• | | | | | | | | |

    Ik wil erbij zijn!

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Wie ik ook vertel over onze plannen voor het Verlaat Verdriet-symposium, de glossy en de schrijfwedstrijd: unaniem wordt er enthousiast op gereageerd. ‘Wat een gaaf plan. Ik wil erbij zijn’

    Enthousiasme voor het Verlaat Verdriet-symposium

    Wij: Carin, Joke, Maria, Mary en ik bevinden ons op dit moment nog in de voorbereidende fase, maar wat een enthousiasme ervaar ik als ik vertel over de plannen die we aan het maken zijn voor het Verlaat Verdriet-symposium en alles wat we daar rondom heen willen organiseren!

    Ook voor jou

    En wat vind ik het leuk jou – als Verlaat Verdriet-er –  daar nu deelgenoot van te maken. Ook al kunnen we op dit moment nog niet heel erg concreet zijn over datum en invulling (dat komt, naar ik hoop en verwacht, na onze volgende bijeenkomst op 17 maart a.s.).
    Want: ook voor jou organiseren we dit symposium!

    Hulp en ondersteuning

    Deelnemers aan de workshops en andere activiteiten: ze bieden hun diensten ten behoeve van dit symposium aan.
    L. heeft een prachtig idee voor een film;
    J. hoort van dit plan en geeft al snel aan: ‘Mooi plan – ga ik over nadenken’.
    S. biedt aan ons te ondersteunen bij de PR via de social media;
    E. biedt haar grote kennis aan van LinkedIn. Bovendien zegt ze: ‘Ik heb veel ervaring met fondswerving. Laat weten waar ik jullie in kan helpen. Dit symposium moet er komen’;
    C. duikt meteen in haar adressenlijst voor PR via de media. Laat maar weten als je meer van me nodig hebt;
    J. biedt meteen aan: als je behoefte hebt om te sparren – ‘We rijden allebei de helft om elkaar te ontmoeten. Ik help je graag.’ J. heeft een kleine twintig jaar geleden het boekje ‘Is mama nu een engel’ gemaakt. ‘Het is er nog’, zegt ze. ‘Als je wilt, mag je het gebruiken’;
    M. maakt prachtige illustraties. ‘Tuurlijk wil ik meewerken’, zegt ze meteen.
    E. is meteen bereid plaats te nemen in de jury voor de schrijfwedstrijd. ‘Ik kom naar jullie toe als je me nodig hebt’, zegt ze zonder aarzeling.

    De Verlaat Verdriet-ers die ik vraag om vanuit hun (ervarings)deskundigheid een bijdrage te leveren aan dit symposium hoeven daar niet over na te denken: ‘Doe ik graag’ is de reactie van allemaal.

    Spreken onze plannen je aan?

    Spreken onze plannen je aan?
    Wil jij, als Verlaat Verdriet-er ook jouw deskundigheid inzetten voor dit symposium?
    Laat het ons weten! Mail je aanbod naar symposium@verlaatverdriet.nu

  • | | | | | |

    Diversiteit: uit de praktijk 1

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Ik las erover in de krant – de (politieke) zorgen om diversiteit in Nederland. De zorgen over de manier waarop we medelanders-met-een-kortere-familie-en-cultuurgeschiedenis-in-Nederland dan de Nederlanders die we autochtoon noemen, in de Nederlandse samenleving buitensluiten.
    Zit dat in onze genen?
    Zit dat vermaledijde, beschamende en tegelijkertijd schaamteloze woord APARTHEID in onze cultuur verankerd?
    Dat enige, onvervalst Nederlandse woord APARTHEID, dat de hele wereld kent?
    Is dat wat wij, Nederlanders, van nature doen?
    Leven op basis van buitensluiten?

    In de praktijk

    Ik heb het me vaak afgevraagd  in mijn Verlaat Verdriet-werk. Zelden, echt zelden, meldt zich iemand met roots – of delen van roots – uit andere dan de Nederlandse cultuur. Heel soms iemand met Indische of Surinaamse roots. Maar uit een van de andere ± 200 nationaliteiten in ons land? Nooit!

