• | | | | | | | |

    Lezing in Apeldoorn

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet, verwerken en helen

    Vooraankondiging Verlaat Verdriet- lezing in Apeldoorn op woensdagavond 4 februari 2015.

    Inleider

    Titia Liese

    Op het programma staan de volgende thema’s

    • Introductie Inleider
    • Onomkeerbaar verlies als jeugdervaring
      • Jong ouderverlies
    • Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet
    • Verbinden, hechten, losmaken, loslaten
      • Ruptuur
      • Ontwikkelingsdiscrepantie
    • Overlevingspatronen
      • BOS-patronen
        • Beschermingsmechanismen
        • Overlevingspatronen
        • Schaduwpatronen
    • Veranderkracht: van overleven naar leven

    Bijzonderheid bij deze lezing

    Mogelijk gaat er naar aanleiding van deze lezing een nieuwe Verlaat Verdriet-lotgenotengroep in Apeldoorn van start. Meer informatie over deze mogelijkheid zodra er meer bekend is.

    Voor wie

    Deze lezing is bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers, hulpverleners en ieder die op een of andere wijze geïnteresseerd is in de gevolgen van jong ouderverlies in de volwassenheid.

    Waar

    Apeldoorn

    Wanneer

    Binnenkort bekend

    Kosten

    € 10,- per persoon

    Aanmelden

    In verband met de beschikbare ruimte is het raadzaam je tevoren voor deze lezing aan te melden. Stuur een mail met je aanmelding naar lezinginapeldoorn@verlaatverdriet.nu

  • | | | | | | | | | | |

    Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies

    DoorTitia Liese

    Zeven bij tien centimeter. Zo klein was het kleine boekje dat ik onlangs van een vriendin kreeg.
    Ik ben erg dol op kleine boekjes. Toen ik het in handen had dacht ik meteen: kijk: zo’n klein boekje, daar wil ik een Kleine gids voor verlate rouw van maken. Een mooi klein boekje, voor een klein prijsje, dat je zo in je zak of je tas stopt. Dat je met je mee kunt nemen en even in kunt kijken als je daar behoefte aan hebt. Inhoud: vierduizend woorden schatte ik.

    Enthousiast geworden van mijn eigen plan ging ik op weg om me te oriënteren op drukkers, vormgevers en kleine boekjes. Om er al heel snel achter te komen dat kleine boekjes maken heel erg duur is. En dat was niet mijn bedoeling. Niet alleen dat kleine boekje, maar ook dat kleine prijsje zat in mijn hoofd.

    En zo groeide de kleine gids naar een iets grotere gids. Van Kleine gids voor verlate rouw naar Gids voor verlate rouw. Om vervolgens Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies te worden. Want ja: verlate rouw kan zo veel soorten van rouw betekenen. Gids voor verlate rouw zou voor verwarring kunnen zorgen, en dat moet ook niet. Dus veranderde de titel in Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies.

    Gelukkig heeft mijn vaste boekvormgeefster ruimte en zin om dit nieuwe boek(je) vorm te geven. Het blijft een gids van bescheiden omvang, alleen: geen vierduizend maar ± tienduizend woorden, en geen zeven bij tien centimeter, maar zo’n twaalf bij vijftien.

    We zullen zien. De tekst is zo goed als geschreven. De beurt is nu aan de mee-lezers en daarna aan de vormgeefster. Of het allemaal lukt in 2014 is nog even de vraag. Het is wel mijn streven.

  • | | | | | | | |

    Dochters en Moeders, voorbeeld uit de praktijk

    DoorTitia Liese

    Dochters en Moeders.

    Meestal zie je het andersom geschreven staan: Moeders en Dochters.
    In mijn werk ontmoet ik meestal de Dochters, en over het algemeen niet de Moeders.
    Dochters en Moeders, dus.

    De Dochter verloor haar vader.
    De Moeder verloor haar man.

    Verstrikkingen

    Dochter en Moeder verloren dezelfde persoon. Maar je vader verliezen door de dood -terwijl je nog op moet groeien – is heel iets anders dan je man en de vader van je kind(eren) verliezen door de dood.
    In veel gevallen betekent dit verlies het startpunt van een – in de loop van het opgroeien van de dochter – ingewikkelde relatie tussen Dochter en Moeder, met veel verstrikkingen. Zeker als de Dochter enigst kind was.
    Vaak voortdurend als de Dochter allang volwassen is, en in veel gevallen zelf moeder is geworden.

