• | | |

    Al werkend doe je verrassende ontdekkingen

    DoorTitia Liese

    Vijftien jaar geleden besloot ik: ‘ik stop met informatie zoeken over jong ouderverlies in de literatuur’. Tot die tijd las ik, maar vond nooit wat ik nodig had. ‘Ik stop er over te lezen. De informatie die ik nodig heb voor mijn Verlaat Verdriet-werk moet ik daar zoeken waar die informatie beschikbaar is. Bij mijzelf. Bij mijn mede-verlaat Verdriet-ers’.

    Onderzoek

    Ik onderzocht mijn eigen verhaal. Mijn eigen ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Ik luisterde naar de verhalen van de Verlaat Verdriet-ers met wie ik al lang werk. Naar hun ervaringen. Onderzocht hun ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Zo kreeg in de loop van vele jaren mijn visie op de impact van jong ouderverlies op de langere termijn vorm.

    Titia, wacht even

    Het is vrijdagmiddag, nu enige maanden geleden. We zijn aan het werk in de basisworkshop Verlaat Verdriet. ‘Titia, wacht even’ roep een van de deelnemers plotseling. Ik deel, als gewoonlijk tijdens de basisworkshop, de theorie over Verlaat Verdriet die ik heb ontwikkeld. We zijn al even op weg. ‘Wat jij nu zegt is precies wat Deb Dana schrijft in haar praktijkboeken over de polyvagaal-theorie en de werking van de nervus vagus.

    Jong ouderverlies

    Ik ben verrast. Ga na de workshop meteen op zoek naar de genoemde boeken. Bestel ze. Begin met lezen. En ja: het klopt. Het klopt precies op wat ik heb ontdekt. Op mijn bevindingen. Op wat ik al jaren zeg over de impact van jong ouderverlies. En ik ben verrast hoe bevindingen die ik nu lees al jaren geïntegreerd zijn in mijn Verlaat Verdriet-werk. In de Verlaat Verdriet-workshops die ik geef, in De kunst van het verbinden (momenteel niet beschikbaar). In schrijf-retreat De weg van liefde, in BeeldTaal. En in Rouw kent geen tijd.

    Informatie

    Ben je benieuwd naar Deb Dana over de polyvagaaltheorie en de werking van de nervus vagus? Deb Dana.
    Ben je benieuwd naar mijn visie op de impact van het onomkeerbare verlies van je ouder(s) in je jeugd? Rouw kent geen tijd.

  • | | |

    Levenslang gevoelig voor stress

    DoorTitia Liese

    ‘Als je in je jeugd een ouder bent verloren – of je beide ouders! – blijf je gevoelig voor stress. De ruptuur van het onomkeerbare verlies van toen is een kwetsbare plek geworden, die levenslang met je meegaat.’

    Ontdekking

    Ik hoor het mezelf zeggen. Tegen Verlaat Verdriet-ers. Tegen andere mensen. Ik weet niet hoe vaak. Elke keer weer.
    In de afgelopen week kwam ik er achter dat ik op de een of andere manier ben gaan denken dat wat ik zo vaak ik tegen andere mensen zeg niet voor mijzelf zou gelden. Want: zelf ben ik geheeld.

    Van buiten-af

    In korte tijd stapelden zich afgelopen week een aantal invloeden op ‘van buitenaf’. Te voorzien. En niet te voorzien. Voorzien. En niet voorzien.
    Afgelopen week was het een jaar geleden dat mijn partner overleed.
    Ook afgelopen week kwam mijn buurman me vertellen dat hij zijn huis heeft verkocht. Dat betekent voor mij dat er nu echt ‘van buitenaf’ op mijn huis wordt geaasd.
    Een nabij persoon, die mij erg aan het hart gaat, verzeilde afgelopen week in problemen.
    Iemand op wier kundigheid ik blindelings moest vertrouwen deed niet wat ik van haar nodig had.

    Onrust

    Ik sliep steeds slechter. Sliep in, werd wakker. En lag uren wakker in m’n bed. Niet omdat ik lag te piekeren, maar omdat mijn lijf niet meer wilde gaan slapen. Ik voelde me onrustig. Kon me niet concentreren. Vergat woorden voor ik ze uit kon spreken. Voelde overal spanning in m’n lijf. Was doodmoe. En werd nog steeds meer doodmoe.

