• | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel

    DoorTitia Liese

    Eindelijk is het zo ver. Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel is naar de drukker.
    Ik heb het zelf gedaan. Zelf op de knop Verzenden gedrukt. Ik weet het heel goed, en toch voelt het onwerkelijk. Het manuscript is echt weg. Nu is het wachten op de volgende stap: de dummy van de drukker toegestuurd krijgen.

    Hulde aan Marieke

    Hulde daarom aan Marieke, de boekvormgeefster, voor haar geduld met mij.
    In oktober vorig jaar mijn vraag aan haar: wil je weer? Marieke’s antwoord: JA.
    In december 2014 is het boek voor mijn gevoel klaar om naar Marieke te sturen.
    Manuscript naar Marieke gestuurd.
    Naar de fotograaf voor een goeie foto op de omslag.
    Marieke zet het boek binnen een week in vorm.
    Nadenken over de vorm: is dit wat ik wil?
    Klopt het beeld dat ik voor de omslag heb gebruikt?
    Naar Marieke: ik heb veel tekst veranderd/aangepast. Het hele boek zal opnieuw in vorm gezet moeten worden.
    Voorstel van Ingrid: ik heb mijn lied ingezongen in een professionele studio. Zullen we een CD toevoegen aan het boek?
    Reactie van mij: geweldig Ingrid! Graag!
    Januari 2015, in een gesprek met vrienden weet ik het ineens. Het beeld op de omslag wordt anders. Hoe doe ik dat?
    Naar de grafisch vormgeefster: Erline wil jij dat doen? Antwoord van Erline: JA.
    Naar Marieke: ander beeld op de omslag.
    Maart 2015, naar Marieke: andere titel.
    Naar Marieke: formaat veranderen, er komt een CD in.
    April 2015: naar Marieke: lig met griep in bed.
    Naar Marieke: lig nog steeds met griep in bed.
    Mei 2015: naar Marieke: ben nog steeds niet hersteld. Wil even helemaal niet werken.
    Juni 2015: naar Marieke: er komt een subtitel. Kun je daar nog plaats voor maken?
    Juli 2015: naar Marieke: ik heb nog een heleboel correcties en aanpassingen.

    Het zijn zo wat complicaties op het pad van de vormgeefster – en van mijzelf, als je tegelijkertijd auteur, redacteur, corrector, ontwerper en uitgever wilt zijn.

    Gids voor Verlaat Verdriet

    Maar zie: er is weer een wezenlijke stap gezet.
    Het boek is naar de drukker.
    In verband met de vakantietijd zal de Gids voor Verlaat Verdriet begin september 2015 beschikbaar zijn voor verkoop. Over de beschikbaarheid van de Gids stuur ik begin augustus nader bericht rond.

    CD

    Het voorstel van Ingrid om haar lied bij het boek te voegen heeft een prachtig resultaat: inmiddels staat een doos met CD’s bij mij  thuis. Klaar om voor verzending aan de Gids toe te voegen.
    Met het lied van Ingrid wil ik je graag vast kennis laten maken.

    Over Leven

    Op zoek naar mezelf
    weggestopt gevoel
    Op zoek naar mezelf
    weggestopt verdriet

    Ik voel me verward
    Weet niet wat er gebeurt
    Opeens doet het pijn
    dan voel ik weer niets

    Wegstoppen, negeren, ontwijken.
    Aanpassen, het is mijn tweede natuur…
    Ik ben het zelf

    Maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven

    Maar dit verlangen is ook mijn grootste angst
    Te leven in mijn onontgonnen land

    maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven….
    naar leven!

    Thuis bij mezelf
    ruimte voor gevoel
    Thuis bij mezelf
    ruimte voor verdriet….

  • | | |

    ‘Familieopstelling’ helpt bij verlies

    DoorTitia Liese

    Wat als u onverwacht een geliefd mens verloor, kort of lang geleden, bewust of te jong om het u nog te herinneren?

