• | |

    Auke Hulst, interview in VPRO Boeken

    DoorTitia Liese

    Auke Hulst, interview

    Vanochtend kreeg ik een bericht in verband met een interview met schrijver Auke Hulst in VPRO boeken, 29 oktober 2017.
    Auke Hulst – Hoogezand-Sappemeer 1975, verloor 2 dagen voor zijn 8e verjaardag zijn vader – schreef met Motel songs een nieuw indringend en muzikaal reisboek over de kracht van kunst en de schaduw van de dood.

    Motel songs

    Trouw, 28 oktober 2017

    Op z’n eentje in een motel dacht schrijver Auke Hulst na over zijn vaders dood

    …………Auke Hulst: ‘Mijn boek gaat ten diepste over de dood. Het is ontstaan vanuit een reis die ik in 2016 dwars door Amerika heb ondernomen, op stel en sprong nadat mijn relatie geklapt was. Ik dacht: ik kan me nu gaan bezatten of ik kan iets gaan doen met mijn leven. En toen heb ik de dag daarna een reis naar Amerika geboekt, in m’n eentje………….’

    ………..’Voor mij is schrijven denken met mijn handen; ik kan veel beter over dingen nadenken als ik ze op papier zet. De kern van het boek is toch wel het verhaal over mijn vader. Ik had voor deze reis heel weinig nagedacht over zijn dood en de betekenis daarvan in mijn leven en nu waren de omstandigheden ernaar dat ik er niet omheen kon. Echt reizen gaat naar buiten en naar binnen. Je vergroot je begrip van de wereld, maar je vergroot ook je begrip van jezelf. Dat is met dit boek wel gebeurd, denk ik.’……………..

    Kinderen van het ruige land

    Auke Hulst is tevens auteur van de (autobiografische) roman Kinderen van het ruige land.

    Over Kinderen van het ruige land

    Trouw / De Verdieping

    ………….Vader overlijdt twee dagen voor Kai’s achtste verjaardag, wordt twee dagen ná diens verjaardag begraven en laat moeder achter met vier jonge kinderen en een bedrijfje dat draaiende gehouden moet worden………..

    ………………………Auke Hulst: ‘Nee, een reclamespotje voor zijn moeder is het boek niet geworden, zegt Hulst. Maar een afrekening is het evenmin: ‘Kinderen van het Ruige Land’ is juist een barmhartig boek geworden.’
    ‘Schrijven is, volgens mij, één grote oefening in empathie. Ik wil mijn moeder begrijpen. Ze is geen slechte vrouw. Ze heeft het ongelooflijk voor haar kiezen gehad – stel je eens voor: 33 jaar oud, weduwe en moeder van vier kinderen – ik geef het je te doen. Maar mijn moeder heeft daar bovenop de pech dat ze een sterke neiging heeft om haar kop in het zand te steken. Zij was net de verkeerde persoon om in deze situatie terecht te komen.’……………………….

    Kinderen van het ruige land

     

  • | |

    Geen lezing in Hoorn gepland

    DoorTitia Liese

    Up-daten: geen lezing in Hoorn gepland

    In de afgelopen week zijn mijn webmaster Juliette en ik hard aan het werk geweest aan mijn site www.verlaatverdriet.nu
    De site moest nodig ge-update worden en dat hebben we gedaan (en geweten!).

    Onbedoeld Verzonden berichten

    Van verschillende kanten ben ik inmiddels geattendeerd op berichten die verzonden zijn. Dit zijn onbedoeld verzonden berichten. Berichten die nog ergens als Concept stonden. Op de een of andere manier zijn, als gevolg van onze werkzaamheden, deze berichten alsnog verzonden (in tegenstelling tot mijn webmaster – die een geweldenaar is op het web – ben ik dat in het geheel niet).

    Geen lezing in Hoorn gepland

    Met name het bericht over een lezing in Hoorn zorgt voor verwarring.
    Ik wil je daarom bij deze laten weten: ER STAAT GEEN VERLAAT-LEZING op 9 november 2016 (!!!) IN HOORN GEPLAND. Het verzonden bericht is een bericht dat kennelijk ergens was blijven hangen, en dat nu – als gevolg van onze up-date werkzaamheden – onbedoeld verzonden is.

    Agenda en schreeuw

    Ook de berichten Agenda en De man achter de schreeuw zijn – als gevolg van de werkzaamheden – geheel onbedoeld verzonden.

    Met excuses

    Met excuses onzerzijds voor de verwarring.

  • | | | |

    Interview met acteur Patrick Stoof

    DoorTitia Liese

    Interview in het Algemeen Dagblad van 2 september 2017 met acteur Patrick Stoof (1967), 6 jaar toen hij zijn biologische vader verloor, 18 jaar toen de tweede man van zijn moeder overleed.

    …………....’Een van de lastigste dingen: dat je als acteur soms weken niets te doen hebt. Vroeger lag hij dan dagen op de bank, en dan niet bij wijze van spreken, maar echt, hij kwam er niet af. Ook niet om te slapen. ,,Ik ben geen Mike Boddé (cabaretier, red.), iemand met een heftige aanleg voor depressie, maar kan wel overspoeld worden door een groot gevoel van eenzaamheid en verdriet.’’

    Zo’n tien jaar geleden besloot hij daar wat aan te doen. De directe aanleiding was de geboorte van zijn dochter. ,,Toen zij zo’n 1,5 jaar was, dacht ik: nu moet ik echt gelukkiger worden. Want ik kan straks wel dingen tegen haar gaan roepen als ‘volg je droom’, maar wat als ik dat zelf niet eens doe? Ik ben in therapie gegaan. Intensieve regressietherapie.’’

    Daar ging het ook over zijn familie met ‘de twee dooie vaders’. Zijn biologische vader overleed plotseling toen hij 6 was, en de tweede man van zijn moeder toen hij 18 was. ,,Ik heb mijn eerste vader nauwelijks gekend. Voor mij was mijn gezin gewoon: mijn moeder, mijn oudere broer en zus. De dood van mijn tweede vader was heftiger. Dat het zomaar kon dat iemand verdween. Ik dacht: ik moet het helemaal zelf doen.’’

    Had dat ‘grote gevoel van eenzaamheid’ iets te maken met de dood van je vaders?

    ,,Dat zou voor dit verhaal wel lekker simpel zijn, hè? Maar nee. Dat kwam, denk ik, omdat ik me als kind onbegrepen voelde. En nu nog wel. Ik ben me later gaan afzetten tegen mannen die me vertelden wat ik moest doen…………………

    Lees meer

    Artikel Algemeen Dagblad 02/09/2017

    Patrick Stoof