    Gevoelig

    Ik weet het.
    ‘Als je in je jeugd een ouder bent verloren – of je beide ouders! – blijf je gevoelig voor stress. De ruptuur van het onomkeerbare verlies van toen is een kwetsbare plek geworden, die levenslang met je meegaat.

    Ook bij mij.
    Ja, ik ben geheeld. Maar met een kwetsbare plek.
    Goed om weer eens te ervaren hoe dat ook al weer voelt.
    Voor ik er weer van alles over ga zeggen.

  • | | |

    Niet gewenst kind van een overgebleven ouder

    DoorTitia Liese

    Het is 1992. Je ouders hebben een relatie. Wonen samen. De relatie tussen je ouders is niet slecht, maar staat wel onder spanning. Je moeder wil per se kinderen. Je vader wil dat per se niet.

    Niet gewenst

    Je moeder wordt zwanger. Jij wordt geboren. Je vader wijst je niet af, maar laat de zorg voor jou over aan je moeder. Hij gaat nog meer werken. Is nog vaker afwezig. Je moeder accepteert de situatie. Ze is zich ervan bewust dat zij degene is die kinderen wilde.
    Twee jaar later wordt je zusje geboren. Je vader trekt zich nog meer terug. Bemoeit zich zo weinig mogelijk met jullie. En met jullie opvoeding. Eigenlijk weet hij zo goed als niets van jullie beiden. En jullie niet van hem.

    Niet gewenst kind van een overgebleven ouder

    Dan wordt je moeder ziek als je 10 jaar bent. In een paar jaar tijd wordt ze steeds zieker. De zorg voor je moeder, en voor jullie zelf, komt grotendeels neer op jou en je zusje. Je moeder overlijdt. Je zusje is 10. Jij bent 12.
    Hoe nu verder als je een niet gewenst kind bent van een overgebleven ouder?

  • | |

    Ook voor jou is er een weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Als je de tijd neemt, overwin je meer. Vanochtend valt mijn oog op wat ik gisteren heb geschreven in mijn blog Blijf nog even bij vergeven. ‘Hè, nu doe ik het zelf ook’, realiseer ik me. Strijd. Overwinnen. De strijd aangaan. Vechten. Knokken. Alsof het altijd over strijd gaat. Over bewijzen dat je het kunt. En ja: dat is er ook. Innerlijke strijd. Soms innerlijke strijd die je lijkt te verlammen. Die je verlamt.

    Innerlijke strijd

    Wat ik bedoelde te schrijven gaat over het overwinnen van innerlijke strijd. Van weerstand. Van je gewoonte gevoelens uit de weg te gaan. Gaat over uitstellen. Over de weg vrijmaken om met je Verlaat Verdriet-thema’s aan het werk te gaan (ja – ik schrijf bewust niet: aan de slag te gaan). In een omgeving waar je gezien wordt. Gehoord. Waar je je veilig kunt voelen. Bijvoorbeeld in een basisworkshop Verlaat Verdriet. Of in de schrijf-retreat De weg van liefde.

    De weg van liefde

    Je gezien weten. Gehoord. Begrepen. Daar is de schrijf-retreat De weg van liefde voor bedoeld. Dat wil ik deelnemers graag bieden. Mijn kennis uit ervaring. Met mijn eigen proces. En met Verlaat Verdriet-ers. In een liefdevol huis. Op een inspirerende plek. Die uitnodigt om tot rust te komen. Bezig te zijn met Verlaat Verdriet-thema’s die voor jou spelen.

    Beren op je weg

    Zie je beren op je weg die jou belemmeren te doen waar je naar verlangt? Schuif de beren die jij ziet opzij. Liefdevol. Of met een beetje drang. Of gooi de beren die jou belemmeren van je pad af. Ook voor jou is er een weg van liefde!

    Helen door schrijven

    • Noteer: welke beren zie jij op jouw weg van liefde.
      • Geef elke ‘beer’ een eigen, passende, naam.
    • Welke beren gaan vanzelf weg als jij het vriendelijk vraagt.
      • Wat doe jij.
    • Welke beren gaan met wat aandrang weg.
      • Wat doe jij.
    • Welke beren weigeren weg te gaan.
      • Wat doe jij.