• | | | |

    Norah Fischer: voorstelling De Sprong

    DoorTitia Liese

    Veel Verlaat Verdriet-ers zullen het herkennen. Het moment waarop je lijf verder dienst weigert. Je wilt wel. Maar je lijf doet het niet meer. Je lijf roept HO!! STOP!!!

    Nora Fischer

    Nora Fischer (1987) komt uit een muzikale familie. Zij is de dochter van een Hongaarse vader en een Nederlandse moeder en werd geboren in Londen. Na de scheiding van haar ouders op haar zesde verhuisde zij al jong naar Nederland. Jarenlang trad Nora Fischer, veelzijdig klassiek- en jazz-zangeres, op internationale podia op. 

    Komende zondag ga ik naar een optreden van haar in concertzaal Vredenburg in Utrecht. Ik deel dit graag met jullie omdat de weigering van je lijf om nog verder op de gebruikelijke manier dienst te doen ook voor Verlaat Verdriet-ers zo herkenbaar zal zijn. De komende maanden treedt Nora Fischer nog op in diverse theaters in Nederland met haar programma De Sprong.

    Citaat

    Om maar meteen met de deur in huis te vallen: we bevinden ons hier weliswaar in een concertzaal, maar de Zangeres Nora Fischer is vandaag niet aanwezig. In plaats van zingen, gaat Persoon Nora vertellen waaróm ze niet gaat zingen. Een tijdlang kon ze dat namelijk niet meer, door een complexe verkramping die haar strottenhoofd in een zodanige houdgreep hield dat zelfs Happy Birthday voor haar beste vrienden er niet meer uitkwam. Hoe kon zoiets gebeuren?

    Met die vraag graaft Nora zich een weg in de rondte, via de verstikkende druk van ’s werelds grootste podia, tot de innerlijke druk die ze als venijnige angel uit haar systeem moest trekken om haar keelspieren weer tot ontspanning te manen. Ze legt bloot hoe haar lichaam verdere deelname aan een wereld van superlatieven, topprestaties en glansrijke successen saboteerde.

    Ook al is dit een voorstelling zonder live muziek; Nora koos er bewust voor om niet de theaters in te gaan, maar haar verhaal juist te vertellen in de concertzalen waar zij zo vaak gezongen heeft. Om ook met het publiek te kunnen delen hoe wrang het voelt om deze zalen niet met melodieën te kunnen vullen.

    Niets is wat het lijkt

    De Sprong is een uitnodiging om Nora bij te staan in een intieme openbaring van dat wat we stilletjes allemaal wel weten: niets is wat het lijkt.

    Lees meer

    Lees ook

    Shula Tas: Waar gezongen wordt

  • | | |

    NESTEN, verbeelding en Verlaat Verdriet-symposium

    DoorTitia Liese

    Soms valt je iets toe. Iets wat je niet had bedacht. Ineens is het er. Toeval. Toeval bestaat, denk ik dan weer eens verheugd. Persoonlijk ben ik dol op het toeval.
    Vorige week sprak ik Gerardine Marechal. Onze dagvoorzitter bij symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis. Gerardine vertelde me over de expositie van het werk van kunstenares Elly Binkhorst komende april, mei en juni in De Ontmoeting in Nunspeet. De plek waar ons symposium plaatsvindt.

    Tegenwoordig woont Elly in Nunspeet. Maar ruim voor die tijd, en zelfs voor de tijd dat ze met haar partner naar Frankrijk vertrok waar ze een eigen centrum voor kunstbeoefening en bezinning opzette, volgde Elly een workshop Dochters Zonder Moeder bij mij. Elly verloor jong haar moeder, na een lang ziekbed. ‘Ik heb mijn moeder eigenlijk nooit gezond gekend’ vertelt Elly me vanochtend bij een kopje koffie.

    Inmiddels heeft Elly zich ontwikkeld tot kunstenares. NESTEN is het project waarmee ze zich al sinds enige tijd bezighoudt. ‘Echo’s uit het ouderlijk nest’ zegt ze daar zelf over.

    Elly Binkhorst

    Ik ben 67 jaar, van origine uit de buurt van Amsterdam, en sinds eind 2019 neergestreken in het kunstenaarsdorp Nunspeet. Na 11 jaar in Normandië, Frankrijk.
    Ik wil dus nog graag schilderijen en objecten maken waar bezoekers zich in herkennen. Om kunnen glimlachen. Of ook nog een pijnstootje voelen… Werk dat ze aanspreekt. In beweging brengt. Niet alleen maar voor de mooi!
    ‘Echo’s die weerkaatsen in elke generatie’ zingt Wende Snijders. Dat inspireert mij zo enorm.
    Wat zijn mijn echo’s.
    Welke moeten we achter ons laten om écht volwassen te worden.
    En hoe breng ik die zo goed mogelijk in beeld?

    Aanwezig bij het symposium

    Uit haar werk NESTEN kiest Elly een groot werk, dat ze bij het symposium tentoonstelt. Zelf is Elly ook deelneemster aan symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op 2 maart a.s. in De Ontmoeting in Nunspeet. Je kunt haar daar ontmoeten. Als kunstenaar. Maar ook als ervaringsgenoot.