    Verlies

    De Dochter ervoer de ruptuur van het onomkeerbare verlies van degene die de bedoeling had haar te beschermen, haar te inspireren en haar te gidsen op haar weg naar volwassenheid.
    De Moeder ervoer de ruptuur van het onomkeerbare verlies van haar partner. De man met wie ze samen haar kind(eren) op zou voeden, een thuis en een veilige haven zou bieden.

    Toekomsthorizon

    Tot de dood een einde maakte aan deze toekomsthorizon.
    De Dochter verloor haar beschermer en degene die haar zou ondersteunen bij het vinden en het innemen van haar plaats in het leven.
    De Moeder verloor de man op wie ze had willen kunnen rekenen bij het opvoeden van haar kind(eren).

    Eilandje

    Beiden, Dochter en Moeder, kwamen na het verlies van de partner/de vader op hun eigen eilandje terecht.
    Gevangen in het trauma van de ruptuur.
    Verstard.
    Verhard.
    Geharnast tegen de hardheid van het leven.
    Intens verlangend naar liefde en aandacht.
    Niet meer in staat uit te reiken naar elkaar.
    Elkaar beschermend.
    Elkaar ontziend.
    De Moeder verlangend naar begrip van haar Dochter.
    De Dochter verlangend naar delen met haar Moeder over haar overleden vader. Verbinding zoekend met de vader die geleefd heeft. Die zijn genen aan haar heeft doorgegeven. Op wie ze lijkt. Of misschien niet lijkt.

    De Moeder afwijzend. ‘Dat moet je nu toch eens verwerkt hebben.’ ‘Heb ik het soms niet goed gedaan?’ ‘Ik wil niet de schuld krijgen.’

    Dochters en Moeders

    Elkaar niet meer kunnen bereiken.
    Allebei eenzaam.
    Allebei kwetsbaar.
    Allebei zichzelf met geweld staande houdend.
    Gebonden in kou en afstand, in plaats van verbonden in nabijheid, liefde en warmte.

  • | | |

    Dood & verlies

    DoorTitia Liese

    Een week of twee geleden schreef ik in de Nieuwsbrief ik het volgende: …………… een realisatie die ik in mijn hele lijf kon voelen. Ineens voelde ik het verschil. De dood van mijn moeder gaat over mijn moeder. Het verlies van mijn moeder gaat over mij. De dood van een ouder gaat over de ouder. Het verlies van de ouder gaat over de Verlaat Verdriet-er.

    Voor sommige mensen een wat verbazingwekkende mededeling merkte ik: twintig jaar Verlaat Verdriet-werk en dan doe je zo’n, toch niet echt wereldschokkende, ontdekking? En daar schrijf je dan ook nog over in je Nieuwsbrief?

    In het afgelopen jaar merkte ik steeds vaker op dat ik ‘het verlies van je ouder’ en ‘het vroege verlies van je ouder(s)’ was gaan denken en schrijven, in plaats van ‘de vroege dood van je ouder(s)’ of ‘het vroege overlijden van je ouder(s)’. Ik merkte het op, steeds weer, maar stond eigenlijk niet genoeg stil bij de werkelijke betekenis van die verandering.

    Dat gebeurde dus vlak voor het schrijven van de nieuwsbrief, toen ineens was die realisatie er wel.
    En zie: vervolgens overkwam me gisteravond nog een nieuwe realisatie: dit inzicht De dood van mijn moeder gaat over mijn moeder. Het verlies van mijn moeder gaat over mij ging niet van mijn hoofd naar mijn lijf, maar kwam uit mijn lijf en ging naar mijn hoofd.

    Twee weken geleden ben ik begonnen aan een trauma-therapie. Na 20 jaar Verlaat Verdriet-werk was het tijd geworden ook tijd & aandacht aan mijzelf te besteden, met name aan mijn lijf.
    Aan het einde van de eerste sessie zei de therapeute tegen me: Je lijf heeft veel mogelijkheden om je te beschermen, maar jouw lijf kent er maar twee: 1. overleven en 2. naar binnen schieten & de verbinding verbreken.

    Daarover later in een nieuwe blog.