    Als ik mijn verwondering daarover uitspreek, krijg ik vaak als antwoord ‘Maar in andere culturen rouwen ze heel anders dan wij’ (sic!).
    Dat lijkt me zeer wel mogelijk, maar ondertussen lijkt het me geen afdoende verklaring voor de totale afwezigheid van deze Verlaat Verdriet-ers. Want, kort door de bocht gezegd: ik geloof er niets van, dat de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn niet zouden spelen bij deze volwassenen (indien wel: dan valt er zowel voor ons – Verlaat Verdriet-ers – als voor de hele Nederlandse samenleving een heleboel van deze mensen te leren!).

    Symposium en glossy

    Ik lees de zorgen rond diversiteit in de krant.
    Ik vraag me weer af: hoe komt het toch, dat ik nooit Verlaat Verdriet-ers zie of spreek die niet al generaties lang in Nederland wonen?
    In de voorbereidende fase van de organisatie van het symposium en het uitbrengen van de bij het symposium behorende glossy zie ik het al gebeuren: het symposium en de glossy gaan een wit feestje worden.
    En dat, terwijl niemand van ons – organisatoren – de bedoeling heeft het een wit feestje te laten worden. Integendeel!

    Samen

    Dus kom op, Verlaat Verdriet-ers van alle kleuren uit alle land- en windstreken – het is niet alleen aan ons, maar ook aan jullie om op deze dag te zorgen voor diversiteit. Voor veelkleurigheid!

  • | | | | | | | | | | | |

    Opmerkingen en dooddoeners

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Opmerkingen en dooddoeners

    Zo lang geleden? Heb je daar nu nog last van?
    Je hebt je moeder/je vader niet eens gekend, dan kan je haar/hem toch niet missen?
    Moet je niet eens ophouden altijd maar in het verleden te wroeten?
    Je leeft nu!
    Je was nog zo jong, daar kan je toch helemaal geen last van hebben?
    Vroeger hield je nog wel van je vrouw, en toen was je moeder ook al lang dood.
    Vind je zelf ook niet dat je er in bent blijven hangen?
    Kom op zeg, kijk eens vooruit!
    Als je weet waar het aan ligt, kan je het ook zelf oplossen!

    Als Verlaat Verdriet-er ken je ze vast wel: de opmerkingen die je van mensen in je omgeving te horen kunt krijgen (ook van hulpverleners!). De opmerkingen die je dicht doen slaan als je probeert te vertellen wat het vroege verlies van je ouder voor jou in je leven van nu betekent. ‘Ik zeg niets meer, nooit meer’.

    Symposium

    Zoals je hebt kunnen lezen, zijn we bezig een Verlaat Verdriet-symposium te organiseren (n.b. staat nu gepland voor november 2016. Deze de datum wordt mogelijk verzet naar januari 2017. Daar moeten we in het platform nog een keer over brainstormen!).
    De voorbereidingen voor dit symposium zijn ondertussen in volle gang. Ook vandaag hebben we weer overleg gehad.

    Verzamelen

    ‘We kunnen iets moois doen met al die opmerkingen die Verlaat Verdriet-ers altijd te horen krijgen’, stelde Laura onlangs voor.
    Een mooi voorstel van Laura. En een mooi plan.
    Echt een mooi plan, waar ik (en niet alleen ik) om moet gniffelen, ook nu ik onze vraag aan jou in mijn blog voorleg.
    Nee, ik ga nog even niet vertellen wat we van plan zijn.
    Ja, we willen graag zoveel mogelijk van deze opmerkingen en dooddoeners verzamelen en nodigen jou, als Verlaat Verdriet-er – graag uit jouw ervaringen met deze dooddoeners en – meestal ongewild kwetsende – opmerkingen met ons te delen.
    Welke opmerkingen en dooddoeners heb jij in de loop van de tijd te horen gekregen?
    Welke opmerkingen en dooddoeners hebben jou gekwetst?
    Welke opmerkingen en dooddoeners deden jou dichtslaan?

    Uitnodiging

    Schrijf de opmerkingen en dooddoeners die jij je herinnert op en mail ze ons symp@verlaatverdriet.nu

    Ontwikkelingen

    We houden je graag per blog, Nieuwsbrief en Facebook op de hoogte van de ontwikkelingen rond het symposium.
    Volg ons, als je er benieuwd naar bent wat dit Verlaat Verdriet-symposium ook jou straks te bieden heeft.