• | |

    Elle van Lieshout: TANTE

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Elle van Lieshout

    Ben je een dochter-zonder-moeder?
    Heb je een hele erge stiefmoeder (gehad)?
    Heb je Tante, het boek van Elle van Lieshout al gelezen?

    Twee citaten uit Tante

    Het verhaal van Marieke

    Op een dag verdween mijn moeder;
    op een dag verscheen een tante met een plumeau, een uitgetreden non.
    Het was haar roeping te trouwen met een weduwnaar. Mijn vader.Of dit boek autobiografisch is? 
    Ik had het niet kunnen schrijven als ik de waarheid niet kende, maar dit is het verhaal van Marieke.

    Versje

    ……….. Papa heeft het versje geschreven.
    Ineke en ik zeggen het op.
    Het eindigt zo:
    We zeggen voortaan mama.
    Dat is ons Moederdagcadeau.
    Omdat jij zo goed voor ons zorgt,
    noemen we je zo……………………… 

    Nieuw boek van Elle

    In december 2016 schreef ik een blog over Tante. Gisteren ontving ik een mail van Elle. ‘Mijn nieuwe boek is uit. Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging. Je schreef indertijd een blog over mijn boek Tante. Als je Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging wilt lezen en recenseren stuurt mijn uitgever je een exemplaar.

    ‘Dat wil ik’ zeg ik Elle aan de telefoon.
    Mijn gedachten gaan terug naar het boek Tante. Een goed geschreven, treffend boek. Voor dochters-zonder-moeder. Voor dochters-zonder-moeder die de spreekwoordelijke stiefmoeder uit het sprookje kregen. Wier vader zijn 2e vrouw altijd in bescherming nam. Tegen jou. Tegen je broers en zussen. Die jou voor je gevoel totaal in de steek liet.

    Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging

    Vanmiddag leverde de post Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging bij me af. Ik ga Elles nieuwe boek lezen. En deel mijn bevindingen binnenkort graag met je.

    Ben je nieuwsgierig geworden naar De voorzitter van de diepvriesvereniging? Het boek is al verkrijgbaar via Bol.com

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Tante. Mama. Mies.

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Op een dag verdween mijn moeder; op een dag verscheen een tante met een plumeau, een uitgetreden non.
    Het was haar roeping te trouwen met een weduwnaar, mijn vader.
    Of dit boek dan autobiografisch is?
    Ik had het niet kunnen schrijven als ik de waarheid ervan niet kende, maar dit verhaal is het verhaal van Marieke.

    Citaat van Elle van Lieshout op de omslag van haar boek Tante.

    Thema’s

    Aan de hand van drie thema’s: Tante / Mama / Mies beschrijft Elle van Lieshout de lotgevallen van Marieke.
    Jongste van zeven kinderen.
    Zeven jaar als haar moeder overlijdt.

    In korte hoofdstukken beschrijft van Lieshout hoe het leven van Marieke uit elkaar valt als ze haar moeder verliest door kanker.
    Langzaam maar zeker voltrekt zich het drama van haar jeugd.
    De geestelijke onveiligheid.
    De bedreigingen van (onzichtbare) mishandelingen.
    De steeds verdergaande des-integratie van haar oorspronkelijke gezin.

    Marieke als kind van zeven.
    Marieke als kind van elf.
    Marieke als kind van vijftien.

    De moeder die sterft.
    De vader die zelf als heel jong kind zijn moeder verloor.
    Het verraad van de vader, die kiest voor z’n nieuwe vrouw.
    De vader die vlucht in z’n werk.
    De ’tante’ die de nieuwe vrouw van Marieke’s vader wordt.
    De nieuwe ‘mama’.
    De broers en zussen van Marieke die successievelijk uit het gezin van herkomst verdwijnen.
    De dreigende zelfmoorden.

    …..Ze heeft zich opgesloten in haar slaapkamer. Ze gaat zich weer eens van kant maken.
    Ik klop vriendelijk op haar deur.
    Geen reactie.
    Is het al gelukt? vraag ik.
    Zo niet, succes ermee. Ik ben naar school. En als ik je niet meer zie, tot in het hiernamaals………….. 

    Tante

    ‘Er is weer een nieuwe tante.
    Een madam met stadse fratsen, zeggen Trees en Ties van de Pas…………….

    Mama

    ………… Papa heeft het versje geschreven.
    Ineke en ik zeggen het op.
    Het eindigt zo:

    We zeggen voortaan mama.
    Dat is ons Moederdagcadeau.
    Omdat jij zo goed voor ons zorgt,
    noemen we je zo.
    …………………….. 

