• | | | | | | | |

    Mijn moeder, cantharellen en ik

     

     

     

     

     

     

    Mijn moeder

    Zelf kan ik me helemaal niets herinneren van mijn moeder.
    Door mijn Verlaat Verdriet-werk weet ik, dat dit geen onbekend fenomeen is bij mensen die – net als ik – rond de acht jaar waren toen ze hun ouder verloren door de dood.
    Wel heb ik heel veel materiële herinneringen aan mijn moeder.
    Mijn vader heeft veel geschreven.
    Hij maakte een herinneringsboekje aan mijn moeder.
    Ik heb heel veel tastbare herinneringen aan mijn moeder.
    Maar in mijzelf: nee.
    Daar niet.
    Ik voel ze niet.

    Cantharellen

    Afgelopen week vroeg ik Verlaat Verdriet-ers via mijn Facebookpagina Verlaat Verdriet Community naar recepten uit hun jeugd. Naar dingen die hun overleden ouder voor ze maakte en die ze lekker vonden. Waar ze goeie herinneringen aan hebben https://www.facebook.com/titialiese.nl/
    ‘Zelf weet ik niets’, dacht ik meteen.
    Ik weet niet hoe mijn moeder kookte.
    Ik weet niet wat ze klaar maakte.
    Zie je wel, ik weet niets.

    Tot de cantharellen me weer te binnen schoten. Al vanaf ik kon lopen ging ik met mijn moeder cantharellen zoeken. Ik zou het nu niet meer kunnen – niet meer durven ook – maar toen, als klein kind, zocht ik ze.
    Plukte ik ze.
    Feilloos.

    Eexterhalte

     

     

     

     

     

     

    Ineens wist ik het weer. De enorme hoeveelheden cantharellen die we plukten. In het bos van de plaats waar we onze vakanties doorbrachten: Grolloo. En in het bos van Eexterhalte. Vooral daar. In Eexterhalte.

    Ineens zag ik het weer voor me.
    De spoorwegovergang.
    Het station van Eexterhalte.
    Het bos waar we al die cantharellen vonden.
    Mijn moeder is daar nooit bij. Haar zie ik niet.
    Ik ben wat gaan googlen, en warempel. De plaatjes die ik vond kloppen op mijn herinneringen.

    Ik

    Ik weet het. Mijn moeder bakte ze. Soms met mijn ‘hulp’.
    Mijn moeder zie ik niet.
    Maar de herinneringen aan het plukken van de cantharellen;
    De veiligheid van de nabijheid van mijn moeder;
    De geur van gebakken cantharellen;
    Ja: dat zit allemaal wel in mijn geheugen.
    Bijzonder, dat dat allemaal weer werd aangeraakt door zo’n simpele vraag die ik aan anderen stelde: wat maakte je moeder/ je vader vroeger wat jij heel erg lekker vond?

    Gebakken cantharellen

    En dan die eindeloze hoeveelheid cantharellen, die ’s avonds werden gebakken.

    Cantharellen met tomaten.
    Cantharellen met ui.
    Cantharellen met ei.

    PS

    Eigenlijk vond ik als kind cantharellen wel erg gewoontjes.
    Nee: dan champignons – dat was pas echt deftig!

  • | | | | | | |

    Op m’n eigen manier: voorbeeld uit de praktijk

     

     

     

     

     

    Individueel proces

    Rouwen is een individueel proces…….
    Ieder doet het op haar/zijn manier…….
    Er zijn geen regels voor…….
    Je kunt het niet fout doen……… 

    Ik hoor ze zo vaak, deze opmerkingen.
    En ja: na jaren en jaren van ‘rouwdwang’, van fasen, van opgelegde opdrachten die het falen in zichzelf verborgen hielden, is de ruimte die deze (nieuwe) opvattingen geven een verademing.

    Rouwdwang

    Je moet het verwerken (niemand weet wat dat precies is, maar iedereen weet dat het moet);
    Je moet het een plaats geven (niemand weet hoe je dat doet, maar iedereen weet dat het moet);
    Je moet het achter je laten (niemand weet hoe je dat doet, maar iedereen weet dat het moet).

