• | | | | | | | | | |

    Klaagmuur

     

     

     

     

     

     

    Je kent dat vast ook wel: je bent in gesprek met iemand, en die iemand zegt iets over wat jij een tijd geleden hebt gezegd. Ineens komt dat wat jij hebt gezegd in een ander daglicht te staan. Niet zo’n fijn daglicht, meestal. Wat de ander zegt raakt je pijnlijk.

    Mij overkwam dat (weer eens) afgelopen zondag in een telefoongesprek met een vriendin.
    ‘Hoe gaat het met je?’ vroeg ze me.
    ‘Met mij gaat het goed.’ antwoordde ik meteen.
    ‘Vorige keer klaagde je nog over je gezondheid’.
    ‘Klaagde ik over m’n gezondheid? Daar weet ik niks meer van.’
    Ik probeer terug te halen wat ik indertijd heb gezegd en kan niet anders dan bedenken dat ik iets heb gezegd over iets in mijn gezondheid dat niet helemaal lekker liep.
    Dat was geen klagen. Dat was iets zeggen over een feit dat ik constateerde. Een feit dat op dat moment niet helemaal positief was.
    Maar klagen: nee, zo heb ik dat zelf helemaal niet gevoeld.

    Klaagmuur

    Wat is de Klaagmuur dan toch een goed idee. Een plek waar je een briefje in kunt stoppen waarop je iets hebt geschreven wat op dat moment niet helemaal lekker loopt. Niet helemaal lekker voelt.
    Zo kan het van je hart.
    Het lucht je op.
    Je creëert ruimte voor nieuwe ideëen.
    Voor andere gevoelens.
    Je bent het kwijt, en niemand draagt je na wat je kwijt wilde.
    Noem het klagen.
    Of verwerken.
    Of gewoon: loslaten.

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Uitreiken

     

     

     

     

     

     

    Als Verlaat Verdriet-er kun je je soms zo afgesloten voelen. Zo onbegrepen.
    Een buitenstaander. Geen deelnemer.
    Hoe meer je je onbegrepen voelt, hoe meer je de verbinding met ‘buiten’ verbreekt.
    Hoe minder je je in staat voelt om uit te reiken.
    Hoe meer je je in jezelf terugtrekt.
    Hoe meer je in je innerlijke eenzaamheid terecht komt.
    Uitreiken wordt steeds moeilijker voor je.

    Machteloosheid

    Gevoelens van machteloosheid lijken weer bezit van je te nemen.
    Je voelt je steeds kleiner worden.
    ‘Ik kan het niet.’
    ‘Het lukt me niet.’
    ‘Ik ben nu eenmaal zo.’

    In beweging komen

    Voor Verlaat Verdriet-ers – dus ook voor jou – is het belangrijk om in beweging te komen. Ook kleine stapjes doen hun werk!

    Uitreiken

    Stap voor stap leren om uit te reiken. Hoe moeilijk uitreiken ook is als je nog steeds in de ‘overlevenstand’ staat.
    Naar buiten gaan.
    Het leven  (opnieuw) verkennen.

    Ontmoeten

    Het helpt je in je proces enorm (kleine) stappen te zetten door ervaringsgenoten te ontmoeten.
    In beweging te komen.
    Uit te reiken

    Delen

    Delen helpt onmiddeliijk.
    Verlaat Verdriet-symposium ZEER op 13 mei 2017 biedt ook jou een unieke mogelijkheid ervaringsgenoten te ontmoeten.
    Te delen met mensen met overeenkomende ervaringen.
    Thuiskomen!

  • | |

    Roos van Jericho

     

     

     

     

    Jericho

    Ken je de Roos van Jericho?

    Afgelopen dagen wederom een prachtige basisworkshop Verlaat Verdriet gehad.
    Elke keer is het anders. Elke keer is het bijzonder.
    Elke keer is er weer de bijzondere saamhorigheid.

    Kinderbijbel

    Aan de workshop van de afgelopen dagen deed J. mee. J. is belijdend christen.
    Zelf kom ik uit een ongodsdienstig gezin. Maar wel uit een gezin met een open mind voor cultuur.
    Zo had ik als kind de mooiste kinderbijbel ooit gemaakt.
    Ik genoot van de verhalen die mijn vader mij voorlas. Maar boven alle verhalen genoot ik van de prachtige, door Piet Worm ‘getekende’ tekst en de mooie platen in deze bijbel. Met heel veel goud!

    Al werkend in de workshop met iemand voor wie geloof en bijbel zo centraal staan in zijn leven komen bij mij de verhalen – en natuurlijk de platen – terug in mijn herinnering.
    Op de dag na de workshop – gisteren dus – herinner ik me weer de tijd van mijn eigen proces. Hoe ik op een dag mijn eigen proces – die lange, lange tocht door kou en onherbergzaamheid die maar niet op leek te houden – verbond aan de tocht door de woestijn uit mijn kinderbijbel.
    De lange duur.
    De plagen.
    De ongemakken.
    Het gevoel van uitzichtloosheid.
    het gevoel dat er nooit een einde aan zou komen.