    ‘Familieopstelling’ helpt bij onverwacht verlies, kort of lang geleden

    Bij een plotseling overlijden gaat alles zo snel dat het afscheid voorbij is voordat het goed en wel tot u doordringt.
    Gebeurde het toen u klein was, dan herinnert u het zich niet meer. Het speelt echter wel door in uw leven.
    Tijdens deze informatieavond maakt u kennis met een ritueel dat u helpt uw verlies te verwerken. Het maakt niet uit of het onverwachte verlies kort of lang geleden is gebeurd. Het ritueel maakt gebruik van een manier die “familieopstellingen” wordt genoemd. Vooraf wordt uitleg gegeven over hoe het werkt. Als aanwezige kunt u er voor kiezen om mee te doen aan de opstelling of rustig aan de kant toe te kijken en het mee te beleven.

    Bijzonderheden

    Wanneer

    Dinsdag 23 juni 2015

    Waar

    Crematorium Steenbrugge / Deventer
    Raalterweg 29
    7431 PA  Diepenveen

    Tijd

    Zaal open 19.00 uur
    Start programma 19.30 uur
    Einde programma 22.00 uur

    Kosten

    De toegang is gratis

    Aanmelden

    Aanmelden voor deze avond kan via de site van Yarden

  • | | | | | |

    Sterk en volwassen: een praktijkvoorbeeld

    DoorTitia Liese

    Steeds vaker kom ik het tegen in mijn praktijk, de Verlaat Verdriet-ers die zo zijn vastgelopen dat ze geen andere mogelijkheid meer zien dan hulp te zoeken. Verlaat Verdriet-ers die zich onmiddellijk, in het eerste gesprek met de hulpverlener, niet gehoord, niet gezien, niet serieus genomen, afgewezen en gekleineerd voelen (terwijl de hulpverlener naar alle waarschijnlijkheid de bedoeling heeft gehad de hulpvrager juist een hart onder de riem te steken). Zo ook S. Enkele maanden geleden nam ze contact met me op. S., nu midden 20, verloor als kind haar beide ouders. Ze heeft gevochten als een leeuw om zich staande te houden, en zo goed en zo kwaad als dat ging haar opleiding af te maken. In het eerste jaar van haar studie begon haar lijf te protesteren. Kleine en grotere ongelukjes ‘overkwamen’ haar, ze ontwikkelde zware migraine. Ook psychisch kreeg ze steeds meer klachten. Studeren lukte niet meer. Ze besloot zich aan te melden voor hulp.

    Je hebt het tot nu toe prima gered

    Zo kwam S. bij een psychiater terecht. Hij hoorde haar aan. Zijn conclusie deelde hij haar al snel aan haar mee: ‘Je hebt je tot nu toe prima gered. Er is niets met je aan de hand’. Volkomen beduusd verliet ze de praktijkruimte. ‘Dan zal ik wel gek zijn’, bedacht ze en probeerde haar leven zoals het was geweest voor ze vastliep weer op te pakken. Dat mislukte volkomen, maar hulp vragen: dat durfde ze eigenlijk niet meer. De reactie van de psychiater was als een koude afwijzing bij haar binnen gekomen. Uiteindelijk, na een zoektocht op het web vond ze mij. En nam, gelukkig, contact met me op.

    Sterk en volwassen

    ‘Ik zie een sterke vrouw tegenover me zitten, die het verlies van haar vader heel volwassen heeft verwerkt’, zegt de huisarts tegen M. M, eind 20, verloor op haar 15e haar vader. Ze had zich bij de huisarts gemeld omdat ze vast was gelopen. Ook zij ging naar de huisarts omdat ze voelde dat dringend hulp nodig had om niet te verzanden en nog verder vast te komen zitten. Ook M. voelde zich niet gehoord, niet gezien en niet serieus genomen door de huisarts. ‘Als er nog eens iets is, mag je terugkomen, hoor’, zei de huisarts bij het afscheid. Desondanks voelde M. zich afgewezen. Geraakt op één van de meest kwetsbare Verlaat Verdriet-gebieden: je afgewezen voelen. Ook zij durft niet opnieuw naar de huisarts te gaan. Bang dat ze weer afgewezen zal worden.

