• | | | |

    Het heeft mijn leven veranderd

    ‘Het heeft mijn leven veranderd.’
    ‘Wat ben ik blij dat ik dit proces ben aangegaan.’
    ‘Het was soms verschrikkelijk, maar ik had het niet willen missen.’

    Contact

    Regelmatig word ik gebeld of gemaild door Verlaat Verdriet-ers die het gevoel hebben dat ze bezig zijn vast te lopen. Of al vastgelopen zijn. Toe zijn aan verandering. Die weten dat ze eigenlijk iets zouden moeten gaan doen. Die zich ervan bewust zijn dat ze het voor zich uitschuiven. Altijd weer een argument vinden om het toch maar weer uit te stellen. ‘Niet het goeie moment.’ ‘Te druk met werk.’ ‘Geen geld.’ Ze overwegen deelname aan een Verlaat Verdriet-workshop , maar durven niet goed. Zijn bang een beerput open te trekken. Overspoeld te worden door emoties die nooit meer zullen stoppen.

    Het zijn altijd weer bijzondere gesprekken. Gesprekken waarin ik deze Verlaat Verdriet-ers gerust kan stellen. ‘Je bent in ervaren handen.’ ‘Samenzijn met ervaringsgenoten. Delen met ervaringsgenoten. Het werkt altijd zo helend.’ ‘Het is angst die jou tegenhoudt. Begrijpelijk. En je deelt het met heel veel ervaringsgenoten. Maar de werkelijkheid is dat de erkenning, de herkenning, de manier waarop ik werk, de kleine groepjes deelnemers zoveel waardevols brengt.’

    Voor jou

    Herken je deze angst? Deze neiging om steeds maar weer deelname uit te stellen? Weet jij ook dat het goed zou zijn voor jou om in beweging te komen? Het vroege verlies van je ouder(s), en de gevolgen van dat vroege verlies, aan te gaan? Onder ogen te zien? In plaats van het altijd maar met je mee te zeulen als een zware last die onoplosbaar lijkt?

    Contact

    Neem contact op met Titia Liese. Bel of mail. Titia begrijpt je. Ze weet uit eigen ervaring hoe moeilijk  het kan zijn te besluiten: ik ga het doen. Ik ga het aan. Ik meld me aan. Ze vertelt je over de workshop. Over de opluchting die deelnemers voelen zodra ze over de drempel zijn van mijn huis, de plek waar we deze dagen werken. Samenzijn met gelijkgestemden. Over delen met elkaar. Ze helpt je een besluit te nemen. De stap te zetten. Of het nog uit te stellen naar een ander moment, maar dan wel een besluit te nemen. Een echt besluit. Ook dat lucht op.

    Besloten Verlaat Verdriet-lotgenotengroep op Facebook

    Meld je aan voor de besloten Verlaat Verdriet-lotgenotengroep op Facebook. In deze groep kun je delen met ervaringsgenoten. Ze begrijpen je. Ondersteunen je. Helpen je verder in je zoektocht.

    Teruggaan om verder te kunnen

    Lees het boek Teruggaan om verder te kunnen van Titia Liese. ‘Hoe is het mogelijk dat iemand zo precies weet wat ik allemaal voel.’ ‘Alsof ze het over mij heeft.’ ‘Het lijkt wel alsof dit boek speciaal voor mij is geschreven.’

    Rouw kent geen tijd

    In dertien video-modules legt Titia Liese de ervarings-gebaseerde theorie die ze in de loop van haar vele jaren werk met Verlaat Verdriet-ers heeft ontwikkeld op een heel begrijpbare manier aan je uit.

    Contact met Titia Liese

    Wat jou verder helpt

    Niet de overwinning maakt de held in je,
    maar de weg die je hebt afgelegd om daar te komen. 