    Wat een opluchting: eindelijk de erkenning dat rouwen een individueel proces is. Dat iedereen ‘het’ op haar/zijn eigen manier doet.
    Wat een opluchting dat er geen wetten blijken te zijn waar je aan moet voldoen.

    Maar is dat altijd zo?
    Is dat ook zo, als het over Verlaat Verdriet en verlate rouw gaat?

    M’n eigen manier

    ‘Ik doe het op m’n eigen manier.’
    Ik hoor het regelmatig Verlaat Verdriet-ers zeggen.
    Realiseer je je wat dat betekent voor een Verlaat Verdriet-er?
    Realiseer je je dat overleven altijd op je eigen manier is (geweest)?
    Realiseer je je dat dat de weg is van eenzaamheid, van onherbergzaamheid en kou?
    Realiseer je je dat dat de weg is die je eigenlijk zo graag wilt verlaten?
    Realiseer je je dat de kans groot is dat je je eigen eenzaamheid continueert?
    Realiseer je je dat het een Verlaat Verdriet-thema is dat je je eigen weg hebt moeten gaan?
    Realiseer je je dat het in een verlaat rouwproces bij Verlaat Verdriet helpend kan zijn je te voegen naar de regels en opdrachten van een (Verlaat Verdriet-)training?

    Valkuilen voor Verlaat Verdriet-ers

    Enkele valkuilen voor Verlaat Verdriet-ers op een rijtje:
    Ik ben anders…….
    Ik houd me liever stoer en sterk……….
    Ik zoek het zelf wel uit………
    Ik heb niemand nodig………

    Ervaringen delen

    Plotseling blijk je niet zo anders, niet zo uniek te zijn als je altijd hebt gedacht op het moment dat je de verhalen van andere Verlaat Verdriet-er hoort en leest.
    Wat een schok!

    Discipline

    En dan nog iets: een verlaat rouwproces heeft wel degelijk discipline nodig.
    Sommige dingen moeten echt!

    Lees meer

    Lees meer over Verlaat Verdriet en verlate rouw.
    Op deze site
    Verlaat Verdriet
    Verlate rouw
    Tijd 

    Of in de Gids voor Verlaat Verdriet

  • | | | | | | | | |

    De kunst van het verbinden 2017-2018

    ‘Nog dagelijks ben ik dankbaar voor het hebben gevolgd van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. Het heeft me zo geholpen alle ballast van het verleden los te laten. Ik ervaar nieuwe energie en creativiteit en sta meer open voor de mensen om me heen. Veel dank daarvoor.’
    ‘Ik heb in deze groep zo’n bijzondere verbondenheid ervaren. Dank jullie allemaal daarvoor.’
    ‘Uit ervaring kan ik zeggen dat ik heel blij ben dat deze training bestaat!!’
    ‘Een warm bad.’
    ‘Heel bijzonder om te mogen ervaren wat het je allemaal kan brengen! Dank voor dit alles, jullie beiden!’

    De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet

    Startdatum van de cyclus van De kunst van het verbinden 2017-2018
    op zaterdag 9 december 2017

    Vervolgdata  

    Zaterdag 9 december 2017
    Zaterdag 10 maart 2018
    Zaterdag 9 juni 2018
    Zaterdag 8 septmber 2018
    Zaterdag 8 december 2018

    Vertrouwen en verbinden

    Vertrouwen en verbinden zijn kernwaarden in het leven. Ieder mens heeft het nodig zich verbonden te voelen met andere mensen: verbonden met je omgeving, met jezelf, met het leven en een basaal vertrouwen te hebben in andere mensen, in je omgeving, in jezelf, in het leven.
    En juist met verbinden en vertrouwen hebben veel Verlaat Verdriet-ers problemen.

