• | | |

    De wonderverteller: Lida Dijkstra en Djenné Fila

    DoorTitia Liese

    De wonderverteller

    De wonderverteller. Over de reizen van Marco Polo,
    Auteur: Lida Dijkstra, illustraties: Djenné Fila.

    ‘Maar laat ik u vertellen dat sinds de dag dat god onze eerste voorvaderen heeft geschapen(….) geen mens van welke volksstam ook ooit zoveel wonderbaarlijke dingen ter wereld heeft gezien of bezocht als messer Marco Polo.’

    Rustichello da Pisa (schrijver uit de 13e eeuw – Oriënt, Il Millione)

    Marco Polo

    Marco Polo (1254-1324, verloor, vermoedelijk als (heel) jong kind, zijn moeder), ontdekkingsreiziger en handelaar. In haar rijk geïllustreerde boek beschrijft Lida Dijkstra de reizen van Marco Polo in de Oriënt. Een kinderboek dat volwassenen met evenveel plezier zullen lezen. De illustraties die Djenné Fila maakte voor dit boek maakt niet alleen het lezen van het boek, maar ook het zien van dit boek tot een feest.

    ‘Het was 1269. Ik was vijftien jaar. Geen jongen meer, maar zeker nog geen man. Ik woonde sinds de dood van mijn moeder bij haar zus en zwager in huis. Daar werden op een dag twee wild uitziende kerels de salon in geleid. Ze droegen tulbanden op hun hoofd, baarden waarin vogels konden nestelen en modderige lapjesjassen. Omdat mijn oom en tante niet thuis waren, plantte ik mijn benen stevig uit elkaar om duidelijk te maken dat ik de heer des huizes was en zei: ‘Wat kan ik voor u doen?’ 
    De oudste man was in twee stappen bij me. Hij greep mijn schouders vast. Met een stem vol emotie zei hij: ‘Jongen toch, ik wist niet dat ik een zoon had. Echt niet.’ De mestlucht die om hem heen hing, maakte dat ik hoestte. Ik trok me los. Knet-ter-gek, dacht ik.
    De man gin verder. ‘Je oom Matteo en ik waren eerst langs ons huis gegaan. Daar hoorden we dat je moeder niet meer leefde en dat ik een zoon had die Marco heette. Echt, ik sta te trillen op mijn benen. Je lijkt als twee druppels water op mezelf toen ik zo oud was als jij.’ 

    Lees meer

  • | | |

    De wonderverteller: Lida Dijkstra en Djenné Fila

    DoorTitia Liese

    De wonderverteller

    De wonderverteller. Over de reizen van Marco Polo,
    Auteur: Lida Dijkstra, illustraties: Djenné Fila.

    ‘Maar laat ik u vertellen dat sinds de dag dat god onze eerste voorvaderen heeft geschapen(….) geen mens van welke volksstam ook ooit zoveel wonderbaarlijke dingen ter wereld heeft gezien of bezocht als messer Marco Polo.’

    Rustichello da Pisa (schrijver uit de 13e eeuw – Oriënt, Il Millione)

    Marco Polo

    Marco Polo (1254-1324, verloor, vermoedelijk als (heel) jong kind, zijn moeder), ontdekkingsreiziger en handelaar. In haar rijk geïllustreerde boek beschrijft Lida Dijkstra de reizen van Marco Polo in de Oriënt. Een kinderboek dat volwassenen met evenveel plezier zullen lezen. De illustraties die Djenné Fila maakte voor dit boek maakt niet alleen het lezen van het boek, maar ook het zien van dit boek tot een feest.

    ‘Het was 1269. Ik was vijftien jaar. Geen jongen meer, maar zeker nog geen man. Ik woonde sinds de dood van mijn moeder bij haar zus en zwager in huis. Daar werden op een dag twee wild uitziende kerels de salon in geleid. Ze droegen tulbanden op hun hoofd, baarden waarin vogels konden nestelen en modderige lapjesjassen. Omdat mijn oom en tante niet thuis waren, plantte ik mijn benen stevig uit elkaar om duidelijk te maken dat ik de heer des huizes was en zei: ‘Wat kan ik voor u doen?’ 
    De oudste man was in twee stappen bij me. Hij greep mijn schouders vast. Met een stem vol emotie zei hij: ‘Jongen toch, ik wist niet dat ik een zoon had. Echt niet.’ De mestlucht die om hem heen hing, maakte dat ik hoestte. Ik trok me los. Knet-ter-gek, dacht ik.
    De man gin verder. ‘Je oom Matteo en ik waren eerst langs ons huis gegaan. Daar hoorden we dat je moeder niet meer leefde en dat ik een zoon had die Marco heette. Echt, ik sta te trillen op mijn benen. Je lijkt als twee druppels water op mezelf toen ik zo oud was als jij.’ 