  • | | |

    Kenniscentrum Verlaat Verdriet onder constructie

    Verlaat Verdriet-site

    Vorige week stond mijn week vooral in het teken van websites. Eerst drie dagen onderhoud aan mijn Verlaat Verdriet-site bij Juliette in Amsterdam. Een site onderhouden is, zoals bekend, nogal een ding. Zeker als je een hele grote website hebt. En helemaal zeker als je al geruime tijd niet toe bent gekomen aan onderhoud doen. Drie dagen van vooral zitten. Binnen zitten. Kijken. Onderzoeken. Overleggen. Discussiëren. Besluiten. Veranderen. Testen. Gelukkig gingen we woensdagavond aardig tevreden uit elkaar. Niet dat het werk helemaal was gedaan, maar we maakten een aardige slag deze dagen.

    Nieuwe site

    En dan ook een nieuwe site maken. Dat is wel even andere koek. De plannen waren er al. Afgelopen zondag, aansluitend aan de samenkom-dag van De weg van liefde 2023 hebben wij: Ronald, Stephanie en ik nog een aantal uren samen gewerkt aan onze nieuwe site Kenniscentrum Verlaat Verdriet. Zondagavond het technische gedeelte van de site. Maandag de hele dag hebben Stephanie en ik (waarvan Stephanie verreweg het leeuwendeel voor haar rekening heeft genomen!) aan het frame van de site gewerkt. Ook dat gedeelte van de site staat klaar om verder gevuld te worden met inhoud. Logo’s zijn in de maak. De uitgebreide boekenlijst met interessante boeken voor Verlaat Verdriet-ers heeft al een plek gekregen. Voorlopig staat de site nog onder constructie. We streven ernaar de nieuwe site voor de zomervakantie operabel, en dus online, te hebben. Nog even geduld. We houden je op de hoogte.

    Nieuwtje

    Voor het al aangekondigde Verlaat Verdriet-symposium voor professionals komen mijn uitgeefster Carin Wormsbecher, Maria de Greef: rouwdeskundige, vriendin en dagvoorzitter bij symposium ZEER en ik op maandag 29 april bij elkaar om onze ideeën en plannen concreet te maken. Ook hiervan houden we je op de hoogte!

  • | | |

    SAMEN, een prentenboek van Jane Chapman

    In de week voorafgaand aan de samenkom-dag van De weg van liefde 2023 op zondag 7 april j.l. trof ik in de boekhandel een stapeltje prentenboeken. Precies het aantal van de deelnemers aan die dag. Zelf heb ik een zwak voor prentenboeken. Een heel groot zwak. Ik zag de boeken. Voelde meteen: deze wil ik kopen om mee te geven.

    Het boek zelf kan ik hier niet met jullie delen. Maar als je de woorden leest die bij de platen horen, dan begrijp je vast meteen waarom ik dat boek moest kopen voor een groep die tijdens de schijfretraite De weg van liefde zo intens heeft gewerkt met woord en beeld.

    De woorden uit samen

    Onder de groene bladeren
    komt een klein
    gezichtje tevoorschijn.
    Stil. Alleen. 

    De wereld
    is vreemd en vol
    enge schaduwen.

    Maar regenwolken brengen 
    zoet water,
    de wind brengt de geur van eten….

    en iets anders.
    iets nieuws, 
    Iets groots.
    Iets…..

    engs.

    Maar achter dat enge gezicht
    zit vriendelijkheid.
    Een zachte hand.

    Een vriend die zijn eten met
    je deelt….

    die je laat
    lachen….

    en de wereld weer
    veilig maakt…

    en zelfs een
    beetje magisch.

    Soms lijkt de
    wereld nog vol enge schaduwen.

    Maar je hebt een vriend
    met wie je
    avonturen
    beleeft….

    en weer gelukkig wordt….

    samen. 

