• | | | | | | | | | |

    Vroegkinderlijk trauma

    DoorTitia Liese

    Marjolein van der Meer – Stichting Verlaat Verdriet – stuurde me een bericht in verband met het congres Vroegkinderlijk trauma van het Centrum Late Effecten Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering – CELEVT – op donderdag 8 oktober 2015 in de Eenhoorn in Amersfoort.

    CELEVT is een adviesbureau dat zich richt op inhoudelijke en organisatorische ondersteuning van diagnostiek en traumabehandeling voor volwassenen met psychische problematiek als gevolg van Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering: langdurende en aanhoudende lichamelijke of geestelijke mishandeling, waaronder seksueel misbruik, (emotionele) mishandeling, verwaarlozing of pesten. Via haar diensten deelt zij haar kennis, ervaring en netwerk met professionals uit het werkgebied.

    Onderwerp van het congres

    Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering – waaronder emotionele en/of fysieke verwaarlozing en mishandeling en seksueel misbruik – gaat gepaard met hoge stress gedurende een langere periode. Dit kan leiden tot diverse psychische-, gezondheids- en sociaal-maatschappelijke problemen in de volwassenheid met een hoge negatieve impact op persoonlijke levens, de directe omgeving en de maatschappij. De aard en ernst van de gevolgen varieert met de leeftijd waarop de traumatisering begon, de relatie met de agressor, de duur en ernst van de traumatisering en de emotionele en sociale ondersteuning uit de omgeving. Er is een lineair verband tussen Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering en een scala aan psychische stoornissen. In de klinische praktijk zien we cliënten met sterk uiteenlopende symptomen die veelal horen bij verschillende combinaties van psychische stoornissen. De vraag is: hoe kan binnen deze complexiteit van psychische problematiek passende traumabehandeling plaatsvinden? 

    Lees meer

    Lees meer over inhoud, inleiders en workshop van dit congres.

  • | | | | | | | | | |

    Een boek schrijven

    DoorTitia Liese

    ‘Ik kan er wel een boek over schrijven.’
    Regelmatig spreek ik mensen die, meestal met een diepe zucht over hun leven zeggen ‘Mijn leven! Ik kan er wel een boek over schrijven!’
    Moeilijke levens. Bewogen levens. Levens met ingrijpende verliezen en transities. Levens die – ondanks alles – met humor worden beschreven. Interessante mensenlevens. Bijzondere mensenlevens. Gewone mensenlevens (mochten gewone mensenlevens al bestaan). Ingrijpende ervaringen. Levens-veranderende ervaringen. Moed. Strijd. Doorzettingsvermogen. Toewijding. Veranderkracht. Overwinningen.
    Onverwachte perspectieven.
    Zelfreflectie.
    Zelfkennis.
    Inzichten.
    Kennis.
    Inzichten doorgeven.
    Kennis doorgeven.
    Ervaringen doorgeven.

    Het nog doen ook

    Er zijn tal van redenen om te zeggen over je eigen leven: ‘Ik kan er wel een boek over schrijven.’ En het nog doen ook!
    Er zijn tal van redenen om het te doen.
    Je hebt gedichten geschreven, en je wilt ze graag in een mooi boek onderbrengen.
    Je bent je levensverhaal aan het schrijven – en wilt je verhaal in boekvorm zetten.
    Je wilt je ervaringen delen met familie. Met vrienden. Met andere mensen, van wie je het gevoel hebt dat ze kunnen leren van jouw ervaringen.
    Je kunt je boek in kleine oplage uitbrengen.
    Je kunt je boek in grote oplage uitbrengen.

    ‘Is dat niet verschrikkelijk duur?’ wordt me vaak gevraagd. Zeker: het kost wat, maar verschrikkelijk duur is het niet (meer).
    ‘Hoe doe je het dan met de verkoop?’ is de vraag als je van plan bent je boek te koop aan te bieden.

    Uitgeven in eigen beheer

    Uitgeven in eigen beheer. Het kan allemaal. Je kunt het zelf. Had je vroeger een uitgever nodig om je boek uit te geven: tegenwoordig kun je de regie over het hele proces zelf in handen nemen en houden. Je kunt ondersteuning zoeken bij het uitgeven van je boek – en vinden. Bijvoorbeeld bij www.1miljoenboeken.nl of op Heel Nederland schrijft .

    Er kan veel meer dan je denkt

    Oriënteer je –  er kan veel meer dan je denkt.
    Je kunt een boek schrijven over je leven – en het nog zelf uitgeven ook!