    Ervaringen

    Ken je deze of een soortgelijke ervaring? Je kunt reageren via deze blog, of, als je dat prettiger vindt direct naar mij: titia@verlaatverdriet.nu.
    Ervaringen zijn welkom en helpen ons met deze ervaringen iets te doen.

     

  • | | |

    Vijfentwintigduizend namen

    DoorTitia Liese

    Ongeveer de helft van het aantal mensen dat contact met me zoekt in verband met Verlaat Verdriet, verloor als kind een ouder als gevolg van kanker. Het Koningin Wilhelminabos in Dronten is mij dus zeker niet onbekend. Integendeel. Ik kom er met enige regelmaat met Verlaat Verdriet-ers, en ook ik plantte daar een aantal jaren geleden een boom ter nagedachtenis aan mijn moeder en liet haar naam en haar sterfdatum graveren in één van de glazen platen.

    Vandaag was ik er weer.
    Deze keer met S. S., nu midden dertig, verloor 20 jaar geleden haar vader als gevolg van kanker. S. overweegt dit jaar een boom te planten voor haar vader, en zijn naam in één van de glazen platen te laten graveren. Ze heeft zich grondig georiënteerd en de mogelijkheden rond het Wilhelminabos en de boomplantdag op het web opgezocht.
    ‘Weet je wel dat het dit jaar (2015) voor de laatste keer mogelijk is?’ vraag S. mij. Nee. Dat weet ik niet. Geen idee gehad van het feit dat dit prachtige initiatief van het KWF, Staatsbosbeheer en de Nationale Boomplantdag eindig zou zijn. Een beetje logisch is het wel. Inmiddels zijn alle bospercelen beplant (en dat zijn er al meer dan in het oorspronkelijke plan was opgenomen).

    We lopen wat rond op de gedenkplaats. Die ligt er prachtig bij. Omgeven door de aangeplante bomen die inmiddels gedurende vijftien jaar boomplantdagen zijn geplant – en gegroeid!. Het is er stil. En groen.
    Het raakt me als ik zie hoe in de loop van de jaren in stilte (althans: op deze plaats is het stil) een compromis is gegroeid tussen het oorspronkelijke plan de glazen platen zonder meer in het gras te plaatsen en de mensen voor wie deze gedenkplaats betekenis heeft gekregen. De mensen die graag op deze plaats hun eigen tekens voor hun dierbaren achter willen laten – en dat ook deden. En doen. Aan de voet van de glazen platen zijn nu piepkleine ’tuintjes’ aangelegd. Daar groeien en bloeien plantjes, groeien kleine struikjes, staan lichtjes en andere voorwerpen die getuigen van een klein ritueel.

    ‘We moeten het doorgeven dat er dit jaar voor de laatste keer de mogelijkheid is om mee te doen aan de boomplantdag in het Wilhelminabos’, besluiten we. ‘We moeten het doorgeven aan alle mensen die het eigenlijk al zo lang van plan zijn, maar die het nooit werkelijk hebben gedaan. En die het toch, eigenlijk, nog steeds zouden willen doen.’

    Vijfentwintigduizend namen staan er op de glazen platen. Vijfentwintigduizend bomen zijn er geplant. Dit jaar is je laatste kans om je voornemen op deze plaats ten uitvoer te brengen.

    Kijk voor meer informatie over de mogelijkheden op de website: www.wilhelminabos.nl
    En geef het op jouw beurt alsjeblieft door aan alle mensen van wie jij weet dat het voor hen belangrijk is om dit te weten.