• | |

    Aanpassen, of geleid door angst?

    DoorTitia Liese

    Aanpassen.
    Wij, Verlaat Verdriet-ers, kunnen het als de beste. Je aanpassen aan veranderde omstandigheden.

    Fascinerend

    Ik heb het altijd een van de meest fascinerende kenmerken gevonden van Verlaat Verdriet. We kunnen een allesoverheersende angst voelen voor ‘iets’ waarvan je denkt dat het wel eens zou kunnen gebeuren. Een angst die voelt als vele malen groter dan jijzelf. Waarvan je niet goed snapt waar die vandaan komt. Maar hij is er. Weer eens. Een angst waar je weinig meer tegen uit kunt richten dan wachten tot het weer over is. ‘De mens lijdt het meest van het lijden dat je vreest’ gaat voor Verlaat Verdriet-ers vaak letterlijk op. Je wordt geleid door angst.

    Tegelijkertijd zijn juist wij, Verlaat Verdriet-ers, degenen die in tijden van nood, van (abrupte) crisis de mouwen opstropen. Je kijkt om je heen. Wat moet er gedaan worden? En je doet het. Je wordt geleid door je vermogen je aan te passen.

    Overwinnen

    Hoe zit het met jou in de tijden van covid-19? Laat je je leiden door angst? Angst voor het grote? Het onbekende? Laat je je mee-slepen in de angsten van de mensen om je heen?

    Of spreek je je vermogen aan om je aan te passen? Je mouwen letterlijk of figuurlijk op te stropen als het noodzakelijk is? Spreek je je vermetelheid aan? Je vermogen om te improviseren?

    Als vanzelf duikt het klassiek-Griekse overwinningsbeeld De overwinning van Samotrake in me op.
    Zie hoe deze prachtige vleugelvrouw even voorzichtig als trefzeker voor je neer is gedaald. In deze dagen van covid-19 deel ik haar graag met je.

  • | | |

    Veranderen: je moet er iets voor doen

    DoorTitia Liese

    ‘Het is nu eenmaal zo’.
    ‘Zo ben ik nu eenmaal.’
    ‘Dat is nu eenmaal mijn karakter.’

    Kun je je karakter veranderen? is een vraag die regelmatig langs komt in de media. Verwezen wordt dan naar diverse vormen van cursussen, coaching, trainingen en therapieën die je kunt doen met het doel veranderingen te bewerkstelligen.
    Kan dat? is dan de vraag. Kun je je karakter veranderen?

    JA

    Als het Verlaat Verdriet-ers betreft is mijn antwoord volmondig JA (vooropgesteld dat we nu even niet een discussie aangaan over wat karakter eigenlijk is!).

    Wie ben ik?
    Wat wil ik?
    Wie was ik voor ik mijn ouder(s) verloor?
    Welke invloed hebben de gebeurtenissen na het overlijden van mijn ouder(s) op mij gehad?
    Op welke manier hebben de gevolgen van het vroege verlies mij (mede) gevormd?
    Wat kan ik?

    Overleefkracht

    Je verloor in je jeugd je ouder(s). Moest gaan overleven. Je ontwikkelde aanwezige talenten. Talenten groeiden uit tot kwaliteiten. Kwaliteiten die je in kon zetten om te overleven. Die deel uit gingen maken van je identiteit. Aanpassen. Zorgen. Presteren. Organiseren. Je verantwoordelijk voelen.
    Overleefkracht.

    Schaduw

    Andere talenten kwamen in de schaduw terecht. Talenten die zich niet konden ontwikkelen omdat je niet meer kwetsbaar durfde te zijn. Omdat je niet meer de steun kreeg die je nodig had om kwetsbare talenten te laten groeien tot kwaliteiten.

    Onderzoek

    Onderzoek eens hoe dat bij jou zit.
    Welke talenten hebben zich kunnen ontwikkelen tot kwaliteiten?
    Op welke manier zijn je kwaliteiten deel uit gaan maken van wie je bent geworden?
    Wat doe jij met je kwaliteiten?
    Hoe zet jij je kwaliteiten in? En waarom?
    Van welke talenten weet je diep van binnen dat je ze hebt. Die jou als mens zouden verrijken als ze alsnog kunnen groeien. Zichtbaar kunnen worden.

    Veranderkracht

    Kijk eens in de spiegel en realiseer je hoe groot jouw potentieel is om te veranderen. Om jezelf zichtbaar te maken. Je te manifesteren.
    Leer vertrouwen op je veranderkracht.
    Welkom in je nieuwe leven!

