• | | | | | | | | | |

    Vroegkinderlijk trauma

    Marjolein van der Meer – Stichting Verlaat Verdriet – stuurde me een bericht in verband met het congres Vroegkinderlijk trauma van het Centrum Late Effecten Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering – CELEVT – op donderdag 8 oktober 2015 in de Eenhoorn in Amersfoort.

    CELEVT is een adviesbureau dat zich richt op inhoudelijke en organisatorische ondersteuning van diagnostiek en traumabehandeling voor volwassenen met psychische problematiek als gevolg van Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering: langdurende en aanhoudende lichamelijke of geestelijke mishandeling, waaronder seksueel misbruik, (emotionele) mishandeling, verwaarlozing of pesten. Via haar diensten deelt zij haar kennis, ervaring en netwerk met professionals uit het werkgebied.

    Onderwerp van het congres

    Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering – waaronder emotionele en/of fysieke verwaarlozing en mishandeling en seksueel misbruik – gaat gepaard met hoge stress gedurende een langere periode. Dit kan leiden tot diverse psychische-, gezondheids- en sociaal-maatschappelijke problemen in de volwassenheid met een hoge negatieve impact op persoonlijke levens, de directe omgeving en de maatschappij. De aard en ernst van de gevolgen varieert met de leeftijd waarop de traumatisering begon, de relatie met de agressor, de duur en ernst van de traumatisering en de emotionele en sociale ondersteuning uit de omgeving. Er is een lineair verband tussen Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering en een scala aan psychische stoornissen. In de klinische praktijk zien we cliënten met sterk uiteenlopende symptomen die veelal horen bij verschillende combinaties van psychische stoornissen. De vraag is: hoe kan binnen deze complexiteit van psychische problematiek passende traumabehandeling plaatsvinden? 

    Lees meer

    Lees meer over inhoud, inleiders en workshop van dit congres.

  • | | | | | | | |

    Het menselijk tekort: mijn vader

    Mijn vader was een beschadigd man. Beschadigd geraakt in zijn jeugd, met name door de slechte relatie die hij met zijn vader – mijn opa – had.
    Mijn opa was een beschadigd man, beschadigd geraakt als gevolg van het feit dat zijn vader het gezin veel te vroeg verliet voor een andere vrouw en aan de drank raakte.

    Het menselijk tekort

    Dank zij zijn liefde voor mijn moeder – en de liefde van mijn moeder voor hem – had mijn vader een goed en vervuld bestaan. Rijk aan liefde. Rijk aan cultuur. Rijk aan kunst. Rijk aan toekomst.
    Aan dit alles kwam een einde toen mijn moeder ziek werd en stierf en mijn vader achter bleef met twee kinderen van 5 en 8 jaar.
    Beschadigde man, die door het lot opnieuw beschadigd werd. Die opnieuw geconfronteerd werd met het menselijk tekort. Nu ook nog als alleenstaand vader en opvoeder van twee jonge kinderen.

    Word een dochter je moeder waardig

    Ik zocht – en vind – Rilkes Liebes-lied in het herinneringsboekje dat mijn vader na de dood van mijn moeder voor mij heeft geschreven. Ik vind dit liefdes-lied op één van de laatste bladzijden van het boekje, op de rechter bladzijde. Op de linker bladzijde een foto van de kist waarin mijn moeder ligt. Thuis opgebaard. Op en rondom de kist alle bloemstukken die er op dat moment waren.
    Boven deze foto staat geschreven: ……….‘Ik schreef al, dat Mam zo goed voor jullie zorgde, zó dat geen het haar zou hebben verbeterd. Mam heeft ook een zeer bijzondere vreugde aan het moederschap beleefd en ook al was het haar wel eens wat zwaar, vooral de laatste tijd voor ze echt ziek werd, ik ben toch blij, dat ze jullie heeft gehad en dat ze jullie nog wat heeft zien opgroeien. Ze stelde zich veel van jullie toekomst voor. Ik hoop, dat die zal zijn, zoals zij het graag gezien had en ik hoop dat, wie ook in je leven een plaats van betekenis zal gaan innemen – zij, die je moeder is geweest en die zo ontzettend veel èn van mij èn van jullie beiden gehouden heeft, daarin niet geheel ontbreken zal. Het is hierom vooral, dat ik voor jou dit kleine herinneringsboekje, dat je overal mee naar toe kunt nemen, heb gemaakt.
    Word een dochter je moeder waardig!’

    Mijn vader was een zorgvuldig man. Op bladzijde 1 van het boekje: Nieuwjaarsdag 1958. Gisteren hebben we wat ons van Mammie nog restte naar Dieren gebracht, waar de crematie van haar stoffelijk overschot heeft plaats gehad. Op de laatste bladzijde: gesloten Pasen 1958.

    Beschadigde man.
    Beschadigd mens.
    Het menselijk tekort.
    Hoe had hij het beter kunnen doen? 

  • | | | | | | | | |

    Griet op de Beeck

    Zojuist zag ik in de bibliotheek in mijn woonplaats Nunspeet een vooraankondiging voor de boekenweeklezing van de Belgische schrijfster Griet op de Beeck, op 10 maart a.s. in De Dialoog in Ermelo.

    Griet op de Beeck is de schrijfster van het  – voor Verlaat Verdriet-ers zeker – prachtige boek Kom hier dat ik u kus.

    Ik heb even op de site gezocht  van Griet op de Beeck – in Agenda – en zag dat ze in de komende tijd op diverse plaatsen in Nederland en België lezingen geeft.
    Mogelijk ook in jouw buurt.
    Deze tip geef ik graag aan je door!

    Kom hier dat ik u kus

    Kom hier dat ik u kus is een roman over Mona, als kind, als vierentwintigjarige, en als vijendertigjarige. Een verhaal over waarom we worden wie we zijn, geschreven met humor, scherpte en veel schaamteloze eerlijkheid. Over ouders en kinderen. Over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapot maken. Over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint. Over geheimen en eenzaamheid. Over ziekte en zwijgen. Over de gevaren van sterk zijn. Over vergeten en niet kunnen vergeten. Over jezelf durven redden. En natuurlijk ook nog over de liefde. Omdat dat alles is wat we hebben, of toch bijna.

     

  • | | | |

    Mijn nieuwe mama

    Mirjam tipte mij in verband met een uitzending van Max op 24 november 2014.

    Ik kwam dit onderdeel gisteren tegen bij omroep Max en vond dat nog wel interessant. Misschien jij ook? Het begint bij 31 minuten.

    https://www.npo.nl/tijd-voor-max-hallo-nederland/24-11-2014/POW_00918810

    MIJN NIEUWE MAMA

    Wat betekent het om een wees- of adoptiekind op te voeden?
    Moeders Josje Kershaw en Miranda van Heesch vertellen in hun boek ‘Mijn nieuwe mama’ openhartig over wat het betekent om een wees- of adoptiekind op te voeden.
    Over bijna-depressies, over huizen vol weerbarstigheid, over niet-begrijpende reacties, over hulpverleners die de plank mis slaan, over vooroordelen én over hoe het uiteindelijk toch is gelukt om de vrede in huis te brengen.