• | | | | | | | |

    Naar de huisarts, een praktijkvoorbeeld 1

    DoorTitia Liese

    Gisteren ontving ik een bericht van M.
    M., dertiger, vijftien toen ze haar vader verloor. M.’s vader is langdurig zowel psychisch als fysiek ziek geweest.

    M. en ik spreken elkaar regelmatig.
    Vlak voor afgelopen zomer beëindigde M. haar relatie van enige jaren met B. Een ingewikkelde relatie, met een ingewikkeld eind.
    Sinds afgelopen herfst heeft M. een nieuwe vriend, R. Naar aanleiding van ziekte van R., en zijn weigering met haar een afspraak te maken, ‘schoot’ M. in oude angsten. Naar aanleiding van die angsten besloot ze een afspraak te maken met haar huisarts. Via haar huisarts hoopte ze enige tijd psychische begeleiding te kunnen krijgen.

    Gesprek met de huisarts

    Ha Titia,
    Zoals je weet had ik afgelopen week een afspraak bij mijn huisarts, dr. O.
    Ik heb haar verteld over mijn ervaring, laatst met R.; hoe ik in paniek raakte toen hij simpelweg ziek was en niet wilde afspreken. Hoe ik mijn lichaam voelde dichtslaan, blokkeren waarna negatieve gedachten het van me overnamen, ik mij machteloos voelde en daarna de controle verloor enz…
    Ik heb dr. O. verteld dat ik in het contact met jou veel heb geleerd op het gebied van jong ouderverlies en zeker weet dat mijn huidige problemen met durven verbinden, vertrouwen en loslaten, hun oorzaak vinden bij de vroege dood van mijn vader. Dat ik dus de theorie wel ken, maar graag iets wil met de reactie die ik in mijn lichaam voelde toen ik zo bang was om weer te worden verlaten.

    Ik kreeg de indruk dat mijn huisarts goed luisterde. Ze vroeg of ik dit vaker had ervaren, vroeg door over wat ik precies voelde. Toch merkte ik dat ze me niet begreep. Haar reactie was dat ze mijn ervaring niet wilde bagatelliseren, het was vast een heel nare ervaring geweest. Maar ze kreeg niet de indruk dat er iemand tegenover haar zat ‘waar iets mee was, en waar wat mee moest’. Ik had mijn vaders dood juist heel goed had verwerkt, op een heel volwassen manier.
    In haar ogen had het juist met B. te maken; het was allemaal niet niks wat er was gebeurd. Ik was het afgelopen jaar zo sterk geweest, terwijl mijn vertrouwen weg was. Nu bij R. kon ik wel mijzelf zijn. Kwetsbaar door te huilen en bang te mogen zijn. Mijn ervaring deed haar meer denken aan een vorm van ontlading. Ze zei dat het juist goed was dat dit was gebeurd, dat ik me zo durfde te laten gaan. R. had er goed op gereageerd en nu komt het vertrouwen beetje bij beetje terug.
    Daarna merkte ik dat ze het gesprek wilde afronden. Ik noemde nog dat ik vrees dat het iets structureels is, de angst om iemand te verliezen. Dat mijn reactie daarop om ‘mijn jas aan te houden’ als een rode draad door mijn leven loopt. Dit linkte ze ook niet aan het verlies mijn vader. Maar als het nou vaker gebeurt of ik nog vragen had mocht ik gerust terugkomen.
    Ik vind het jammer dat ze niet open staat voor Verlaat Verdriet. Tijdens het gesprek dacht ik aan andere patiënten, die ze vermoedelijk ook niet juist helpt of doorverwijst.
    Ik red me wel. Zoals jij zei, is het goed om er mee bezig te zijn, juist na zo’n sterk gevoel van machteloosheid. Ik merk dat dat zo is. 
    Het is een heel verslag geworden. Maar ik wilde het je volledig vertellen, in plaats van het verhaal van mijn huisarts samen te vatten met een ‘ Nou, daar heb ik dus ook geen bal aan.’ Maar daar komt het wel een beetje op neer 😉
    Liefs, M. 
    Actie

    Naar aanleiding van de mail van M. heb ik een eerste contact gelegd met de praktijkondersteuners GGZ, van de huisartsenpraktijk waarvan de huisarts van M. deel uitmaakt.
    Wordt binnenkort vervolgd.

  • | | | | | | | | |

    Een nieuw begin in 2015

    DoorTitia Liese

    Het is het bijna-eind van 2014. Maandag negenentwintig december. Sinds twee-en-halve dag ben ik in Amsterdam. De Verlaat Verdriet.NU! site moet nodig ge-update worden. Maanden geleden maakten Juliette van Advies en zo en ik de afspraak om de laatste dagen van 2014 samen met deze up-date aan het werk te gaan.
    Sinds afgelopen zaterdag rond 13.00 uur ben ik in Amsterdam.
    ‘Wat gaan we doen?’
    ‘Nou eh, up-daten dan maar.’
    Grote klus. Dagen werk, maar het moet nu maar eens gebeuren.
    ‘Nou eh, Juul, eigenlijk heb ik nog wel iets. We hebben afgelopen voorjaar het besloten forum off-line moeten halen, maar ik krijg nu wel steeds signalen dat er toch eigenlijk wel behoefte is aan een veilig forum waarop je als Verlaat Verdriet-er kunt spuien wat je bezig houdt. Echt spuien, bedoel ik. Eigenlijk vind ik dat zo’n forum er moet zijn. En eigenlijk vind ik ook dat ik een dergelijk forum als nazorg-service zou moeten bieden.’
    ‘Maar dat kan.’ antwoordt Juliette meteen. ‘Niet zo moeilijk hoor. Paar uurtjes werk en dan gaan we daarna het up-date werk doen.’ ‘Dat zou fijn zijn’, roep ik meteen terug.

