• | | |

    De weg van liefde: van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde

    DoorTitia Liese

    Ik maak contact
    Ik loop omhoog naar het oude klooster
    Ik zie het zonlicht door de bladeren vallen
    Plots is mijn vader er ook
    Ik loop omhoog naar het oude klooster
    Genieten hè Pap
    Plots is mijn Papa er ook
    Fijn dat ik hier met jou kan lopen
    Genieten hè Pap
    Wat had ik dit graag vaker met je willen doen
    Fijn dat ik hier met jou kan lopen
    Het brengt me terug naar die ene keer in Duitsland
    Wat had ik dit graag vaker met je willen doen
    En wat zie ik je nu, op dit moment
    Het brengt me terug naar die ene keer in Duitsland
    Zo zal het nooit meer zijn
    En wat mis ik je, nu op dit moment
    Ik zie het zonlicht door de bladeren vallen
    Zo zal het nooit meer zijn
    Ik maak contact

    Ada de Vette schreef een prachtig gedicht tijdens onze schrijf-retreat De weg van liefde: Van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde. Ada heb ik gevraagd of ik haar blog mag delen – Ada heeft me daarvoor toestemming gegeven. Ik deel haar blog Van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde op deze plaats graag met je.

    Van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde

    Verlies

    Toen ik tien jaar oud was verloor ik mijn vader. Hij overleed op zijn werk aan een acute hartaanval. Deze gebeurtenis heeft veel impact gehad op mijn leven.
    Hoe? Dat heb ik lange tijd niet geweten. Er was altijd een gevoel van gemis en eenzaamheid op de achtergrond aanwezig, maar als jong kind leerde ik dat ik door moest gaan, sterk zijn, mijn eigen weg zoeken.

    Verdriet

    Het verdriet van mij, mijn moeder, broers en zussen was te groot om elkaar tot steun te kunnen zijn. Ik werd een eiland in een onveilige wereld, die elk moment kan instorten. Dat was mij immers eerder overkomen, dus waarom zou ik er op vertrouwen dat het niet nog een keer zou gebeuren.

    Doorgaan

    Zo voelde het voor mij in ieder geval. En ondertussen ging ik dapper door. Maakte de basisschool af, doorliep de middelbare school, ging studeren, kreeg een baan, een man, twee dochters. Een vervuld bestaan, met hoogte- en dieptepunten, waar toch altijd een grauwe zweem overheen hing. Ik wist het niet. Het verdriet was er altijd, maar ik voelde die nooit echt. Eigenlijk een beetje zoals ik dit stukje geschreven heb. Vlak en grijs.

    Verlaat Verdriet

    Pas veel later ben ik mijn verdriet gaan voelen. ‘Verlaat verdriet’ wordt het ook wel genoemd. Ik was vastgelopen in mijn opgekropte verdriet en ik was op zoek naar oorzaken. Al googelend kwam ik uit op de website van Titia Liese over verlaat verdriet. Er ging een wereld voor me open. Ik herkende zoveel van de verschijnselen die zij beschreef van mensen die op jonge leeftijd een ouder hadden verloren. Hier begon ook mijn zoektocht naar mijn vader en de band die ik nooit met hem heb opgebouwd. Hij mocht er weer zijn in mijn leven en ik ontdekte dat ik veel met hem gemeen had. Zijn liefde voor de natuur en muziek, zijn vriendelijke aard en loyaliteit, zijn gemoedelijkheid.
    Hoe meer ik me met hem verbond, hoe meer ik emotie kon toelaten in mijn leven. Boosheid en verdriet, het mag er weer zijn. Net als genieten van de mooie dingen in het leven.

    Codiponte

    Tijdens de biografische retreat De weg van liefde met Titia in Codiponte schreef ik een Pantoum. Het was het startpunt van mijn heling en mijn weg van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde. Ik deel hem hier graag.

    Lees meer over Ada

    http://agaatcoaching.nl
  • | | |

    Blijf nog even bij vergeven

    DoorTitia Liese

    Vergeven, mededogen, verzoening

    Blijf nog even bij vergeven.
    Bij mededogen.
    Bij verzoening.
    Soms kun je als Verlaat Verdriet-er zo vast zitten. In boosheid. Om wat je is overkomen. Als kind je ouder(s) verloren. Op wie moet je dan boos zijn? Op wie kun je dan boos zijn?
    Sommige Verlaat Verdriet-ers zijn boos op iemand. Een man. Een vrouw. Die jou voor jouw gevoel iets aan heeft gedaan. Jou niet heeft gezien. Gehoord. Begrepen. Of die jou heeft gekwetst. Vernederd. Door wie je je gebruikt voelt.

    Woedend

    Zelf was ik zo’n Verlaat Verdriet-er. Boos op de tweede vrouw van mijn vader. Kwaad. Woedend. Ik wist zeker dat de aanwezigheid van deze vrouw mijn leven had verziekt. Wat ik ook ondernam aan therapie: ik kwam er maar niet van af. Hoe had ik dat moeten doen? Ze had m’n leven verziekt. Dat was gewoon zo. Vond ik. Diep van binnen. Ik had alle reden om kwaad te zijn. Alle recht, ook. Vond ik. Diep van binnen. Dus waarom zou ik dat veranderen?