    Samen

    De deelneemster wier verhaal ik vanochtend deelde sloot, geïnspireerd door de tekst in het prentenboek SAMEN, onze samenkom-dag af met een hartverwarmend doorschrijf-Elfje:

    Samen
    Samen alleen
    Liefdevol samen alleen
    Samen, liefdevol, gelukkig veilig
    Samen

    Samen
    Allemaal samen
    Iets groots beleven
    Samen delen in veiligheid
    Hand

    Hand
    Samen aangereikt
    Daar waar nodig
    Samen het avontuur beleven
    Codiponte

    Codiponte
    Verdwenen schaduw
    De schaamte voorbij
    De magie van delen
    Warmte

    Kopen

    SAMEN

    Meer lezen

    De weg van liefde  

  • | | |

    De weg van liefde: geen betere plek

    Gisterochtend in mijn blog De weg van liefde: een bijzondere en verruimende weg deelde ik het verhaal met je dat een van de deelnemers gisteren met ons deelde.
    Ook een andere deelnemer aan De weg van liefde schreef voor deze samenkom-dag over haar ervaringen. Met de toestemming van ook deze deelnemer deel ik haar woorden graag met jou.

    6 maanden geleden, maandag 9 oktober 2023

    Aan het einde van de middag lopen Titia en ik door de smalle straatjes van Codiponte, over de brug, richting de Pieve (kerk). In de kerk zaten drie Italianen een lang gebed op te lezen waar ik maar enkele woorden van kon verstaan. ‘Santa Maria, amen’… Later begreep ik dat ze in de stand repeat waren blijven hangen, althans dat maak ik er zelf van. Na hun gebed staken Titia en ik een kaarsje aan. Dat de kaarsjes dicht naast elkaar stonden was fijn.

    Heftig bericht

    Een gezoem, deze keer geen beestje. Huh ben ik dat? 010-ziekenhuis Rotterdam. Ik had zoiets van: dat komt wel. Een paar tellen later weer. Toch maar even de kerk uit gelopen. De arts. Hij vroeg of het schikte, later kon ik hier wel schrikte van maken. De vraag of ik zat? Nou, nee leunend tegen de Pieve is dat ook oké?

    Een levens veranderend binnen slaand bericht. Verlammende stilte in mijzelf. Mijn papa ging dood aan longkanker toen ik veertien jaar was, nooit gerookt, nooit gedronken. Het eerste wat ik dacht: ik heb nooit gerookt, nooit gedronken en heb ook longkanker, net als mijn vader. Ik heb nog maar drie maanden. Een redenering direct uit mijn kind perspectief. Ik ben nu volwassen, het is anders, maar niet minder pijnlijk.

    Delen

    De uren die volgden, een storm en stroom aan emoties en gedachten van ongeloof. Ik kon het wel uitschreeuwen, een woordeloze stilte sloeg naar binnen. Ik wilde vooral niet dat mijn bericht invloed zou hebben op de week. Niet op de groep, niet op mezelf. Het direct delen van zoiets intens heftigs was iets wat ik niet altijd deed. Maar ik heb ervaren dat het samen zijn in deze groep mij een veilige plek heeft geboden om dit wel te kunnen doen. Ik schrijf het nu op in twee zinnen. Het lijkt zo makkelijk gedaan, maar ik was en ben blij met de ondersteuning die ik van Titia daarin direct kreeg.

    Voor mijn gevoel had dit bericht zeker wel invloed, maar stond het niet op de voorgrond. Ik kon het voor mezelf redelijk goed houden binnen de vier muren van mijn slaapkamer. Desalniettemin kwam het daar wel eens buiten als jullie liefdevol vroegen het met mij ging. Een knuffel, een hand op mijn schouder of een lief ingefluisterd woord. Dank jullie wel daarvoor. Titia heeft het naar mij wel eens benoemd dat er op dat moment geen betere plek was met zulke lieve en warme mensen om me heen mijn ‘weg van liefde’ voort te zetten. Daarvoor nogmaals mijn hartelijke dank.

    Lees meer

    De weg van liefde