Het vinden van de eigen psychische familie geeft een mens levenskracht en het gevoel ergens bij te horen.

Je leest het vaak: rouw is de achterkant van liefde.
Of, zoals afgelopen week, naar aanleiding van het NPO-programma Kijken in de ziel – Rouw is de omgekeerde vorm van verliefdheid.
Een heel beperkte opvatting van rouw, in mijn optiek.
Want wat als niet liefde maar boosheid, verdriet en woede je verbonden heeft met de persoon die er niet meer is?

Niet omzien in wrok

Rouw dus na het verlies van iemand
die jou niet heeft gegeven wat je nodig had,
die jou heeft afgewezen,
die jou heeft miskend,
die jou heeft gebruikt,
die jou heeft misbruikt,
die jou heeft verraden.
Rouw die vele malen groter, pijnlijker en ingewikkelder kan zijn dan rouw na het verlies van een geliefd iemand.
Wil je niet je leven spenderen aan wrok, dan is het belangrijk dat je in beweging komt!

Volwassen-perspectief

Rouw als achterkant van liefde is ook rouw gezien vanuit het perspectief van de volwassene.
Maar hoe zit dat met het kindperspectief?

Kind-perspectief

In de workshops Verlaat Verdriet laat ik het altijd zien: het kindperspectief.
De loyaliteit van kinderen naar de ouder(s).
Geen enkele verbinding tussen levende wezens is zo sterk als de loyaliteit van kinderen naar hun ouder(s).
Die gevoelens van loyaliteit stoppen niet na het onomkeerbare verlies van de ouder (ruptuur!).
Alleen de ontvanger is er niet meer.

De achterkant van loyaliteit

Wel een achterkant dus.
De achterkant van loyaliteit.

De achterkant van loyaliteit is leegte.
De achterkant van loyaliteit is eenzaamheid.
Innerlijke eenzaamheid.

Innerlijke eenzaamheid

Innerlijke eenzaamheid: één van de grootste Verlaat Verdriet-thema’s die ik ken.
Een thema met een enorme impact op het hele leven van Verlaat Verdriet-ers.
Een thema dat nog veel te vaak niet gezien, laat staan erkend wordt (‘Er zijn zoveel mensen eenzaam in Nederland Titia. Het is het thema van onze tijd. Dat weet je toch zelf ook wel?‘ kreeg ik laatst weer eens te horen. Deze keer van iemand die geacht wordt heel erg veel te weten van verlies en rouw).

Verlate rouw

Ben je Verlaat Verdriet-er?
Betreft deze innerlijke eenzaamheid ook jou?
Dan is het belangrijk dat ook jij in beweging komt.
Tegen jou wil ik de woorden zeggen van Clarissa Pinkola Estés uit haar boek De ontembare vrouw:

Het vinden van de eigen psychische familie geeft een mens levenskracht en het gevoel ergens bij te horen.

Symposium ZEER

Symposium ZEER op 13 mei 2017 biedt jou de gelegenheid
ervaringsgenoten te ontmoeten,
je te verbinden met mensen die, net als jij, weten hoe het voelt,
met hen te delen wat met andere mensen vaak zo moeilijk te delen is,
om nieuwe moed en kracht op te doen.

Je bent van harte welkom op 13 mei 2017!