Eén van de, nog altijd sterk onderbelichte, gevolgen van jong ouderverlies is het feit dat een aanzienlijk aantal Verlaat Verdriet-ers het niet aandurft zelf moeder/vader te worden.
Niet alleen leveren deze Verlaat Verdriet-ers een vaak jarenlange innerlijke strijd met zichzelf, ook het niet hebben van kinderen is en blijft voor veel van hen een pijnlijk en verdrietig gevolg van het vroege verlies van hun ouder.
Wat op het eerste gezicht een vrije keuze lijkt te zijn, ‘geen kind(eren)’, is in werkelijkheid geen vrije keuze, maar een keuze die is gebaseerd op een ervaring die geen keuze was. Op het vroege verlies van de eigen ouder(s).
Uit: Gids voor Verlaat Verdriet, bladzijde 38/39
Geen kind(eren)
‘Jij hebt er bewust voor gekozen om geen kinderen te krijgen’.
Hoe vaak heb ik deze opmerking in mijn leven niet te horen gekregen.
En zeker: dat is niet geheel onwaar.
Ik ben van de generatie die de keuze had: wel of geen kinderen. Ondanks de maatschappelijke druk dat het toch vanzelfsprekend was/is dat je moeder/vader wordt.
Dat het toch vanzelfsprekend was/is dat je als volwassene kinderen krijgt.
Hoe vaak heb ik in mijn leven niet te horen gekregen dat het egoïstisch is om geen kinderen te krijgen.
En ai – wat deed die opmerking pijn!
Innerlijke strijd
Veel Verlaat Verdriet-ers leveren een jarenlange zware innerlijke strijd met zichzelf als ze de leeftijd hebben gekregen zelf moeder/vader te worden.
- Ze vinden zichzelf niet goed genoeg om kinderen groot te brengen;
- Ze zitten nog te veel met zichzelf in de knoop;
- Ze voelen zich fysiek en mentaal niet in staat om kinderen groot te brengen;
- Ze hebben niet de juiste partner ontmoet;
- Ze hebben te lang getwijfeld, en zijn inmiddels te oud geworden;
- Ze durven de verantwoordelijkheden van het ouderschap niet aan;
- Ze hebben gezien hoe je het niet moet doen, maar hoe je het wel doet….;
- Ze willen voor geen prijs een kind aandoen wat ze zelf hebben meegemaakt: een ouder verliezen……
Gevolgen van jong ouderverlies
Zelf geen kinderen krijgen is één van de grote gevolgen van jong ouderverlies, die door de buitenwereld niet gezien, en maar zelden erkend wordt.
Terwijl het niet zelf voortbrengen van kinderen, en dus ook het niet krijgen van biologische kleinkinderen, voor veel Verlaat Verdriet-ers een gemis is dat voor veel verdriet heeft gezorgd.
Dat voor veel verdriet zorgt.
En dat voor veel verdriet blijft zorgen.
Verdriet dat zich steeds opnieuw aandient, en dat je maar moeilijk kunt delen met andere mensen.
Je hebt er toch zelf voor gekozen?
Nou dan!
Delen
Het niet hebben van kinderen als gevolg van het vroege verlies van je ouder(s), het gemis van eigen kinderen, kan een groot en omvangrijk thema zijn in een verlaat rouwproces.
Realiseer je, als het verdriet om het gemis van kinderen en/of van kleinkinderen zich steeds weer als thema in je leven aandient, dat je ook in dit thema niet de enige bent. Duizenden Verlaat Verdriet-ers delen met jou het thema van zelf geen kinderen gekregen te hebben.
Er zijn dus wel degelijk mensen met wie je dit gemis en dit verdriet deelt.
Met wie je dit gemis en dit verdriet kunt delen!
Illustratie
Gustav Klimt
Baby
