• | | | | | | | |

    Vrij van verslaving

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Verslaving

    Onlangs sprak ik een Verlaat Verdriet-er, die me vertelde een drugsverslaving ontwikkeld te hebben. ‘Ik heb er genoeg van’ vertelde deze Verlaat Verdriet-er. ‘Het is tijd voor een ander leven. Ik wil van die verslaving af. De eerste stappen heb ik gezet. Het zal best tijd nodig hebben, maar ik heb een duidelijk beeld van hoe ik wil dat mijn leven er uit gaat zien. Heel anders dan nu dus.
    Niet meer die afhankelijkheid.
    Niet meer die leugens.
    Niet meer die zelfverachting.
    Ik kijk er naar uit!’

    Vrij van verslaving

    Al pratend komen herinneringen aan mijn eigen alcohol-afhankelijkheid terug. Het is nu ruim tien jaar geleden dat ik van de ene op de andere dag besloot: en nu is het klaar. Ik stop NU met drinken (en met roken).
    Rigoureus, op die dag – eigenlijk nacht – van het  ene op het andere moment: ik stop ermee. Maar dat dan wel na een strijd van vele jaren!
    Een strijd tegen alcohol.
    Tegen mezelf.
    Tegen ………..
    Voor……….

    De kracht van innerlijk beeld

    Anders dan de Verlaat Verdriet-er die ik sprak, had ik al die jaren van strijd geen innerlijk beeld van hoe mijn leven eruit zou zien zonder alcoholafhankelijkheid. Dat beeld had ik namelijk niet (en ik weet nu hoe belangrijk het is je wel een innerlijk beeld te vormen van hoe je leven er dan uitziet!).

    Waarom?

    Ik leg de Verlaat Verdriet-er een van mijn vele vragen van toen voor: dronk ik om de pijn van het verlies van mijn moeder niet te hoeven voelen? Hoe zit dat bij jou? Weet jij dat?
    In diverse therapieën (en aanverwanten) heb ik daar zelf altijd weer naar gezocht: kon/wilde ik de pijn van het verlies niet verdagen? Altijd weer werd juist dát aspect bevestigd.
    En ja: dat was het vast ook.
    Maar altijd was er ook het gevoel in mij: het dekt de lading niet. Dat is het niet alleen.
    Maar waarom wel?
    Wat was het dan wel?

    Bijzondere realisatie

    Het gesprek met de Verlaat Verdriet-er maakt iets bijzonders in mij los.
    Heel basaal, niet in mijn hoofd, maar diep in mijn lijf.
    Ineens weet ik in volle omvang: de overweldigende innerlijke paniek om de verantwoordelijkheden van een volwassen leven te moeten dragen.
    Daar zat het!

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet ingelezen

    DoorTitia Liese

     

    ’t Is klaar!’
    Ik stap afgelopen donderdagmiddag uit de kleine opnamestudio de werkruimte in van Lydia, op dat moment nog net bezoldigd opnametechnicus van de CBB.
    ‘We hebben het’ zegt Lydia tevreden. ‘Gids voor Verlaat Verdriet is helemaal ingelezen’.

    Voor mensen met een leesbeperking

    Zoals ik eerder in mijn Blog’s (25 november 2015, 7 januari 2016 en 1 maart 2016) heb laten weten, heeft de CBB mij in de gelegenheid gesteld van de Gids voor Verlaat Verdriet een gesproken boek te maken. Zo komt de Gids voor Verlaat Verdriet nog dit jaar ook beschikbaar voor mensen met een leesbeperking.

    Zelf inlezen

    Ik mag het zelf inlezen en dat is een bijzondere ervaring. Eerst een oefenrondje bij Lydia thuis, vervolgens een week later naar de studio in Ermelo. Na het oefenrondje realiseer ik me ineens dat ik, inmiddels lang geleden – namelijk tijdens mijn opleiding op de Bibliotheek en Documentatie Academie – ben opgeleid om voor te lezen. Het is weer even wennen, maar kennelijk net als bij zwemmen en fietsen: als je het ooit hebt geleerd kan het wel wegzakken, maar echt verleren doe je het niet meer.

