• | | | | | | |

    Rondom Allerzielen 3

    DoorTitia Liese

    ‘Er worden zoveel glossies gemaakt tegenwoordig’ zegt Mary als we elkaar nader spreken over het symposium/seminar rondom Allerzielen. ‘Waarom maken jullie geen glossy bij het symposium/seminar?’
    ‘We maken een boekje als begeleider bij het seminar’ opperde Carin al meteen in het eerste gesprek. ‘We vragen de inleiders, en degenen die de workshops verzorgen, daar een bijdrage aan te leveren.’
    Dat kan heel goed als je een drukkerij ter beschikking hebt! En een boekje: daar ben ik altijd voor te vinden. Maar een glossy (!). Zelf heb ik helemaal niets met glossies. Althans: niet om te lezen. Maar om te maken (!), da’s een heel ander verhaal, merk ik direct.
    Voor mij voelt het meteen als een goed plan. Zeker als Mary zegt de interviews voor haar rekening te willen nemen. En mee te willen denken bij het vorm en inhoud geven van de glossy. Stof voor inhoud heb ik genoeg. Ik kan makkelijk meer glossies vullen ook!
    Maar ja: ik hoef de uitvoering van de glossy niet te doen. Daar moet Carin enthousiast voor worden (en haar fiat aan geven!). Ik heb er alle vertrouwen in dat Carin net zo enthousiast zal zijn al ik. Maar ja: Carin heeft wel aangegeven het zo druk te hebben!

    Glossy

    Vlak voordat ik naar Terschelling vertrek, heb ik nog een gesprek met Carin. Ik leg haar het idee van Mary voor de glossy voor. En ja: Carin pakt het plan meteen. Even enthousiast als Mary en ik. En: toewerkend naar 2016: dat moet lukken! Dan zouden we in januari 2016 een eerste blad uit kunnen brengen.

    Foto’s

    ‘In een glossy moet vooral ook goed en mooi fotomateriaal’, reageert Carin meteen. ‘We moeten op zoek naar fotografen die mee willen werken aan onze glossy’.

    Op zoek naar fotografen

    Ben je fotograaf (of ken je een fotograaf)? Wil je mee werken aan het tot stand brengen van onze glossy?
    Neem dan contact op met Titia Liese via fotograag@verlaatverdriet.nu

  • | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel

    DoorTitia Liese

    Eindelijk is het zo ver. Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel is naar de drukker.
    Ik heb het zelf gedaan. Zelf op de knop Verzenden gedrukt. Ik weet het heel goed, en toch voelt het onwerkelijk. Het manuscript is echt weg. Nu is het wachten op de volgende stap: de dummy van de drukker toegestuurd krijgen.

    Hulde aan Marieke

    Hulde daarom aan Marieke, de boekvormgeefster, voor haar geduld met mij.
    In oktober vorig jaar mijn vraag aan haar: wil je weer? Marieke’s antwoord: JA.
    In december 2014 is het boek voor mijn gevoel klaar om naar Marieke te sturen.
    Manuscript naar Marieke gestuurd.
    Naar de fotograaf voor een goeie foto op de omslag.
    Marieke zet het boek binnen een week in vorm.
    Nadenken over de vorm: is dit wat ik wil?
    Klopt het beeld dat ik voor de omslag heb gebruikt?
    Naar Marieke: ik heb veel tekst veranderd/aangepast. Het hele boek zal opnieuw in vorm gezet moeten worden.
    Voorstel van Ingrid: ik heb mijn lied ingezongen in een professionele studio. Zullen we een CD toevoegen aan het boek?
    Reactie van mij: geweldig Ingrid! Graag!
    Januari 2015, in een gesprek met vrienden weet ik het ineens. Het beeld op de omslag wordt anders. Hoe doe ik dat?
    Naar de grafisch vormgeefster: Erline wil jij dat doen? Antwoord van Erline: JA.
    Naar Marieke: ander beeld op de omslag.
    Maart 2015, naar Marieke: andere titel.
    Naar Marieke: formaat veranderen, er komt een CD in.
    April 2015: naar Marieke: lig met griep in bed.
    Naar Marieke: lig nog steeds met griep in bed.
    Mei 2015: naar Marieke: ben nog steeds niet hersteld. Wil even helemaal niet werken.
    Juni 2015: naar Marieke: er komt een subtitel. Kun je daar nog plaats voor maken?
    Juli 2015: naar Marieke: ik heb nog een heleboel correcties en aanpassingen.

    Het zijn zo wat complicaties op het pad van de vormgeefster – en van mijzelf, als je tegelijkertijd auteur, redacteur, corrector, ontwerper en uitgever wilt zijn.

