• | | |

    De weg van liefde: meenemen van de liefde naar huis

    DoorTitia Liese

    In mijn blog vol mijmeringen over ‘De weg van Liefde 2023‘, schreef
    ik over het meenemen van die liefde naar huis.

    Vervolgen

    Voor Titia en mij was het heel waardevol om contact te houden met de deelnemersgroep. De groepsapp bleef in de lucht. En wanneer iemand daar behoefte aan had, kon er contact zijn.
    Het symposium Vader, afgelopen maart, was een mooie gelegenheid om elkaar live te ontmoeten. Echt tijd voor elkaar hadden we gedurende de spontaan ontstane Vervolgdag bij Titia thuis. Uit de ervaringen na de week in Italië bleek dat er bij iedereen wezenlijk iets veranderd was.

    Voornemens

    De bezoekjes aan familieleden. De gesprekken die plaats hadden gevonden. Het stond allemaal in een ander licht. Rustiger, meer vanuit ‘het is zoals het is’ en ‘dit zijn mijn vragen, dit is mijn verhaal’. Beslissingen waren genomen. Alles uit eigen beweging en met een intentie die je verder brengt in je leven.

    Verlate rouw

    Het integreren van de dood van je vader, je moeder of van beide ouders, in je bestaan, is een verdrietige en soms moeilijke puzzel. Steeds kunnen er momenten zijn dat je overvallen wordt door pijn, gemis, verlangen en ongemak. Dit met elkaar delen en handvatten aangereikt krijgen, brengt je verder en geeft je overzicht en rust.

    Op reis

    Het vraagt nogal wat om over de drempel te stappen en jezelf dit te gunnen. Wij bieden je het opstapje en de uitnodiging voor deze bijzondere week vol rust, tijd en aandacht voor jou. Met Titia en mij als begeleiders, een week lang.

    Op weg

    Wij kijken er naar uit. De retraite is dit jaar van 5 – 11 oktober 2024.
    En er is nog een plekje voor je.

    Wil je meer weten, schroom niet om ons te bellen of te mailen.
    Titia: 06-53765843 / info@verlaatverdriet.nu
    Els : 06-18534599/ ecg.pronk@home.nl

    Of lees de info & blogs op www.verlaatverdriet.nu 

  • | |

    Dante Alighieri in Codiponte

    DoorTitia Liese

    Laten we naar buiten gaan…

    ‘E quindi usciamo a riverdere le stelle’.
    ‘Laten we nu naar buiten gaan om de sterren weer te zien’.
    Coronatijd. De strenge lockdown-regels in Italië lopen ten einde. Op verschillende plaatsen, en op verschillende momenten, duikt het citaat van Dante Alighieri op uit de Divina Comedia (Hel, XXXIV, 139): ‘E quindi usciamo a riverdere le stelle‘. Na de tocht door de hel zoals Dante Alighieri die heeft beschreven in zijn Divina Comedia: eindelijk de weg naar boven. Naar het licht. Naar de sterren.

    Dante Alighieri

    Dante Alighieri, 1265 – 1321. Grondlegger van de moderne Italiaanse taal, zoals wij die heden ten dage kennen. Rond zijn vijfde jaar verloor hij zijn moeder. Op zijn vijftiende overleed ook zijn vader. Op dat moment moest hij de verantwoordelijkheid voor zijn hele familie op zich nemen. Een groot deel van zijn leven heeft Dante Alighieri buiten zijn geboortestad Florence doorgebracht, als politiek banneling. Onder meer in de Lunigiana. Niet ver van Codiponte.

    Onder de sterrenhemel

    ‘Zeven keer zeven keer ben ik door de hel gekomen.’ Zo voelden mijn worstelingen tijdens mijn eigen verlate rouwproces, in de tijd dat Verlaat Verdriet nog een totaal onontgonnen gebied van verlies en rouw was. ‘Wat ben ik blij dat ik deze helletocht aan ben gegaan. Heb volbracht. Dat ik weer licht kan zien. Sterren zie stralen.’

    Vorig jaar, oktober 2023. Tijdens De weg van liefde gingen we naar buiten om te eten op de binnenplaats van La Concia. Op een nog warme oktoberavond samen te dineren. Te genieten van de maaltijd die Davide voor ons heeft bereid. Onder de sterrenhemel van Codiponte. In de Lunigiana. Nog geen vijfentwintig kilometer van de plek waar Dante Alighieri als politiek banneling een deel van zijn leven doorbracht.
    Wij gingen naar buiten op die oktoberavond. En zagen de sterren.

    Medicine

    Op de foto Davide die op de binnenplaats ons toetje van het toetje klaarzet. Ons medicine. De notenlikeur die Davide ieder jaar bereidt met walnoten uit de Lunigiana.

    De weg van liefde, 2024

    De weg van liefde 2024 gaat door. Er is nog een plekje beschikbaar.
    Je bent van harte welkom!