    Lees meer

  • | | | |

    Altijd op zoek naar haar vader: Judith de Kom (93)

    DoorTitia Liese

    In de Volkskrant van dit weekend (21/22 september 2024) een interview met Judith de Kom (93, 13 jaar toen ze haar vader verloor): Altijd op zoek naar haar vader.

    Citaat 1

    Een leven lang was Judith de Kom (93) bezig met haar vader, schrijver en verzetsheld Anton de Kom, die in 1945 in concentratiekamp Neuengamme overleed. Nu is er een boek met haar herinneringen aan hem…..

    Citaat 2

    …….. Het is een raar besef dat ze haar vader Anton de Kom al meer dan tachtig jaar niet gezien heeft. Ze weet niet meer hoe hij rook, of hoe zijn stem klonk. En toch zit haar vader nog altijd in alles wat Judith de Kom (93) doet. Een leven lang was ze bezig met de man die voor anderen een icoon werd, maar die ze zelf als dochter maar veertien jaar meemaakte: Anton de Kom, schrijver, verzetsheld, in 1898 geboren in Paramaribo, Suriname en in 1945 gestorven in concentratiekamp Neuengamme. Ze verdiepte zich in zijn verhaal, in zijn werk, en gaf als voordrachtskunstenaar overal ter wereld lezingen over hem. En nu is er haar boek Ik omhels je onafgebroken.…..  

    Citaat 3

    ……. Ze bewaart nog steeds haar poesiealbum, waarvan haar vader de eerste bladzijde beschreef. Het boekje valt na ruim tachtig jaar bijna uit elkaar. Maar De Koms ragfijne handschrift is nog duidelijk leesbaar. Geen gedichtje over rozen die verwelken en schepen die vergaan, maar een serieus vers met als titel: ‘Suriname, ons vaderland.’…..

    Lees meer

  • | | |

    De weg naar liefde en geborgenheid

    DoorTitia Liese

    Over veertien dagen zetten we onze eerste stappen op De weg van liefde 2024. In de geborgenheid van Codiponte. In de Lunigiana, waar de maan zinnebeeld is van de omgeving (Luni/luna/maan). Waar onsterfelijke Verlaat Verdriet-ers je met hun stappen zijn voorgegaan. Matilde van Canossa (1046-1115, verloor op haar zesde haar vader). Strijdbare vrouw. Verzoener. Markgravin van Toscane. Sinds kort naamgeefster van Casa Matilde, het huis dat ik aankocht in Codiponte om in gebruik te gaan nemen als Centrum voor levensverhalen. Dante Alighieri (1265-1321, jong wees geworden). Politiek vluchteling. Verbannen uit zijn geboortestad Florence om zijn opvattingen. Michelangelo Buonarotti (1475-1564, verloor op zijn zesde zijn moeder). Zocht persoonlijk het marmer uit voor zijn beeld David, in de marmergroeven in de Apuaanse Alpen, op een steenworp afstand van Codiponte. David: zinnebeeld van de kleine man die met een list de reus overwon.

    Geborgenheid

    In de vallei tussen de Apuaanse Alpen en de Appenijnen. In de simpelheid van het dorp Codiponte, waar ondertussen zoveel voor je te ontdekken valt. Waar je verrast wordt door de vriendelijkheid van de Codipontse mensen, op de Codipontse berg. In villa Le Muse, het grote gele huis waar je je wonderbaarlijk thuis kunt voelen. Op je gemak. Geborgen. Waar het leven Italiaans is, en tegelijkertijd zo gewoon dat je het gevoel kunt hebben er altijd al geweest te zijn.

    Samen

    Samen zijn. Delen. Leren van elkaar. Terwijl ieder op eigen wijze werkt met eigen Verlaat Verdriet-thema’s. Schrijven aan de hand van toepasselijke schrijfuitnodigingen. Of op eigen wijze aan de hand van beelden vorm geven aan gevoelens. Genieten van het Italiaanse eten dat Davide voor ons bereidt. Van de liefdevolle gastvrijheid van Maartje. In een eeuwenoud Italiaans dorp, in een Italiaans huis. Samen dineren aan een mooi gedekte tafel. Als het weer het toelaat onder de sterrenhemel boven de binnenplaats van de Middeleeuwse Concia.

    Weg naar liefde

    Even helemaal toekomen aan jezelf. Je – opnieuw – verbinden met jouw eigen weg naar liefde. Ik zie ernaar uit, en verheug me nu al.

    Lees meer

    La Concia