• | | | |

    De weg van liefde in Codiponte, 2025

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde 2025

    zaterdag 4 – vrijdag 10 oktober 2025

    Un caloroso benvenuto!
    Van harte welkom!

    Direct aanmelden

    De weg van liefde 2025

    Werken en genieten

    Wat is er mooier, meer inspirerend en doeltreffender dan samen met ervaringsgenoten aan het werk te zijn. Op een plek waar tijd, aandacht, rust, en ruimte vanzelfsprekend zijn. Waar liefde is. Ruimte om te wandelen. Rust om te kijken. Zien. Voelen. Woorden geven aan wat je bezig houdt. Symbolen vinden. Je gedachten delen. Nieuwe inzichten bespreken. Deskundige feedback krijgen. Leren van elkaar.

    Villa le Muse

    In Villa Le Muse (Villa De Muzen) in Codiponte . Waar de tijd stil lijkt te staan. Je als vanzelf in de circulaire tijd stapt. Waar tijd en aandacht voor schrijven en dolce far niente – de kunst van het niksen – elkaar afwisselen.

    Gastvrijheid

    Waar gastvrijheid, liefde, zorg en aandacht vanzelfsprekend zijn. Maartje en Davide van elke maaltijd weer een feest maken. Waar de maaltijden – met zoveel als mogelijk biologische producten van het land – worden bereid door Davide. Die de geheimen van de Toscaanse keuken van zijn moeder leerde. En op zijn beurt de geheimen van de Toscaanse keuken met alle liefde met ons deelt.

    Bijzonderheden bij De weg van liefde 2025

    Albertine Richaerts assisteert mij dit jaar. Albertine is yogadocent, gespecialiseerd in meditatie, mindfulness en stilte-weekenden. Al sinds lange tijd geven Albertine en ik samen de workshops Dubbel Ouderverlies.
    Simone Gerich loopt stage bij ons. Ze is ervaren auteur, met name gericht op levensverhalen, en opgeleid ritueelbegeleider. Simone bereidt zich als ervaringsgenoot voor op professioneel werken met Verlaat Verdriet, Verlaat Verdriet-ers en verlate rouw.

    Meer weten

    Wil je meer weten over De weg van liefde?
    Neem telefonisch contact op met Titia: 06 – 53 76 58 43.
    Je bent van harte welkom!

    Lees meer

    Codiponte,
    waar oud zeer kan helen

  • | | |

    Zeven x Handreikingen voor hulpverleners die werken met Verlaat Verdriet-ers

    DoorTitia Liese

    Zeven handreikingen voor hulpverleners

    Als hulpverlener kun je niet alles weten. Ook niet over de talrijke gevolgen van jong ouderverlies door de dood. Dan kan het fijn zijn als je eenvoudige handreikingen tot je beschikking hebt. Zeven x Zeven Handreikingen voor Verlaat Verdriet en verlate rouw bieden je als hulpverlener vragen die je kunt stellen aan je Verlaat Verdriet-cliënten. Vragen die niet alleen jou, maar ook je Verlaat Verdriet-cliënten inzicht geven in de samenhang van de complexiteit bij Verlaat Verdriet.

    Kennis en kunde wat Verlaat Verdriet en verlate rouw betreft is ruimschoots voorhanden. Kennis en kunde uit jarenlange ervaring in de praktijk. Wij delen onze kennis en kunde graag met jullie.

    7 x 7 Handreikingen

    De 7 x 7 Handreikingen hebben geen rangorde. Je kunst ze gratis downloaden van de website van Kenniscentrum Verlaat Verdriet.
    Neem ze door. Gebruik ze waar je ze wilt, en kunt gebruiken.

    1. Zeven tips voor hulpverleners die werken met Verlaat Verdriet-ers
    2. Zeven eenvoudige helpende werkvormen voor Verlaat Verdriet-ers 
    3. Zeven maal vertellen over foto’s uit je jeugd
    4. Zeven familieleden die belangrijk zijn geweest voor jou
    5. Zeven herinneringen aan belangrijke gebeurtenissen uit je jeugd
    6. Zeven speciale herinneringen uit je jeugd
    7. Zeven herinneringen aan je basisschooltijd

    Website

    www.kenniscentrumverlaatverdriet.info

  • | |

    Rebecca Mandeville: Het zwarte schaap van de familie

    DoorTitia Liese

    Hoewel Het zwarte schaap niet specifiek gaat over jong ouderverlies door de dood resoneerde het boek wel op mijn ervaring na de dood van mijn moeder. Een van de vele thema´s die ik heb doorgewerkt in mijn eigen verlate rouwproces ging deels over thema’s uit Het zwarte schaap. Ik ben geboren als een heel gewenst kind. Mijn moeder overleed op mijn achtste. Met haar dood verloor ik een belangrijk deel van mijn natuurlijke bescherming. Mijn vader hield van mij. Ook voor hem was ik een zeer gewenst kind. Een paar jaar na het overlijden van mijn moeder hertrouwde mijn vader. Als gevolg van die situatie veranderde ik van een gewenst kind in een niet gewenst kind. In mijn eigen proces kon ik voor het eerst doorvoelen: dat is toch voor geen kind te hebben?