    Fatsoenlijk en foutloos

    De eerste minuten in de studio zijn spannend – lukt het me een beetje fatsoenlijk en foutloos te lezen? Het went snel, maar goed: zo heel erg ingewikkeld is het nou ook weer niet. In drie leesbeurten stevig doorlezen ben ik door de Gids heen. Tijdens het lezen word ik verrast door een nieuwe ontdekking. Van diverse kanten heb ik na het uitkomen van de Gids gehoord: ‘Je schrijft zo gemakkelijk en toegankelijk, zo duidelijk en zo gemakkelijk leesbaar.’

    Aangename verrassing

    Bij de eerste voorbereiding voor de eerste leesbeurt vraag ik me een beetje bezorgd af: en wat als ik nu allemaal vreselijk dingen tegenkom – fouten, onzinnige opmerkingen, onleesbare zinnen enzovoort. M’n hoofd wist het eigenlijk wel: het zit wel goed. Er hebben genoeg verschillende mensen meegelezen. Heel erg raar kan het niet lopen, maar ja: een beetje onzeker was ik toch wel. Ook dat is gelukkig alles mee gevallen. Sterker nog: ik heb nu ook zelf ervaren hoe gemakkelijk (voor)leesbaar dit boek is. Een goede en fijne ervaring – met heel veel dank aan Lydia en CBB!

    Bericht van beschikbaarheid

    Al werkend heb ik (deels) gezien hoe bewerkelijk het proces is om van een boek een gesproken boek te maken. De ingesproken tekst ligt nu klaar, maar het zal nog even duren voor het boek in gesproken vorm beschikbaar is (datum planning: najaar 2016).
    Je hoort van me, zodra het gesproken boek beschikbaar is (en hoe je er dan aan komt).

  • | | | | | | | | |

    Ik wil erbij zijn!

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Wie ik ook vertel over onze plannen voor het Verlaat Verdriet-symposium, de glossy en de schrijfwedstrijd: unaniem wordt er enthousiast op gereageerd. ‘Wat een gaaf plan. Ik wil erbij zijn’

    Enthousiasme voor het Verlaat Verdriet-symposium

    Wij: Carin, Joke, Maria, Mary en ik bevinden ons op dit moment nog in de voorbereidende fase, maar wat een enthousiasme ervaar ik als ik vertel over de plannen die we aan het maken zijn voor het Verlaat Verdriet-symposium en alles wat we daar rondom heen willen organiseren!

    Ook voor jou

    En wat vind ik het leuk jou – als Verlaat Verdriet-er –  daar nu deelgenoot van te maken. Ook al kunnen we op dit moment nog niet heel erg concreet zijn over datum en invulling (dat komt, naar ik hoop en verwacht, na onze volgende bijeenkomst op 17 maart a.s.).
    Want: ook voor jou organiseren we dit symposium!

    Hulp en ondersteuning

    Deelnemers aan de workshops en andere activiteiten: ze bieden hun diensten ten behoeve van dit symposium aan.
    L. heeft een prachtig idee voor een film;
    J. hoort van dit plan en geeft al snel aan: ‘Mooi plan – ga ik over nadenken’.
    S. biedt aan ons te ondersteunen bij de PR via de social media;
    E. biedt haar grote kennis aan van LinkedIn. Bovendien zegt ze: ‘Ik heb veel ervaring met fondswerving. Laat weten waar ik jullie in kan helpen. Dit symposium moet er komen’;
    C. duikt meteen in haar adressenlijst voor PR via de media. Laat maar weten als je meer van me nodig hebt;
    J. biedt meteen aan: als je behoefte hebt om te sparren – ‘We rijden allebei de helft om elkaar te ontmoeten. Ik help je graag.’ J. heeft een kleine twintig jaar geleden het boekje ‘Is mama nu een engel’ gemaakt. ‘Het is er nog’, zegt ze. ‘Als je wilt, mag je het gebruiken’;
    M. maakt prachtige illustraties. ‘Tuurlijk wil ik meewerken’, zegt ze meteen.
    E. is meteen bereid plaats te nemen in de jury voor de schrijfwedstrijd. ‘Ik kom naar jullie toe als je me nodig hebt’, zegt ze zonder aarzeling.

