• | | | | | | | |

    Vrij van verslaving

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Verslaving

    Onlangs sprak ik een Verlaat Verdriet-er, die me vertelde een drugsverslaving ontwikkeld te hebben. ‘Ik heb er genoeg van’ vertelde deze Verlaat Verdriet-er. ‘Het is tijd voor een ander leven. Ik wil van die verslaving af. De eerste stappen heb ik gezet. Het zal best tijd nodig hebben, maar ik heb een duidelijk beeld van hoe ik wil dat mijn leven er uit gaat zien. Heel anders dan nu dus.
    Niet meer die afhankelijkheid.
    Niet meer die leugens.
    Niet meer die zelfverachting.
    Ik kijk er naar uit!’

    Vrij van verslaving

    Al pratend komen herinneringen aan mijn eigen alcohol-afhankelijkheid terug. Het is nu ruim tien jaar geleden dat ik van de ene op de andere dag besloot: en nu is het klaar. Ik stop NU met drinken (en met roken).
    Rigoureus, op die dag – eigenlijk nacht – van het  ene op het andere moment: ik stop ermee. Maar dat dan wel na een strijd van vele jaren!
    Een strijd tegen alcohol.
    Tegen mezelf.
    Tegen ………..
    Voor……….

    De kracht van innerlijk beeld

    Anders dan de Verlaat Verdriet-er die ik sprak, had ik al die jaren van strijd geen innerlijk beeld van hoe mijn leven eruit zou zien zonder alcoholafhankelijkheid. Dat beeld had ik namelijk niet (en ik weet nu hoe belangrijk het is je wel een innerlijk beeld te vormen van hoe je leven er dan uitziet!).

    Waarom?

    Ik leg de Verlaat Verdriet-er een van mijn vele vragen van toen voor: dronk ik om de pijn van het verlies van mijn moeder niet te hoeven voelen? Hoe zit dat bij jou? Weet jij dat?
    In diverse therapieën (en aanverwanten) heb ik daar zelf altijd weer naar gezocht: kon/wilde ik de pijn van het verlies niet verdagen? Altijd weer werd juist dát aspect bevestigd.
    En ja: dat was het vast ook.
    Maar altijd was er ook het gevoel in mij: het dekt de lading niet. Dat is het niet alleen.
    Maar waarom wel?
    Wat was het dan wel?

    Bijzondere realisatie

    Het gesprek met de Verlaat Verdriet-er maakt iets bijzonders in mij los.
    Heel basaal, niet in mijn hoofd, maar diep in mijn lijf.
    Ineens weet ik in volle omvang: de overweldigende innerlijke paniek om de verantwoordelijkheden van een volwassen leven te moeten dragen.
    Daar zat het!

  • | | | | | | | | | | | |

    Verdriet is het ding met veren

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    ‘We missen onze moeder, we houden van onze vader, we zwaaien naar kraaien.
    Zo vreemd is dat niet.’

     

    Gisteren ontving ik een bericht van een Verlaat Verdriet-er met een boekenhart.
    Ze tipte me voor het debuut van Max Porter: Verdriet is het ding met veren.
    Ik geef de tip graag aan je door – en zocht alvast wat extra informatie over dit boek voor je op het web. 

    Verlies

    Een vader (bewonderaar en kenner van het werk van de dichter Ted Hughes) en zijn twee jonge zoontjes worden geconfronteerd met de plotselinge dood van hun echtgenote en moeder.
    Dan dringt op een avond Kraai, het schelmse fabeldier uit Ted Hughes’ beroemde gedichtencyclus Crow, hun Londense bovenhuis binnen.
    Kraai – tegenspeler, helper, bedrieger, genezer, kinderoppas – kondigt aan bij hen te zullen blijven tot ze hem niet meer nodig hebben. Naarmate de weken tot maanden en jaren worden, wijkt de pijn van het verlies geleidelijk voor mooie herinneringen..
    Onverwacht humoristisch en waarlijk emotioneel: Verdriet is het ding met veren is een debuut om nooit meer te vergeten.