  • | | |

    Liefde delen in tijden van Corona

    DoorTitia Liese

    Liefde delen in plaats van virus. In plaats van paniek. Je ziet het overal om je heen gebeuren.
    Zoals zoveel mensen heb ik me de afgelopen dagen afgevraagd: en wat kan ik nu doen? Even plotseling als heel veel andere mensen geconfronteerd met een leeg geveegde agenda. Wat kan ik in deze tijden voor andere mensen betekenen?

    Zoals gewoonlijk bleek het antwoord heel simpel te zijn. Ik kan er zijn voor Verlaat Verdriet-ers. Voor de Verlaat Verdriet-ers voor wie ziekte, dood, onzekerheid, angst, paniek oude thema’s raken. Dan kan het goed zijn als je deze gevoelens kunt delen. En dat kan. Per telefoon, als je wilt.

    Voor hen wil ik er zijn

    In verband met mijn privé-omstandigheden ben ik niet in de gelegenheid een telefonisch spreekuur in te stellen. Stuur een mail naar titia@verlaatverdriet.nu Dan maken we een afspraak voor een – gratis – telefonisch consult. Je bent van harte welkom!

    PS

    Ken je een van de vele Verlaat Verdriet-thema’s?
    …….. Als mensen om je heen in paniek raken. Onzeker worden. Niet weten wat te doen. Dan stroopt een Verlaat Verdriet-er de mouwen op. Kijkt om zich heen. Steekt de handen uit de mouwen. En handelt (dit is dezelfde mensensoort die in paniek kan raken over ‘iets’ waarvan ze zou kunnen denken dat er ‘iets’ zou kunnen gebeuren 🙂 ! ).

  • | |

    Groot interview met Eva Crutzen Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese

    Eva Crutzen

    Toen Eva 11 jaar was ging haar moeder dood. Dat hakte erin bij cabaretier Eva ­Crutzen, en het blijft erin hakken. Hoewel ze er ook veel fuck it-kracht aan ontleent. ‘Juist doordat het allemaal niet zo soepel ging, heb ik wilskracht ­opgebouwd.’

    ‘Het lijkt alsof het leven erna nu pas begint voor Eva.’

    Instemmend knikkend: ‘Ja. Ja, ja.’ Dan ineens huilend: ‘Sorry, ik word daar instant superverdrietig van. Omdat het bijna lijkt alsof ik daarmee ook afscheid van haar zou nemen. Alsof zij er niet meer toe doet. Maar het klopt wel wat Niels zegt. Het wordt wel minder dat ik overal zo mee worstel. Hoewel ik tijdens dit gesprek al de hele tijd aan het huilen ben, waardoor ik denk: misschien moet ik er toch maar weer eens met iemand over gaan praten. Tegelijkertijd vind ik het moeilijk om te zeggen dat het beter gaat. Omdat het ook voelt alsof ik haar daarmee vergeet. Ik schreef laatst voor een lied de tekst: ‘Wanneer mag je door?’ Ik denk dat het verdriet nooit minder wordt, en het gemis ook niet, maar de manier waarop ik ermee omga verandert wel.’

    Waarom heeft de dood van je moeder zo ontwrichtend gewerkt?

    ‘De jaren na het overlijden van mijn moeder waren heel onrustig, het voelt onveilig als zoiets gebeurt. Dat heeft me lang het gevoel gegeven dat ik stuk was. Alsof ik anders was dan de anderen. Ik voelde me een zwerfkatje waar een oortje vanaf is. Ik wilde zo graag normaal zijn, maar ik voelde me niet normaal. En nu voelt het alsof ik wel even in een lekkere fase zit. Ik heb een leuke vriend, heb lieve mensen om mij heen, mijn werk gaat lekker, en ik ben nog niet bezig met kinderen. Want ik denk dat er wel een shitstorm op me zal afkomen als ik zelf moeder wordt. Maar nu is het gewoon even oké. Ik ben nog steeds wel die zwerfkat met een verminkt oortje, maar ik heb er nu voor mijn gevoel een vette bontjas bij aan. En als ik lach, is mijn tand goud. Ik voel mezelf niet meer minder dan anderen. Ik voel me niet meer stuk.’

    Volkskrant Magazine

    Lees dit uitgebreide interview met Eva Crutzen over het verlies van haar moeder op 11 jarige leeftijd en de invloed die dit verlies nog altijd heeft op haar, en haar leven van nu.

    Volkskrant Magazine 14 maart 2020