• | | | | | | | | | | | |

    Mary Costello: Academy Street

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Roman van Mary Costello, over het leven van de Ierse Tess Lohan.

    Als heel jong kind verliest Tess haar moeder.
    Ze groeit op en leeft in de tweede helft van de vorige eeuw.

    Academy Street, bladzijde 20

    ………………Haar moeder had haar lange haar opgestoken. Dan kreeg ze een hoestaanval en raakte het haar los.
    Op een keer zat er bloed in haar zakdoek. Toen ze ziek in bed lag, had ze haar haar los.
    Ze waren vorige week nog met Tess naar haar moeders kamer gegaan; haar moeder zat rechtop in bed in haar witte nachtpon. Ze tilden haar op het hoge bed en moeder kust haar voorhoofd. Maar toen Tess over haar moeders haar streelde en zich tegen haar aan wilde vlijen, zei Evelyn: ‘Zo, en nu weer naar beneden, dame’ en werd ze weggetrokken……. 

    Recensie VPRO-boeken

    Haar roman Academy Street vertelt in tweehonderd pagina’s prachtig proza het levensverhaal van Tess, die opgroeit op een grote boerderij in West-Ierland
    en als jonge verpleegster naar New York emigreert, waar ze net zo eenzaam is als ze als kind was.Tess leeft geen opmerkelijk leven, passanten zien niets meer dan een wat mensenschuw muurbloempje, maar wij weten wat er in dat verlegen meisje omgaat.
    Tess verlangt naar liefde maar voelt zich bij niemand op haar gemak.
    Geen onbekend thema maar zeldzaam prachtig verwoord.

    Citaat van Albert Camus

    Voor in het boek een prachtig citaat van Albert Camus (1913-1960, 1 jaar toen hij zijn vader verloor).
    Ik geef dit citaat graag aan je door:
    ‘Midden in de winter leerde ik eindelijk dat ik binnen in me een onoverwinnelijke zomer meedroeg.’

    Signalement van het boek

    Mary Costello
    Academy Street
    Uitgeverij Hollands Diep
    ISBN 9789048 826162 / NUR 302
    2014: Irish novel of the year 

  • | | | | | | | | | | | | |

    Jij zegt het

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    ‘Je bent gewoon een verschrikkelijk jaloers mens’
    Ik herinner me ze nog goed. Al die keren dat er ‘iets met vrouwen’ was. Mijn reactie daarop. Overvallen door paniek. Angst. Niet meer in staat me ‘normaal’ te gedragen. Geen andere optie dan wachten tot het weer over was. Hopen dat het niet te snel weer zou gebeuren. Gek werd ik ervan.
    Gek werd hij ervan. ‘Je bent gewoon een verschrikkelijk jaloers mens’ was zo ongeveer het enige wat hij als reactie kon verzinnen.
    En ik: ik kon in die tijd niet anders dan tegenwerpen: ‘Ik weet niet of ik een verschrikkelijk jaloers mens ben. Daar kom ik niet eens aan toe. Ik ben voor die tijd al helemaal gek. Er gebeurt iets heel anders met me.’

    Jij zegt het

    Afgelopen dagen las ik het boek van Conny Palmen: ‘Jij zegt het’.
    ‘Jij zegt het‘ gaat over de relatie, en het – korte – huwelijk, van Ted Hughes en Sylvia Plath. Geschreven vanuit het perspectief van Ted Hughes.
    Sylvia Plath, Amerikaans dichteres, schrijfster, echtgenote en moeder van twee hele jonge kinderen verloor op haar achtste haar vader. Haar hele leven is doortrokken van angst. Van paniek. Van fysieke klachten. Van gebrek aan zelfvertrouwen. Van zelfoverschatting. Van zelfmoordpogingen. Van opnames.
    Het turbulente huwelijk met Ted Hughes eindigt per slot als Sylvia Plath op haar dertigste zelfmoord pleegt.

    Tijdens het lezen van dit boek kon ik, hoewel het gedoe in mijn relatie verleden tijd is, weer voelen hoe die angst voelde. Hoe die paniek voelde.
    Hoe het voelt dat je vanuit angst juist dat doet waarmee je creëert waar je het meest bang voor bent: onoverbrugbare afstand. Eenzaamheid. En dus paniek. En dus nog meer eenzaamheid.

    Verlaat Verdriet-thematiek

    Jij zegt het is een mooi geschreven boek, voor de leesvaardige lezer. Het helpt ook als je beschikt over enige algemene ontwikkeling, zodat je het verhaal kunt plaatsen in tijd en ruimte.
    Verlaat Verdriet-thematiek in veel opzichten meer dan volop aanwezig!

    Kraai

    Ook recent verschenen het boek van Max Porter ‘Verdriet is het ding met veren’. Kraai, het ding met veren, komt oorspronkelijk uit het werk van dichter Ted Hughes. ‘Verdriet is het ding met veren’ beschrijft de chaos die ontstaat in een gezin met jonge kinderen, als de moeder plotseling overlijdt.

    De glazen stolp

    In De glazen stolp, het enige (semi-autobiografische) prozawerk van Plath, beschrijft ze haar geschiedenis.

