• | | |

    Ongeval: complicerende factoren bij Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    De levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder

    Extra complicerende factoren

    In de verlieservaringen van veel Verlaat Verdriet-ers doen zich tal van extra complicaties voor. Complicaties die ik in de komende weken in willekeurige volgorde voor je wil benoemen. Mogelijk doen zich ook bij jou complicaties voor en brengt alleen al het benoemen je nieuwe realisaties. En daarmee nieuwe perspectieven.

    Ongeval

    ‘Mijn moeder en ik zaten samen in de auto. In een bocht werden we frontaal aangereden door een andere personenauto. Mijn moeder en ik werden beiden uit de auto gehaald, we lagen naast elkaar in de berm. Mijn moeder overleed terwijl we daar lagen. Ik was zwaargewond en werd naar het ziekenhuis gebracht. Daar heb ik weken gelegen. De bestuurder van de andere auto bleek later dronken geweest te zijn.

    Vrouw, 33 jaar, 4,5 jaar toen ze haar moeder verloor. Haar moeder werd 34 jaar.

    Vragen

    Gaat dit thema ook op voor jou? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

    • Wat is er bij mij gebeurd?
    • Wat betekende dat voor mij?
    • Welke gevolgen heeft dat voor mij gehad?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Wat ga ik daarmee doen?

    Verlaat Verdriet

    De impact van het vroege verlies van een ouder is in veel gevallen groot en omvangrijk voor het kind dat dit onomkeerbare verlies overkomt. Sporen van dit levens-veranderende verlies gaan een leven-lang mee en kunnen in je volwassenheid nog altijd vorm geven aan je leven.

    Verlate rouw

    Een verlaat rouwproces is een gecompliceerd proces. Voor veel verlaat verdriet-ers een  tocht door een mijnenveld.

    • Je moet teruggaan in de tijd;
    • Gedurende deze tocht stuit je op tal van mijnen (verstrikkingen);
    • Angst voor verandering speelt je parten;
    • Overlevingspatronen steken de kop op;
    • Je moet terug naar een plek waar je voor geen prijs naar terug wilt: het verliesmoment;
    • Je moet terug naar de gevolgen die dit vroege verlies voor je heeft gehad;
    • Intussen eist het leven van alle dag tijd en aandacht van je op.

    Tips

  • | | |

    Mantelzorg: extra complicerende factoren bij Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    De levenslange invloed van de vroege dood van een ouder

    Extra complicerende factoren

    In de verlieservaringen van veel Verlaat Verdriet-ers doen zich tal van extra complicaties voor. Complicaties die ik in de komende weken in willekeurige volgorde voor je wil benoemen. Mogelijk doen zich ook bij jou complicaties voor en brengt alleen al het benoemen je nieuwe realisaties. En daarmee nieuwe perspectieven.

    Mantelzorg

    ‘Mijn moeder was bewust ongehuwd moeder. Toen ik 7 jaar was bleek ze borstkanker te hebben. We waren met z’n tweeën, mijn vader speelde geen rol in ons leven. Zorg voor haar kwam op mij neer. Ik weet niet of er iemand is die zich ooit heeft afgevraagd of we het redden. Toen ik 19 jaar was overleed ze. Vanaf dat moment stond ik alleen.’

    Man, 34 jaar. Negentien jaar toen hij zijn moeder verloor. Zijn moeder werd 39 jaar.

    Vragen

    Gaat dit thema ook op voor jou? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

    • Wat is er bij mij gebeurd?
    • Wat betekende dat voor mij?
    • Welke gevolgen heeft dat voor mij gehad?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Wat ga ik daarmee doen?

    Verlaat Verdriet

    De impact van het vroege verlies van een ouder is in veel gevallen groot en omvangrijk voor het kind dat dit onomkeerbare verlies overkomt. Sporen van dit levens-veranderende verlies gaan een leven-lang mee en kunnen in je volwassenheid nog altijd vorm geven aan je leven.

    Verlate rouw

    Een verlaat rouwproces is een gecompliceerd proces. Voor veel Verlaat Verdriet-ers een  tocht door een mijnenveld.

    • Je moet teruggaan in de tijd;
    • Gedurende deze tocht stuit je op tal van mijnen (verstrikkingen);
    • Angst voor verandering speelt je parten;
    • Overlevingspatronen steken de kop op;
    • Je moet terug naar een plek waar je voor geen prijs naar terug wilt: het verliesmoment;
    • Je moet terug naar de gevolgen die dit vroege verlies voor je heeft gehad;
    • Intussen eist het leven van alle dag tijd en aandacht van je op.

    Tips

     

  • | |

    Het zal je maar overkomen

    DoorTitia Liese

    Het zal je maar overkomen.
    Je verloor als kind je ouder(s). Ook jouw leven veranderde. Je paste je aan je nieuwe werkelijkheid aan. Stapte in controle. Werd een controle freak. Kreeg moeite met grenzen. Met relaties. Voelde dat je je nooit echt gelukkig kon voelen. Ook al zag je leven er van buiten prima uit.