    Gids voor Verlaat Verdriet

    Maar zie: er is weer een wezenlijke stap gezet.
    Het boek is naar de drukker.
    In verband met de vakantietijd zal de Gids voor Verlaat Verdriet begin september 2015 beschikbaar zijn voor verkoop. Over de beschikbaarheid van de Gids stuur ik begin augustus nader bericht rond.

    CD

    Het voorstel van Ingrid om haar lied bij het boek te voegen heeft een prachtig resultaat: inmiddels staat een doos met CD’s bij mij  thuis. Klaar om voor verzending aan de Gids toe te voegen.
    Met het lied van Ingrid wil ik je graag vast kennis laten maken.

    Over Leven

    Op zoek naar mezelf
    weggestopt gevoel
    Op zoek naar mezelf
    weggestopt verdriet

    Ik voel me verward
    Weet niet wat er gebeurt
    Opeens doet het pijn
    dan voel ik weer niets

    Wegstoppen, negeren, ontwijken.
    Aanpassen, het is mijn tweede natuur…
    Ik ben het zelf

    Maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven

    Maar dit verlangen is ook mijn grootste angst
    Te leven in mijn onontgonnen land

    maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven….
    naar leven!

    Thuis bij mezelf
    ruimte voor gevoel
    Thuis bij mezelf
    ruimte voor verdriet….

  • | | | | | |

    Sterk en volwassen: een praktijkvoorbeeld

    DoorTitia Liese

    Steeds vaker kom ik het tegen in mijn praktijk, de Verlaat Verdriet-ers die zo zijn vastgelopen dat ze geen andere mogelijkheid meer zien dan hulp te zoeken. Verlaat Verdriet-ers die zich onmiddellijk, in het eerste gesprek met de hulpverlener, niet gehoord, niet gezien, niet serieus genomen, afgewezen en gekleineerd voelen (terwijl de hulpverlener naar alle waarschijnlijkheid de bedoeling heeft gehad de hulpvrager juist een hart onder de riem te steken). Zo ook S. Enkele maanden geleden nam ze contact met me op. S., nu midden 20, verloor als kind haar beide ouders. Ze heeft gevochten als een leeuw om zich staande te houden, en zo goed en zo kwaad als dat ging haar opleiding af te maken. In het eerste jaar van haar studie begon haar lijf te protesteren. Kleine en grotere ongelukjes ‘overkwamen’ haar, ze ontwikkelde zware migraine. Ook psychisch kreeg ze steeds meer klachten. Studeren lukte niet meer. Ze besloot zich aan te melden voor hulp.

    Je hebt het tot nu toe prima gered

    Zo kwam S. bij een psychiater terecht. Hij hoorde haar aan. Zijn conclusie deelde hij haar al snel aan haar mee: ‘Je hebt je tot nu toe prima gered. Er is niets met je aan de hand’. Volkomen beduusd verliet ze de praktijkruimte. ‘Dan zal ik wel gek zijn’, bedacht ze en probeerde haar leven zoals het was geweest voor ze vastliep weer op te pakken. Dat mislukte volkomen, maar hulp vragen: dat durfde ze eigenlijk niet meer. De reactie van de psychiater was als een koude afwijzing bij haar binnen gekomen. Uiteindelijk, na een zoektocht op het web vond ze mij. En nam, gelukkig, contact met me op.

    Sterk en volwassen

    ‘Ik zie een sterke vrouw tegenover me zitten, die het verlies van haar vader heel volwassen heeft verwerkt’, zegt de huisarts tegen M. M, eind 20, verloor op haar 15e haar vader. Ze had zich bij de huisarts gemeld omdat ze vast was gelopen. Ook zij ging naar de huisarts omdat ze voelde dat dringend hulp nodig had om niet te verzanden en nog verder vast te komen zitten. Ook M. voelde zich niet gehoord, niet gezien en niet serieus genomen door de huisarts. ‘Als er nog eens iets is, mag je terugkomen, hoor’, zei de huisarts bij het afscheid. Desondanks voelde M. zich afgewezen. Geraakt op één van de meest kwetsbare Verlaat Verdriet-gebieden: je afgewezen voelen. Ook zij durft niet opnieuw naar de huisarts te gaan. Bang dat ze weer afgewezen zal worden.

    Ervaringen

    Ken je deze of een soortgelijke ervaring? Je kunt reageren via deze blog, of, als je dat prettiger vindt direct naar mij: titia@verlaatverdriet.nu.
    Ervaringen zijn welkom en helpen ons met deze ervaringen iets te doen.