• | | | | | | | | | | | |

    Bijbellezen 2

    Bij dit bijbellezen kan ik dus wel wat hulp van buitenaf gebruiken.
    Ik bel mijn vrienden I. en T.
    I.: vriendin van vele jaren, en haar man T.: emeritus predikant. T. weet de weg in de bijbel, zoveel weet ik in ieder geval zeker.
    I. krijg ik aan de telefoon. Ik vertel haar waarom ik bel: ‘Ik ben op zoek naar Handelingen der Apostelen, 10-11 En toen ze naar de hemel staarden. Ik wil graag graag weten: Hoe kom ik daar?’
    ‘Ah’, roept I. prompt. ‘Bekend! Niet naar de hemel staren, maar het hier op aarde doen.’

    Wat staat gij daar en ziet op naar den hemel

    ‘Ja, maar hoe kom ik daar’ piep ik nogal gegeneerd.
    Ik geef je T., die weet de weg.’
    En jawel – met wat hulp van T. (‘Ik dacht dat jij de bijbel kende, wrijft hij nog wat extra zout in de wonde van mijn schaamte) kom ik waar ik zijn wil. ………………‘en nadat hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En toen ze naar de hemel staarden terwijl hij hemelvoer, zie, twee mannen in witte klederen stonden bij hen, die ook zeiden: Galilese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar den hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar den hemel, zal op dezelfde wijze wederkeren, als gij Hem ten hemel hebt zien varen. Toen keerden ze terug ………

    Ander perspectief

    Als Ernst de volgende dag belt roep ik meteen mijn nieuwe kennis in de telefoon: ‘Niet naar de hemel staren, maar het werk hier – op aarde – doen.’
    ‘Ik weet het’, zegt Ernst, ‘dat is meestal de verklaring die hieraan gegeven wordt. Maar ik wil het graag benaderen vanuit een ander perspectief. Namelijk de opdracht aan deze beide mannen uit Galilea: Keer terug naar waar je vandaan komt’.

    Teruggaan, om verder te kunnen

    Ik ben verrast door dit perspectief.
    Het perspectief dat ik Verlaat Verdriet-ers graag meegeef: verbind je weer met je overleden ouder.
    Keer terug naar waar je vandaan komt.
    Keer terug naar je oorsprong.
    Teruggaan, om verder te kunnen noemt Ernst dit in ons telefoongesprek.
    Wat bijzonder om aan de hand van de dominee (van twee dominees, mag ik wel zeggen) mijn werk zo in bijbels perspectief gezet te krijgen.
    Daar krijg ik het best een beetje warm van!

    Interview in kerkblad

    Het korte interview voor het kerkblad op Terschelling zal in de eerste week van mei verschijnen.
    Ernst ga ik om toestemming vragen het interview t.z.t. ook in mijn blog op te nemen.

  • | | | | | |

    Rouwen om een verloren leven

    Rouwen om een verloren leven: een voorbeeld uit de praktijk

    ‘Ik rouw om mijn verloren leven. Ik rouw om het gevoel dat ik, na het verlies van mijn vader, niet meer heb geleefd’. M., een nog jonge vrouw (begin 30), zegt het tijdens een individuele Verlaat Verdriet-basisworkshop. Ze zegt het hardop. Grimmig. In haar stem klinken verdriet, boosheid, machteloosheid en een eindeloze eenzaamheid.

    Voor ‘de buitenwereld’ zijn Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet nog (te) vaak onbegrijpelijke fenomenen. Niet te vatten. ‘Dat is toch al zo lang geleden?’ ‘Daar kun je nu toch geen last meer van hebben?’ ‘Je koestert je verdriet’. Een kleine greep uit de opmerkingen die Verlaat Verdriet-ers vaak te horen krijgen, als ze vertellen over het verdriet, de pijn en de boosheid die hun leven moeizaam en zwaar maken. ‘Ik leef in een hel’, zegt een andere Verlaat Verdriet-er. ‘Ik wil dit leven niet meer.’

