• | | | | | | | | | | |

    Kleine verlate rouw-gids

    Samenwerken: inspireren, bemoedigen en stimuleren

    Al zo’n 20 jaar werken we samen: Marijke Serné – ritueelbegeleider van het aller-, allereerste uur – en ik.
    We hebben in die 20 jaar oneindig veel van elkaar geleerd. We hebben elkaar geïnspireerd, bemoedigd en gestimuleerd. We hebben samen diverse projecten opgezet, waaronder bijvoorbeeld de bijzondere biografische cursus Maak de reis van je leven, die we jaren achtereen op Terschelling hebben gegeven.
    Een paar jaar geleden is Marijke met pensioen gegaan. Ze stopte haar werkzame leven grotendeels, maar onze Verlaat Verdriet-samenwerking bleef – gelukkig – in stand.

    Enige tijd geleden is Marijke geconfronteerd met het feit dat – naar alle waarschijnlijkheid – ook haar het slopende proces van Alzheimer heeft getroffen.
    Ondanks dat feit werken we nog steeds met heel veel plezier samen en inspireren we elkaar. Als het op werk aankomt is Marijke nog steeds volledig aanwezig!

    Kleine verlate rouw-gids

    Zo ook het afgelopen weekend.
    Een weekend waarin we, als vaker, samen aan het werk zijn.
    Oude plannen onder de loep nemen.
    Nieuwe plannen maken.
    Ineens krijgt een bij mij al enige tijd sluimerend idee vorm.
    Wordt een vorm een plan.
    Wordt een plan een uitgeef plan: een kleine gids voor verlate rouw.

    ISBN aanvragen.
    Deze week naar Terschelling om te schrijven.
    Dan redigeren.
    Dan naar de vormgever.
    Dan naar de drukker.
    En tenslotte: een kleine gids die mogelijk ook zijn weg vindt naar jou.

  • | |

    Het lege glas en het volle glas

    Nog zo’n gezegde dat we eindeloos tegen elkaar blijven herhalen, zonder er nog over na te denken waar het gezegde eigenlijk over gaat. (zie Pakken en rugzakjes).

    Als je het idee hebt dat het glas half leeg is ben je kennelijk een pessimist. Een negatieveling (en pas op: dat wil iemand zijn).
    Als het glas half vol is, ben je een optimist. Een positieveling (en ja: dat willen we allemaal zijn).

    En dat in een tijd waarin we los moeten laten.
    Dan is het toch juist reuze fijn als je glas met dat wat je kwijt wilt halfleeg is en niet meer halfvol met dat wat je niet meer hebben wilt???

  • | |

    Pakken en rugzakjes

    De lineaire cultuur

    ‘Als we nu nog doorlopen, kan onze ziel ons niet terugvinden’.
    Nog vaak moet ik denken aan de essentie van de parabel die een vriend van me jaren geleden vertelde.
    Een ontdekkingsreiziger maakt een ontdekkingsreis in Afrika. Onvermoeibaar is deze Europese reiziger op zoek naar…..wat?…… Dag in dag uit trekt hij verder. Zijn bagage wordt gedragen door een groep inheemse dragers. Onvermoeibaar. Sterk. Loyaal aan de ontdekkingsreiziger.

    De circulaire cultuur

    Tot de dragers op een dag, tot stomme verbazing van de ontdekkingsreiziger, resoluut weigeren nog een stap te zetten. In boosheid en wanhoop vraagt hij ze waarom. ‘Als we nu nog doorlopen, vindt onze ziel ons niet terug’ was het antwoord van de dragers. En ze zetten geen stap meer.

    Pakken

    ‘Niet bij de pakken neerzitten.’ Hoe vaak en hoe gemakkelijk zeggen we dat niet. ‘Niet bij de pakken neerzitten.’
    En we gaan door. En door. En door. Naar….?…….
    In plaats van zo nu en dan eens bij de pakken neer te gaan zitten en te kijken wat er eigenlijk allemaal in zit, wat we allemaal in die pakken meeslepen, drijven we elkaar steeds verder op. Ga nooit eens even zitten. Kijk vooral nooit in je pakken. Gooi er vooral nooit iets uit. Blijf er mee slepen. Desnoods je hele leven lang.

    Rugzakjes

    ‘Rugzakjes’ noemen we de eigentijdse pakken. En ze zitten kennelijk tegenwoordig op je rug. Hele volksstammen (Nederlandse) kinderen met rugzakjes. (Zie je voor je hoe deze volksstammen ‘gerugzakten’ er uit zullen zien als ze allemaal volwassen zijn?).

    Weten we eigenlijk nog wat er allemaal in die rugzakjes zit? Wat er allemaal uit zou kunnen als we eens rustig de tijd namen om die rugzakjes uit te pakken? Om eens te onderzoeken wat er allemaal onder die etiketten verborgen zit? (behalve kilo’ s medicijnen om rustig te worden?).

    Bij de pakken neer gaan zitten

    Tijd om eens de betekenis van dit spreekwoord te onderzoeken.
    Waar komt het vandaan?
    Waarom mag je niet bij de pakken neerzitten?
    Waarom maken we onszelf dat wijs?
    Waarom geloven we dat we niet bij de pakken neer moeten gaan zitten?
    Sinds wanneer doen we dat eigenlijk?
    Wat voor enge ziekte krijg je als je wel zo nu en dan bij de pakken neer gaat zitten?

    Probeer het eens.
    Ga eens bij de pakken neer zitten.
    Ook in een verlaat rouwproces kan het je ongelofelijk verlichten als je zo nu en dan de tijd neemt om te onderzoeken wat je allemaal met je mee sleept.
    Waarom je dat doet.
    Of het nog nodig is dat je dat doet.
    En al het overbodige uit die pakken te gooien en los te laten.

  • | | | | | | |

    Lezing Verlaat Verdriet in Zwolle

    Van ruptuur naar synthese
    Verlaat Verdriet, verwerken en helen

    Vooraankondiging lezing in Zwolle van het Platform Verlaat Verdriet Professionals Nederland

     

    Inleiders

    Titia Liese
    Solange Boasman

     

    OP HET PROGRAMMA voor deze Verlaat Verdriet lezing STAAN DE VOLGENDE THEMA’S

    • Introductie Inleider(s)
    • Onomkeerbaar verlies als jeugdervaring
      • Jong ouderverlies
    • Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet
    • Verbinden, hechten, losmaken, loslaten
      • Ruptuur
      • Ontwikkelingsdiscrepantie
    • Overlevingspatronen
      • BOS-patronen
        • Beschermingsmechanismen
        • Overlevingspatronen
        • Schaduwpatronen
    • Veranderkracht: van overleven naar leven

     

    Plaats

    Zwolle

    Locatie

    Binnenkort bekend

    Kosten

    Binnenkort bekend

    Aanmelden

    Binnenkort bekend