  • | | | | | |

    Sterk en volwassen: een praktijkvoorbeeld

    DoorTitia Liese

    Steeds vaker kom ik het tegen in mijn praktijk, de Verlaat Verdriet-ers die zo zijn vastgelopen dat ze geen andere mogelijkheid meer zien dan hulp te zoeken. Verlaat Verdriet-ers die zich onmiddellijk, in het eerste gesprek met de hulpverlener, niet gehoord, niet gezien, niet serieus genomen, afgewezen en gekleineerd voelen (terwijl de hulpverlener naar alle waarschijnlijkheid de bedoeling heeft gehad de hulpvrager juist een hart onder de riem te steken). Zo ook S. Enkele maanden geleden nam ze contact met me op. S., nu midden 20, verloor als kind haar beide ouders. Ze heeft gevochten als een leeuw om zich staande te houden, en zo goed en zo kwaad als dat ging haar opleiding af te maken. In het eerste jaar van haar studie begon haar lijf te protesteren. Kleine en grotere ongelukjes ‘overkwamen’ haar, ze ontwikkelde zware migraine. Ook psychisch kreeg ze steeds meer klachten. Studeren lukte niet meer. Ze besloot zich aan te melden voor hulp.

    Je hebt het tot nu toe prima gered

    Zo kwam S. bij een psychiater terecht. Hij hoorde haar aan. Zijn conclusie deelde hij haar al snel aan haar mee: ‘Je hebt je tot nu toe prima gered. Er is niets met je aan de hand’. Volkomen beduusd verliet ze de praktijkruimte. ‘Dan zal ik wel gek zijn’, bedacht ze en probeerde haar leven zoals het was geweest voor ze vastliep weer op te pakken. Dat mislukte volkomen, maar hulp vragen: dat durfde ze eigenlijk niet meer. De reactie van de psychiater was als een koude afwijzing bij haar binnen gekomen. Uiteindelijk, na een zoektocht op het web vond ze mij. En nam, gelukkig, contact met me op.

    Sterk en volwassen

    ‘Ik zie een sterke vrouw tegenover me zitten, die het verlies van haar vader heel volwassen heeft verwerkt’, zegt de huisarts tegen M. M, eind 20, verloor op haar 15e haar vader. Ze had zich bij de huisarts gemeld omdat ze vast was gelopen. Ook zij ging naar de huisarts omdat ze voelde dat dringend hulp nodig had om niet te verzanden en nog verder vast te komen zitten. Ook M. voelde zich niet gehoord, niet gezien en niet serieus genomen door de huisarts. ‘Als er nog eens iets is, mag je terugkomen, hoor’, zei de huisarts bij het afscheid. Desondanks voelde M. zich afgewezen. Geraakt op één van de meest kwetsbare Verlaat Verdriet-gebieden: je afgewezen voelen. Ook zij durft niet opnieuw naar de huisarts te gaan. Bang dat ze weer afgewezen zal worden.

    Ervaringen

    Ken je deze of een soortgelijke ervaring? Je kunt reageren via deze blog, of, als je dat prettiger vindt direct naar mij: titia@verlaatverdriet.nu.
    Ervaringen zijn welkom en helpen ons met deze ervaringen iets te doen.

     

  • | | | | | | | | | |

    Nieuwe data basisworkshop Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    Nieuwe data basisworkshop Verlaat Verdriet

    2015

    24, 25 en 26 september

    Basisworkshop Verlaat Verdriet

    Het volgen van de basisworkshop Verlaat Verdriet biedt je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je ouder, te delen met ervaringsgenoten en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de workshop biedt.
    In de tijd tussen de workshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de workshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

    Lees meer

    Lees meer over de basisworkshop Verlaat Verdriet

    Contact

    Neem contact op met Titia Liese via het Contactformulier of telefonisch 0341- 260 289 als je meer wilt weten.

    Ik mag verdrietig zijn

    Arm
    Heel even
    Om me heen
    Ik mag verdrietig zijn
    Traan

    Deelnemers aan het woord

    “Ik kan eindelijk naar de foto van mijn vader kijken.”
    “Ik heb zoveel gehuild, en het heeft me zo opgelucht.”
    “Wat een herkenning, en wat een erkenning voor het verdriet om mijn moeder.”
    “Ik ben er nog niet, maar ik weet nu dat ik op de goede weg ben.”
    “Mij heeft  de workshop weer een hele stap verder geholpen en ik gun dit veel meer mensen die worstelen met Verlaat Verdriet.“