    Je zult begrijpen, mogelijk uit je eigen ervaring, dat ik vergelijkbare situaties heel wat keren heb gehoord en de gevolgen daarvan heel wat keren heb gezien. Nogmaals: Het zwarte schaap gaat niet specifiek over Verlaat Verdriet-thema’s. Maar als ook jij de situatie hebt meegemaakt van een afwijzende stiefouder dan kan het lezen van dit toegankelijk geschreven boek van bescheiden omvang je nieuwe inzichten brengen.

    Het zwarte schaap van de familie

    In ‘Het zwarte schaap van de familie’ gaat Rebecca Mandeville diep in op het fenomeen waarbij één familielid onbewust de schuld en negatieve projecties van de hele familie draagt. Als dit je overkomt, heb je er vaak je hele leven last van en kun je spreken van psychisch en emotioneel misbruik. De gevolgen kunnen groot zijn: veel slachtoffers van deze zwarteschaapdynamiek lijden aan complexe PTSS.

    Vaak ligt aan deze dynamiek intergenerationeel trauma ten grondslag, dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het is ontzettend moeilijk om je hier aan te ontworstelen, maar Rebecca Mandeville laat zien dat het kan. Op basis van eigen onderzoek en de kennis die zij heeft vergaard bij het helpen van de cliënten in haar psychotherapiepraktijk, biedt ze handvatten om het patroon van afwijzing, schuld en toxische schaamte te doorbreken. Ook de praktische hulpmiddelen en een uitgebreide zelftest helpen om herstel van dit emotionele trauma te bevorderen.

    Bestellen

    Het zwarte schaap van de familie 

  • | | |

    Casa Matilda in nieuwer perspectief

    DoorTitia Liese

    Zeven mei 2025. De geboortedag van mijn moeder. Mijn moeder werd geboren op 7 mei 1908, en overleed op 26 december 1957. Mijn moeder was 49 jaar, ik was 8 jaar. Elk jaar op 7 mei gaan mijn gedachten naar de geboortedag van mijn moeder. Dit jaar op wel een heel bijzondere manier. Over een uur hebben we een video-call over de keuze van het bouwbedrijf dat de restauratie van Casa Matilda uit zal gaan voeren.

    Huis voor levensverhalen

    Het afgelopen jaar is een lastig jaar geweest. Voor mij. Voor Maartje en Davide. En voor ons project op het pleintje van Codiponte. De toegekende Europese subsidie voor de restauratie kreeg niet de vorm die het oorspronkelijk had. Als gevolg daarvan deed zich een financieel gat voor dat ik niet zelf kon overbruggen. Naarmate het huis in slechtere staat begon te verkeren groeide mijn probleem. Ik weet nu hoe je ’s nachts wakker kunt schrikken van het geluid van naar beneden stortende balken in een huis op ruim 1300 kilometer van je bed. Hoe kan ik nog iemand overtuigen van het bijzondere project op het pleintje van Codiponte: Casa Matilda, Huis voor levensverhalen. Zelf zag ik er geen gat meer in. Maar ik moest. Ik moest iets doen. Maar wat?

    Casa Matilda

    Tot een oud-medecursiste van de cursus Italiaans contact met me legde. ‘Ik weet misschien iemand die jou kan – en wil – helpen. Ik geloof in jouw project. Misschien kunnen we hem meekrijgen.’ Wat kan er veel gebeuren als je perspectief verandert van negatief naar positief. Ik ervaar weer wat dat allemaal met je kan doen. En doet. Ik kan het weer helemaal voelen. Natuurlijk moet dat project daar komen. Op het pleintje. In Codiponte. Casa Matilda. Huis voor levensverhalen. Een thuis waar mensen van over de hele wereld naartoe kunnen komen om te werken aan hun levensverhaal. Met hun levensverhaal. Samen kunnen komen. Samen kunnen werken. Elkaar ontmoeten. Samen delen. Leren van elkaar. Insième. Samen. Ik houd je graag op de hoogte van Casa Matilda in nieuwer perspectief.