• | | | |

    Veranderkracht en zelfondermijnende overtuigingen

    Zelfondermijnende overtuigingen

    Ongemerkt kunnen zelfondermijnende overtuigingen je leven vorm en inhoud geven. Maar wat is ongemerkt? Zelfondermijnende overtuigingen kunnen in je zijn ontstaan als gevolg van het vroege verlies van je ouder(s). Je verloor in je – vroege – jeugd je ouder(s) door overlijden. Het leven dat je tot dan toe had gekend veranderde ingrijpend. De fysieke aanwezigheid van je overleden ouder verdween onomkeerbaar uit je leven. Haar of zijn invloed op de opvoeding die je tot dan toe kreeg verdween. Haar/zijn zorg. Aandacht. Liefde. Educatie. Cultuur. Je overgebleven ouder stond er alleen voor. Ongewenst alleenstaand ouder geworden. Mogelijk kwam er een nieuwe partner van je overbleven ouder. Opnieuw veranderde je leven ingrijpend. Je ontwikkelde overlevingspatronen om jezelf in stand te kunnen houden. Patronen die jou toen hielpen je staande te houden, maar die je nu als het ware klem zetten. Die jou, maar nu op een heel andere manier, staande houden.

    Zelfondermijnende overtuigingen

    Zelfondermijnende overtuigingen kunnen je leven ongemerkt vormgeven. Met ongemerkt bedoel ik hier: je bent zo gewend aan deze patronen die deel zijn uit gaan maken van wie je bent geworden dat je ze niet opmerkt als overtuigingen. Ze voelen als deel van jou. Soms zelfs zo dat je kunt denken: dat zit in mijn karakter. Ik ben nu eenmaal zo. Maar je merkt ze wel degelijk. Ze ondermijnen je in je functioneren.

    Veranderkracht

    • Heb je het gevoel dat altijd alles tegenzit in je leven, hoeveel je ook doet?
    • Leef je altijd vanuit een gevoel van tekort?
    • Denk je van jezelf dat je anders bent dan anderen?
    • Zit diep in jou altijd angst (weer) in een depressie terecht te komen?
    • Kun je nooit voluit van je leven genieten?
    • Voel je altijd weer de dreiging van suïcidegedachten, hoezeer je je daar ook tegen verzet?

    Dan is het tijd voor Veranderkracht. Neem verantwoordelijkheid voor de patronen die je zelf hebt ontwikkeld. Onderken dat je deze patronen hebt. Herken ze als patronen. Patronen die je zelf hebt ontwikkeld. Patronen die je kunt veranderen. Het vraagt wat van je. Soms zelfs heel veel. Maar het kan. Je kunt deze patronen veranderen. De wereld, jouw wereld, zal er anders uit gaan zien.

    Lezen

    Doen

    Zelftest 

    Onsterfelijke wijsheid

    Beroemde Verlaat Verdriet–ers uit de geschiedenis zijn ons voorgegaan. Zij hebben hun onsterfelijke wijsheden aan ons nagelaten. Nog altijd kunnen wij leren van de wijsheid die zij hebben verkregen uit ervaringen in hun leven.

    • Boeddha, 480 v Chr – 400 v Chr; verloor zijn moeder vlak na zijn geboorte.
      Laat liefde en mededogen je leidraad zijn in al je handelingen.
    • Erasmus van Rotterdam; 1467 – 1530; ± zestien  jaar toen hij wees werd.
      Het begin van wijsheid is dat je jezelf kent.
    • Nelson Mandela; 1918 – 2003; negen jaar toen hij zijn vader verloor.
      Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.

    Oefening in mededogen

    Net als ik …

    …. is deze persoon op zoek naar een beetje geluk in haar/zijn leven;

    …. probeert deze persoon lijden in haar/zijn leven te vermijden;

    …. heeft de persoon verdriet, eenzaamheid en wanhoop gekend;

    …. probeert deze persoon haar/zijn behoeften te vervullen;

    …. leert deze persoon over het leven.