    Lees meer

  • | | | | |

    Laat symbolen met je spreken

    DoorTitia Liese

    Gisterochtend, op m’n laatste Terschellingse ochtend loop ik naar het strand om deze zomer nog één keer de zee in te gaan. Als ik terugloop naar de duinen zie ik op het strand twee puntjes uit het strand steken. Nieuwsgierig geworden trek ik aan de puntjes. Er komt een stokje tevoorschijn dat eruit ziet als een wichelroede. Verrast kijk ik naar het stokje in m’n hand. Wat trek ik hier zo onverwacht uit het zand?

    Laat symbolen met je spreken

    Ik kijk naar het stokje. Als in een flits zie ik de symboliek. Onmiddellijk komen mooie schrijfoefeningen in me op:

    • Waar viel mijn aandacht op?
    • Wat riep mijn nieuwsgierigheid op?
    • Wat trek ik uit het zand?
    • Waarin word ik geraakt bij het vasthouden van dit stokje?
    • Wat raakt me bij het zien van dit stokje?
    • Sta ik met mijn levensweg in m’n hand?
    • Zie ik hoe mijn levensweg zich vertakt in twee gelijkwaardige wegen?
    • Welke wegen zijn dat?
    • Als ik het stokje ondersteboven houd, houd ik dan twee levenspaden in mijn beide handen die in één weg samenkomen?
    • Welke levenspaden zijn dat?
    • Hoe gaat mijn levensweg er verder uit zien?

    Een heel ander perspectief

    Als ik op een heel andere manier kijk naar dit stokje zie ik een ‘wichelroede’.

    • Stel dat dit een wichelroede zou zijn, kan deze wichelroede me dan naar een onontdekte bron brengen?
    • Welke onontdekte bron zou ik graag willen ontdekken?
    • Wat zou ik doen als ik met deze wichelroede die bron ontdek?

    Als je de tijd neemt, zie je meer

    In de complexiteit van het hedendaagse leven zijn we vergeten hoe simpel dingen kunnen zijn (wat iets heel anders is dan gemakkelijk). Hoe weinig je nodig hebt. Hoe (schijnbaar) kleine symbolen of vormen waar jouw aandacht op valt je kunnen inspireren. Je kunnen later ervaren wat belangrijk is voor jou. Je dichter brengen bij jezelf. Jou als vanzelf woorden laten vinden voor gevoelens. Helen door schrijven.

    De weg van liefde, 2024

    Laat symbolen ook met jou spreken tijdens De weg van liefde in Codiponte, 2024.
    De rijkdom aan vormen en symbolen in Codiponte. De tijd die je neemt om stil te staan bij de vormenrijkdom die je stap na stap ontdekt. Vormen en symbolen die jou aanspreken. Die met jou spreken. Helen door schrijven. Codiponte waar oud zeer heelt.

    Lees meer

    De weg van liefde 2024

  • | | |

    Dit is mijn leven: Charlotte Salomon

    DoorTitia Liese

    Leven? of theater?

    Ze begrijpt het vreemde gevoel dat ze altijd al in zich meedraagt. 
    De mateloze angst om te worden verlaten.
    De zekerheid door iedereen te worden afgewezen.
    Wat moet ze doen? 
    Huilen, of sterven, of niets?  

    Dan doemt het gezicht van Alfred op.
    Een visioen dat levendiger is dan ooit.
    Ze denkt aan zijn laatste woorden op het perron 
    ‘Om het leven geheel lief te hebben moet je de dood omhelzen en liefhebben‘.
    Ze moet leven, om te scheppen.
    Schilderen om niet gek te worden. 

    Op die dag wordt haar werk Leven? of Theater? geboren.
    Al lopend denkt ze aan de beelden van haar verleden. 
    Om te overleven moet ze haar verhaal schilderen.
    Dat is de enige uitweg.
    Ze herhaalt het, nog eens en nog eens.
    Ze moet de doden tot leven wekken.
    Bij die zin blijft ze staan.
    De doden tot leven wekken.
    ‘Ik moet nog dieper de eenzaamheid in.’

    Citaat 1

    Ze besluit zichzelf te redden van haar mateloze verlangen naar de dood. Als alternatief voor zelfdoding ‘iets totaal waanzinnig bijzonders’ te ondernemen. In Zuid Frankrijk, waar ze na haar vlucht uit nazi-Duitsland verblijft, trekt ze zich totaal terug en begint als een waanzinnige te schilderen. Hierbij gebruikt ze alles wat ze in zich heeft. Haar kunstenaarschap, haar visuele en muzikale geheugen, haar inzicht in de persoonlijkheden van haar familieleden, haar intellectuele bagage, humor en inspiratie die ze put uit haar liefde voor de man die ze heeft moeten verlaten om te kunnen vluchten: Alfred Wolfson (1896-1962).

    Citaat 2

    Charlotte Salomon (1917-1943)

    Het levensverhaal in beeld en woord van een jonge vrouw die op haar negende haar moeder verliest. Haar verhaal vanuit haar vroegste jeugd tot het verraad in 1943, in de context van haar bewogen familiegeschiedenis. Een Joodse familie in Duitsland, voor en in de tijd van de tweede wereldoorlog. Leven? of Theater?

    Lees meer