    Mies

    Ze willen het weer proberen, papa en Mies.
    Ze zijn tenslotte nog steeds getrouwd en wat God verbonden heeft kan de mens niet scheiden.
    Papa lacht erbij………… 

    Verplichte kost

    Elle van Lieshout beschrijft in Tante het steeds verder ontsporen van het oorspronkelijke gezin.
    Het onvermogen van de overgebleven gezinsleden, met name van de volwassenen, om de ontworteling en de neergang van het oorspronkelijke gezin ten goede te keren.
    Geschreven in heldere, nuchtere, verontrustende, vaak hilarische taal.
    Verplichte kost voor ieder die ook maar de geringste neiging vertoont de gevolgen van jong ouderverlies te onderschatten, te bagatelliseren, of te ontkennen!

    Boekentafel

    Lees meer over Tante en andere relevante boeken voor Verlaat Verdriet-ers in Boekentafel 

  • |

    Zonde & jammer: een praktijkvoorbeeld

    DoorTitia Liese

    Soms zie je van afstand iets gebeuren waarin je niet op een goeie manier kunt ingrijpen, terwijl je graag iets had willen doen. Zo’n voorval kan in je rond blijven zingen. Zo ook bij mij.

    Een voorbeeld uit mijn praktijk

    Een aantal maanden geleden deed M. bij mij de basisworkshop Verlaat Verdriet. M. is nu rond de 40, en was 7 jaar toen ze haar moeder verloor. Gedurende de workshop werkte M. intens en toegewijd. Met name mijn uitleg over het belang van het innerlijk besluit en het verschil tussen het besluit Ik moet er af en Ik ga het aan kon M. goed doorvoelen. Ik ga het aan kon ze – ondanks alle verdriet dat ze voelde – met heel haar hart zeggen.

    Tantes & ooms

    Eén van de grote uitnodigingen tot heling is de uitnodiging ‘op zielsniveau’ het contact met je overleden ouder te herstellen. Je gaat als het ware een hernieuwd cont(r)act met je overleden ouder aan. Tantes & ooms opzoeken die je ouder (goed) hebben gekend maakt deel uit van die zoektocht. Niet altijd gemakkelijk, maar bijna altijd met een positief en hartverwarmend resultaat.

    Zo ging M. haar tante & oom opzoeken, ook al had ze jaren weinig contact met hen gehad. Dat was verwaterd na de dood van haar moeder. Ze werd allerhartelijkst ontvangen Wat lijk je veel op je moeder! Zowel tante als oom wilde graag over M.’s overleden moeder vertellen. M. genoot van alles wat ze (opnieuw) hoorde over haar moeder, maar huilde ondertussen een aantal keren flink. Duidelijk was te zien en te merken dat ze veel verdriet had om het vroege verlies van haar moeder en het gemis, dat ze al die jaren had weggestopt. Aan het einde van het gesprek zei tante tegen M.: Nou, nu moet je het verlies van je moeder een plaats geven in je leven. Je moet verder met je leven, naar de toekomst. Je moet er niet in blijven hangen, hoor.

    Tips voor tantes & ooms

    Beste tantes & ooms, denk alsjeblieft na voordat je een dergelijke opmerking maakt. Hoe begrijpelijk ook. Waarschijnlijk heb je te doen met je nicht/neef en het was al zo zielig dat zij/hij jong de ouder verloor. Je wilt haar/hem behoeden voor nog meer verdriet. Maar echt, tantes & ooms, doe dit alsjeblieft niet. Erken haar/zijn grote verdriet. Laat je nicht/neef weten dat zij/hij altijd welkom is. Dat je altijd bereid bent over haar/zijn overleden ouder te vertellen. Eén keer, tien keer, honderd keer. Zo vaak als zij/hij daar behoefte aan heeft. Een verlaat rouwproces heeft tijd nodig – soms (vaak!) veel tijd. En geduld. Aandacht. Zorg. Liefde. Je nicht/neef heeft tijd nodig. Geduld. Zorg. Aandacht. Liefde. Ook van jou. Naar alle waarschijnlijkheid is je nicht/je neef als gevolg van de vroege dood van haar/zijn ouder veel tekort gekomen. Geef haar/hem nu wat zij/hij nodig heeft. Dat is goede hulp bij rouw.

    Wees je ervan bewust dat je met je advies ‘er niet in te blijven hangen‘ het omgekeerde bereikt van wat je had willen bereiken.
    Zoals bij M. het geval is. M. besloot, naar aanleiding van het gesprek met haar tante: Ik moet verder. Ik moet niet meer achterom kijken. Ik moet naar de toekomst kijken. De opmerking van haar tante haalde een grote streep door het oorspronkelijke besluit van M.: Ik ga het aan is: Ik moet eraf geworden. Wat in de workshop in gang werd gezet, is (voor het grootste gedeelte) weer tot stilstand gekomen.
    Zonde & jammer.
    En onnodig! Een verlaat rouwproces heeft nu eenmaal een totaal eigen, specifieke, dynamiek. Tantes, ooms en nog heel veel meer andere mensen: het is belangrijk dat te weten en dat te erkennen.