    Lees meer over Elly Binkhorst

    Elly Binkhorst

    Meer informatie over het symposium

     

  • | | |

    Wees, en onsterfelijk beroemd

    DoorTitia Liese

    Kun je gefascineerd zijn door twee onsterfelijk beroemde wezen? Schrijvers, van wie je het werk waardoor ze onsterfelijk beroemd zijn geworden nog nooit hebt gelezen? Bij mij kan dat. Bijvoorbeeld bij twee wereldberoemde wezen. Schrijvers. Filosofen. Dante Alighieri (1265-1321) en Desiderius Erasmus (1466-1536).

    Dante Alighieri

    Geboren in Florence. Verloor zijn moeder rond zijn zevende en zijn vader op zijn vijftiende. Tijdens zijn leven al een beroemdheid, ondanks het feit dat er nog geen sprake was van boekdrukkunst om zijn geschriften breed te verspreiden. Altijd een buitenstaander. Verbannen uit zijn geliefde stad Florence. Voor altijd in de ban van Beatrice, het buurmeisje uit zijn jeugd naar wie zijn verlangen voor altijd uitging. Dichter van ‘De goddelijke komedie‘. Het belangrijkste en meest invloedrijke boek uit de Italiaanse letterkunde. Het boek dat van de taal van Toscane de Italiaanse voertaal maakte. De imaginaire reis die Dante maakte door de drie rijken van het hiernamaals. Hel. Louteringsberg. Hemel. Drie stadia die jou, als Verlaat Verdriet-er, in jouw verlate rouwproces ook niet onbekend zullen voorkomen.

    Desiderius Erasmus

    Désiderius Erasmus

    Geboren in Rotterdam. Dertien jaar toen hij zijn beide ouders verloor als gevolg van de pest. Onwettig kind van een priester en zijn huishoudster. Opgeleid in Deventer.  Vertrokken uit Nederland rond 1490, om nooit meer terug te keren. Zijn leven lang heeft hij zich een inferieure buitenstaander gevoeld. Een buitenstaander die altijd heeft moeten vechten om zijn hoofd boven water te houden. Geworsteld met een kwetsbare gezondheid. Schrijver van het satirische werk Lof der Zotheid. Dankzij de boekdrukkunst heeft hij zijn boeken zelf kunnen laten drukken, en breed kunnen laten verspreiden.

    Bibliotherapie

    Als Verlaat Verdriet-er kun je leren van de Verlaat Verdriet-ers die jou zijn voorgegaan. Die hun ervaringen op hun eigen wijze woorden hebben gegeven. Te zien hoe andere Verlaat Verdriet-ers worstelden met hun thema’s. Hoe Verlaat Verdriet-thema’s hun leven mee vorm hebben gegeven.

    Kenmerkende patronen

    Wat je kan helpen bij het lezen van en over Verlaat Verdriet-ers zijn de Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet die ik, inmiddels al lang geleden, heb opgesteld aan de hand van ervaringen van Verlaat Verdriet-ers. Je zult steeds meer thema’s gaan herkennen. Thuis kunnen brengen. Puzzelstukjes die zomaar op hun plaats gaan vallen. Je leert niet alleen meer over de persoon, je leert ook meer over Verlaat Verdriet-patronen. En over patronen in een verlaat rouwproces. Je leest een ander boek. Ziet een ander mens. Herkent jezelf in de wereld van beroemde wezen. Ook al leefden ze eeuwen geleden.

    Kenmerkende patronen

    Lees meer

    Boekensteden

     

  • | |

    Levenslange obsessie: Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese

    Levenslange obsessie

    In Volkskrant Magazine lees ik in de rubriek De liefde van nu het verhaal van Roel.
    Helaas heeft het geen zin je de link te door te geven naar het artikel. De link werkt niet. Maar mocht je in de buurt komen van het Magazine van 20 januari 2024, dan kan het wel de moeite waard zijn het artikel te lezen.

    In de jaren zeventig valt Roel (74) voor een meisje, met wie hij kort optrekt. Ruim vijftig jaar later speelt ongemak over hun samenzijn nog bijna wekelijks door zijn hoofd.

    Vrijheid

    Op een zaterdag in 1970 stond ik als 21-jarige in een dancing in Eindhoven en keek om me heen. Twee jaar eerder was mijn vader overleden en elk weekend ging ik van mijn studentenkamer naar mijn moeder om haar bij te staan. Nu snakte ik weer naar vrijheid. Ik was toe aan verkering, iemand met wie ik het verdriet achter me kon laten……

    …………….

    ……….. Waarom blijft deze afloop mij tot de dag van vandaag kwellen? Waarom werd deze afwijzing een levenslange obsessie? Was het omdat ik me zo kort na de dood van mijn vader opnieuw door het leven had laten overvallen? Toen mijn vader overleed, had ik daar geen grip op, met mijn verkering dacht ik de regie te hernemen. Maar opnieuw bleek dat ik mijn lot niet in handen had. Dat was een afscheid te snel, te veel. Het leven, al het leven, is vol van machteloosheid. Dat was op mijn 21e een traumatische les.

    Doen

    Ontmoeting met Ap Dijksterhuis
    Symposium voor Verlaat Verdriet-ers:

    Lezen

    Teruggaan om verder te kunnen
    Verlaat Verdriet (VerWerkboek
    Gat in je ziel 

    Zien

    Rouw kent geen tijd / ruptuur en trauma