    Jericho

    Ik herinner me ook weer hoe een deelnemer aan een Verlaat Verdriet-workshop van jaren geleden een creatieve vorm maakte die me deed denken aan de plaat in mijn kinderbijbel van de val van Jericho.
    Hoe zat het ook al weer met mijn eigen muur?
    Mijn eigen muur die, ondanks al mijn pogingen die neer te halen, steeds opnieuw weer aan leek te groeien?

    Roos van Jericho

    En ik herinner me de Roos van Jericho.
    De symboliek die deze ‘roos’ lange tijd voor mij heeft gehad.
    Verdrogen.
    Oprollen.
    Afsluiten.
    Verzorgen.
    Openen.
    Verdrogen.
    Oprollen.
    Afsluiten.
    Verzorgen.
    Openen.

    Altijd weer die fascinerende dynamiek van openen als je zorg, aandacht en water aan deze roos besteedt.

    Ken je de Roos van Jericho?
    Zoek deze roos eens op.

    Wie weet wat de symboliek van de dynamiek van gesloten en open jou als Verlaat Verdriet-er brengt!

  • | | | | | | | | | | | | |

    Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?

    Een paar dag geleden sprak ik Eef aan de telefoon. Eef en ik kennen elkaar al jaren via mijn Verlaat Verdriet-werk.
    In de loop van de tijd hebben we, soms met grote tussenposen, contact met elkaar gehouden. We zijn goed op de hoogte van elkaars Verlaat Verdriet-geschiedenis.

    ‘Ik heb zo’n moeite met ZEER’ zegt Eef.
    ‘Echt. Zo’n moeite. Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?
    En die glossy: zo glamorous is het toch niet wat wij mee hebben gemaakt?’
    Ik begrijp haar verzuchting. Zelf zit ik middenin het inspirerende proces met ZEER.
    Het ontstaanvan ZEER.
    Platform ZEER.
    De doelen van ZEER.
    Het symposium.
    De glossy.
    De schrijfwedstrijd.
    Ik ben gewoon een beetje uit het oog verloren dat het hoe en het wat voor andere Verlaat Verdriet-ers niet altijd duidelijk zal zijn.
    In het kort daarom wat uitleg over ZEER.

    ZEER geschiedenis

    In 2015 ontmoeten Carin en Titia elkaar.
    Een ontmoeting met een enorme klik. Binnen een uur hebben we bedacht dat we een symposium gaan organiseren rondom rouw.

    Titia nodigt Mary uit zich bij ons aan te sluiten.
    ‘Waarom gaan we geen glossy maken?’, vraagt Mary. ‘Iedereen maakt een glossy. Dat kunnen wij ook.’
    Carin is directeur van een drukkerij. Kan het mooier passen?
    Wij gaan een glossy maken.

    Maria sluit zich, op mijn uitnodiging, bij ons aan.

    Platform

    Het groepje bestaat nu uit vier vrouwen.
    Mary introduceert de naam ZEER. Met enthousiasme ontvangen.
    Ons groepje wordt Platform. Platform ZEER.
    Platform ZEER is voornemens jaarlijks een symposium te organiseren, en een glossy uit te geven, met een bijzondere vorm van rouw als thema.
    Altijd gebaseerd op ervaring.
    Dit jaar, 2017, is het thema VERLAAT VERDRIET.

    Symposium

    Thema voor 2017 van Platform ZEER is VERLAAT VERDRIET: de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Datum: 13 mei 2017. Zowel bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers in Nederland als voor Verlaat Verdriet-ers in België.

    Glossy

    Mary vormt, samen met Joyce, de redactie van de glossy. Thijs schrijft een aantal artikelen.
    De glossy komt uit op 13 mei 2017: de datum van het symposium.

    Vrijwilligers

    Het werk voor ZEER is werk van vrijwilligers. Nieuwe Verlaat Verdriet-ers sluiten zich bij ons aan.
    S. maakt de site.
    Alle workshopleiders van het symposium zijn zowel Verlaat Verdriet-ers als vrijwilligers (lees binnenkort meer over de workshops en de workshopleiders op www.zeer.nu).

    Uniek en eenmalig

    Het Verlaat Verdriet-symposium van 13 mei 2017 is dus uniek en eenmalig!

    Verlaat Verdriet-werk

    Ondertussen gaat mijn Verlaat Verdriet-werk gewoon door, ook het Verlaat Verdriet-werk in samenwerking met Albertine, Els en Geerte  (Eef: van harte welkom. Sluit je bij ons aan!).
    Lees meer over Verlaat Verdriet en het Verlaat Verdriet-werk.