    Inmiddels zijn we ruim twee dagen verder. En voor Juliette twee nachten (voor mij ook, maar dan wel slapend). Ik had het kunnen weten. Juul zal nooit iets half doen. Als ze iets aanpakt gaat ze door tot in uiterste perfectie.
    De up-date zal een voorjaarsklus moeten gaan worden, naar ik vermoed.
    Het spiksplinternieuwe supergebruiksvriendelijke Verlaat Verdriet.NU!-forum voor alle Verlaat Verdriet-ers die een activiteit bij mij hebben gevolgd, zal met ingang 2015 beschikbaar zijn.

    Cliënten van Bureau Funale: let op de eerste nieuwsbrief van 2015!

  • | | | | | | | | | | |

    Gids naar de vormgeefster

    DoorTitia Liese

    Vandaag, 15 december 2014, is het zover: het manuscript van de Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies gaat naar de vormgeefster.

    Geboorte van de Gids voor verlate rouw

    Eind september j.l. viel het plan een Gids te schrijven plotseling uit de lucht. Ineens was het zover: het idee en vervolgens de uitwerking van het idee.
    De maanden oktober en november 2014 hebben in het teken gestaan van schrijven, controleren, weghalen, aanvullen. Laten lezen door meelezers.

    Hun reacties maakten me blij.

    ‘Geeft de problematiek helder weer, zonder poespas en vertelt ook nog dat het niet hopeloos is.’

    ‘Er ging een wereld voor me open.’

    ‘Zo logisch allemaal.’

    ‘Wat was het heerlijk om het te lezen, zo herkenbaar.’

    ‘Zeer duidelijk, consequent en zeer de moeite waard.’

    ‘Helend en versterkend.’

    ‘Dicht bij de mensen.’

    ‘Echt mooi.’

    Nogmaals controleren. Afspreken met mezelf dat ik ‘er niet meer aan mocht komen’. Iedere afspraak met mezelf verbroken. Er toch weer steeds een beetje aan veranderen. Dit moet er nog in. Dat moet er nog in. Iedere nieuwe verandering een risico op een nieuwe fout. Het niet kunnen laten. Steeds weer. Nog iets. Nog een kleine verandering hier. Nog een kleine verandering daar. Een kleine aanvulling hier. Een kleine aanvulling daar.
    Naar de fotograaf voor een foto op de omslag. Tekst schrijven voor de achterzijde van de Gids.

    Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies is een leidraad bij het onderkennen, het herkennen en het erkennen van VERLAAT VERDRIET. Bestemd voor ieder die wordt geraakt door de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder.

    Leeg nest

    Over een paar uur is het zover. Dan gaat de tekst weg. Niet meer strepen. Niet meer aanvullen. Niet meer veranderen.
    Voelt een beetje raar. Een beetje als ‘een leeg nest’. Ook al moet er nog wel het een en ander gebeuren als het manuscript terugkomt van de vormgeefster, voordat alles naar de drukker kan.

    Twintig jaar Verlaat Verdriet-werk

    In de eerste helft van januari 2015 zal, naar verwachting, het boek helemaal klaar zijn. Dat is dan meteen het feestje van mijn twintig jarig Verlaat Verdriet-werk.

  • | | | | | | | |

    Lezing in Apeldoorn

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet, verwerken en helen

    Vooraankondiging Verlaat Verdriet- lezing in Apeldoorn op woensdagavond 4 februari 2015.

    Inleider

    Titia Liese

    Op het programma staan de volgende thema’s

    • Introductie Inleider
    • Onomkeerbaar verlies als jeugdervaring
      • Jong ouderverlies
    • Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet
    • Verbinden, hechten, losmaken, loslaten
      • Ruptuur
      • Ontwikkelingsdiscrepantie
    • Overlevingspatronen
      • BOS-patronen
        • Beschermingsmechanismen
        • Overlevingspatronen
        • Schaduwpatronen
    • Veranderkracht: van overleven naar leven

    Bijzonderheid bij deze lezing

    Mogelijk gaat er naar aanleiding van deze lezing een nieuwe Verlaat Verdriet-lotgenotengroep in Apeldoorn van start. Meer informatie over deze mogelijkheid zodra er meer bekend is.

    Voor wie

    Deze lezing is bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers, hulpverleners en ieder die op een of andere wijze geïnteresseerd is in de gevolgen van jong ouderverlies in de volwassenheid.

    Waar

    Apeldoorn

    Wanneer

    Binnenkort bekend

    Kosten

    € 10,- per persoon

    Aanmelden

    In verband met de beschikbare ruimte is het raadzaam je tevoren voor deze lezing aan te melden. Stuur een mail met je aanmelding naar lezinginapeldoorn@verlaatverdriet.nu