    Voor veel Verlaat Verdriet-ers is het (te) moeilijk om toe te geven, maar veel van hen kennen die gevoelens een verloren leven te leven. Voor veel ‘buitenstaanders’, en dan bedoel ik de ‘buitenstaanders’ die wel begrip op kunnen brengen voor de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder, is een verlaat rouwproces een rouwproces om je overleden ouder. Een verlaat rouwproces is echter veel meer dan dat alleen. Een verlaat rouwproces is een veel meer omvattend proces, dat uit veel dimensies en veel lagen bestaat.

    Dimensie van een verlaat rouwproces

    De rouw om een verloren leven is één van die dimensies in dit proces. ‘Weet je wat het is’, geef ik M. als antwoord op haar uitroep. ‘Dit is een moment waarop je je leven kunt veranderen. Iedere dag die je boos, verdrietig, wanhopig, wrokkig blijft om je verloren leven, plak je aan je verloren leven. Jij kiest er nu voor het anders te gaan doen. Jij kiest er nu voor te gaan leven, in plaats van te overleven. Jij kiest er hier en nu voor jezelf een uitweg te gunnen uit pijn, boosheid, verdriet, wanhoop en wrok. Door hier te zijn heb je die keuze gemaakt. Je geeft jezelf een nieuw leven door je verlate rouwproces aan te gaan. Het is tijd voor je om te rouwen om je verloren leven.’

    Tip

    Lees meer over het gevoel van een verloren leven in de metafoor van Toine in mijn boek Teruggaan om verder te kunnen.

  • |

    Controle

    Controle. De eerste controle na de operatie van april j.l. Hoewel ik me in de aanloop naar deze dag niet echt zorgen heb gemaakt, word ik – als ik zit te wachten in het ziekenhuis – ineens overvallen door angst. Wat als er wel iets gevonden wordt? Ik weet het, het is niet vanzelfsprekend om gezond te zijn. Ik moet voorlopig weer met dat bewustzijn leven. De controle is goed, de chirurg is tevreden over het herstel van de wond. Het is kennelijk niet druk op deze dag, en we hebben tijd om even bij te kletsen. Ik heb Teruggaan, om verder te kunnen bij me. Ik geef het aan haar. Ruptuur is haar werk. Ruptuur is ook mijn werk. Zij doet het hare, en ondertussen probeer ik het mijne te doen.

  • Parels van Verlaat Verdriet

    Die titel Stilstaan, om verder te kunnen zit me dwars. Aanvankelijk had ik het gevoel: zie je wel, ik wist het wel in augustus. Het ging niet goed meer. Ik kon me niet meer concentreren. Ik maakte fouten. Ik kon niet meer. Zie hier het resultaat, dat krijg je ervan. Ik vind de titel eigenlijk wel hilarisch, en ik kan er ook wel om lachen. Maar ondertussen groeit er een klein wantrouwend duiveltje in me. Is dit echt alles? Wat heb ik (eigenlijk) fout gedaan. Wat heb ik allemaal nog meer fout gedaan? Wat heb ik laten versloffen? Waar ben ik niet alert op geweest? Ik kan maar een ding verzinnen om te doen: Buro ISBN bellen om te vragen of ik iets vergeten ben, of erger nog, iets fout heb gedaan. Ik word verwezen naar de site waarop de titel en de verdere omschrijving van Teruggaan, om verder te kunnen vermeld staan. En dan zie ik het. Toen al heb ik de fout gemaakt. Niet in augustus, nee al in februari heb ik een onjuiste titel aangemeld. Gelukkig kan ik het zelf aanpassen. Er is geen man over boord. Mijn boek gaat verder de wereld in met de titel: Teruggaan, om verder te kunnen, de subtitel Parels van Verlaat Verdriet en het ISBN 978-90-78163-04-6. Da’s ook weer geregeld.