• | |

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    DoorTitia Liese

    Kan het wel….? Kan het niet….?
    Kunnen we het wel niet doen…..? Kunnen we het niet wel doen…..?
    We appen. Albertine en ik.
    Mailen.
    Bellen.

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    De workshop Dubbel Ouderverlies van 21, 22 en 23 januari 2021.
    De nieuwste maatregelen. Kunnen we de workshop door laten gaan? Kunnen we de workshop een dag tevoren afzeggen?

    Afzeggen kan niet, zo besluiten we dinsdag nog voor de persconferentie. Er is ook nog iets als geestelijke gezondheid.
    En bovendien: we krijgen geen visite. We gaan samen aan het werk.

    We bellen de beide deelnemers tot wie we de workshop al hadden gereduceerd in verband met de bestaande maatregelen. Ook zij willen graag aan het werk.

    We gaan het doen. Aangepast – dat wel. Maar we gaan door.
    Twee-en-halve dag workshop Dubbel Ouderverlies.
    Twee deelnemers. En Albertine en ik.

    Dank

    Weer getuige mogen zijn van de verbindende kracht van delen. Van toewijding. Van samenwerking.
    Albertine – dank voor onze samenwerking die al zolang bestaat dat we de jaren niet eens meer tellen.
    Deelnemers – dank voor de manier waarop jullie deze dagen jullie krachten hebben gebundeld. Gegeven hebben. Genomen hebben. Ontvangen hebben.

    Ik kijk uit naar onze Terugkomdag eind februari.
    Het ga jullie goed tot die tijd.

  • | |

    Hoe blijf je overeind als je ouders er niet meer zijn?

    DoorTitia Liese

    Vanochtend kreeg ik een artikel toegestuurd uit het Brabants Dagblad van zaterdag j.l.

    Hoe blijf je overeind als je vader en moeder er niet meer zijn?

    Op zijn negentiende verliest jour­nalist Gijs van der Sanden (34) zijn vader en vier jaar later zijn moeder. Over zijn rouw schreef hij een boek: De dingen die je vergeet.

    Een plekje gegeven 

    Soms was het bijna alsof het nooit was gebeurd. Ik had mijn verdriet een ‘plekje’ gegeven, zei ik tegen mezelf

    Lange tijd dacht ik dat ik het verdriet van mijn ouders’ dood aardig had aanvaard, om in de termen van Kübler-Ross te blijven spreken. Ik kon een vinkje zetten achter alle fasen. Ik had gewenst dat het nooit was gebeurd, ik had geschreeuwd, ik had gedacht: misschien komen ze als door een wonder ooit weer terug. Ik had gehuild. En na verloop van tijd – haast zonder dat ik er erg in had – zette ik weer het vuilnis buiten, ging ik naar feestjes en schreef ik stukken voor de krant. Met vrienden en familie sprak ik nog maar zelden over mijn ouders. Soms was het bijna alsof het nooit was gebeurd. Ik had mijn verdriet een ‘plekje’ gegeven, zei ik tegen mezelf.

    Artikel BD

    Lees het artikel in het Brabants Dagblad

    Hoe blijf je overeind als je ouders er niet meer zijn?

    Boek

    Gijs van der Sande: De dingen die je vergeet

  • |

    BeeldTaal Speciaal ’20-’21: helen door schrijven

    DoorTitia Liese

    Beste Verlaat Verdriet-er,

    BeeldTaal Speciaal

    Het succes van de serie BeeldTaal Speciaal -afleveringen die ik tijdens de eerste lock-down gratis beschikbaar heb gesteld heeft mij geïnspireerd. Ook tijdens de nieuwe lock-down stel ik een nieuwe serie  afleveringen beschikbaar.

    Je kunt je – nieuw of opnieuw – abonneren op BeeldTaal Speciaal. Je ontvangt tussen 16 december 2020 en 19 januari 2021 gratis 5 nieuwe afleveringen van BeeldTaal Speciaal.

    Helen door schrijven

    Abonneer je via beeldtaal@verlaatverdriet.nu en ontvang gratis 5 afleveringen per mail van BeeldTaal Speciaal 2020-2021.
    Helen door schrijven.
    Je bent welkom van dit nieuwe gratis aanbod gebruik te maken.

    VERLICHTING

    Vandaag – 16 december 2020 – de eerste aflevering van BeeldTaal Speciaal 2020/2021: VERLICHTING.

  • | |

    Ik kan altijd een lichtje maken

    DoorTitia Liese

    Ik kan altijd een lichtje maken.

    Wintertijd. Ze hangen weer: de lichtjes.

    Depressie

    Lang geleden, in een tijd van langdurige depressie, besloot ik in de wintertijd een trosje lichtjes voor mijn raam te hangen. Ik zag in een najaar zo’n trosje kerstboomlichtjes hangen voor een raam. Dat inspireerde me. ‘Zo kan je elke dag je eigen lichtje aansteken’ ging door me heen.

    Lichtjes

    Zo gedacht, zo gedaan. Ook ik hing een trosje kerstboomlichtjes voor m’n raam. Elke dag dat het langdurig somber en donker was deed ik ze aan. Het verbond me elke keer weer met het gevoel: ‘Ik kan elke dag m’n eigen licht maken’. 

    Licht maken

    Nog altijd hang ik als de wintertijd ingaat de lichtjes op. Elk jaar blijven de lichtjes hangen ze tot de zomertijd weer ingaat. Als ik me niet lekker voel en vooral op dagen van regen, somberheid en donkerte maak ik licht.
    ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’

    Gat in je ziel

    ‘Licht maken’ is een blog uit de verzameling blogs in het boek Gat in je ziel (bladzijde 62).
    Boek bestellen: www.gatinjeziel.nl
    Prijs: € 10,-