    De Verlaat Verdriet-ers die ik vraag om vanuit hun (ervarings)deskundigheid een bijdrage te leveren aan dit symposium hoeven daar niet over na te denken: ‘Doe ik graag’ is de reactie van allemaal.

    Spreken onze plannen je aan?

    Spreken onze plannen je aan?
    Wil jij, als Verlaat Verdriet-er ook jouw deskundigheid inzetten voor dit symposium?
    Laat het ons weten! Mail je aanbod naar symposium@verlaatverdriet.nu

  • | | | | | | | | | |

    Gids als gesproken boek: nieuwe fase

    DoorTitia Liese

    Gids voor Verlaat Verdriet als gesproken boek

    ‘Het boek is klaargemaakt voor de opnamestudio. We kunnen starten!‘
    Gisteravond kwam Lydia bij me langs met de Gids voor Verlaat Verdriet. Het boek is dus klaargemaakt voor de studio. Voor mij in de studio, moet ik eigenlijk zeggen, want ik mag het zelf gaan voorlezen.
    Lydia is (nog even) coördinator van CBB, afdeling     Passend lezen. In mijn blog van 7 januari 2016 schreef ik over deze speciale uitgave: Gids voor Verlaat Verdriet als gesproken boek. 

    Van papieren boek naar gesproken boek

    De Gids voor Verlaat Verdriet gaat dus een nieuwe fase in: van papieren boek naar gesproken boek. Lydia geeft me het boek in handen. Een heel speciaal moment, om mijn eigen boek – dat klaar is gemaakt voor de studio – in mijn handen gelegd te krijgen. Iemand, ik weet niet wie en verzuim in mijn opwinding dat te vragen, heeft aanwijzingen voor gebruik in de studio in het boek geschreven. Ik zie het. Ik lees het. Maar ik heb nog geen idee hoe het daar gaat werken. Spannend!

    Onzichtbare verbinding

    ‘Denk eraan dat je leest voor één iemand, die naar je luistert’ zegt Lydia.
    ‘Iemand die naar jou luistert.
    Iemand die van jou de tekst van de Gids te horen krijgt.
    Het boek dat jij zelf hebt geschreven.
    Met jouw stem.
    Voor één iemand die naar je luistert.
    Iemand die jij niet kunt zien.
    Iemand die jij niet kunt horen.
    Iemand die geraakt zal worden door wat jij met je boek te vertellen hebt.
    Iemand die tijd nodig heeft om door te laten dringen wat je zegt’

    Ik schrik een beetje. Dat had ik me niet gerealiseerd.
    Ik spreek vaker voor groepjes en groepen mensen. Over Verlaat Verdriet. En over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Ik heb daar normaal gesproken geen moeite mee.
    Maar dit is echt iets anders.
    Me richten op één iemand. Die ik niet kan zien.
    Iemand, hoogstwaarschijnlijk een Verlaat Verdriet-er,  met wie ik een – onzichtbare – verbinding aan zal gaan.

    Andere blik

    Ik lees mijn boek nog eens helemaal door, met een heel andere blik en een ander gevoel dan ik tot nu toe gedaan heb.
    Is het voor de lezer wel duidelijk, wat ik heb geschreven?
    Hoeveel verandert er voor iemand die niet met haar/zijn ogen leest, maar met haar/zijn oren?

    De week van de Gids

    Zo is deze week voor mij de week van de Gids voor Verlaat Verdriet geworden. Want ook deze week ben ik begonnen het boek voor te bereiden voor de Franse vertaling. Ook hier lees ik het boek vanuit een heel ander perspectief. Wat moet er veranderd worden? Wat moet er aangepast worden? Ook dat is deze week een heel bijzondere sensatie geweest!

    Zeventien maart 2016

    Op 17 maart 2016 zal ik weten hoe het voelt mij boek voor te lezen.
    Dan heb ik de eerste afspraak in de studio in Ermelo voor opname.
    ‘Komt helemaal goed met dat boek van jou’ zegt Lydia.
    Ik geloof haar.
    Graag!