• | | | | | | | | | | | | | | |

    Albertine Richaerts

    Met gepaste trots

    Met gepaste trots stellen we de komende tijd de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

    Albertine Richaerts

    Ik ben Albertine Richaerts. Op mijn tiende verloor ik mijn beide ouders. Ik geef yoga- en meditatielessen, stilteweekenden in een klooster en ik begeleid mensen die jong een of beide ouders hebben verloren door overlijden. 1-2 x per jaar geef ik samen met Titia de workshop ‘Dubbel Ouderverlies’.

    Van buiten naar binnen

    Workshop

    In deze workshop richten we onze aandacht juist naar binnen, zijn we in ons lichaam met onze aandacht.
    Dit doen we door onze aandacht naar onze adem te brengen, door een aantal bewegingen te doen op ons ademritme, door een meditatie en een ontspanningsoefening te doen waarbij we proberen onze aandacht in ons lichaam te houden.

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
    Meld je aan voor het symposium

    LEES MEER

    Lees meer over yoga-docent Albertine Richaerts: www.albertinerichaerts.nl
    Lees meer over Albertine en haar workshop Van binnen naar buiten
    Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

  • | | | | | | | | | | | | |

    Robert Terpstra

    Robert Terpstra

    Robert-Terpstra2.0.jpg

    Mijn naam is Robert Terpstra, als kind ben ik beide ouders verloren en daarmee een stukje van mijn vrijheid om te zijn zoals ik ben. Letterlijk kan ik makkelijker zijn zoals ik ben wanneer ik ‘bewegingsvrijheid’ in mijn lichaam ervaar. Dit is wat we gaan doen in de workshop Bewegingsvrijheid.

    Bewegingsvrijheid

    Workshop

    We gaan bewegen binnen de mogelijkheden van het lichaam. We zullen een ‘free flow of movement’ ontdekken en merken dat dit heerlijk voelt.

    Informatie over Robert

    Robert Terpstra
    Oefentherapeut Mensendieck | Trager Practitioner
    Praktijk voor Bewegingsvrijheid
    www.bewegingsvrijheid.eu
    info@bewegingsvrijheid.eu

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
    Meld je aan voor het symposium

    Lees meer

    Lees meer over Robert en zijn workshop Bewegingsvrijheid.
    Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

  • | | | | | | | | | | |

    Wolf Biermann – Tot op de dag van vandaag

     

     

     

     

     

     

     

    ‘Tot op de dag van vandaag wordt uw leven bepaald door een man die u maar één keer bewust hebt gezien. U was nog geen 4 jaar oud en de ontmoeting duurde nog geen half uur.
    ‘Het ingebakken verdriet om mijn vader is de wet waar ik naar leef’

    Wolf Biermann

    In Volkskrant Magazine van vandaag (4 maart 2017) lees ik het interview met de bekende Duitse zanger Wolf Biermann (geboren in 1936).
    Op zeven-jarige leeftijd verloor Biermann zijn vader. Zijn – Joodse – vader stierf in 1943 in vernietingskamp Auschwitz.

    Bezoek aan zijn vader

    Als kind van vier bezocht hij met zijn moeder zijn vader die toen gevangen zat in de gevangenis in Bremen.
    …………..’In de kantine stonden twee stoelen met een lange tafel ertussen. Mijn moeder nam mij op schoot. Toen werd mijn vader binnengeleid. Hij had pyama-achtige kampkleding aan, zijn hoofd was geschoren. Mijn moeder mocht hem niet aanraken’……….

    Vertrouwd

    ‘Vond u het spannend?’ ‘Nee. Geen kloppend hart, geen spoortje verlegenheid. Hij was even vertrouwd en even dichtbij als mama.’

    Hoe kan dat?

    ‘Voordat mijn moeder ging werken bij de stomerij Dependorf vertelde ze me elke avond een verhaaltje over hem voor het slapengaan. En iedere ochtend een goedmorgenverhaaltje. Ze had een geweldige truc: elke ochtend legde ze iets in mijn kraanwagentje, dat in het trappenhuis stond. Een snoepje, een hostie of een koekje, een suikerklontje, een kippenveer, een knikker. Bij het ontbjt vertelde ze dan over de avontuurlijke wijze waarop deze kostbaarheden van Bremen dwars door de Lüneburger Heide, over de Elbe, naar mij toe waren gekomen. De regen trotserend en de dieven te slim af, die mijn cadeau hadden willen stelen. Net zoals de katholieken met de hostie het lichaam van Jezus tot zich nemen, at ik iedere ochtend de hostie met mijn vaders lichaam, in de waarste zin van het woord……..’

    Mijn moeder

    Mijn moeder was naaister, een sterke, slimme, volkse Moeder Courage.’

    Mijn vader

    ‘…………..Ik ben al mijn hele leven in Auschwitz. Vanaf het begin, altijd weer. Iedere schoorsteen herinnert me aan mijn vader’

  • | |

    Je moet vooruitkijken

    Je moet vooruitkijken

    ‘Je moet vooruitkijken’ zei de bedrijfsarts tegen me toen ik bij hem kwam omdat ik helemaal ben vastgelopen. Ook in mijn werk.
    Dat heb ik altijd gedaan, en daarom zit ik nu hier. Het is tijd dat ik er wat aan ga doen.’

    Mail

    Onlangs ontving ik een e-mail van een Verlaat Verdriet-er die met bovenstaande zin begint.
    In haar mail vervolgt ze:
    ‘Ook ik verloor jong mijn ouder. Wat ben ik blij met jouw site.
    Wat ben ik blij met alle informatie die daar op staat.

    (H)erkennen

    Wat heb ik mezelf herkend.
    Wat ben ik blij met de erkenning die je geeft.’

    Doorgeven

    ‘Ik heb je site doorgegeven in mijn familie en aan vrienden.
    Ik heb delen uitgeprint. Ik ga ze aan de bedrijfarts geven.
    Dank voor het werk dat je doet.
    Dank ook voor de boeken die je hebt geschreven.’  

    Aan het denken zetten

    ‘Je moet vooruit kijken’ zei de bedrijfarts tegen deze Verlaat Verdriet-er.
    Haar adequate antwoord: ‘Dat heb ik altijd gedaan, en daarom zit ik nu hier. Het is tijd dat ik er iets aan ga doen’ zet naar ik hoop deze bedrijfarts aan het denken over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Laten we het hopen!