    JAARTRAINING

    De jaartraining De kunst van het verbinden is een intensieve Verlaat Verdriet-training, ontwikkeld en begeleid door Titia Liese en Geerte Cammeraat.
    In deze jaartraining ervaar je, samen met Verlaat Verdriet-ervaringsgenoten, de Verlaat Verdriet-theorie die Titia Liese heeft ontwikkeld, onder meer aan de hand van basale creatieve werkvormen, aan familie-opstellingen verwante werkvormen, aan de hand van symbolen en van rituelen.
    De kracht van verbinden en delen is een belangrijke kwaliteit van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet.
    De cursusdagen vinden vijf maal over een jaar plaats, altijd op vrijdagen.

    INHOUD VAN DE JAARTRAINING

    • Dag 1: In het licht van kiezen en doen
    • Dag 2: Je eigen plaats in het leven
    • Dag 3: Van klacht naar kracht
    • Dag 4: Van gebonden naar verbonden
    • Dag 5: De kracht van het ritueel

    NB: BIJZONDERHEID

    Aan deze jaartraining verbonden zijn vier intervisiebijeenkomsten van de groepsgenoten.

    Informatie & aanmelden

    24 mei 2018
    Bureau Funale hanteert, reeds sinds de oprichting, strikte policy ten aanzien van veiligheid en privacy van personen. Daar waar mogelijk een enkele aanpassing alsnog noodzakelijk is om aan de wettelijke eisen GDPR/AGV te voldoen, werken we aan deze aanpassingen.

    via het Contactformulier 

    of bel Titia Liese (0341- 260 289)
    of lees uitgebreider over De kunst van het verbinden.

    Inschrijven

  • | | | | | | | |

    Basisworkshop Verlaat Verdriet in België

    Verloor je als kind een ouder?
    Voel je dat dat verlies een grote impact op je heeft?
    Wil je hier graag met ervaringsgenoten naar kijken?

    Basisworkshop Verlaat Verdriet

    Dan ben jij heel welkom op onze basisworkshop Verlaat Verdriet.
    In de workshop krijg je gelegenheid om gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je ouder en te delen met ervaringsgenoten.
    Er volgt nog een Terugkomdag.

    Begeleiding

    De basisworkshop wordt begeleid door

    Titia Liese, gespecialiseerd begeleider van Verlaat Verdriet-ers in Nederland

    Liese Vijfeijken, psycholoog, rouwbegeleider en therapeut i.o.

    Informatie

    Voor wie

    Voor ieder die als kind, in de leeftijd voor 20 jaar, een ouder verloor.

    Datum

    De workshop gaat, bij voldoende deelname, door van 27 mei 2016 tot 29 mei 2016.

    Tijd

    Start op 27 mei om 19 uur
    Afsluiting op 29 mei om  ± 16 uur

    Plaats

    Zonhoven

    Aantal deelnemers

    Maximaal vier

    Prijs

    € 325,-, inclusief accomodatie en Terugkomdag
    NB: Tijdens de workshop maken we een afspraak voor de datum van de Terugkomdag. 

    Meer informatie en inschrijving

    info@verlaatverdriet.nu 

    www.verlaatverdriet.nu

    Liese Vijfeijken:

    ‘Dag allen,

    Titia Liese en ik organiseren samen een Workshop Verlaat Verdriet, in België!
    Ik ben mijn vader verloren op mijn 16de. Ik heb hier lang door vastgezeten. De workshop die ik bij Titia volgde, heeft me enorm geholpen om vooruit te geraken. Ik ben ‘er’ nog zeker niet. Maar ik ben nu wel ‘ergens’, ergens waar ik terug kan ademhalen. Omdat de workshop mij zo goed geholpen heeft, wil ik voor anderen hetzelfde kunnen betekenen. Ik heb beslist me in mijn professioneel werk (als psycholoog) ook op verlaat verdrieters te richten. En zo: de eerste Workshop Verlaat Verdriet in België, samen met Titia Liese! De workshop gaat door in Zonhoven, van 27/05 tot 29/05. Ik kijk er echt naar uit, om ervaringsgenoten op hun pad te begeleiden.