• | | | | | | | | |

    Griet op de Beeck

    DoorTitia Liese

    Zojuist zag ik in de bibliotheek in mijn woonplaats Nunspeet een vooraankondiging voor de boekenweeklezing van de Belgische schrijfster Griet op de Beeck, op 10 maart a.s. in De Dialoog in Ermelo.

    Griet op de Beeck is de schrijfster van het  – voor Verlaat Verdriet-ers zeker – prachtige boek Kom hier dat ik u kus.

    Ik heb even op de site gezocht  van Griet op de Beeck – in Agenda – en zag dat ze in de komende tijd op diverse plaatsen in Nederland en België lezingen geeft.
    Mogelijk ook in jouw buurt.
    Deze tip geef ik graag aan je door!

    Kom hier dat ik u kus

    Kom hier dat ik u kus is een roman over Mona, als kind, als vierentwintigjarige, en als vijendertigjarige. Een verhaal over waarom we worden wie we zijn, geschreven met humor, scherpte en veel schaamteloze eerlijkheid. Over ouders en kinderen. Over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapot maken. Over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint. Over geheimen en eenzaamheid. Over ziekte en zwijgen. Over de gevaren van sterk zijn. Over vergeten en niet kunnen vergeten. Over jezelf durven redden. En natuurlijk ook nog over de liefde. Omdat dat alles is wat we hebben, of toch bijna.

     

  • | | | |

    Een heel weekend tijd voor jezelf…

    DoorTitia Liese

    Sinds jaren werken Albertine Richaerts en ik samen in de workshops Dubbel Ouderverlies. Albertine is yoga- en meditatiedocent. In het weekend 13, 14 en 15 februari 2015 (weekend van carnaval) biedt Albertine een yoga-, meditatie-, stilteweekend aan in een klooster in het zuiden van Limburg. Ik geef haar uitnodiging graag aan je door.

    ‘Als je het leven van alledag buitensluit, open je een deur naar jezelf’

    Beste mensen,

    Een heel weekend tijd voor jezelf…
    Na een mooi weekend voor Kerst, waar ik met een kleine groep verbleef in het klooster van de missiezusters in Wahlwiller, wil ik het weekend graag nogmaals aanbieden en wel in het weekend van carnaval, 13-15 februari.

    Op een gang van 8 kamers hebben we ieder een eigen kamer, douche/ badruimte is aan de ene kant van de gang, de toiletten aan de andere kant. De bedden vinden we opgemaakt, het verzoek is om zelf een handdoek mee te nemen.
    De zolderkamer is het hele weekend tot onze beschikking voor yoga en meditatie en die kun je tussendoor ook gebruiken, evenals nog andere ruimtes waar je je terug kunt trekken, waar je kunt lezen (er is een kleine bibliotheek), mediteren of zitten.
    Neem vooral lekkere sloffen en makkelijk zittende kleding mee voor binnen en wandelschoenen voor als je naar buiten gaat; vanuit het klooster loop je zo het veld en de prachtige natuur in van het Zuid-Limburgse heuvelland.
    Je hoeft geen ervaring te hebben met yoga of meditatie.

    Bijzonderheden

    Maximaal aantal deelnemers: 7
    De totale kosten: € 175,- per persoon.

    Programma

    vrijdag 13 februari ‘15

    . 16 uur: ontvangst met koffie / thee, kamers verdelen en rondleiding
    . 17 uur: kennismaking en toelichting op programma
    . 18 uur: broodmaaltijd
    . 20 uur: yoga-meditatie

    zaterdag 14 februari ‘15
    . 7 uur: meditatie
    . 8 uur: ontbijt
    . vrije tijd
    . 11 uur: schrijftijd/ delen (indien gewenst)
    . 12 uur: warme maaltijd
    . vrije tijd
    . 17.30: schrijftijd/ delen (indien gewenst)
    . 18 uur: broodmaaltijd
    . 20 uur: yoga-meditatie

    zondag 15 februari ‘15
    . 7 uur: meditatie
    . 8 uur: ontbijt
    . 8.45 stiltewandeling naar abdij St. Benedictusberg (monniken van Mamelis) waar we beneden in de crypte een korte meditatie doen (degenen die dat willen kunnen een dienst bijwonen van 9.30 – 11.00 uur)
    .12 uur: warme maaltijd
    .14.00 uur: schrijftijd / delen (indien gewenst)
    .14.30 uur: yoga /meditatie/ afsluiting
    .15.30 koffie/thee

    Aangezien we met een kleine groep zijn, kunnen we het programma makkelijk aanpassen al naar gelang behoeften of wensen van deelnemers.

    Deelname in volgorde van aanmelding.

    Albertine.

