je iets uit hun verhaal voor te lezen. Ap Dijksterhuis, psycholoog en nog veel meer, niet alleen in het openbare gedeelte een lezing geeft voor geïnteresseerden. Maar in het besloten gedeelte als ervaringsgenoot zijn ervaringen met ons deelt. Zijn zoektocht naar zijn vroeg overleden vader. Wat deze zoektocht hem heeft gebracht.

    Extra’s

    In het besloten gedeelte verrassende, mooie extra’s. Zoals Verlaat Verdriet-ster Tamar, die ons meeneemt in haar act Herleef. De libel die Eva tekende tijdens een Verlaat Verdriet-workshop. Die we mogen gebruiken voor een klein presentje aan de deelnemers van deze dag. De presentatie van werk van Verlaat Verdriet-ster/kunstenares Elly, uit haar serie Nesten. De schrijfworkshops die steeds meer de vorm hebben gekregen van een afronding. Zodat je in kleinere groepjes kunt delen over jouw ervaringen met deze dag. Weer goed naar huis kunt gaan. Voldaan. Geïnspireerd. En thuis nog eens terug kunt kijken op een waardevolle dag. Een dag voor jezelf.

    Verlies
    Verlaat Verdriet
    Samenkomen en ervaren
    Indrukwekkende act van Tamar
    Herstel 

    Meer informatie over het symposium

     

  • | | | | |

    HERLEEF – act van Tamar bij het symposium van 2 maart a.s.

    DoorTitia Liese

    Herleef

    Een heel mooi nieuwtje voor ons allemaal. Tamar van der Steen deelt haar act HERLEEF met ons in het besloten deel van ons symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op 2 maart aanstaande.

    Ja, ik wil

    Vorige week zag ik de aanmelding van Tamar voor het symposium van 2 maart a.s. Ontmoeting met Ap Dijksterhuis. Meteen wist ik het. Stuurde een mailtje naar Tamar. ‘Tamar, sinds 2017 heb ik me 1000 keer afgevraagd: zou Tamar het nog doen? Zou Tamar haar act nog doen? Ik zou er 1000 keer spijt van hebben als ik je nu niet meteen zou vragen: wil je jouw act nog een keer doen voor het symposium op 2 maart? Tot mijn grote vreugde reageerde Tamar met een mailtje aan mij: JA, ik wil.

    Vanochtend hebben we elkaar gesproken aan de telefoon. Zaterdag a.s. komt Tamar naar Nunspeet. Samen gaan we kijken in het gebouw waar het symposium plaatsvindt. Zodat Tamar precies weet waar ze optreedt. Hoe het werkt met geluid. Of de piano dienst kan doen. Hoe het zit met de mogelijkheid om deze keer opnames te maken van haar optreden.

    Tamar

    Nog steeds wordt er over gepraat door Verlaat Verdriet-ers die aanwezig waren bij symposium ZEER in 2017. De act van Tamar. De act die ze speciaal schreef, en samenstelde, voor het symposium van toen. Wat HERLEEF deed met de Verlaat Verdriet-ers in de zaal. Ik hoor het nog regelmatig.
    Die deurbel….
    Dat vergiet….
    Die muur….
    De adembenemende manier waarop Tamar haar act deed. Of beter gezegd: hoe Tamar, die in haar hele vroege jeugd haar vader verloor door overlijden, haar act was.

    Tamar weer in ons midden

    Meer dan verheugd kan ik je dus laten weten: ook bij symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis is Tamar weer in ons midden. Ze treedt weer voor ons op. Met de act waarmee ze in 2017 zoveel indruk maakte. Tamar, dank je wel dat je ervoor kiest weer in ons midden te zijn.

    Aanmelden

    Meld je aan voor dit symposium dat steeds meer een heel bijzondere ontmoetingsdag aan het worden is symposium@verlaatverdriet.nu 
    NB: vermeld je naam op je aanmeldingsmailtje.

    Meer informatie over het symposium

  • | |

    Het eiland van de verdwenen bomen

    DoorTitia Liese

    Het eiland van de verdwenen bomen

    Ada is 17 jaar als haar moeder overlijdt. Haar vader en Ada groeien na het verlies steeds meer uit elkaar. Beiden komen terecht op een eigen eiland van elkaar ontzien, en zwijgen.

    Cyprus

    Als haar tante Meryem onverwacht van Cyprus naar Londen komt, de woonplaats van dochter er vader, krijgt Ada de gelegenheid het verleden van haar ouders te ontrafelen. Stap na stap onderzoekt Ada de gelaagde geschiedenis van haar ouders; haar moeder Turks-Cypriotisch, haar vader Grieks-Cypriotisch.

    Dit boek neemt je mee in de bewogen geschiedenis van het eiland waar Ada’s ouders oorspronkelijk vandaan komen. De beproevingen van de liefde van haar ouders voor elkaar. De invloed van doorgegeven trauma’s als gevolg van de burgeroorlog op Cyprus; van verlies van wortels en van identiteit als gevolg van migratie.