  • | | |

    Heb ik je ooit verteld : Genevieve Kingston

    Heb ik je ooit verteld

    In de trein naar Eindhoven bedenk ik dat ik toch op het vliegveld nog een boek wil kopen voor mijn week in Codiponte. Ik ben al door de Security als ik me realiseer: een boek. De keuze is dan al niet ruim meer. Ik vind geen boek dat me aantrekt. Wel valt mijn blik op een omslag met de titel Heb ik je ooit verteld. Hoe ik mijn leven lang brieven van mijn overleden moeder ontving. Oh nee, deze week even niet, denk ik. Ik ben al doorgelopen naar de vertrekhal als iets in me beslist: terug. Ga het nu kopen. Zo gedacht, zo gedaan. Ik loop terug. Pak het boek. Reken het boek af.

    Denken, mijmeren, voelen, filosoferen

    Op de eerste dag in Codiponte stel ik het nog even uit eraan te beginnen. Maar als ik eenmaal ben begonnen pakt het boek me zoals ik nog zelden word gepakt door een ervaringsboek over Verlaat Verdriet-thema’s. Het ene moment lees ik door, door, door, door. Het andere moment lees ik iets wat me aan het denken zet. Waar ik – in de rust en de stilte van de Concia bij Maartje en Davide – uren over kan denken. Mijmeren. Voelen. Filosoferen.
    Je merkt het al lezend in deze blog. Bij andere boekbesprekingen doe ik m’n best zo neutraal mogelijk informatie te delen. Bij dit boek lukt me dat niet. Dit boek wil ik helemaal met je delen. Zo helder, en zo mooi geschreven. Beeldend. Openhartig. Integer. En vooral ook: leerzaam.

    Dochter en moeder

    Wel vermoed ik dat dit boek vooral een boek is voor dochters die hun moeder verloren door een lang ziekteproces. Deze dochters wil ik vooral zeggen: koop het boek. Leen het. Lees het.

    Ook voor andere Verlaat Verdriet-ers

    Voor Verlaat Verdriet-ers die niet dochter zonder moeder zijn: ook voor jullie een boek dat op een bijzondere manier een werkelijkheid laat zien van jong ouderverlies. Laat zien dat kinderen die een ouder gaan verliezen door de dood hele gewone kinderen zijn. Dat ouders die te jong gaan sterven hele gewone mensen zijn die niet dood willen gaan, terwijl hun kinderen nog jong zijn. Dat ouders die overblijven hele gewone mensen zijn, die ongewenst alleenstaand ouder zijn geworden. Dat niemand heeft kunnen oefenen hoe je dat alles het beste kunt doen. Dat alle tips en goedbedoelde adviezen niet kunnen tippen aan de werkelijkheid van wat er gaande is in een gezin met een levensbedreigend zieke ouder.

    Citaat

    …..‘De vrouw die ik nodig had was de vrouw van het bandje, van de video’s, de vouw die had gevochten, geleden en voor mijn geboorte al een leven had gehad. Ik had alle aspecten van mijn moeder nodig, niet alleen de warmte en tederheid die ze me had gegeven toen ik klein was. Ze had een spoor aan broodkruimels achtergelaten die naar haar, en naar mijn toekomst leidden, maar om die allemaal te vinden moest ik veel beter kijken. Ik moest vragen gaan stellen….’ 

    Complimenten

    Mijn grote complimenten gaan uit, zowel naar de schrijfster van het boek: Genevieve Kingston, als naar de uitgever/uitgeefster die deze parel heeft gevonden, en geschikt heeft gemaakt voor Nederlandstalige Verlaat Verdriet-ers.

    De weg van liefde

    Wil je, net als ik, ervaren wat de rust en de stilte van Codiponte ook jou kan brengen? Lees meer over onze schrijf-retraite De weg van liefde, 2024.

    Meer lezen, zien, doen

  • | | |

    De weg van liefde: meenemen van de liefde naar huis

    In mijn blog vol mijmeringen over ‘De weg van Liefde 2023‘, schreef
    ik over het meenemen van die liefde naar huis.

    Vervolgen

    Voor Titia en mij was het heel waardevol om contact te houden met de deelnemersgroep. De groepsapp bleef in de lucht. En wanneer iemand daar behoefte aan had, kon er contact zijn.
    Het symposium Vader, afgelopen maart, was een mooie gelegenheid om elkaar live te ontmoeten. Echt tijd voor elkaar hadden we gedurende de spontaan ontstane Vervolgdag bij Titia thuis. Uit de ervaringen na de week in Italië bleek dat er bij iedereen wezenlijk iets veranderd was.