  • | | | | | | | | | | |

    Kleine verlate rouw-gids

    DoorTitia Liese

    Samenwerken: inspireren, bemoedigen en stimuleren

    Al zo’n 20 jaar werken we samen: Marijke Serné – ritueelbegeleider van het aller-, allereerste uur – en ik.
    We hebben in die 20 jaar oneindig veel van elkaar geleerd. We hebben elkaar geïnspireerd, bemoedigd en gestimuleerd. We hebben samen diverse projecten opgezet, waaronder bijvoorbeeld de bijzondere biografische cursus Maak de reis van je leven, die we jaren achtereen op Terschelling hebben gegeven.
    Een paar jaar geleden is Marijke met pensioen gegaan. Ze stopte haar werkzame leven grotendeels, maar onze Verlaat Verdriet-samenwerking bleef – gelukkig – in stand.

    Enige tijd geleden is Marijke geconfronteerd met het feit dat – naar alle waarschijnlijkheid – ook haar het slopende proces van Alzheimer heeft getroffen.
    Ondanks dat feit werken we nog steeds met heel veel plezier samen en inspireren we elkaar. Als het op werk aankomt is Marijke nog steeds volledig aanwezig!

    Kleine verlate rouw-gids

    Zo ook het afgelopen weekend.
    Een weekend waarin we, als vaker, samen aan het werk zijn.
    Oude plannen onder de loep nemen.
    Nieuwe plannen maken.
    Ineens krijgt een bij mij al enige tijd sluimerend idee vorm.
    Wordt een vorm een plan.
    Wordt een plan een uitgeef plan: een kleine gids voor verlate rouw.

    ISBN aanvragen.
    Deze week naar Terschelling om te schrijven.
    Dan redigeren.
    Dan naar de vormgever.
    Dan naar de drukker.
    En tenslotte: een kleine gids die mogelijk ook zijn weg vindt naar jou.

  • | |

    Pakken en rugzakjes

    DoorTitia Liese

    De lineaire cultuur

    ‘Als we nu nog doorlopen, kan onze ziel ons niet terugvinden’.
    Nog vaak moet ik denken aan de essentie van de parabel die een vriend van me jaren geleden vertelde.
    Een ontdekkingsreiziger maakt een ontdekkingsreis in Afrika. Onvermoeibaar is deze Europese reiziger op zoek naar…..wat?…… Dag in dag uit trekt hij verder. Zijn bagage wordt gedragen door een groep inheemse dragers. Onvermoeibaar. Sterk. Loyaal aan de ontdekkingsreiziger.

    De circulaire cultuur

    Tot de dragers op een dag, tot stomme verbazing van de ontdekkingsreiziger, resoluut weigeren nog een stap te zetten. In boosheid en wanhoop vraagt hij ze waarom. ‘Als we nu nog doorlopen, vindt onze ziel ons niet terug’ was het antwoord van de dragers. En ze zetten geen stap meer.

    Pakken

    ‘Niet bij de pakken neerzitten.’ Hoe vaak en hoe gemakkelijk zeggen we dat niet. ‘Niet bij de pakken neerzitten.’
    En we gaan door. En door. En door. Naar….?…….
    In plaats van zo nu en dan eens bij de pakken neer te gaan zitten en te kijken wat er eigenlijk allemaal in zit, wat we allemaal in die pakken meeslepen, drijven we elkaar steeds verder op. Ga nooit eens even zitten. Kijk vooral nooit in je pakken. Gooi er vooral nooit iets uit. Blijf er mee slepen. Desnoods je hele leven lang.

    Rugzakjes

    ‘Rugzakjes’ noemen we de eigentijdse pakken. En ze zitten kennelijk tegenwoordig op je rug. Hele volksstammen (Nederlandse) kinderen met rugzakjes. (Zie je voor je hoe deze volksstammen ‘gerugzakten’ er uit zullen zien als ze allemaal volwassen zijn?).

    Weten we eigenlijk nog wat er allemaal in die rugzakjes zit? Wat er allemaal uit zou kunnen als we eens rustig de tijd namen om die rugzakjes uit te pakken? Om eens te onderzoeken wat er allemaal onder die etiketten verborgen zit? (behalve kilo’ s medicijnen om rustig te worden?).

    Bij de pakken neer gaan zitten

    Tijd om eens de betekenis van dit spreekwoord te onderzoeken.
    Waar komt het vandaan?
    Waarom mag je niet bij de pakken neerzitten?
    Waarom maken we onszelf dat wijs?
    Waarom geloven we dat we niet bij de pakken neer moeten gaan zitten?
    Sinds wanneer doen we dat eigenlijk?
    Wat voor enge ziekte krijg je als je wel zo nu en dan bij de pakken neer gaat zitten?

    Probeer het eens.
    Ga eens bij de pakken neer zitten.
    Ook in een verlaat rouwproces kan het je ongelofelijk verlichten als je zo nu en dan de tijd neemt om te onderzoeken wat je allemaal met je mee sleept.
    Waarom je dat doet.
    Of het nog nodig is dat je dat doet.
    En al het overbodige uit die pakken te gooien en los te laten.