    Ada en Meryem

    …… ‘Ik kan ergens wel begrijpen waarom mijn oudere familieleden er misschien moeite mee hadden om het huwelijk van mijn ouders te accepteren. Het was een andere generatie. Ze hebben vast allemaal veel meegemaakt. Maar wat ik niet begrijp, is waarom mijn eigen ouders nooit over het verleden gepraat hebben nadat ze naar Engeland waren verhuisd. Waarom dat stilzwijgen?
    ‘Ik weet niet of ik daar antwoord op kan geven’ zei Meryem, en er kroop een zweem van behoedzaamheid in haar stem. 
    ‘Probeer het.’ Ada boog voorover en zette de voicerecorder uit. ‘Dit is niet voor school trouwens. Dit is voor mijzelf.’……
    Blz 323

    Kloof

    Tijdens haar werkzame leven heeft Defne, de moeder van Ada, zich aangesloten bij een organisatie die zich inzet (massa)graven te vinden. En zo mensen die zijn omgekomen door oorlogsgeweld – en anoniem zijn begraven in ere te herstellen.

    …… Het zien van de diepe kloof die er bestond tussen familieleden van verschillende leeftijden baarde haar echter zorgen. Maar al te vaak zat de pijn bij de eerste generatie overlevenden, degenen die het meest hadden geleden, dicht onder de oppervlakte, herinneringen die als splinters onder hun huid zaten, waarvan sommige nog een stukje uitstaken en volkomen aan het oog werden voltrokken. Intussen koos de tweede generatie ervoor om het verleden te verdringen, zowel de dingen die ze wisten als die waar ze geen weet va hadden. De derde generatie daarentegen wilde juist wel diep graven en het verzwegen boven tafel halen. Wat vreemd dat in families die waren getekend door oorlogen, gedwongen verplaatsingen en wreedheden, juist de jongsten het oudste geheugen leken te hebben……
    blz 325

    Lezen

    Elif Shafak
    Het eiland van de verdwenen bomen 

  • | |

    Laat Elfjes je levenspad verlichten

    DoorTitia Liese

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten
    Elfjes op je levenspad
    Licht

    Laat Elfjes je levenspad verlichten

    Als Verlaat Verdriet-er ken je ze vast wel. Die tijden die je zwaar vallen. Waarin je het gevoel hebt een zware last met je mee te torsen. Waarin je het gevoel hebt dat je maar niet verder komt.

    Of de moeite die je hebt met deze donkere tijd van het jaar. De korte dagen. Regen. Kou. Het weinige licht. Je wilt iets doen om het lichter te maken. Maar je weet niet wat. Je weet niet hoe.

    Of je voelt dat je ergens doorheen bent gegaan. Je hebt het gevoel in niemandsland terecht te zijn gekomen. Je kent de weg niet. Maar je weet dat je verder moet. Dat je verder wilt. Je kunt het nog niet onder woorden brengen. Terwijl je er naar verlangt dat wel te kunnen.

    Schrijven helpt

    Schrijven helpt. Helpt je woorden leren geven aan gevoelens. Helpt je uit de zwaarte te komen. Naar het licht.
    Schrijven??? ‘Ik kan helemaal niet schrijven.’ ‘Wat zou ik moeten schrijven.’ ‘Ik houd helemaal niet van schrijven.’ ‘Ik haat schrijven.’ ‘Voor wie zou ik moeten schrijven’. Ik ken de weerstand die je kunt voelen. Begrijp die weerstand. Maar: soms kan het zo simpel zijn. Moet je alleen even op weg worden geholpen. Een tip krijgen waarmee je verder kan.

    Elfjes

    Gelukkig zijn er schrijf-werkvormen. Eenvoudige, simpele schrijfwerkvormen die je op weg helpen. Die je inspireren als je eenmaal bent begonnen.
    Ken je de schrijf-werkvorm van de Elfjes? Op mijn site vind je verschillende Elfjes van Elly, die ze schreef naar aanleiding van wat ze las over Verlaat Verdriet en verlate rouw in mijn boeken. Deze blog vandaag begint met een Elfje dat me gisteren te binnen schoot. Daag jezelf eens uit. Of liever: verleid jezelf. Probeer het eens uit. Verlicht deze donkere dagen van het jaar. Schrijf jezelf de zwaarte uit. Verras jezelf met woorden voor nieuwe perspectieven.

    Delen

    Deel jouw Elfjes met ervaringsgenoten. Met mensen die je pijn herkennen. Je pijn kennen. Je verdriet, je angst, je twijfel, je verlangen. Die begrijpen wat je schrijft. Jou kunnen inspireren om te schrijven. Die jij op jouw beurt kunt inspireren om te schrijven.

    Een plek voor Elfjes

    Er komt een plek voor Elfjes. Waar je Elfjes kunt delen. Waar je geïnspireerd kunt worden. Een plek waar jij kunt inspireren. Nieuwsgierig? Ik kom erop terug in een volgende blog.

    Doen

    Een elfje moet uit elf woorden en vijf regels bestaan. Op de eerste regel van een elfje staat slechts één woord. Op de tweede regel staan twee woorden, op derde regel drie woorden, op de vierde regel vier woorden en op de vijfde regel staat weer één woord. De laatste regel moet het gedicht samenvatten in één woord.

    1 woord
    2 woord woord
    3 woord woord woord
    4 woord woord woord woord
    5 woord