• | |

    Wij zijn degenen die weten wat jong ouderverlies betekent

    DoorTitia Liese

    ‘De dood van mijn moeder toen ik zeven jaar was heb ik allang verwerkt’ schreef een Verlaat Verdriet-er me jaren geleden. ‘Maar mijn lijf doet nog steeds iets anders.’
    Ik herkende wat deze Verlaat Verdriet-er schreef. Kon me er helemaal in vinden.

    Levenslange kwetsbaarheid

    Afgelopen week schreef ik twee blogs over de levenslange kwetsbaarheid van Verlaat Verdriet-ers. Levenslang gevoelig voor stress  en Niet omdat ik zielig gevonden wil worden 
    Zelf werd ik namelijk ook weer geconfronteerd met deze kwetsbaarheid. Het leek me eerlijk daarover te delen. Niet te doen alsof ik ‘het allemaal achter me heb gelaten’. Alsof die kwetsbaarheid niet (meer) over mij zou gaan.

    Wat een mooie, hartelijke, lieve, ondersteunende reacties heb ik gekregen op deze blogs. Uit de grond van mijn hart dank ik jullie allemaal. De warmte van jullie reacties neem ik graag mee naar De weg van liefde: de schrijf-retreat voor Verlaat Verdriet-ers in Italië van 23-29 oktober a.s.

    Maar…….

    Nu de andere kant van het verhaal. Het ‘zakelijker’ verhaal. Hoe hartverwarmend de reacties ook waren: ik schreef deze blogs eigenlijk in de eerste plaats om – weer eens – de levenslange impact van het vroege verlies van je ouder(s) naar buiten te brengen. De impact en de gevolgen die jong ouderverlies door de dood op de langere termijn kunnen hebben. Hoe zeer die impact veel Verlaat Verdriet-ers levenslang kwetsbaar kan maken voor stress.

    Tijd

    Tijd om ons te realiseren dat de onbekendheid met de gevolgen van jong ouderverlies door de dood voor een groot deel aan onszelf ligt. Om ons te realiseren dat door deze onbekendheid nog steeds veel te veel Verlaat Verdriet-ers (en daar hoor je mogelijk zelf bij!) in de kou staan. Omdat adequate hulp te vaak niet voorhanden is.

    Het is tijd om op te staan. Voor onszelf te gaan staan. Wij zijn degenen die weten wat jong ouderverlies betekent. Wij zijn degenen die weten wat het betekent om in je jeugd je ouder(s) te verliezen. En wat dat kan betekenen als je volwassen bent geworden.
    Laten we het hebben over de gevolgen op de langere termijn. In plaats van ons steeds weer voor te laten houden hoe het voorkomen had kunnen worden. Of: hoe je er zo snel mogelijk vanaf kan komen.

    Luister naar ons!
    Leer van ons!

  • | | | |

    Verhip, het gras is hier echt veel groener !

    DoorTitia Liese

    Ken je dat gevoel? Dat gevoel altijd op de verkeerde plaats te zijn? Dat het ergens anders beter is dan waar jij bent? Leuker. Gezelliger. Aantrekkelijker. Het gevoel dat andere mensen het leuker hebben dan jij. Beter. Gezelliger. Aantrekkelijker. Het gevoel dat andere mensen altijd leuker zijn dan jij. Slimmer. Beter. Geestiger. Gezelliger. Aantrekkelijker. Het gevoel dat andere mensen alles beter kunnen dan jij. Alles beter doen dan jij.

    Groener

    Jaren geleden kwam ik een afbeelding tegen. Twee schapen. Naast elkaar. Op een groot vlak. Helemaal groen. Zegt het ene schaap tegen het andere schaap: ‘Verhip. Het gras is hier echt veel groener!‘

    Schapen

    Vorige week fietste ik naar Oosterend. Langs een groot weiland. Helemaal groen. Aan de rechterkant van het weiland langs de slootkant een lange rij schapen. Grazend en wel. Twee schapen voorop. ‘Verhip. Het gras is hier echt groener!‘ hoor ik in mezelf.