    Ted Hughes

    Ted Hughes was de (ex-)man van Sylvia Plath, dichteres die op haar achtste haar vader verloor. Op haar een-en-dertigste maakte Sylvia Plath een einde aan haar leven.

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet ingelezen

    DoorTitia Liese

     

    ’t Is klaar!’
    Ik stap afgelopen donderdagmiddag uit de kleine opnamestudio de werkruimte in van Lydia, op dat moment nog net bezoldigd opnametechnicus van de CBB.
    ‘We hebben het’ zegt Lydia tevreden. ‘Gids voor Verlaat Verdriet is helemaal ingelezen’.

    Voor mensen met een leesbeperking

    Zoals ik eerder in mijn Blog’s (25 november 2015, 7 januari 2016 en 1 maart 2016) heb laten weten, heeft de CBB mij in de gelegenheid gesteld van de Gids voor Verlaat Verdriet een gesproken boek te maken. Zo komt de Gids voor Verlaat Verdriet nog dit jaar ook beschikbaar voor mensen met een leesbeperking.

    Zelf inlezen

    Ik mag het zelf inlezen en dat is een bijzondere ervaring. Eerst een oefenrondje bij Lydia thuis, vervolgens een week later naar de studio in Ermelo. Na het oefenrondje realiseer ik me ineens dat ik, inmiddels lang geleden – namelijk tijdens mijn opleiding op de Bibliotheek en Documentatie Academie – ben opgeleid om voor te lezen. Het is weer even wennen, maar kennelijk net als bij zwemmen en fietsen: als je het ooit hebt geleerd kan het wel wegzakken, maar echt verleren doe je het niet meer.

    Fatsoenlijk en foutloos

    De eerste minuten in de studio zijn spannend – lukt het me een beetje fatsoenlijk en foutloos te lezen? Het went snel, maar goed: zo heel erg ingewikkeld is het nou ook weer niet. In drie leesbeurten stevig doorlezen ben ik door de Gids heen. Tijdens het lezen word ik verrast door een nieuwe ontdekking. Van diverse kanten heb ik na het uitkomen van de Gids gehoord: ‘Je schrijft zo gemakkelijk en toegankelijk, zo duidelijk en zo gemakkelijk leesbaar.’

    Aangename verrassing

    Bij de eerste voorbereiding voor de eerste leesbeurt vraag ik me een beetje bezorgd af: en wat als ik nu allemaal vreselijk dingen tegenkom – fouten, onzinnige opmerkingen, onleesbare zinnen enzovoort. M’n hoofd wist het eigenlijk wel: het zit wel goed. Er hebben genoeg verschillende mensen meegelezen. Heel erg raar kan het niet lopen, maar ja: een beetje onzeker was ik toch wel. Ook dat is gelukkig alles mee gevallen. Sterker nog: ik heb nu ook zelf ervaren hoe gemakkelijk (voor)leesbaar dit boek is. Een goede en fijne ervaring – met heel veel dank aan Lydia en CBB!

    Bericht van beschikbaarheid

    Al werkend heb ik (deels) gezien hoe bewerkelijk het proces is om van een boek een gesproken boek te maken. De ingesproken tekst ligt nu klaar, maar het zal nog even duren voor het boek in gesproken vorm beschikbaar is (datum planning: najaar 2016).
    Je hoort van me, zodra het gesproken boek beschikbaar is (en hoe je er dan aan komt).

  • | | | |

    Zonder moeder in Irak: aangrijpende foto

    DoorTitia Liese

    Liese Vijfeijken uit België [samen met Liese Vijfeijken bied ik in mei 2016 een basisworkshop Verlaat Verdriet aan in België] plaatste vanochtend deze aangrijpende foto op Facebook: klein meisje zonder moeder in Irak.

    Ik geef de foto graag aan je door!
    Kijk op mijn Facebook-pagina als je deze foto in z’n geheel wilt zien.

    Mijn advies: ga kijken op mijn Facebook-pagina – deze foto laat iets zien waar geen woord aan toegevoegd hoeft te worden.