  • Vision Quest

    DoorTitia Liese

    Ervaar de spirit van de ziel

    Zoals velen van jullie ongetwijfeld weten, werken Geerte Cammeraat en ik al vele jaren samen, onder meer in de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet.
    Gisteren kreeg ik een bericht van Geerte waarin ze de Vision Quest aankondigt die ze deze zomer van 20-28 juni aanbiedt in Wales (GB).
    Ik geef dit aanbod van Geerte graag aan je door.

    Lees meer

    Lees meer over de Vision Quest en Geerte Cammeraat op www.tesjoewa.nl 

     

    Vision Quest

    Begeleiders

    Geerte Cammeraat, Lydia en Yvo de Bruin-Kneijber

    Plaats

    Wales (GB)

    Datum

    20 – 28 juni 2015

    Informatie

    Geerte Cammeraat 06-53 48 90 56
    www.tesjoewa.nl

  • | | | | | | | |

    Naar de huisarts, een praktijkvoorbeeld 1

    DoorTitia Liese

    Gisteren ontving ik een bericht van M.
    M., dertiger, vijftien toen ze haar vader verloor. M.’s vader is langdurig zowel psychisch als fysiek ziek geweest.

    M. en ik spreken elkaar regelmatig.
    Vlak voor afgelopen zomer beëindigde M. haar relatie van enige jaren met B. Een ingewikkelde relatie, met een ingewikkeld eind.
    Sinds afgelopen herfst heeft M. een nieuwe vriend, R. Naar aanleiding van ziekte van R., en zijn weigering met haar een afspraak te maken, ‘schoot’ M. in oude angsten. Naar aanleiding van die angsten besloot ze een afspraak te maken met haar huisarts. Via haar huisarts hoopte ze enige tijd psychische begeleiding te kunnen krijgen.

    Gesprek met de huisarts

    Ha Titia,
    Zoals je weet had ik afgelopen week een afspraak bij mijn huisarts, dr. O.
    Ik heb haar verteld over mijn ervaring, laatst met R.; hoe ik in paniek raakte toen hij simpelweg ziek was en niet wilde afspreken. Hoe ik mijn lichaam voelde dichtslaan, blokkeren waarna negatieve gedachten het van me overnamen, ik mij machteloos voelde en daarna de controle verloor enz…
    Ik heb dr. O. verteld dat ik in het contact met jou veel heb geleerd op het gebied van jong ouderverlies en zeker weet dat mijn huidige problemen met durven verbinden, vertrouwen en loslaten, hun oorzaak vinden bij de vroege dood van mijn vader. Dat ik dus de theorie wel ken, maar graag iets wil met de reactie die ik in mijn lichaam voelde toen ik zo bang was om weer te worden verlaten.

    Ik kreeg de indruk dat mijn huisarts goed luisterde. Ze vroeg of ik dit vaker had ervaren, vroeg door over wat ik precies voelde. Toch merkte ik dat ze me niet begreep. Haar reactie was dat ze mijn ervaring niet wilde bagatelliseren, het was vast een heel nare ervaring geweest. Maar ze kreeg niet de indruk dat er iemand tegenover haar zat ‘waar iets mee was, en waar wat mee moest’. Ik had mijn vaders dood juist heel goed had verwerkt, op een heel volwassen manier.
    In haar ogen had het juist met B. te maken; het was allemaal niet niks wat er was gebeurd. Ik was het afgelopen jaar zo sterk geweest, terwijl mijn vertrouwen weg was. Nu bij R. kon ik wel mijzelf zijn. Kwetsbaar door te huilen en bang te mogen zijn. Mijn ervaring deed haar meer denken aan een vorm van ontlading. Ze zei dat het juist goed was dat dit was gebeurd, dat ik me zo durfde te laten gaan. R. had er goed op gereageerd en nu komt het vertrouwen beetje bij beetje terug.
    Daarna merkte ik dat ze het gesprek wilde afronden. Ik noemde nog dat ik vrees dat het iets structureels is, de angst om iemand te verliezen. Dat mijn reactie daarop om ‘mijn jas aan te houden’ als een rode draad door mijn leven loopt. Dit linkte ze ook niet aan het verlies mijn vader. Maar als het nou vaker gebeurt of ik nog vragen had mocht ik gerust terugkomen.
    Ik vind het jammer dat ze niet open staat voor Verlaat Verdriet. Tijdens het gesprek dacht ik aan andere patiënten, die ze vermoedelijk ook niet juist helpt of doorverwijst.
    Ik red me wel. Zoals jij zei, is het goed om er mee bezig te zijn, juist na zo’n sterk gevoel van machteloosheid. Ik merk dat dat zo is. 
    Het is een heel verslag geworden. Maar ik wilde het je volledig vertellen, in plaats van het verhaal van mijn huisarts samen te vatten met een ‘ Nou, daar heb ik dus ook geen bal aan.’ Maar daar komt het wel een beetje op neer 😉
    Liefs, M. 
    Actie

    Naar aanleiding van de mail van M. heb ik een eerste contact gelegd met de praktijkondersteuners GGZ, van de huisartsenpraktijk waarvan de huisarts van M. deel uitmaakt.
    Wordt binnenkort vervolgd.