    Oefening in Mededogen

    Totdat ik een eerste kleine ingang vond. En toen nog een kleine ingang. Een kleine tekst die ik op een dag tijdens een cursus kreeg uitgereikt bood een hele grote ingang.
    Ik las de tekst. Ineens was het er. Zag ik het. Begreep ik het. Oefening in mededogen. Deze kleine tekst deel ik graag met je.

    Net als ik
    is deze persoon op zoek naar een beetje geluk in haar/zijn leven

    Net als ik
    probeert deze persoon lijden in haar/zijn leven te vermijden

    Net als ik
    heeft deze persoon verdriet, eenzaamheid en wanhoop gekend

    Net als ik
    probeert deze persoon haar/zijn behoeften te vervullen

    Net als ik
    leert deze persoon over het leven

    Als je de tijd neemt, overwin je meer

    Neem de tijd, schrijf en overwin.

    • Welke zin uit deze korte tekst spreekt jou op dit moment het meest aan.
    • Schrijf deze zin helemaal op.
    • Beschrijf wat deze zin voor jou betekent.
    • Beschrijf: wat doet dit met jou.

    Helen door schrijven

    Lees meer over De weg van liefde, schrijf-retreat in Italië 23-29 oktober 2021

  • | |

    Geniet van je verdriet

    DoorTitia Liese

    In mijn blog van 15 augustus jl. Als ik doem denk, krijg ik doem schreef ik over de cursusleider van de cursus over overtuigingen die ik volgde. Ik kwam voor de zoveelste keer bij hem. Wilde aandacht voor wat mij het meeste bezig hield. Verdriet. Daar wilde ik in gezien worden. Gehoord. Erkend. Verdriet om het verlies van mijn moeder toen ik 8 jaar was. In de gevolgen die dat verlies voor me had.

    Naar buiten

    ‘Ga naar buiten, en geniet van je verdriet’ zei hij alleen maar. Verontwaardigd stampte ik naar buiten. ‘Zie je wel, ze zijn hier echt knettergek. Gestoord. Wie zegt nou zoiets tegen iemand die zo ongeveer verzuipt in haar verdriet.
    Er zat niets anders op. Hij was niet bereid ook nog maar één woord met me te wisselen. Ik ging naar buiten. Geen idee wat ik daar moest doen. Wat er van me verwacht werd. Maar langzamerhand zakte mijn boosheid. Ik kwam tot rust. Er was iets aangeraakt. Maar wat? Geen idee! 

    Cadeau

    Na de cursusweek kwam ik kwam ik weer thuis. Ergens sluimerde iets in me. Maar wat? Tot op een dag een realisatie door me heenging. Schijnbaar uit het niets. Al die energie die ik altijd had gestoken in de energie die ik tegen mezelf inzette – bijvoorbeeld in de vorm van zelfondermijning – kan ik ook inzetten vóór mezelf. Ik had een wezenlijk gevoel te pakken. Een soort nog onuitgepakt cadeau waarvan ik geen idee had wat er in zou zitten.
    Langzaam, maar zeker heb ik in de loop van de tijd dat cadeau uitgepakt. Ik leerde mezelf stap voor stap mijn energie niet meer tegen mezelf in te zetten, maar vóór mezelf. Een wereld van verschil.

  • | | |

    De weg van liefde: BeeldTaal in Italië

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde

    Biografische retreat

    Met veel liefde en plezier nodig ik je uit voor de biografische retreat
    De weg van liefde van 23-29 oktober 2021 in Italië.

    BeeldTaal

    Schrijven in een inspirerende omgeving.
    Titia die je meeneemt in het BeeldTaal-schrijfprogramma dat ze speciaal voor Verlaat Verdriet-ers heeft ontwikkeld.
    Je met raad en daad terzijde staat bij je schrijfwerk.
    Stilte. Rust. Aandacht. Liefde.

    Mede-Verlaat Verdriet-ers ontmoeten. Levenservaringen delen.
    Leren van elkaar. Helen.

    Villa le Muse

    Maartje Schonefeld en Davide Donati, die je ontvangen in hun Villa le Muse in Codiponte met hun vanzelfsprekende gastvrijheid.
    Je verwennen met overheerlijke Toscaanse maaltijden en lekkernijen.
    Laat je muzen maar komen in Villa le Muse.

    Je bent van harte welkom, mede namens Maartje en Davide,  Titia

    Lees meer

    Aanmelden en informatie

    Meld je aan via de website https://verlaatverdriet.nu/doen/hulp/inschrijven-activiteit/ ,
    bel Titia 06 – 53 76 58 43
    of mail titia@verlaatverdriet.nu als je meer wilt weten over De weg van liefde.

    ‘Biografisch werk is de brug tussen verleden en toekomst
    die je in het heden bouwt.’