• | | | | | | | |

    Wat betekenen ouders voor kinderen?

    DoorTitia Liese

    Zelf ben ik (Titia Liese, 1949) van de generatie die de BOM-vrouwen voortbracht. Bewust Ongehuwde Moeders. Wij wisten het zeker: vrouwen hebben geen mannen nodig om hun kinderen groot te brengen. Behalve voor dat ene: het zaad. En zeker: er zijn ongetwijfeld een heleboel BOMoeders die hun kinderen uitstekend hebben grootgebracht – en groot brengen.

    En toch, en toch…. is er in de loop van mijn Verlaat Verdriet-werk iets gaan knagen.
    Klopt het wel?
    Klopt die gedachtegang echt?
    Is dat niet erg gedacht vanuit ouders?
    Of liever gezegd: vanuit verlangende volwassenen?
    En niet een beetje erg weinig vanuit kinderen?

    Wat betekenen ouders voor kinderen?

    Hoe zit dat met al die Verlaat Verdriet-ers met wie ik in de afgelopen jaren heb gewerkt?
    Al die volwassenen die in hun (hele vroege) jeugd hun vader hebben verloren?
    Volwassenen die leven met een een altijd aanwezig gevoel van gemis.
    Met een leegte die ze niet kunnen vullen.
    Met onzekerheid over wie ze zijn.
    Met onzekerheid over welke plaats ze innemen in het leven.
    Met een altijd aanwezig gevoel er alleen voor te staan.

    Ik verzin dit niet!

    Wat betekenen ouders voor kinderen die al heel jong een ouder – of beide ouders – verloren door overlijden?
    Er is een soort van algemeen aanvaard geloof: als je als heel jong kind je moeder of je vader of je beide ouders bent verloren, dan heb je haar/hem/ze niet of nauwelijks gekend.
    Als je je ouder(s) niet of nauwelijks hebt gekend, dan kun je haar/hem/ze niet missen.
    En als je haar/hem/ze niet kunt missen, dan kun je er ook geen verdriet om hebben (ik verzin dit niet!)

  • | | | | | | | | |

    Data basisworkshop Verlaat Verdriet najaar 2015

    DoorTitia Liese

    Ervaringen van deelnemers

    ‘Ik ben blij dat ik deze stap heb gezet.’
    ‘Een warm bad.’
    ‘Eindelijk heb ik over mijn vader kunnen praten met mensen die me begrijpen.’
    ‘Mijn moeder is echt dichterbij gekomen.’
    ‘Het heeft me veel opluchting gebracht.’
    ‘Dit had ik veel eerder moeten doen.’

    Data basisworkshop Verlaat Verdriet najaar 2015

    Donderdagavond 19.00 uur tot zaterdagmiddag ± 16.00 uur, inclusief verblijf.
    Je bent welkom!

    19, 20 en 21 november – deze workshop is volgeboekt
    17, 18 en 19 december

    Workshop Verlaat Verdriet

    Het volgen van de basisworkshop Verlaat Verdriet biedt je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je ouder, te delen met ervaringsgenoten en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de workshop biedt.
    In de tijd tussen de workshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de workshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

    Ik mag verdrietig zijn

    Arm
    Heel even
    Om me heen
    Ik mag verdrietig zijn
    Traan

    Lees meer

    Lees meer over inhoud, plaats en prijs van de basisworkshop Verlaat Verdriet

  • | | | |

    Altijd moe zijn is geen aanstellerij

    DoorTitia Liese

    De Volkskrant 26 september 2015

    Regelmatig kom ik ze tegen: de Verlaat Verdriet-ers met chronische vermoeidheidsklachten.
    In de Volkskrant (Bijlage Sir Edmund) van 26 september 2015 een groot artikel van Ellen de Visser onder de kop ‘Altijd moe is geen aanstellerij‘.

    Citaat: Chronische vermoeidheid wordt vaak als psychische kwaal gezien. Maar nieuwe onderzoeken wijzen erop dat het immuunsysteem van de patiënten ernstig in de war is.

    Intro van het artikel

    Citaat:

    Ruim zes jaar geleden kreeg ze griep, samen met haar man, maar hij herstelde en zij werd nooit meer beter. Spierpijn, zware hoofdpijn, slaapstoornissen, ontstekingen en zo krankzinnig moe, zelfs na een goede nachtrust, dat ze volledig gevloerd was. Ze verdroeg geen prikkels meer, kon niet goed meer lezen, zich niet meer concentreren, niets meer onthouden. Ze bedacht excuses, had ze het niet wat te druk gehad misschien? Toen de klachten bleven, ging ze toch maar naar de huisarts. ‘Hoe gaat het thuis?’ vroeg hij.

    Die vraag werd symbolisch voor de reacties die Yvonne van der Ploeg (52) de jaren daarna ondervond.
    Moe? Dat zijn we toch allemaal wel eens, ze moest maar gaan sporten.
    Een rolstoel? Mevrouw moest eerst maar eens de juiste gedragstherapie gaan volgen. ‘Hoe kon ik uitleggen dat ik na een rit van een kwartiertje een halfuur huilend achter het stuur zat omdat ik niet in staat was om van de auto naar de voordeur te komen? Als ik op mijn werk de telefoon had neergelegd, was ik alweer vergeten wat er tegen me was gezegd.
    Ik dacht echt: ik word dement of debiel.
    Het was beangstigend.’

  • | | | | | |

    Verlaat Verdriet-lotgenotengroep in Apeldoorn

    DoorTitia Liese

    ‘Ik ben nog altijd blij dat ik toen heb meegedaan’

    ‘Regelmatig kom ik deelnemers tegen van de vorige lotgenotengroepen. En steeds opnieuw vertellen ze het aan me: ‘Ik ben nog altijd blij dat ik toen heb meegedaan met de groep. Het heeft me zo geholpen’ vertelt Rieteke als ik haar spreek om het initiatief van de lezing en het aanbod van de lotgenotengroep in Apeldoorn aan elkaar te verbinden.

    Nieuwe lotgenotengroep

    Komende herfst wordt je, als Verlaat Verdriet-er, de mogelijkheid geboden deel te nemen aan een nieuwe Verlaat Verdriet-lotgenotengroep in Apeldoorn.

    Je verhaal delen

    Je verhaal kunnen delen: het is zo belangrijk voor Verlaat Verdriet-ers. Terwijl er zo weinig ruimte – en zo weinig begrip – is voor de ervaring van het vroege verlies van je ouder(s) en de gevolgen die dit verlies voor je verdere leven heeft gehad. Andere mensen begrijpen het niet, terwijl je zo graag begrepen wilt worden. De lotgenotengroep in Apeldoorn biedt je de veiligheid – en de ruimte – om je verhaal te delen, biedt je herkenning en erkenning.

    Warm bad

    Je verhaal kunnen delen wordt door Verlaat Verdriet-ers altijd weer ervaren als een warm bad. Je wordt met een half woord begrepen. Er valt een last van je schouders. Je kunt weer verder!

    Ervaren begeleiders

    De groep wordt georganiseerd – en geleid – door Grietje, Rieteke en Willemien. Zij zijn enige jaren geleden speciaal getraind door Titia Liese en Jetty de Vreede om Verlaat Verdriet-lotgenotengroepen te leiden.

    Meer weten?

    De presentatie van deze nieuwe lotgenotengroep vindt plaats tijdens de lezing van Titia Liese op donderdag 17 september a.s. : Verlaat Verdriet, wegen naar herstel.  Wil je meer weten over de mogelijkheden die deze groep je biedt? Kom dan naar de lezing van 17 september 2015 in De Stolp in Apeldoorn.