    Voornemens

    De bezoekjes aan familieleden. De gesprekken die plaats hadden gevonden. Het stond allemaal in een ander licht. Rustiger, meer vanuit ‘het is zoals het is’ en ‘dit zijn mijn vragen, dit is mijn verhaal’. Beslissingen waren genomen. Alles uit eigen beweging en met een intentie die je verder brengt in je leven.

    Verlate rouw

    Het integreren van de dood van je vader, je moeder of van beide ouders, in je bestaan, is een verdrietige en soms moeilijke puzzel. Steeds kunnen er momenten zijn dat je overvallen wordt door pijn, gemis, verlangen en ongemak. Dit met elkaar delen en handvatten aangereikt krijgen, brengt je verder en geeft je overzicht en rust.

    Op reis

    Het vraagt nogal wat om over de drempel te stappen en jezelf dit te gunnen. Wij bieden je het opstapje en de uitnodiging voor deze bijzondere week vol rust, tijd en aandacht voor jou. Met Titia en mij als begeleiders, een week lang.

    Op weg

    Wij kijken er naar uit. De retraite is dit jaar van 5 – 11 oktober 2024.
    En er is nog een plekje voor je.

    Wil je meer weten, schroom niet om ons te bellen of te mailen.
    Titia: 06-53765843 / info@verlaatverdriet.nu
    Els : 06-18534599/ ecg.pronk@home.nl

    Of lees de info & blogs op www.verlaatverdriet.nu 

  • | |

    Dante Alighieri in Codiponte

    Laten we naar buiten gaan…

    ‘E quindi usciamo a riverdere le stelle’.
    ‘Laten we nu naar buiten gaan om de sterren weer te zien’.
    Coronatijd. De strenge lockdown-regels in Italië lopen ten einde. Op verschillende plaatsen, en op verschillende momenten, duikt het citaat van Dante Alighieri op uit de Divina Comedia (Hel, XXXIV, 139): ‘E quindi usciamo a riverdere le stelle‘. Na de tocht door de hel zoals Dante Alighieri die heeft beschreven in zijn Divina Comedia: eindelijk de weg naar boven. Naar het licht. Naar de sterren.

    Dante Alighieri

    Dante Alighieri, 1265 – 1321. Grondlegger van de moderne Italiaanse taal, zoals wij die heden ten dage kennen. Rond zijn vijfde jaar verloor hij zijn moeder. Op zijn vijftiende overleed ook zijn vader. Op dat moment moest hij de verantwoordelijkheid voor zijn hele familie op zich nemen. Een groot deel van zijn leven heeft Dante Alighieri buiten zijn geboortestad Florence doorgebracht, als politiek banneling. Onder meer in de Lunigiana. Niet ver van Codiponte.

    Onder de sterrenhemel

    ‘Zeven keer zeven keer ben ik door de hel gekomen.’ Zo voelden mijn worstelingen tijdens mijn eigen verlate rouwproces, in de tijd dat Verlaat Verdriet nog een totaal onontgonnen gebied van verlies en rouw was. ‘Wat ben ik blij dat ik deze helletocht aan ben gegaan. Heb volbracht. Dat ik weer licht kan zien. Sterren zie stralen.’

    Vorig jaar, oktober 2023. Tijdens De weg van liefde gingen we naar buiten om te eten op de binnenplaats van La Concia. Op een nog warme oktoberavond samen te dineren. Te genieten van de maaltijd die Davide voor ons heeft bereid. Onder de sterrenhemel van Codiponte. In de Lunigiana. Nog geen vijfentwintig kilometer van de plek waar Dante Alighieri als politiek banneling een deel van zijn leven doorbracht.
    Wij gingen naar buiten op die oktoberavond. En zagen de sterren.

    Medicine

    Op de foto Davide die op de binnenplaats ons toetje van het toetje klaarzet. Ons medicine. De notenlikeur die Davide ieder jaar bereidt met walnoten uit de Lunigiana.

    De weg van liefde, 2024

    De weg van liefde 2024 gaat door. Er is nog een plekje beschikbaar.
    Je bent van harte welkom!

    Lees meer