    Als je de tijd neemt, ervaar je meer

    Wat een mooie thema’s voor Verlaat Verdriet-ers om over te schrijven. Het gevoel altijd op de verkeerde op plaats te zijn. Het gevoel dat andere mensen altijd leuker zijn dan jij. Slimmer. Beter. Gezelliger. Aantrekkelijker. Dat ze het altijd beter doen dan jij.
    Altijd die onrust in je hoofd. Altijd het gevoel dat je nooit ergens echt van kunt genieten.

    De weg van liefde

    Neem de tijd. Zie je eigen symbolen. Beelden die jou helpen weer te geven wat jij voelt. Waar jij iets mee wilt. Of waar jij naar verlangt.
    Neem de tijd om te schrijven. Over wat je voelt. Over wat je wilt.
    De retreat De weg van liefde biedt je die tijd. Biedt je de veiligheid om te ervaren.

    Lees meer over De weg van liefde in Italië. Je bent van harte welkom!

  • | | |

    Het gewicht van lood in je leven

    DoorTitia Liese

    Zwaar als lood

    Zo kan het soms voelen. Van die dagen dat je het gevoel hebt dat je maar niet verder komt. Niet vooruit, in ieder geval. Loodgrijs. Uitzichtloos. Loodzwaar. Van die dagen waarop je het gevoel hebt tegen stroop in te moeten zwemmen. Waarop je geen uitweg ziet. Waar je doodmoe van wordt.

    Beeld

    Bij het opruimen van m’n Terschellingse schuurtje kwam ik een emmertje vis-lood tegen. Loodzwaar. Ineens was daar het beeld. Moest dat zware, grijze lood op de foto.

    Delen

    Op dagen die zo zwaar voelen als lood helpt delen. Onmiddellijk. Maar – niet altijd is er iemand in de buurt met wie je kunt delen.

    Taal

    Schrijven helpt. Ook. Je beseft het. Je weet het. Ook. Maar ja: wat moet je dan schrijven? Waarover? Hoe?

    Als je de tijd neemt, vind je woorden

    De schrijf-retreat De weg van liefde biedt je

    Tijd, aandacht, rust, inspiratie;
    Ruimte om op zoek te gaan naar beelden en symbolen die bij jou passen;
    Eenvoudige schrijfoefeningen die jou op weg helpen;
    Liefdevolle zorg en heerlijk eten in Villa le Muse;
    De mogelijkheid te delen met ervaringsgenoten;
    De deskundigheid van Titia Liese, die jou bijstaat als je daar behoefte aan hebt.

    Stromen

    Zo kan ook wat zwaar voelt als lood weer gaan stromen.
    Ook bij jou.

  • | |

    Hoofd- en bijzaken van elkaar onderscheiden

    DoorTitia Liese

    Een paar weken geleden zat ik op m’n fiets, richting West Terschelling. Het stormde een beetje. Ook in mijn hoofd. Om 11 uur een afspraak met de notaris. Een nieuwe complicatie in de nalatenschap van mijn overleden partner. Het zoveelste obstakel dat het nog weer ingewikkelder lijkt te maken.

    Hoofd- en bijzaken

    Wat doet de notaris eigenlijk voor me? Al fietsend bedenk ik wat ze vooral voor me moet doen. Ze laat me vertellen welke problemen ik tegenkom. Scheidt hoofd- en bijzaken van elkaar. Maakt wat er is eenvoudiger. Simpeler voor me om te begrijpen. Overzichtelijker. Maakt de realiteit zichtbaar. Zo, dat ik beter weet wat er moet gebeuren. Welke besluiten ik moet nemen. Waar ik verantwoordelijk voor ben. En waarvoor niet. Waar ik verantwoordelijkheid voor moet nemen. En waarvoor niet.

    Niet alleen

    ‘Maar dat is wat ik ook doe met Verlaat Verdriet-ers, schiet ineens door me heen. Ik help Verlaat Verdriet-ers hoofd- en bijzaken te onderscheiden. De realiteit zichtbaar te maken. Wat er is eenvoudiger te maken. Simpeler. Overzichtelijker. Zo, dat je weet waar je verantwoordelijkheid voor bent. En waarvoor niet. Waar je verantwoordelijkheid voor moet nemen. En waarvoor niet.

    Opgewekt fiets ik verder. Om me heen stormt het nog steeds een beetje. In mijn hoofd is het rustig.
    Op naar de notaris.
    We zullen het zien.
    Dit hoef ik in ieder even niet alleen te doen.