    Problemen

    Je voelde dat je problemen had. Dat ze zich opstapelden. Je zocht hulp. Vertelde wel dat je jong je ouder(s) was verloren. Maar het feit dat daar niet of nauwelijks op werd gereageerd was ook wel een beetje fijn. Dan hoefde je het daar tenminste niet over te hebben.

    Onderzoek

    Onderzoek volgde. Je werd getest. Is het ADHD? ADD? Dysthyme stoornis? Autisme? PTSS? Borderline? Er kwam een diagnose uit de test. Of: er kwamen meer diagnoses uit verschillende tests. Je vroeg je af of het wel klopte. Maar: ‘Wie ben ik?’ Je kwam per slot van rekening met een hulpvraag. Omdat je voelde dat er iets niet klopte. Je kwam niet omdat je wist wat het antwoord was.

    Behandelplan

    Er kwam een behandelplan. Je ging erin mee. Want, nogmaals: je kwam met een hulpvraag. Voor je gevoel kon je niet anders dan erin meegaan. Maar het klopte niet. Het sloot niet aan bij jou. Bij wat jij voelde. Het vroege verlies van je ouder(s) kwam niet aan bod. Hulpverleners reageerden niet. Of nauwelijks. Of geïrriteerd. Omdat jij (weer eens) begon over het verlies van je ouder(s).

    Verlaat Verdriet

    Inmiddels ben je jaren verder. De onjuiste diagnoses en de behandelplannen die waren gebaseerd op die diagnoses hebben iets met je gedaan. Maar niet wat je had gehoopt. Integendeel. Je werd onzekerder. Je vertrouwen in de hulpverlening kwam op een dieptepunt terecht. Dan word je op het spoor gezet van Verlaat Verdriet. Wat een ontdekking. Er ging een wereld voor je open. Ben je er blij mee? Of juist niet?

    Gat in je ziel

    Ontdek meer over Verlaat Verdriet. Over jezelf. Lees de verzamelde blogs van Titia Liese in Gat in je ziel.

  • | |

    Over ontwijken en uitstellen

    DoorTitia Liese

    ‘Het moet nu maar eens over zijn.’ Een groot verlangen van veel Verlaat Verdriet-ers. Misschien wel het grootste verlangen.

    Het moet nu maar eens over zijn

    Vandaag werd ik me er weer eens van bewust. Het moet nu maar eens over zijn.
    Waar gaat dat dan eigenlijk over? Wat moet dan maar eens over zijn?
    Mogelijk spelen deze gevoelens ook bij jou. ‘Het moet nu maar eens over zijn.’
    Ben jij je er ooit goed van bewust wat je daarmee bedoelt?
    Wat moet dan maar eens over zijn?

    Ontwijken en uitstellen

    ‘Soms ben ik heel snel. Maar in uitstellen ben ik ook heel bedreven.’ schreef ik vanochtend in een reactie.
    Ontwijken. Uitstellen. Bekende Verlaat Verdriet-thema’s. Thema’s waar veel over te zeggen valt. Bijvoorbeeld in het (zelf)onderzoek naar de vraag of de dood van je ouder voor jou een trauma is geweest.
    Maar er is ook een ander perspectief op ontwijken en uitstellen mogelijk. En die gedachte wil ik nu graag met je delen.

    Vicieuze cirkel

    ‘Ontwijken. Uitstellen. Ik ben daar zo bedreven in geweest’ denk ik bij mezelf. ‘Hoe bedoel je?’ reageert een ander stemmetje in me. ‘Je doet het nog.’ Ik barst in lachen uit. Aan m’n computer. Want ja: het is waar. Ik doe het nog. ‘Ho’ zegt weer een ander stemmetje in mij. ‘Maar het is nu wel heel anders dan vroeger.’
    Vroeger werd ik namelijk kwaad op mezelf. Woedend. Gaf mezelf op m’n kop. Kwam in de vicieuze cirkel terecht van permanent ongenoegen. Kwam vervolgens tot helemaal niets meer. En hup: nog een vicieuze cirkel van ontwijken. Van uitstellen.

    Doen

    Gelukkig gaat dat tegenwoordig heel anders. Bij mij althans.
    Ontwijken: ja – ik doe het nog steeds.
    Uitstellen: ja – ik doe het nog steeds.
    Maar anders dan vroeger zie ik nu wat ik doe. Ik reken mezelf er niet meer zo negatief op af. Kijk er een dagje naar. Misschien nog een dagje. Kan ook een weekje worden. Maar dan ga ik het gewoon doen.

    De weg naar heling

    De weg naar heling gaat voor een Verlaat Verdriet-er in stapjes.
    Bijvoorbeeld door te onderkennen wat ontwijken en uitstellen voor jou betekenen.